Vangelis dus...

Voor de duidelijkheid, de strekking van die post is iets veranderd tov toen ik erop reageerde.

"instant" is inderdaad het belangrijkste voor Vangelis. Hij speelt vaak terwijl hij het bedenkt. Veel opnames van hem zijn dan ook one take recordings. En als het dan toch multitrack moet, dan liefst zo praktisch en instant mogelijk.

Ik heb mijn studio ook opgebouwd voor one take recordings, maar een belangrijk verschil (naast een subtiel verschil in talent ;)) is dat ik wel eerst heel wat keren moet oefenen en experimenteren vooraleer ik een nummer in elkaar heb, terwijl het bij hem vaak als vanzelf komt.
 
Ik zit te wachten op RianneSynthia met de mededeling dat een Yamaha PSR keyboard van 200 euro beter klinkt dan dit custom systeem van Vangelis ;)
 
Dat zal dan meer aan de stijl zijn die Jarre in zijn filmpjes speelt, want de man is klassiek geschoold en zal van zijn papa ook wel wat opgestoken hebben...

Hetgene een artiest het meest doet, is daarom niet technisch het meest gecompliceerde dat hij kan. Kijk naar Jef Nys, die kent iedereen eigenlijk alleen maar van de redelijk simpel getekende Jommeke strips. Maar die man kon ook ongelooflijk goed realistisch tekenen, je zag het hem alleen bijna nooit doen...

Dat gezegd zijnde, ja die Vangelis kan een héééél eindje klavier spelen!

Een Tyros 3 ofzo heeft deels ook de mogelijkheden van deze setup, maar ik denk niet dat er iets zo direct en ruim opgezet te bedienen is, al helemaal niet als sampler.

Ik vind het echt schitterend werken met die bakjes, soorten instrumenten netjes in groepen ingedeeld, knopje duwen en hebbes. Layeren enzo is waarschijnlijk ook eenvoudig. Prachtig.
 
spelen kan hij misschien wel, maar synthesizen niet meer
waar zijn de tijden van spiral en pulsar?
 
Hij doet het niet meer. Of hij het niet meer kan, is een heel andere zaak.

(voordat dit gruwelijk uit zijn context gerukt wordt: het ging hier over Vangelis en synthesizen)
 
Vangelis staat niet stil en gaat gewoon met zijn tijd mee.
Direct toegang tot geluiden en on the spot improviseren is belangrijk voor hem. Aangezien hij veel filmwerk deed (doet?) snap ik zijn setup wel.
btw wat voor mentafel gebruikt hij? (die grote bedoel ik)
 
Terugkomend op die witte kastjes...Met name forumlid Danny weet er wel wat van.

Als ik het goed begrijp liet Vangelis reeds lang geleden zijn technici bakjes voor automatisatie maken. Een prototype daarvan leidde tot de Zyklus Midi Sequencer. Een opvolger daarvan waren zijn -nooit te koop geweest- Direct kastjes waarmee Direct en volgende albums zijn opgenomen. Ik weet niet of de witte kastjes op dit filmpje nog steeds de Direct kastjes zijn of alweer een opvolger daarvan. Ze zien er in ieder geval ook DIY uit, en lijken erg handig te werken. Paar interessante quotes uit een ander draadje:

"Direct" was intended to be one of a series of interconnected albums covering a wide musical spectrum.

The album's sound and indeed Vangelis sound over the following decade is down to a machine, a MIDI sequencer, named "Direct" by Vangelis and built by Scotsman Bill Marshall from his experience on a previous device he had built known as the Zyklus. The Zyklus MIDI Performance System was not at all easy to operate and Marshall learnt many user interface lessons from its design. "Direct" on the other hand, for Vangelis' recording technique was simple to use and setup or changes could be applied via depression of single buttons or pedals.

Vangelis tells the Direct box in what chord and then tempo he wishes to play, what instruments he wants and it adds fills, arpeiggios and sound effects taking care of some of the producing while he is playing. It allows him to repeat sections or change phrases via foot pedals and buttons.
<snip>

Dus al die witte kastjes die hij gebruikt zijn waarschijnlijk onderdeel van die Direct machine, en dat is inderdaad een custom built apparaat.. Dit wordt nog eens bevestigd in dit IRC chat log met de schrijver van het boek, Mark Griffith.

Ik heb met interesse deze thread gelezen. Als verwoed Vangelisfan moest ik wel. Die kastjes zijn dus inderdaad hét instrument bij uitstek om alles zo vlot mogelijk en in real time te laten gebeuren. In verschillende interviews van vroeger is te lezen dat Vangelis al midden jaren 70 verwoede pogingen deed om toestelletjes te laten bouwen door z'n technische medewerkers die hem in staat moesten stellen om meerdere sequencers real time te controleren. Chariots of Fire is ooit volledig life gespeeld (hoe dat kan weet ik ook nog altijd niet, maar het is wel gebeurd). Deze witte bakjes zijn daar de opvolgers van. Het grote credo van Vangelis is steeds spontaniteit en deze 'controllers' geven hem de mogelijkheid om dit te bewerkstelligen. Hij heeft een grondige hekel aan programmeren, zowel van geluiden als van sequencers. Op deze manier kan hij die vervelende bezigheden omzeilen.
 
Damn dat laatste filmpje!
Zo heb ik Jarre nog nooit zien spelen!

Voorheen werden die 2 namen wel eens in een zucht uitgesproken.
Daar is nu ook bijna geen rede meer voor.
Terwijl Vangelis lekker bezig is filmmuziek te maken met zijn bakjes,sleutelt Jarre ondertussen weer op oude spullen.wat ook wel weer gaaf is.
In een interview uit sound on sound zegt ie dat ie zich weer helemaal gevonden heeft tussen zijn analoge spullen.
Ben eigenlijk best wel benieuwd naar zijn nieuwe cd....als die er komt.
 
vet hoor, daar niet van. Maar beperk je je met de fruitautomaat niet ontzettend
in de geluiden die je kunt selecteren? En hij zal vast wel een mannetje hebben die dat allemaal instelt maar toch, echt heel flexibel lijkt het me niet.
(of flexibel is misschien niet het goede woord, binnen sessies zal het vast wel flexibel zijn, wellicht met componeren van filmmuziek weet je van te voren al globaal wat je gaat gebruiken).

De MEGA-spectrum op het scherm zal wel te maken hebben dat de oren het na zoveel dienstjaren het wat laten afweten en dus op deze manier toch nog goed controle kan houden.
 
Maar beperk je je met de fruitautomaat niet ontzettend
in de geluiden die je kunt selecteren?

Pakweg 15 fruitautomaten met elk pakweg 8 groepen van 8 instrumenten, dat zijn maar 960 klanken waaruit je tegelijk kan gaan kiezen om te splitten, layeren, etc.

Het is maar wat je beperkt vindt...
 
De MEGA-spectrum op het scherm zal wel te maken hebben dat de oren het na zoveel dienstjaren het wat laten afweten en dus op deze manier toch nog goed controle kan houden.

Heeft hij zo vaak voor een luide PA staan hengsten dan?
 
Heeft hij zo vaak voor een luide PA staan hengsten dan?

Het lijkt me niet meer dan logisch. Als je je hele leven een groot gedeelte van je tijd met muziek bezig bent dan is de kans dat je oren achteruit gaan aanwezig. Afgezien van het ouder worden zelf dan nog :)

Nog even over de fruitautomaten. Uiteraard is het nog een behoorlijke hoeveelheid geluiden waaruit hij kan kiezen, maar, zoals hij ook in het filmpje demonstreert, het zijn vrij gelijksoortige geluiden (klarinet, en dan nog een met een wat andere klankkleur). Op die manier heb je 1 fruitautomaat al snel vol :)

Het zal allemaal wel perfect zijn hoor, wie ben ik om Vangelis te gaan bekritiseren ;)
 
Wat voor hem perfect werkt, kan voor een ander uiteraard een hel qua workflow zijn en vice versa...

Wat die luide PA betreft, dat ga je als synthspeler in een studio niet al te erg hebben veronderstel ik, tenminste niet op de manier dat ik met de volumeknop werk in de studio. Bij live optredens is het wat anders natuurlijk. En Vangelis heeft met al zijn projecten in totaal natuurlijk wel al heel wat podiumuurtjes erop zitten...Maar goed, mogelijk hoort hij nog perfect maar heeft hij die beamerinfo liever visueel ofzo...Wie weet hoe redeneert die man bij de opbouw van een studio. :)
 
Philae's Journey vind ik maar wat zenuwachtig gedoe, de andere twee kunnen me wel bekoren. Het doet me deugd te horen dat hij toch wat synth aspecten in het orchestrale heeft behouden.
 
Ik vond "china" heel mooi van Vangelis, hele ijle geluiden, en dan afgewisseld met die overdonderende synthesizergeluiden, waar je helemaal bij wegdroomt, deze is ook leuk om te zien, horen, https://www.youtube.com/watch?v=fND-Q8w_AcE
 
Inmiddels is Rosetta weer even uit.
We hebben even de tijd gehad om het album te laten bezinken.
In het begin was ik nog een beetje terughoudend,maar nu na een paar luisterbeurten vind ik het toch een heel interessant album.
Ik heb hem zelfs op Vinyl gehaald,het blijft toch ook een mooi schilderijtje.
Wat vinden jullie er van?
 
Back
Top