Je moet gewoon niet teveel nadenken, want daarover gaat muziek niet.
Dit vind je dan ook waarschijnlijk wel fantastisch:
www.peachesrocks.com
Het gaat maar over 1 ding en het is zo simpel, ranzig, punk en lo-fi als het zijn kan... een MC-505 en een vrouwenstem. Een fenomeen. Weer een muziekgrens overschreden. Met humor en xxx.
Het is fout en goed tegelijkertijd, het is bizar gewoon. Je durft het niet vol over je stereo te draaien, maar het is wel echt catchy en open.
Het inspireert ontzettend, op een of andere manier, ondanks dat ik er nog steeds niet helemaal uit ben waarom. Maar dat brengt me weer op mijn statement van regel 1.
Er zijn ook veel mensen die er totaal van walgen. Vooral waarschijnlijk mensen die zichzelf te serieus nemen
, en dat zijn er nogal wat denk ik in het veld van hoogopgeleide muziektechnici en muziekanten. Maarja, dat zie je dat een opleiding ook erg bekrimpend kan werken.
Blijf open minded!
Ik vind het in ieder geval erg fijn te horen dat iemand die muziektechnologie gaat doen houdt van 3 akkoorden lo-fi op zijn tijd.
Je moet ook erg uitkijken dat je niet door een keuze iets anders gaan uitsluiten; dat dat een automatisme wordt in je hoofd. Het leven IS nu eenmaal dualistisch. Ik houd onderhand van allerlei stromingen die elkaar niet kunnen uitstaan waarschijnlijk. B.v. vorige week heb ik dus Peaches ontdekt waar ik van uitflip, maar b.v. ook het Bulgaarse vrouwenkoor. Dat zijn wel qua orthodox-heid 2 extremen die elkaar afschieten denk ik.
Daarom alweer: denk er in godsnaam niet over na, en geniet gewoon van de muziek.
