Motif ES gehad, Korg M3 gehad, Roland G8 gehad....
De Kurz gaat dus echt de deur niet meer uit en van bovenstaande vond ik de Motif ES dan nog het leukste. Dus ik denk dat een XS nu voor mij op nr 2 zou komen.
De interface van de G8 is echt een wassen neus en de sequencer al helemaal. 128 sporen maar ze verplichten je bijna om phrases te gebruiken waarbij je maar 1 spoor gebruikt en de edit mogelijkheden een hel worden.
De edit mogelijkheden van sequencer zijn sowieso _zo_ ontzettend beperkt dat ik spontaan weer naar software greep. Begrijp me niet verkeerd: een sequencer in een workstation is altijd veel beperkter als een software variant, maar zo omslachtig als Roland het heeft gemaakt op de G8 is gewoon niet leuk. En dan doodleuk adverteren met 128 midi plus 24 audio. Laat me dat dan ook makkelijk kunnen gebruiken!
Geluid van de G8 is zondermeer goed te noemen, maar de hoeveelheid geluiden valt tegen. Bij de PC3x krijg je een bak geluiden waar je bang van wordt en idd de orchestral sounds zijn ruim vertegenwoordigd. Nadeel is wel dat er (nog) geen uitbreidingen zijn, maar je krijgt al zoveel standaard dat ik niet echt de behoefte voel om uit te breiden. Bovendien zit er standaard ook nog een VA synth op en de KB3 orgel simulatie.
DE killer feature van de G8 dat de effecten blijven doorklinken als je van program wisselt heeft de PC3x ook. Daarnaast is de effecten sectie van de PC3x (KDFX) gewoon beter. Was het niet qua klank of instelmogelijkheden per effect, dan was het wel qua routing mogelijkheden. Bij de G8 zit je vast aan 1 fx per geluid en 2 mfx voor een hele studio set. Bij de PC3x kun je presets maken van alleen de effecten en die zo bij verschillende geluiden hergebruiken, bij de G8 kun je alleen een effect kiezen en kun je weer alles met de hand gaan instellen.
Bij de PC3x kun je 16 fx op 1 sound zetten....als je dat wilt. Ben je helemaal vrij in. Wel is het zo dat de G8 (en natuurlijk ook 7 en 6) garandeert dat je kunt blijven schakelen (met max 8 parts) en dat is bij de PC3x afhankelijk van hoeveel van de effect sectie in gebruik hebt, maar dan moet je het wel heeeeeeeel bont maken.
Interface van de PC3x is ruk. Goed voor browsen van geluiden en kleine edits, maar voor editen is het onoverzichtelijk. Daarvoor is dan wel weer een gratis PC (en mac?) editor beschikbaar.
De modes van de PC3 zijn transparant. Je hebt program, setup en sequencer mode, maar dat zijn meer shortcuts naar de vershillende pagina's. Je kunt meteen vanuit de program mode multi timbraal gaan sequencen en dan via de sequence mode gaan editten etc.
Andere nadelen van de PC3x? Zat....:-)
Geen audio in
Geen audio via USB (da's toch wel heel leuk op de G
of Firewire
Geen Sampler/Sample geheugen
XS-Card geheugen kaartjes die de PC3x ook daadwerkelijk slikt waren bij introductie al zo schaars als kryptoniet. (De nieuwe halve PC3LE heeft wel gewoon een USB drive ingang)
Maar weet je, het interesseert me geen fiep, want de PC3x is echt zoveel meer dan een "workstation". Bovendien valt er zonder samples zo weinig te saven dat je dat ook wel via midi of usb verbinding kunt dumpen naar de pc.
Overigens heeft hij wel een digitale uitgang via sp-dif een een clock uitgang. Aansluiting voor de ribboncontroller, breath control, meerdere continuous pedalen en switch pedalen.
Het heeft sinds 1992 geduurd dat ik weer een synth in m'n bezit heb waarbij ik iemands vinger afbijt als hij er naar durft te wijzen. Maar dan weer: ik ben een eigenwijs stuk vreten, dus misschien zegt dat helemaal niets.
!
.
