live only

[rœl]

Zoals ik in de "wat heb jij vandaag gedaan met je synths"-draad al zei kan ik niets met niet-menselijke grooves. Ik gebruik Ableton alleen maar zonder clicktrack en met mezelf als puls. Ik wil dit nog verder doortrekken en alleen maar muziek maken die ik zelf live, one take, kan spelen. Hierbij een allereerste poging. De UB-Xa staat wel op de arpeggiator maar niet in eerste instantie als puls, maar als bewegend landschap met langzame attack en lange release. De Kurzweil stuurt een keymap aan met mijn stem als bron, en samen met de UB door de interne kathedraal-galm.

Wat vinden jullie van het idee? Ik realiseer me dat dit eerste opzetje ook echt een wolk is en niet veel metrische informatie bevat, maar hier moet ik dan flink voor oefenen. Dus weg met alles dat mechanisch, kunstmatig, geprogrammeerd is. Als tegenhanger van AI en hersenloos (over)produceren. Rode knop indrukken en losgaan. En dus zelf heel goed worden in live spelen. Dus vaardigheid, kennis, kunde en ervaring in plaats van snel, gemakkelijk, plat en goedkoop. Zo maar een woensdagochtendideetje. Ben ik al bijna rijk?

 

[Nicolas 2000]

Het klinkt mooi, maar ik zou wel wat kanttekeningen plaatsen bij de positie die je dit geeft, al was het maar voor jezelf. Eens je een setup hebt lopen zoals jij in je test hebt gebruikt, poep je daar zo mogelijk nog veel sneller, makkelijker en goedkoper 15 anonieme ambient stukjes die nergens naartoe gaan uit dan enige sequenced muziek ooit zou kunnen. Ieder genre en iedere werkwijze heeft platte massaproductie en pareltjes van noeste arbeid. Ook 100% sequenced muziek.

In ieder geval, je soundscape heeft zeker potentieel voor een prachtige track! Dus nu op zoek naar een pakkende akkoordenprogressie, een meeslepende melodie, of nog iets helemaal anders creatief, zodat je sound kan gaan shinen in een muziekstuk! Veel succes ermee!

 

[Nap]

Zolang je beginnende/zoekende bent, zou ik nooit zo stellig zijn in welke paden je wel of niet wilt betreden. Tenzij je graag humble pie eet als je dingen over een paar weken/maanden/jaren ineens compleet anders ziet door je eigen ontwikkeling en voortschrijdend inzicht

 

[Phontaq]

Waar ligt voor jou de grens qua niet-menselijkheid?

Een synthesizer/sequencer/arpeggiator is door mensen bedacht maar per definitie nogal kunstmatig, in tegenstelling tot bijvoorbeeld akoestische instrumenten. En tegelijkertijd is iets als een trompet ook maar een stuk metaal dat door mensen bedacht is om bepaalde klanken makkelijker te kunnen maken. Uiteindelijk zijn het allemaal slechts creatieve tools. Het meest menselijke is wellicht een koor dat je live hoort zingen, maar dan wel in de woestijn zonder kunstmatige reverb van de zaal...

 

[Disharmonic]

Doen wat jezelf het beste lijkt, maar:

Dus weg met alles dat mechanisch, kunstmatig, geprogrammeerd is.

Zou ervoor waken dat jouw idee daarover geen dogma zal worden bij het maken nieuwe werken, want er kunnen situaties zijn dat iets geprogrammeerd handig is voor wat jij op een gegeven moment wil doen. En dat dit artistiek gezien het muzikale idee dat je vorm wil geven echt niet in de weg hoeft te zitten.

 

[rœl]

Cool, al heel veel dank voor jullie antwoorden. Akkoordprogressies bedenken gaat het probleem niet zijn, mijn symfonie van 45 minuten zit er vol mee ;-) Geintje natuurlijk, maar ik ben geen beginner qua componeren, ook niet in het "lichte" vlak. Met akkoorden bedenken zal ik me moeten inhouden, al was het maar omdat ik ze dan zelf moet leren spelen, en daar is het meeste werk aan de winkel!

Inderdaad is het een kwestie waar de grens te leggen, in wezen is alles artificieel. Ik hou van groove die live door mensen wordt gemaakt, op door mensen gefabriceerde instrumenten. Daar leg ik het kader voor mezelf, omdat ik weet dat ik met kaders moet werken, anders gebeurt er niks. En volgens mij doen nog niet zo veel mensen het op deze manier, dus een "gat in de markt"? Of wordt dit wel al gedaan en weet ik het gewoon niet? Alle tips zijn welkom!

Geen dogma, ik bedoelde met "weg met..." meer dat ik het zelf weggooi. Niet dat niemand nog ooit een drumcomputer mag gebruiken. Ook mijn aversie tegen presets gebruiken is persoonlijk, en aan erosie onderhavig, nu al! Gisteren een groot aantal fantastische presets onder ogen gekregen.

anonieme ambient stukjes die nergens naartoe gaan

Hier wil ik wel graag iets over zeggen. Het is inderdaad 1 akkoord, een Cm11. Ik hoor extreem weinig mineur 11 akkoorden gebruikt worden tegenwoordig. Dus anoniem? Hoe bedoel je dat? En nergens naartoe gaan, dat klopt, mijn vaardigheid is nul, dit is mijn eerste poging. Ik vrees dat ik akkoordprogressies ga bedenken waarvan 99% van de wereld ze niet anoniem genoeg vindt en die vooral veel te veel richting hebben.
Dus ergens ben ik blij met deze feedback, én met de definitie. Zonder enige kennis van stijlen op dit gebied is weten dat het ambient is een mooi eerste uitgangspunt.

Tot nu toe heb ik altijd muziek gemaakt waarvan het de bedoeling was dat het door meer mensen wordt gespeeld, vaker boven de twintig dan onder de vier. Dit is het eerste solo-idee. Dank voor het warm ontvangen en kritisch bekijken van mijn hersenscheet!

 

[Nicolas 2000]

Die quote sloeg niet op jouw concrete tekststukje, maar op het hypothetisch uitpoepen van 15 albums met random geneuzel dat dan wel live is maar nog steeds snel en makkelijk. Ik wou gewoon zeggen: het is niet omdat het niét gesequenced is, dat het dan per definitie ALTIJD makkelijk is, en het is niet omdat het live is, dat het dan ALTIJD noest en complex gefabriceerd is. Ik hoop vooral dat jij boeiende muziek gaat maken, in welk genre of op welke manier dan ook.

 

[rœl]

Aah dank voor de terechtwijzing. Ik had 't inderdaad zo gelezen, excuus! En ik ben 't volkomen met je eens!
Humble pie eet ik nu alvast. Natuurlijk ga ik voortschrijdend zien, en veel leren. Ik heb de nog niet eerder gevoelde luxe dat dit een hobby is. En een erg leuke! Met fijne mensen die ik nog niet kende. En hoewel hobby, jeukt het, omdat het zo fijn is om je verhaal al op eigen houtje (ijzertje, ic'tje) te kunnen delen in plaats van opschrijven, printen, uitdelen, repeteren, concert. Ik vind al samenwerkingen met beeldend kunstenaars voor ik ze zoek.

 

[krautrock1958]

Klinkt lekker wat je doet, het is heerlijk natuurlijk als je in the "moment" bezig bent en je volledig overgeeft aan wat in je opkomt, risico is dat het soms geweldig is en soms op niets uitloopt.
Ik zie het een beetje hetzelfde als in de free jazz waar tijd en akkoorden werden losgelaten maar door velen uiteindelijk toch als te los, te weinig structuur ervaren en als dat thuis is dan maakt het niet uit maar live wil je toch een beetje dat je iets aan de mensen laat horen wat nog een beetje luisterbaar is ipv dat het volledig verzand in een nietszeggende brei.
Het vereist best wel moed om zo in the blind het te laten gebeuren natuurlijk maar voor velen en mogelijk ook voor jezelf kan het prettig zijn om wel een soort van frame te hebben zoals een beperkt scala van akkoorden van je begint ergens mee en je wilt weer thuiskomen en dat doe je dan met een minimum aan akkoorden (1 of 2 bijv) zodat je aan het einde thuiskomt in het zelfde akkoord en voor de rest laat je het op z'n beloop, vertrouwend op je intuÏtie en dan heb je met bpm niets te maken dus een behoorlijke vrijheid heb je al.
Wat ik zelf wel leuk vind is om met een granular module iets in de freeze te zetten en op die sound andere dingen er in te faden en weer uit te faden, een soort geluidscollage zeg maar, een beetje abstract en dan kan het zo af en toe lekker spacen zijn, echt een avontuur.
Probeer voor jezelf maar thuis wat voor jou comfortabel voelt en wellicht als je dit een tijdje doet dat je steeds meer in een frame zit wat voor jou prettig is maar ook vrijheid heeft grenzen nodig.

 

[MacGyverGear]

In wil alleen maar even mededelen dat ik de filters van de UB-xa lekker 'zangerig' vind klinken in de resonance.. Ik hoor wisselende verhalen, over pops of clicks.. maar met de attack (en resonance) wat meer open, prettige sweetspots..

 

[rœl]

Dankjulliewel! Ja, ik vind ook de filters fijn klinken en heb ook pops en clicks hoor, maar niet onoverkomelijk. In dit demootje was de attack heeeel soft, dus dan is er weinig te poppen of clicken.

Tja, "aan het einde thuiskomen" is dus nooit ook maar een heel klein beetje een probleem. Ik denk bij componeren/arrangeren/soleren altijd dat ik gruwelijk veel geluk heb. Ik kom namelijk echt altijd uit, het lijkt toverij. Maar dat is natuurlijk gewoon ervaring. Niet arrogant bedoeld, maar ik doe dit letterlijk al 40 jaar elke dag intensief. De taal is me meer vertrouwd dan het Nederlands. Ik voel altijd progressies en die zijn nooit simpel maar wel altijd logisch, en vooral altijd precies wat ik voel. Ik hoef nooit te "proberen", iets te grijpen op de piano of op mijn trompet. Alle mogelijke combinaties liggen gewoon voor het grijpen in mijn brein, in mijn geheugen en vastgekoekt op mijn ziel. Ik heb me nu beperkt tot één akkoord vanwege mijn motorische beperking: ik ben geen pianist en wilde me ook nog graag met de filters bezighouden, dus ik heb me harmonisch voorgenomen het bij Cm11 te houden. En dan nog doet het pijn en móet ik af en toe een mol 13, mol 9 of zelfs mol 5 (tegen die 11) spelen omdat ik anders echt onwel word. Ik heb het gewoon over de basismuziektheorie van het westen, de simpele maar geniale taal waar de meeste diatonische muziek die wij kennen in geschreven wordt. Uitstapjes zijn natuurlijk ook erg leuk en dan heb ik niks aan mijn ervaring. Des te leuker!

Maar goed, mijn problemen zijn dus van een andere aard: is het wel hip, doe ik niet iets heel raars op technisch vlak, want daarvan heb ik dus totaal geen kaas gegeten en hoor ik heel graag wat er allemaal mis is. En natuurlijk jullie fijne meningen over mechanische grooves enzo. Ik smul en leer!

 

[Nicolas 2000]

Als het goed klinkt, is het goed. Dus niet druk maken over "of je het goed doet".

Dat mes snijdt trouwens aan twee kanten. Als je een heel exotische akkoordenprogressie gevonden hebt maar geen mens vindt het goed klinken, heb je waarschijnlijk de reden gevonden waarom die processie exotisch gebleven is. Al klopt ze wiskundig misschien, al kan je ze met muziektheorie perfect staven, als het niet goed klinkt, is het niet goed. Uiteraard met alle nuances en kanttekeningen qua persoonlijke smaak en dies meer.

Maar als jij een synth op een heeeeeel rare manier gebruikt en het resultaat klinkt goed, dan is het goed. Ik heb zo wel eens een TB-303 gebruikt om een basgitaar mee na te doen, stel je voooor zeg.