pluriformiteitscrisis

Herrzheit

Ingeburgerd
Lid sinds
26 september 2010
Berichten
66
HEB JIJ DAT NOU OOK?!?!!

ik ben nu iets meer dan een jaar wat aan het experimenteren met het maken van electronica, maar ik heb van het volgende extreem veel last! Ben benieuwd of jullie het ook hebben en/of hoe je het uitschakelt.

Neem nou, je zit een track te maken of gewoon wat aan te kloten. Je vindt wat geluidjes en o wat klinken ze lekker bij elkaar, je maakt je loop van 8 bars en je bent er aardig tevreden mee. Eventueel na wat extra ge EQ en ge El Ef Oo heb je zoiets van
dit is dope

ik kom dus tot daar, en niet tot het maken van nummers die voor de verandering gewoon ook eens AF kunnen zijn. Steeds heb ik zoiets van, dit kan beter, dit moet meer zo, o nee dit geluid moest er uberhaupt helemaal nooit in gepropt worden, waarna ik dat geluid verwijder en erachter kom dat een ander geluid daardoor niet meer klinkt waardoor ik het maar weer terugzet en eventueel een ander loopje of andere knobs verdraai.
HYPOTHETISCH GEZIEN DAN NATUURLIJK
Want mij slaat het volgende als donderslag

je kan zo onnoemelijk veel met al die onzin dat ik niet meer weet waar ik het moet zoeken. Ook als ik vind dat een geluid te veel als het trademark van een al bestaande artiest is, wil ik het veranderen met een soort van "ja dat is er al" mentaliteit en ik word er helemaal leip van.
Ik zal binnenkort wel eens wat van mijn geloop op dit threadje posten dan begrijpen jullie misschien wat beter wat ik bedoel. Ik heb er nu een stuk of 10 en het zouden wat mij betreft allemaal gelikte nummers zijn, maar ze kunnen dus op 135230503 manieren afgebouwd worden en dat trek ik niet.

Maar om mijn pleidooi samen te vatten

HEB JIJ DAT NOU OOK?!?!?! =)
 
Ik heb daar altijd 'last' van gehad. Maar dat kwam puur omdat ik bepaalde elementen in de muziek niet begreep. Nu ik bijvoorbeeld een beter inzicht heb hoe de drums worden opgebouwd, kan ik de subtiele verschillen ook toepassen om een nummer langer te maken. Dit geldt natuurlijk voor elk willekeurig instrument: een lead solo zorgt ervoor dat je direct x bars verder bent in je track. Verder heb ik ondervonden dat het gewoon een kwestie is van less = more. Gewoon even parts uitschakelen zodra je denkt dat het oke is, en opnieuw beginnen/aanvullen/veranderen, desnoods met de geest :) Trademark van een artiest heb ik geen last, ik maak gewoon muziek. Dit was een korte reactie.

LFO
 
Wat je schrijft herken ik zeker, maak ook zelden tot nooit tracks af. Maar eigenlijk vind ik dat niet een groot probleem.

Het ermee bezig zijn, geluiden vinden, veranderen, in een loopje zetten, drums erbij, aan de knoppen draaien, op youtube tutorials bekijken en zelf uitproberen, kabeltjes ompluggen; het lijkt wel een soort bezigheidstherapie :-) In ieder geval haal ik er voor mezelf op die manier dermate veel voldoening uit dat een track af maken daar niet heel veel aan zou toevoegen.
 
Ik heb daar altijd 'last' van gehad. Maar dat kwam puur omdat ik bepaalde elementen in de muziek niet begreep. Nu ik bijvoorbeeld een beter inzicht heb hoe de drums worden opgebouwd, kan ik de subtiele verschillen ook toepassen om een nummer langer te maken. Dit geldt natuurlijk voor elk willekeurig instrument: een lead solo zorgt ervoor dat je direct x bars verder bent in je track. Verder heb ik ondervonden dat het gewoon een kwestie is van less = more. Gewoon even parts uitschakelen zodra je denkt dat het oke is, en opnieuw beginnen/aanvullen/veranderen, desnoods met de geest :) Trademark van een artiest heb ik geen last, ik maak gewoon muziek. Dit was een korte reactie.

LFO

grappig dat je dat zegt, want exact het drum & less = more verhaal had ik me deze week zeer concreet gerealiseerd. Dat maakt daarentegen niet dat m'n drums nu ineens kickass zijn natuurlijk. Ik word er helemaal idioot van dat ik niet de juiste drums in elkaar geflanst krijg, wat meestal toch wel het voornaamste element is om de boel op te bouwen. Zelf vind ik bijvoorbeeld drums a la max cooper/extrawelt extreem gelikt maar dat is net een trapje te hoog op de een of andere fiets. Geen idee hoe ze dat zo voor elkaar krijgen.
Wat ook erg helpt is om een project gewoon een maand niet aan te raken want dan hoor je ineens "dat die snare te hard stond" maar dat moge u waarschijnlijk al duidelijk wezen.

Er moeten toch op de een of andere wijze meer concrete manieren zijn om gewoon eens gestructureerd een nummer te maken, zou je zo zeggen. Misschien in de vorm van een beschouwing / minicursus ofzo.
 
Wat je schrijft herken ik zeker, maak ook zelden tot nooit tracks af. Maar eigenlijk vind ik dat niet een groot probleem.

Het ermee bezig zijn, geluiden vinden, veranderen, in een loopje zetten, drums erbij, aan de knoppen draaien, op youtube tutorials bekijken en zelf uitproberen, kabeltjes ompluggen; het lijkt wel een soort bezigheidstherapie :-) In ieder geval haal ik er voor mezelf op die manier dermate veel voldoening uit dat een track af maken daar niet heel veel aan zou toevoegen.

Aan de ene kant klopt het volledig wat je zegt maar aan de andere kant stroomt mijn harde schijf nu over van allemaal gelikte loopjes en geen een nummer. Ofja een maar die is niet om over naar huis te schrijven qua drumsynthese en opbouw. Op de een of andere manier wil je een eindproduct zien. Wat ik nu wel dope vind is met de dingen waar ik het echt behoorlijk mee eens ben met een rotary control er toch een nummer van te maken, maar dat is nogal hardcore om die drums dan leuk te krijgen, en in feite kom je niet veel verder dan de mute knop en misschien een filtergrapje. Dit niet door een gebrek aan skills maar meer het gebrekkige aan het hebben van louter 2 handen.
Volgens mij lost men dat op door planmatig aan een nummer te bouwen waarin ik dus grondig faal.

Het bezigheidstherapie stuk heb ik nu ook namelijk, en da's leuk, maar ik probeer zo ver mogelijk bij kabels uit de buurt te blijven (reason voelt voor mij dan ook aan als een bezoek aan Eddy Wally in een vodafone winkel die toevallig een Telegraafactie heeft) dus dan zit je vast aan je DAW.

Dan zit er ook nog het stukkie aan dat ik wel kan draaien maar dus nooit m'n eigen spul er doorheen kan flatsen terwijl als ik deze concepten af zou kunnen krijgen ik er denk ik wel mee weg zou komen. Dat niet uit prestige maar meer uit interesse of ik nou eigenlijk voor het algemeen besef een ontastbare drol aan het draaien ben.
Volgens mij is 't een aardig fijn gevoel als mensen losgaan op de track die je gecreëerd hebt. Dan voelt het net of je al die tijd toch iets nuttigs hebt gedaan ofzo.

Oja en ik heb van die vrienden die standaard gaan van "yohallo klinkt erg leuk maar het is geen nummer he!? nee dat is het niet he? Zou je het niet eens afmaken?"
echter dit motiveert uiteraard niet tot het maken van een nummer maar eerder in het verval in bezigheidstherapie, hehe.
 
Misschien een idee om het loopje op het moment dat je denkt dat ie vet klinkt, tig keer te kopieren en dan het geheel vanaf het begin op te bouwen door in het begin instrumenten weg te laten? Dan krijg je opbouw en -als het goed is- ook spanning. Dat zou je dan weer moeten motiveren om het verhaal verder af te schrijven.
Dat heeft voor mij wel eens gewerkt.

Post es een loopje, ben wel benieuwd.
 
Ik denk ook: Less is more.

Een goede definitie van goede kunst (waar ik ook goed muziek toe reken) vind ik: maximale expressie met minimale middelen.

Je bent als muzikant al snel bang dat iets te simpel is en dan ga je allemaal toeters en bellen toevoegen om het interessanter te maken. Moet je volgens mij niet doen. Als iets werkt, dan werkt het, ook al is het simpel. Een goede tip is volgens mij: concentreer je op het noodzakelijkste. Wat is de basis van het stuk muziek dat je aan het maken bent, wat zijn de 'hooks', de dingen die het gaaf maken? Vervolgens is de vraag: hoe ontwikkelt het zich? Je kunt je hierbij natuurlijk gewoon houden aan een traditioneel schema van vers, refrein, vers, brug, refrein etc. (Ook al heb je geen zang, je hebt altijd houvast aan zo'n schema.) Maar je kunt daar natuurlijk ook van afwijken. Maar zorg dan wel dat er een soort spanning in het stuk wordt opgebouwd, een spanning die je later kan oplossen in een verrassende wending die het stuk nog interessanter maakt. Maar ook daarbij moet je het zo simpel mogelijk houden. Wat is de kern van wat je wil 'zeggen' in muzikaal opzicht? Als je dat weet, is je probleem opgelost. Niet dat dat makkelijk is. Het kan een hele worsteling zijn om je muzikale kern te vinden. Maar het helpt zeker om alles zo simpel mogelijk te houden. Dwing jezelf om met minimale middelen een maximale expressie te bereiken.
 
durf keuzes te maken! neem jezelf voor om snel (3 uur? 1 dag?) een liedje te maken, en doe dat dan. zet het resultaat op je ipod, en ga verder met de volgende. na een tijdje heb je een hele bak liedjes waar je op kan terugkijken. Nu kan je kijken welke keuzes wel hebben gewerkt en welke niet. De liedjes die blijven plakken kun je waar nodig nog wat verbeteren.
 
Mijn tip: Bouncen!

Ik had altijd last van het oneindig willen sleutelen aan geluidjes, terwijl ze eigenlijk in 1e instantie al vet waren. Tegenwoordig als ik iets vet vind dan bounce ik het meteen en werk verder met de audio.
 
Misschien een idee om het loopje op het moment dat je denkt dat ie vet klinkt, tig keer te kopieren en dan het geheel vanaf het begin op te bouwen door in het begin instrumenten weg te laten? Dan krijg je opbouw en -als het goed is- ook spanning. Dat zou je dan weer moeten motiveren om het verhaal verder af te schrijven.
Dat heeft voor mij wel eens gewerkt.

Post es een loopje, ben wel benieuwd.

hahaa wat ontzettend raar dat er altijd iets in het algemeen besef en landelijke sfeer hangt dat zeer onbeschrijfelijk lijkt. Dat nummer op je site (erg smakelijk trouwens), ik had laatst ineens een hele theorie en dat bleek serendipiteit te heten en vervolgens krijg ik in 1 week 3 figuren op m'n dak die er uit het niets over beginnen. Vreemd toch? maar wel lekker

zuruck ontopic, ik post wat loopjes
"..minimaal is om de weddenschap te winnen dat een "dansbare" minimal loop in een half uur te flatsen is wat mijn ontzettende vriendin niet aan wilde nemen.
volgens haar weddenschap gewonnen :)
ja hoor is wat je voorgeschoteld krijgt als ik tegen beter weten in toch een nummer wil maken. Was van plan van "het is niet moeilijk" (alsmede met die instelling (j3773) ) een nummer te maken.

de ruis is onoverkomelijk gezien de mp3, of misschien wel, maar dat zal dan aan sample rates en andere geluidstechniek liggen waar ik nog minder van weet dan rocket science
Ben benieuwd wat jullie vinden.
 

Attachments

  • ja hoor!.mp3
    4,3 MB · Bekeken: 95
  • Surround.mp3
    305 KB · Bekeken: 97
  • klabam.mp3
    155 KB · Bekeken: 97
  • da's wel heel minimaal.mp3
    374,4 KB · Bekeken: 99
  • het is niet moeilijk .mp3
    708,6 KB · Bekeken: 86
Misschien een idee om het loopje op het moment dat je denkt dat ie vet klinkt, tig keer te kopieren en dan het geheel vanaf het begin op te bouwen door in het begin instrumenten weg te laten? Dan krijg je opbouw en -als het goed is- ook spanning. Dat zou je dan weer moeten motiveren om het verhaal verder af te schrijven.
Dat heeft voor mij wel eens gewerkt.

Post es een loopje, ben wel benieuwd.

daarlangs trouwens, goed advies. Ga het dadelijk nog proberen!
 
Mijn tip: Bouncen!

Ik had altijd last van het oneindig willen sleutelen aan geluidjes, terwijl ze eigenlijk in 1e instantie al vet waren. Tegenwoordig als ik iets vet vind dan bounce ik het meteen en werk verder met de audio.

Hm zo had ik het nog niet bekeken, ik snapte al niet waarom een vriend van me zo te werk gaat want ik heb dus op de een of andere manier zoiets van "jaaa maar als ik er dan aan wil draaien" maar volgens mij is dat inderdaad 'n misvormd kader.
Als je er trouwens later achter komt dat er in een break net een ander loopje ECHT in moet dan kun je dat inderdaad nog eens bouncen. Ga dat alsmede meteen proberen.
 
Ik denk ook: Less is more.

Een goede definitie van goede kunst (waar ik ook goed muziek toe reken) vind ik: maximale expressie met minimale middelen.

Je bent als muzikant al snel bang dat iets te simpel is en dan ga je allemaal toeters en bellen toevoegen om het interessanter te maken. Moet je volgens mij niet doen. Als iets werkt, dan werkt het, ook al is het simpel. Een goede tip is volgens mij: concentreer je op het noodzakelijkste. Wat is de basis van het stuk muziek dat je aan het maken bent, wat zijn de 'hooks', de dingen die het gaaf maken? Vervolgens is de vraag: hoe ontwikkelt het zich? Je kunt je hierbij natuurlijk gewoon houden aan een traditioneel schema van vers, refrein, vers, brug, refrein etc. (Ook al heb je geen zang, je hebt altijd houvast aan zo'n schema.) Maar je kunt daar natuurlijk ook van afwijken. Maar zorg dan wel dat er een soort spanning in het stuk wordt opgebouwd, een spanning die je later kan oplossen in een verrassende wending die het stuk nog interessanter maakt. Maar ook daarbij moet je het zo simpel mogelijk houden. Wat is de kern van wat je wil 'zeggen' in muzikaal opzicht? Als je dat weet, is je probleem opgelost. Niet dat dat makkelijk is. Het kan een hele worsteling zijn om je muzikale kern te vinden. Maar het helpt zeker om alles zo simpel mogelijk te houden. Dwing jezelf om met minimale middelen een maximale expressie te bereiken.

Inderdaad een erg goede insteek. Het zijn wel serieuze vraagstukken die je dan bij je muziek moet gaan stellen, en ik hoor het less is more uiteraard meer maar ik interpreteer het direct vrij autistisch en ga met 8bit drums en analoog aan de slag en daar word ik ook nooit heel wild van, ik houd wel van een vullend geluid. Maar dat kun je ook te chaotisch maken natuurlijk. Die spanningspunten kan ik zo ontzettend lastig creeeren omdat ik het standaard niet eens ben met mijn drums maar ze staan niet open voor discussie.

En ja wat wil je zeggen met je muziek. Wil je niet gewoon dat het voor je eigen oren zo vet mogelijk klinkt, waarbij je door oefening kunst baart en uiteindelijk voor je eigen idee een monsterlijk product kan neerzetten? Het wordt vrij lastig je persoon, karakter, streven, principes, ethiek en profetie in muziek te vertalen natuurlijk.
Maar je zegt al, het is niet makkelijk.
 
durf keuzes te maken! neem jezelf voor om snel (3 uur? 1 dag?) een liedje te maken, en doe dat dan. zet het resultaat op je ipod, en ga verder met de volgende. na een tijdje heb je een hele bak liedjes waar je op kan terugkijken. Nu kan je kijken welke keuzes wel hebben gewerkt en welke niet. De liedjes die blijven plakken kun je waar nodig nog wat verbeteren.

die probeer ik, maar ik merk dat mijn insteek niet klopt om er dan ook echt voor te gaan zitten omdat het te weinig voldoening geeft. Wat je zegt klopt onherroepelijk maar als je "beweegredenen" (zal het zo maar even omschrijven) niet rijmen kom je er niet mee weg.
of, je, ik kom er niet mee weg. :koffie:
 
Excuseer mijn spamgepost maar ik ben nieuw dus moet dat nog afleren :okdan:, en deze paste gezien 5 upload limiet niet bij de vorige post.

Dit is zeg maar iets waarvan ik echt niet weet wat ik ermee aan moet.
Ik vind er zelf erg leuke stukjes tussen zitten maar ondertussen zijn het meer 4 nummers dan 1 nummer, de hoge bliepjes zijn het resultaat van 1 take en quantization, vandaar een aantal falers, valse noten en een te repetitieve baslijn.
Wie vertelt me wat ik er in godsnaam van moet bakken? Heb zin om alles zo te verpakken dat het w'el gelikt klinkt en een geheel vormt. Misschien wel in de vorm van een nummer van 20 minuten als het moet maar heb het idee dat dat te hoog gegrepen is.

Eenieder doet er trouwens goed aan 't stuk tussen 2:00 en 3:30 te skippen tenzij er sprake is van hoogstaande status van space-erigheid
 

Attachments

  • take 2.mp3
    6,2 MB · Bekeken: 92
Ik heb er lang last van gehad - maar dat komt door gebrek aan ervaring. Ik heb lang gekloot, en zoveel mogelijk geleerd over synthese, synths en randapparatuur. Noten kan ik niet lezen, en ik ken alleen de blues scale maar ondanks dat maak ik gewoon nummers.
Het kost mij nu een uurtje om een nummer "op te bouwen". Vervolgens ga je er aan fijn slijpen, maar doe dit niet te lang. Als het cool klinkt, dan is het goed. Ik besteed meestal een uur of 3 aan de basis van een song (zonder opnemen van gitaar/vox etc).

Tip 1: Niks moet, alles mag.

Tip 2: Bouw nummers op: intro - verse - chorus - verse 2 - chorus 2 - outtro. Zoek voor elk onderdeel wat basis akkoorden/melodien die bij elkaar passen, en plak ze aan elkaar. Stop er naar smaak breaks, fills, solo's etc in. Werk met: drums, bass, lead/melody en/of chords. SFX, upvul geluidjes en bliepjes hoeven er niet meteen in!

Tip 3: Al genoemd, maar echt een aanrader. Sla de track op als MP3 en luister er vaak naar. Bljft ie hangen, en begin je dingen te horen die je anders wil? Effe verder knallen en fijnslijpen. Begint ie te vervelen? Geen probleem, probeer uit te vinden waarom ie NIET blijft hangen :)

Tip 4: leer gitaar spelen. Als je een nummer acoustisch kan spelen, en het loopt lekker, is het altijd goed als uitgangspunt. Het gaf mij een totaal andere kijk op akkoorden dan een keyboard, wie weet heb je er wat aan!

Succes!
 
Waar ik wel heel vaak op blijf hangen is "het volgende stuk" (refrein, etc.), lastig om dat goed te krijgen.
 
goeie tips gelezen hierboven. Vooral het bouncen kan zeker voor veel inspiratie zorgen. Cut the waves. Ik heb ook naar je voorbeelden geluisterd: in sommige stukjes zit zeker muziek. De groove moet je zien te vinden - voelen. Niet dat ik dit geheim al volledig heb gevonden. Valt ook niet veel over te zeggen behalve dan wees creatief. Use the force 8D
 
Laatst gewijzigd:
Jullie doen (en denken) allemaal te moeilijk of forceren het, de belangrijkste ongeschreven regel is dat je "het creatieve process" niet kunt afdwingen.

Gewoon op je stoel zitten, pc aan, synth aan record button indrukken en spelen !!
 
Back
Top