Denzzl,
Natuurlijk, daarover zijn we het eens, maar een aantal forumleden vinden dit nu eenmaal een leuk en interessant onderwerp, dus dwalen we nog even door
Cheimoon,
Er zijn gedurende de geschiedenis een aantal malen pogingen ondernomen om de Nederlandse Taal te 'verheffen'. De bijbelvertaling van de Dortse Synode wordt vaak als voorbeeld, onterecht echter, genoemd, maar de ludieke pogingen van de Muiderkring waren zeker de moeite waard (vooral veel spreekwoorden). De laatste, mijns inziens belachelijke, poging was halverwege de negentiende eeuw, toen inderdaad al die naamvallen en spellingsregels werden ingevoerd. Doelstelling? Een scheiding te kunnen maken tussen wel en niet 'geleerde' mensen. Deze stelling is helaas niet historisch te onderbouwen, maar een echte reden is nooit gevonden.
De laatste poging was de nieuwe spelling, die een aantal regels volkomen vreemd veranderde.
Mijn mening over dit geheel is de lage dunk die de Nederlander over zijn eigen taal en cultuur heeft en al het andere beslist beter vindt, vooral de Angel-Saksische cultuur.
Een, nogal frustrerend, voorbeeld. Ik werk in het onderwijs en veel van mijn collega's hebben tot op zekere hoogte cultuurgeschiedenis moeten volgen tijdens hun opleiding. Wanneer ik hen vraag om een vijftal Nederlandse schilders te noemen, ongeacht welke periode, dan is dat geen probleem, zo ook met Nederlandse schrijvers. Maar kom niet met Nederlandse componisten of beeldhouwers aan. Er heerst dan een grote stilte. Typografen zijn nog moeilijker, terwijl ons land samen met de Zwitsers tot de wereldtop behoort.
Maar goed, ik heb collega's die Thailand feilloos kennen, maar Den Helder aanwijzen als Nijmegen gevraagd wordt en nog nooit in Haarlem zijn geweest...
Wout