Terug naar hybrid

Volgens mij is het heel simpel.

Om 2 kanalen van 24 bit te mixen heb je al 48 bits nodig om tot de realistisch klinkende tussenwaarde te komen. Dus als je 36 kanalen ITB doet wordt het een zompig zooi mits het een heel open productie is. Dus 2 kanelen van een akoestische gitaar + stem = eitje voor ITB.

Ik hoor het ook meteen als iets digitaal is gemixt. Althans bij techno en dance in het bijzonder.

Bij Prins Thomas hoor ik gewoon dat het niet vet in het laag klinkt. Als dat vet in het laag zou klinken dan zou dat ten kostte gaan van de totale openheid van een track.

Remixen door 2 many dj's precies hetzelfde.

Hoorde in de zomer nog Joey Beltram draaien. Al het laag was zo vierkant en totaal geen rondheid of iets van definitie. En dat verschil kan ik aan elke leek laten horen/voelen. Het is vooral onwetendheid mijn inziens.

Ron Trent maand geleden precies hetzelfde. Irriteerde mij echt aan dat vierkante laag. Bah! En dan begreep ik dat het een geluidsfreak is. Nou dat vraag ik mij af.

Als je de productie aanpast aan het digitale kom je redelijk ver trouwens. Kick loeihard er op en laag dun maar precies op de juiste freq en het blijft redelijk staan op een goed PA/radio/consumenten thuiszooi. Maar ik blaas het weg met een 909 en sub van 101.

(moest pas weer denken hoe dik die 20 seconds 2 comply van silver bullet wel niet klonk op de oude EAW 850 set in Nighttown. En die bas is volgens mij echt alleen een 101/202. Eigenlijk klinkt voor mijn gevoel niks meer zo dik als dat)

Moet wel zeggen dat ik weer helemaal fan ben van bepaalde plugins. Maar absoluut niet op losse tracks. Voor mastering is het verschil voor mijn gevoel gigantisch. En dat laat precies zien waarom je dus al 48 bits nodig hebt voor een luttele 2 kanalen. Zolang je dus niet mixt in het digitale blijft het redelijk vet.

En het is helemaal bizar omdat ik de aanpassingen gedaan heb op een 2.1 setje van een soundblaster. Dat kost nu 5 euro bij de kringloop en overal waar ik luister. Van dure rockits monitoren tot aan dikke PA. Het staat als een huis! (Ik had namelijk een edit van iemand nagemaakt van een 320 mp3 van de cd en in vergelijking met de plaat klonk mijn edit vooral in het hoog bizar goed. Laag was trouwens bij mij heel anders gedaan maar ook dan vond ik het nog heel vet blijven klinken)

En die plugs zijn allemaal dynamic convolution volgens mij. Niks losse circuits modellen. Maar gewoon alle combinaties van standen door een robot laten verzetten op de hardware en de dsp met al die takes de rest laten doen.

Mijn setup waar ik binnenkort mee aan de gang ga is de volgende. kick,snare en basslijn: allemaal hardware en analoog gemixt met 'analoge' outboard. Alles waar laag in zit dus. De rest mag evt in de computer gemixt worden.

Maximaal wil ik een mix van 8 subgroepen de computer in jagen en die dan weer analoog mixen waarbij ik evt overweeg wel bepaalde plugins er op te zetten. Dan heb ik ook een soort van outtakes mocht er meer moeten gebeuren. En kan ik daarna gewoon mijn tafel weer leegmaken. Daar ontwijk je dus die digitale summing.

Verder sprak ik pas nog geluidsman die zei dat het vooral lekkage is wat otb onderscheidt van itb. Als dat het enige was dan zou alles itb gewoon dik moeten klinken door op elke kanaal een aparte aux naar een extra kanaal te laten routen. Maar dat maakt echt niet het verschil. Of ik ben gewoon echt totaal doof en zijn al mijn observaties totale quatsch.

Maar ik denk toch dat veel mensen dingen te graag willen geloven en omdat itb super makkelijk is het verschil wat ik ervaar voor lief nemen. Al zie ik het verschil nog steeds als gigantisch

Ik ben er trouwens nu ook echt achter dat masteren en vooral vinyl snijden een kunst is. De troep die ik hoor is toch wel schokkend. Als ik mijn oude jaren 70 platen opzet in vergelijking met wat er nu op 12" wordt geperst. Damn! Dan draai ik nog liever gewoon digitaal.

Al moet ik wel wil ik ooit wat gaan doen in die dance wereld. Vinyl is toch wel HET promotie middel. Maar nu dus een goede snijder en perser vinden. Dat zal mij nog wel wat euro's gaan kosten. En eigenlijk wil ik niet bij records industrie aan de gang want ik heb altijd het idee dat ze daar niet echt hot durven te snijden. Al zal dat ook aan de masteraar liggen vermoed ik. Record industrie snijdt gewoon 1 op 1. En misschien is dat toch wel een goede optie eigenlijk. Naja iets voor later.

Anyway ik vlieg weer alle kanten uit. :D
 
Masteren en snijden bij Lawrie Immersion (Curvepusher), deze stuurt dan de lacquer naar RI en dan heb je wel een dikke release.
Alles bij RI laten doen is geen goed plan vind ik zelf.
 
Digitaal werken kan prima, als je er maar goed materiaal instopt. Dus geen crappy plugins/softsynth. Dat scheelt al de helft. Er geldt nog altijd: shit in is shit out. Dat was in het analoge tijdperk zo, en dat is nu nog steeds zo. Niet altijd alles uit het analoge tijdperk klonk goed!

Wat ik wel (technisch) grappig vind is dat als je OTB werkt met analoge hardware, je precies (kijk in de spec sheet) weet wat je technisch aan het doen bent. Dat weet je met software eigenlijk niet! Kan van alles in de code zitten waar je geen weet van hebt.
 

25 bit is MAAR een verdubbeling. Een mix is veel subtieler dan dat. Bij de verdubbeling van bits is de uitkomst in het digitale (dus de mix van 2 volumes) altijd MAAR de helft van de originele waarde. Dat is dus maar 1 tussenwaarde. Terwijl in het analoge domein de waardes daartussen oneindig zijn. Dan krijg je dus hele grove afrondingsfouten.

Je kan het heel simpel zien als je kleuren wil digitaliseren en kijkt naar het verschil tussen 2 of 3 bit. Die 1 extra bit zorgt dat sommige kleuren in de optelsom of naar de ene bit vallen en dan weer naar de andere. Terwijl kleur A 2.233434545 en kleur B 4.654564 samen ongeveer 6.9 zijn en dus afgerond 7 wordt. Als je de bits verhoogt blijft die tussenwaarde maar de helft van originele range.

En juist met hoge resoluties zoals 24 bit wil je dat de tussenwaardes netzo 'fijne' verschillen kunnen weergeven. Dan smeert alles samen ipv dat het een grove benadering blijft.

Vooral bij bastonen is de dynamiek heel belangrijk. Het is niet voor niets dat het totale dynamische bereik heel snel 'opgegeten' kan worden door de bas. (Drm wil ik kick,snare en bass analoog mixen en de rest evt digitaal)

Wil je dus 2 24 bit files 'goed' mixen dan moeten de hoeveelheid bits verdubbeld worden wil je netzo dynamische verschillen kunnen laten horen bij de mix (de optelsom) als bij de originele file.

Dus voor 2 kanalen heb je 48 bits nodig en bij 3 kanalen 72 bit. Het zou zelfs zo kunnen zijn dat je per extra kanaal daarna zelfs een verdubbeling van bits nodig hebt. Dus geen 72 bit (48+24) maar meteen 96 bit (48+48) En bij 4 kanalen dus 192 bits. Maar daar ben ik zelf nog niet over uit.

Het verklaart iig wel waarom digitale mixen met redelijk wat kanalen behoorlijk snel dichtslibben en het lijkt alsof je dus heel snel veel minder dynamisch bereik hebt. Drm is het ook nodig als je digitaal mixt dat je het laag zo simpel mogelijk houdt. En je dus moet zorgen dat de kick en bass en elkaar absoluut niet in de weg zit. Bij de mastering kan je dan alles wel laten klinken zoals je het echt wil hebben. Stel dat je het heel vet en rond wil hebben. Bij analoog kan dat meteen. :D

Het is dus nog wachten op computers die dus realtime heel veel bits aankunnen. :kroon:;)
 
Masteren en snijden bij Lawrie Immersion (Curvepusher), deze stuurt dan de lacquer naar RI en dan heb je wel een dikke release.
Alles bij RI laten doen is geen goed plan vind ik zelf.

Dank! Is ie ook goed in pre masteren? Dat is eigenlijk nog het meest belangrijke. En wat kost hij per 4 tracks op een 12" ex btw?

Wat vinden mensen trouwens van de kwaliteit van MPO? Puur als perser dan. Is RI beter of is dat eigenlijk hetzelfde?

Dank!
 
()...
Dus voor 2 kanalen heb je 48 bits nodig en bij 3 kanalen 72 bit. Het zou zelfs zo kunnen zijn dat je per extra kanaal daarna zelfs een verdubbeling van bits nodig hebt. Dus geen 72 bit (48+24) maar meteen 96 bit (48+48) En bij 4 kanalen dus 192 bits. Maar daar ben ik zelf nog niet over uit.
Jij wilt graag N kanalen opschalen en mixen, waarbij zowel signalen als schaalfactoren 24 bits zijn, right?
Noem de schaalfactoren S1, S2, S3,.....
Noem de kanalen K1, K2, K3.

Wat je dus wilt bereiken is de volgende mix:

MIX = S1*K1 + S2*K2 + S3*K3 + ... + SN*KN

Voor elk product heb je nodig: 48 bits. Dan wil je al die signalen gaan mixen. Hoeveel bits heb je dan nodig?
Volgens https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1739558&postcount=74:

Stel dat je werkt met digitale signalen van M bits. En stel dat je N van zulke signalen wilt mixen zonder dat er afrondingsruis kan plaatsvinden, dus totaal vervormingsvrij. Dan heb je een rekennauwkeurigheid nodig van M + log(N)/log(2) bits.

Voorbeeld.
Hier is aantal bits M = 48.
Stel dat je 100 kanalen wilt mixen (dus N = 100),
dan heb je een woordbreedte nodig van
48 + log(100)/log(2) = 55 bits.

Dat valt toch wel mee?
 
Jij wilt graag N kanalen opschalen en mixen, waarbij zowel signalen als schaalfactoren 24 bits zijn, right?
Noem de schaalfactoren S1, S2, S3,.....
Noem de kanalen K1, K2, K3.

Wat je dus wilt bereiken is de volgende mix:

MIX = S1*K1 + S2*K2 + S3*K3 + ... + SN*KN

Voor elk product heb je nodig: 48 bits. Dan wil je al die signalen gaan mixen. Hoeveel bits heb je dan nodig?
Volgens https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1739558&postcount=74:



Voorbeeld.
Hier is aantal bits M = 48.
Stel dat je 100 kanalen wilt mixen (dus N = 100),
dan heb je een woordbreedte nodig van
48 + log(100)/log(2) = 55 bits.

Dat valt toch wel mee?

Ik heb er gisteren nog over zitten nadenken. Ik begrijp niet helemaal wat je doet maar dat kan aan mijn simpele hoofd liggen.

Mijn 25 bit theorie is eigenlijk heel simpel.

Als je 2 kanalen mixt en je zou 1 bit voor de mix gebruiken krijg je dus het volgende.

Je gebruikt WEL 24 bits voor resolutie van je file MAAR voor de mix resolutie gebruik je MAAR 1 bit. Dat is vreemd.

Die verdubbeling lijkt veel maar omdat je files al 24 bits zijn, zijn je volgende tussenwaardes dus heel grof tov die 24 bits van je file.

En als ik je goed begrijp interpreteer je mijn theorie door voor een mix van 2 files 48 bit te nemen. Maar als je 3 files van 24 bit neemt wordt de 'analoge' tussenwaarde nog heel veel fijner. Wat je nu doet is volgens mij dus 48 bits reserveren voor de files plus de mix van 2 kanalen en voor elke kanaal x bits toevoegen. En dat is volgens mij niet correct.

Voor de afronding van 100 kanalen kom je echt heel ver achter de komma en dan ga je alsnog die afrondingsfouten krijgen mits je je resolutie daar niet op aanpast.

Je mix resolutie moet dan per extra 24 bit file exponentieel meeschalen volgens mij.

Dat verklaart ook waarom de meeste mixen van tegenwoordig zo simpel klinken of fake diepte creëren.

Als ik een plaat uit de jaren 70 opzet dan hoor ik EN diepte EN in your face geluiden. En bij huidige digitale mixen hoor maar het 1 of de ander.

Verder snap ik, dat als ik gelijk heb, dat de digitale audio wereld het toch een beetje fout heeft.

Maar misschien is mijn hoofd gewoon te simpel :D

Echter de praktijk laat mijn inziens toch zien dat we er nog niet zijn met zoals nu digitaal gemixt wordt ;)
 
Wat ik overal lees heeft het aantal bits niks met resolutie te maken en alleen maar met de noisefloor.

Dus zelfs met 2 bit heb je geen afrondingsfouten. Alleen maar meer noise.

Volgens mij is noise juist het resultaat van afrondingsfouten ;)
 
Ik heb er gisteren nog over zitten nadenken. Ik begrijp niet helemaal wat je doet maar dat kan aan mijn simpele hoofd liggen.

Mijn 25 bit theorie is eigenlijk heel simpel.

Als je 2 kanalen mixt en je zou 1 bit voor de mix gebruiken krijg je dus het volgende.

Je gebruikt WEL 24 bits voor resolutie van je file MAAR voor de mix resolutie gebruik je MAAR 1 bit. Dat is vreemd.

Je maakt hier een denk-fout. Laten we voor het gemak even uitgaan van een resolutie van 8 bits. Dat heeft een bereik van -128 tot +128. Als je twee van die signalen wil mixen zonder te clippen of informatie weg te gooien, dan betekent dat dat de maximale uitslag die je haalt met 2 kanalen loopt van -256 tot +256. Oftewel 9 bits. Voor iedere verdubbeling van het aantal kanalen heb je 1 extra bit nodig: 10 bits gaat van -512 tot +512 (daar passen dus 4 8-bits kanalen in).
 
Als ik een plaat uit de jaren 70 opzet dan hoor ik EN diepte EN in your face geluiden. En bij huidige digitale mixen hoor maar het 1 of de ander.

Dit ligt wat mij betreft niet perse aan de gebruikte technologie maar veel meer aan de hedendaagse mixtechnieken. De "loudness war" van de laatste jaren bied weinig ruimte meer voor dynamiek en dit heeft veel raakvlak met het ervaren van de genoemde "diepte" en "in your face".

Uiteraard gebeuren er in een analoge mixer andere dingen dan in een digitale omgeving echter is het resultaat wat betreft dynamiek en dergelijke vaak te wijten aan de manier van mixen (of een gebrek aan mix kennis) dan dat de technologie van nu hier een enorme rol in speelt.

Ik vermoed ook dat de mogelijkheid bestaat dat veel van de kennis op gebied van mixtechnieken die in de jaren 60 en 70 bij de verschillende beroemde studio's aanwezig was voor een groot deel verloren is gegaan.

Mijn ervaring is in ieder geval dat er wel degelijk verschil is tussen analoog en digitaal mixen (vooral wat betreft summing) echter verklaren deze verschillen het gebrek aan dynamiek en dergelijke niet. Goede dynamiek/ diepte is ook in een digtale mix prima mogelijk.
 
Mijn ervaring is in ieder geval dat er wel degelijk verschil is tussen analoog en digitaal mixen (vooral wat betreft summing) echter verklaren deze verschillen het gebrek aan dynamiek en dergelijke niet. Goede dynamiek/ diepte is ook in een digtale mix prima mogelijk.

Ik ben een paar jaar terug van ITB naar summen op een Ghost 32 gegaan. Heb dat toen een jaartje gedaan, en mijn mixen klonken inderdaad beter. Na dat jaar heb ik een keer een mix ITB gedaan, en wat bleek, die klonk *ook* beter. Ik was in de tussentijd gewoon beter in mixen geworden, en de analoge summing voegde in mijn geval uiteindelijk weinig noodzakelijks toe. Was het gedoe met recalls niet waard. Heb de Ghost toen weer verkocht.

Naar mijn gevoel ligt op dit moment de gulden snede toch echt op hybrid. Outboard gebruiken als smaakmakers en lekker-klinkers. Goeie analoge front-end. En Bob is je oom.
 
Je maakt hier een denk-fout. Laten we voor het gemak even uitgaan van een resolutie van 8 bits. Dat heeft een bereik van -128 tot +128. Als je twee van die signalen wil mixen zonder te clippen of informatie weg te gooien, dan betekent dat dat de maximale uitslag die je haalt met 2 kanalen loopt van -256 tot +256. Oftewel 9 bits. Voor iedere verdubbeling van het aantal kanalen heb je 1 extra bit nodig: 10 bits gaat van -512 tot +512 (daar passen dus 4 8-bits kanalen in).

Ik denk dat ik geen denk fout maak.

Realiseer je eens goed dat je voor de file wel 24bits gebruikt en de mix maar 1. Dat die 1 bit 2 keer zoveel waardes extra oplevert doet niks af en feit dat tov de 24 bit file dat een lage resolutie blijft. Het is precies zoals van 2 bit naar 3 bit. De stap tov de vorige bit extra blijft grof.

Je gevoeligheid voor je mix moet dus ook nog eens 24 bit zijn. En dat haal je niet door er 1 bit bij te stoppen. Enige wat je doet is 1 tussenwaarde extra generen.
 
Dit ligt wat mij betreft niet perse aan de gebruikte technologie maar veel meer aan de hedendaagse mixtechnieken. De "loudness war" van de laatste jaren bied weinig ruimte meer voor dynamiek en dit heeft veel raakvlak met het ervaren van de genoemde "diepte" en "in your face".

Uiteraard gebeuren er in een analoge mixer andere dingen dan in een digitale omgeving echter is het resultaat wat betreft dynamiek en dergelijke vaak te wijten aan de manier van mixen (of een gebrek aan mix kennis) dan dat de technologie van nu hier een enorme rol in speelt.

Ik vermoed ook dat de mogelijkheid bestaat dat veel van de kennis op gebied van mixtechnieken die in de jaren 60 en 70 bij de verschillende beroemde studio's aanwezig was voor een groot deel verloren is gegaan.

Mijn ervaring is in ieder geval dat er wel degelijk verschil is tussen analoog en digitaal mixen (vooral wat betreft summing) echter verklaren deze verschillen het gebrek aan dynamiek en dergelijke niet. Goede dynamiek/ diepte is ook in een digtale mix prima mogelijk.

Die loudness war gooit roet in het eten maar ik denk nog steeds niet dat dat het is. Of dat mix technieken verloren zou zijn gegaan. Er lopen genoeg gasten uit die tijd nog rond maar hun digitale mixen klinken toch flink anders. Ook als ze niet met die loudness war meedoen.

En dan heb ik het over mixen van oud materiaal op nieuwe digitale systemen.
 
Ik ben een paar jaar terug van ITB naar summen op een Ghost 32 gegaan. Heb dat toen een jaartje gedaan, en mijn mixen klonken inderdaad beter. Na dat jaar heb ik een keer een mix ITB gedaan, en wat bleek, die klonk *ook* beter. Ik was in de tussentijd gewoon beter in mixen geworden, en de analoge summing voegde in mijn geval uiteindelijk weinig noodzakelijks toe. Was het gedoe met recalls niet waard. Heb de Ghost toen weer verkocht.

Naar mijn gevoel ligt op dit moment de gulden snede toch echt op hybrid. Outboard gebruiken als smaakmakers en lekker-klinkers. Goeie analoge front-end. En Bob is je oom.

Zou kunnen. Ik heb mixen gehoord met een simple Echo Gina 20 bit kaart die 8 kanalen naar een analoge mixer routen en dat klonk echt dik. En die kaart is zo oud als wat. ;)

Verder ben ik ook voor hybrid. Maar summing van vooral laag en outboard wil ik graag analoog houden. Mastering van een 2 track in de computer vindt ik ook prima. Zolang je maar 1 stereo track processed op een hoge bit rate in je DAW kan er volgens mijn theorie ook niks mis gaan.

En als je met 55 bit 100 kanalen kan doen waarom zitten we qua summing bij DAW's dan al op 64 bit? Zou dat alleen marketing zijn? ;)
 
Zou kunnen. Ik heb mixen gehoord met een simple Echo Gina 20 bit kaart die 8 kanalen naar een analoge mixer routen en dat klonk echt dik. En die kaart is zo oud als wat. ;)

Verder ben ik ook voor hybrid. Maar summing van vooral laag en outboard wil ik graag analoog houden. Mastering van een 2 track in de computer vindt ik ook prima. Zolang je maar 1 stereo track processed op een hoge bit rate in je DAW kan er volgens mijn theorie ook niks mis gaan.

En als je met 55 bit 100 kanalen kan doen waarom zitten we qua summing bij DAW's dan al op 64 bit? Zou dat alleen marketing zijn? ;)

Meeste DAWs gebruiken intern floating points, die hebben machinaal bekeken nou eenmaal een bepaalde grootte. Door hoe floats werken wil je dat het liefst wat ruimer nemen dan strict noodzakelijk (het kan verder ook geen kwaad). Moderne computers vinden data met 64 bits tegelijkertijd schuiven sowieso prettig, dus het is ook efficienter.

Het is niet voor niets dat ze uiteindelijk uitrenderen naar 24 bits en je zelfs niet de optie geven om dat interne 48/64-bits floating point formaat naar disk te schrijven; heeft gewoon geen enkele toegevoegde waarde.
 
Ik denk dat ik geen denk fout maak.

Realiseer je eens goed dat je voor de file wel 24bits gebruikt en de mix maar 1.

Nee, zo werkt dat niet. Mixen is het 'optellen' van twee waardes. Zowel analoog als digitaal. Om twee 8 bits-getallen bij elkaar op te kunnen tellen zonder dataverlies heb je 9 bits nodig. "De mix" is geen ding dat los in het signaal zit.

Jouw zelfde logica zou je ook op analoge tafels kunnen toepassen (en daar is-ie even onwaar): Een mengtafel met een overhead van 24dB betekent niet dat je 'maar 24dB hebt voor de mix'. Je mix is het hele signaal, niet een saus die over de twee kanalen heenligt.
 
Ik heb er gisteren nog over zitten nadenken. Ik begrijp niet helemaal wat je doet maar dat kan aan mijn simpele hoofd liggen.

Mijn 25 bit theorie is eigenlijk heel simpel.

Als je 2 kanalen mixt en je zou 1 bit voor de mix gebruiken krijg je dus het volgende.

Je gebruikt WEL 24 bits voor resolutie van je file MAAR voor de mix resolutie gebruik je MAAR 1 bit. Dat is vreemd.

Die verdubbeling lijkt veel maar omdat je files al 24 bits zijn, zijn je volgende tussenwaardes dus heel grof tov die 24 bits van je file.

En als ik je goed begrijp interpreteer je mijn theorie door voor een mix van 2 files 48 bit te nemen. Maar als je 3 files van 24 bit neemt wordt de 'analoge' tussenwaarde nog heel veel fijner. Wat je nu doet is volgens mij dus 48 bits reserveren voor de files plus de mix van 2 kanalen en voor elke kanaal x bits toevoegen. En dat is volgens mij niet correct.

Voor de afronding van 100 kanalen kom je echt heel ver achter de komma en dan ga je alsnog die afrondingsfouten krijgen mits je je resolutie daar niet op aanpast.

Je mix resolutie moet dan per extra 24 bit file exponentieel meeschalen volgens mij.

Dat verklaart ook waarom de meeste mixen van tegenwoordig zo simpel klinken of fake diepte creëren.

Als ik een plaat uit de jaren 70 opzet dan hoor ik EN diepte EN in your face geluiden. En bij huidige digitale mixen hoor maar het 1 of de ander.

Verder snap ik, dat als ik gelijk heb, dat de digitale audio wereld het toch een beetje fout heeft.

Maar misschien is mijn hoofd gewoon te simpel :D

Echter de praktijk laat mijn inziens toch zien dat we er nog niet zijn met zoals nu digitaal gemixt wordt ;)

Ik vond de uitleg van exel in #191 en #198 trouwens heel helder. :okdan:

Maar nog eens opnieuw: maak de getalbreedte eerst eens flink kleiner, i.p.v. 24-bits neem je twee bits:

Een signaal van twee bits heeft als bereik: 0 , 1, 2, 3.
Twee signalen van twee bits: 3 + 3 = 6. Dus de mix vraagt om drie bits.
Drie signalen van twee bits: 3 + 3 + 3 = 9. De mix vraagt nu om vier bits.
Vier signalen van twee bits: 3 + 3 + 3 + 3 = 4*3 = 12. Dat is nog steeds vier bits.
Vijf signalen van twee bits: 5*3 = 15. Dat is ook nog steeds vier bits.
N signalen van twee bits: 3*N. Maar hoeveel bits heb je daarvoor nodig?

Voor elk bit verdubbelt het bereik:
Code:
2^0 = 1;  getalbreedte: 0 bit  (^ betekent "tot de macht")
2^1 = 2;  getalbreedte: 1 bit
2^2 = 4;  getalbreedte: 2 bits
2^3 = 8;  getalbreedte: 3 bits
2^4 = 16; getalbreedte: 4 bits

Nu de vraag hoeveel bits je nodig hebt voor een bereik van 3*N waarden:

2^k = 3*N

De macht k is de onbekende.
Neem de logaritme:

Code:
log(2^k) = log(3*N)
k*log(2) = log(3*N)

Dus k = log(3*N)/log(2)

Conclusie: als je N signalen hebt met elk een getalbreedte van twee bits, heb je voor de mix een getalbreedte nodig van k bits. En k = log(3*N)/log(2).

Voorbeeld.
Stel N = 100, dan is k = log(300)/log(2) = 8,23, dus minimaal 9 bits heb je nodig om 100 geluiden met elk een getalbreedte van twee bits te kunnen mixen.


Nou zeg jij: ja maar ik wil niet alleen mixen, maar ook schalen.
Dan verandert er in principe niks aan bovenstaande berekening: jij wilt graag werken met 24-bits brede signalen en je wilt ook kunnen vermenigvuldigen met 24-bits brede schaalfactoren. Dan vraagt elk product om een getalbreedte van minimaal 48 bits.
Dan komt er voor k:

Code:
k = log((2^48)*N) / log(2)
= (48*log((2)+ log(N)) / log(2)
= 48 + log(N) / log(2)

Als N nu weer 100 is, dan moet je voor de mix minimaal 55 bits hebben, zoals gezegd in post #189.


Je mix resolutie moet dan per extra 24 bit file exponentieel meeschalen volgens mij.
Dat verklaart ook waarom de meeste mixen van tegenwoordig zo simpel klinken of fake diepte creëren.
Als ik een plaat uit de jaren 70 opzet dan hoor ik EN diepte EN in your face geluiden. En bij huidige digitale mixen hoor maar het 1 of de ander.
Verder snap ik, dat als ik gelijk heb, dat de digitale audio wereld het toch een beetje fout heeft.
Maar misschien is mijn hoofd gewoon te simpel
Echter de praktijk laat mijn inziens toch zien dat we er nog niet zijn met zoals nu digitaal gemixt wordt

Over opname-techniek gesproken, en over het onderscheid digitaal/analoog, juist dit rekenkundige argument toont aan dat digitale signalen zonder enig verlies van informatie en zonder enige vervorming gemixt en geschaald kunnen worden, mits je de vereiste getalbreedte hanteert. Daardoor is de digitale techniek zo krankzinnig en knisperig accuraat dat we soms heimwee krijgen naar de wolligheid van analoog, dat zoveel verdoezelt in niet-lineaire vervorming en de onvermijdelijke, niet-beheersbare toevoeging van ruis.
 
Over opname-techniek gesproken, en over het onderscheid
digitaal/analoog, juist dit rekenkundige argument toont aan dat digitale signalen zonder enig
verlies van informatie en zonder enige vervorming
gemixt en geschaald kunnen worden,
mits je de vereiste getalbreedte hanteert. Daardoor is de digitale techniek zo krankzinnig en
knisperig accuraat dat we soms heimwee krijgen naar de wolligheid van analoog, dat zoveel
verdoezelt in niet-lineaire vervorming en de onvermijdelijke, niet-beheersbare toevoeging van
ruis.


Ik vind het altijd wel mooi, hoe jij de gemoederen weer even tempert en de realiteit laat zien
van digitale signaal processing! :)
Misschien is de afschuw van sommigen mbt digitale technieken wel enkel gerelateerd aan "niet goed zijn in wiskunde"? Misschien is het wel zo banaal.
De mens is namelijk erg gevoelig voor emotie, en niet rationaliteit.
 
Back
Top