Ik zelf vind downloaden op zichzelf genomen niet zo'n probleem. Wat muziek betreft, maak ik me er ook schuldig aan, maar ik gebruik het voornamelijk om muziek uit te proberen. Als ik van een CD of band hoor, zoek ik het op, ik download de CD en beluister het vluchtig. Er is echter maar verschrikkelijk weinig want ik meer dan een één keer beluister. Muziek waar ik enthousiast van raak en meerdere keren wil beluisteren, koop ik ook. Daar doe ik verder ook niet moeilijk over.
Het heeft er wel toe geleid dat ik een veel kritischere luisteraar en koper ben geworden. Impulsaankopen zijn er niet meer bij. Ik heb een lastige smaak. Veel van wat ik wilde hebben was zelden op voorraad in CD-shops en moest besteld (en dus verplicht gekocht) worden. Dat samen met impulsaankopen leverde toch de nodige CD's op die ik maar zelden of nooit beluisterde. Dat is nu een heel stuk anders. Ik koop nu dus alleen wat ik ken en wat ik ook echt goed vind. Dat betekende wel dat ik ook steeds minder CDs ben gaan kopen. Daarnaast ben ik ook een stuk prijsbewuster geworden en zoek ik op het Internet eerst naar de beste prijs.
Alles bij elkaar verdient de muziekindustrie dus een stuk minder aan me, maar dat komt voornamelijk omdat ik veel beter geinformeerd ben. In dat opzicht vind ik dat downloaden een goede zaak is.
Wat ik wel heel kwalijk vind zijn grote groepen mensen die alleen maar downloaden en nooit van hun leven iets willen kopen als het ook gratis te krijgen is. Van die types die een keer in hun leven een bioscoop van binnen hebben gezien, het fenomeen "originele spelletjes" alleen van winkels kennen, al hun originele CDs op verjaardagen hebben gekregen, etc. Dat vind ik zelf het kwalijkst. Als je iets downloadt om het uit te proberen, ok. Maar als je er plezier van hebt, het vaak gebruikt, moet je wel zo fair zijn om het te kopen. Dat doen er dus veel te weinig.