murphf
Stamgast
- Lid sinds
- 10 januari 2004
- Berichten
- 262
Registratie (bij Sabam, Buma/Stemra, de notaris of waar dan ook) levert geen auteursrecht op. Het kan soms wel handig zijn als bewijs wanneer er twee nummers zijn die op elkaar lijken. Degene die kan bewijzen dat zijn versie ouder is wordt geacht het auteursrecht te hebben en degene wiens nummer jonger is wordt geacht het te hebben gejat, tenzij hij kan bewijzen dat het helemaal uit eigen doos komt - wat vaak niet meevalt.
Naast auteursrecht heb je inderdaad ook nog zogenaamde 'naburige rechten'. Auteursrecht zit op de compositie en tekst, en naburige rechten heb je op de opgenomen uitvoering. Als je een sample gebruikt van een opname van een ander moet je inderdaad ook van degenen die de rechten hebben op de opgenomen uitvoering toestemming vragen. Meestal is de platenmaatschappij de 'naburig rechthebbende'. Soms hebben ook de muzikanten nog hun naburige rechten.
De naburige rechten rusten op die ene opname. Als je die precies naspeelt en precies hetzelfde laat klinken, ben jij naburig rechthebbende op nagespeelde versie, ook al is die exact hetzelfde, en heb je met de oorspronkelijke platenmaatschappij niks meer te maken.
Als je een sample gebruikt en die zo bewerkt dat niemand meer hoort waar ie vandaan komt, kom je er uiteraard ook mee weg.
Naburige rechten duren inderdaad tot 50 jaar na de opname. Dat betekent dat voor gebruik van opnamen uit late jaren vijftig/de vroege jaren zestig, de begintijd van de popmuziek, géén toestemming van de platenmaatschappijen meer nodig is (vaak rust er nog wel auteursrecht op de betreffende composities, zodat je nog wel met de auteursrechthebbende te maken kan hebben).
Langzaam aan dreigen de opnamen van bijvoorbeeld Elvis, vroege Stones en Beatles in het publieke domein te vallen. Momenteel zijn de platenmaatschappijen druk in Brussel aan het lobbyen om de duur van de naburige rechten snel te verlengen tot 70 jaar na de opname, zodat ze de klassieke popopnamen nog 20 jaar kunnen uitmelken.
Naast auteursrecht heb je inderdaad ook nog zogenaamde 'naburige rechten'. Auteursrecht zit op de compositie en tekst, en naburige rechten heb je op de opgenomen uitvoering. Als je een sample gebruikt van een opname van een ander moet je inderdaad ook van degenen die de rechten hebben op de opgenomen uitvoering toestemming vragen. Meestal is de platenmaatschappij de 'naburig rechthebbende'. Soms hebben ook de muzikanten nog hun naburige rechten.
De naburige rechten rusten op die ene opname. Als je die precies naspeelt en precies hetzelfde laat klinken, ben jij naburig rechthebbende op nagespeelde versie, ook al is die exact hetzelfde, en heb je met de oorspronkelijke platenmaatschappij niks meer te maken.
Als je een sample gebruikt en die zo bewerkt dat niemand meer hoort waar ie vandaan komt, kom je er uiteraard ook mee weg.
Naburige rechten duren inderdaad tot 50 jaar na de opname. Dat betekent dat voor gebruik van opnamen uit late jaren vijftig/de vroege jaren zestig, de begintijd van de popmuziek, géén toestemming van de platenmaatschappijen meer nodig is (vaak rust er nog wel auteursrecht op de betreffende composities, zodat je nog wel met de auteursrechthebbende te maken kan hebben).
Langzaam aan dreigen de opnamen van bijvoorbeeld Elvis, vroege Stones en Beatles in het publieke domein te vallen. Momenteel zijn de platenmaatschappijen druk in Brussel aan het lobbyen om de duur van de naburige rechten snel te verlengen tot 70 jaar na de opname, zodat ze de klassieke popopnamen nog 20 jaar kunnen uitmelken.
Laatst gewijzigd:

Vang ik bot kan ik de track natuurlijk altijd voor prive doeleinden gebruiken 


