Origineel geplaatst door Boemtsjak
Het witte poeder bestaat uit kristallen en die worden gevormd als een batterij aan de schijterij gaat... Dit is nog de meest gunstige vorm van lekkage. Als de batterij acid gaat lekken, ben je verder van huis, daar kan zelfs een 303 niet tegen op. Lekkende batterijen blijven meestal voldoende spanning afgeven om de geheugens van een synth te bewaren. In het geval van jouw P61 is het dus tijd om de batterij te vervangen.
Het is misschien wel handig om eerst eens te Googelen en dan een antwoord te geven...

Het volgende verhaal is een stuk ingewikkelder, maar ook meer op de waarheid gebaseerd:
De gore bende (ook wel Kaliumhydroxide, KOH genoemd) in een NiCad accu is niet zuur, maar basisch van aard. Het effect blijft hetzelfde: de bende heeft onder meer een bijtende werking en is giftig bij inname. Als deze bende in kontakt komt met de buitenlucht, dan worden er witte kristallen gevormd (Kaliumcarbonaat, K2CO3). Deze kristallen zijn niet giftig en hebben geen bijtende werking.
Maar hoe komt deze troep nou in de eerste plaats naar buiten toe? Als een NiCad accu helemaal opgeladen is, gaat deze gassen produceren (H2 en O2) en als de druk te hoog wordt, ontsnappen deze gassen door de afdichting van de batterij heen, die werkt als een soort ventiel. Met deze gassen ontsnapt ook een klein deel van de smurrie en deze reageert met de buitenlucht en vormt de witte kristallen. Dit proces is op zich niet zo heel erg, omdat er slechts kleine hoeveelheden ontsnappen en als het opladen stopt, het ventiel zich weer sluit. Maar...in veel apparaten waarin NiCad accu's zitten, stopt het opladen niet en zolang het apparaat aan staat, wordt de batterij opgeladen, ook al is ie allang vol (dit wordt bijvoorbeeld in de Polysix en de Poly-61 zo toegepast). Het ventiel van de batterij zal op een gegeven moment hierdoor, als ook door ouderdom, verzwakken en op den duur zal door de bijtende werking van de smurrie een blijvend lek veroorzaakt worden.
De smurrie in een NiCad batterij is niet alleen erg bijtend, maar trekt ook vocht uit de lucht aan (hygroscopische werking). Als er eenmaal een lek is, zal de pasta-achtige smurrie afhankelijk van de luchtvochtigheid vocht opnemen en als het erg vochtig is (denk aan een synth die veel live gebruikt wordt of eentje die een lange tijd op zolder heeft gestaan...), kan de smurrie zoveel vocht opnemen, dat het erin oplost en kan het daarna de batterij in vloeibare vorm kan verlaten, een spoor van schade achterlatend.
Zo, genoeg scheikunde voor vandaag.
