Waar halen julie je inspiratie vandaan????

Dat is wat ik bedoelde in #326: Het begrip inspiratie krijgt pas zin en betekenis als het meer direct inhoudelijk over muziekstructuur gaat.) en in #331: inspiratie leidt vaak ook tot nieuwe, compositie-technische vaardigheden.

Ik zie inspiratie als volgt:
Je hebt een nieuw idee, een nieuwe benadering of uitgangspunt voor een compositie. Dat idee wil je wel eens uitproberen en je gaat ermee aan de slag. Dat wil zeggen: je laat er je gebruikelijke "stream of consciousness", improvisatie op los, maar dan natuurlijk wel onder de restrictie dat die dient te voldoen aan je idee. Meestal (zo vergaat het mij tenminste) blijkt het een idee van niks en ga je over tot de orde van de dag. Heel soms wordt je tijdens (meerdere!) uitwerkingen van dat idee getroffen door de onverwachte rijkdom die erin blijkt te schuilen; het lijkt wel of het stuk zichzelf voortstuwt of tot een heel eigen klank te leiden, een klank waarvan je zegt: "heb IK dat bedacht!!??" In zulke gevallen spreek ik van inspiratie.

Dus een kenmerk van inspiratie (zoals ik die zie) is dat het een specifiek, muzikaal inhoudelijk concept is. Kan dan een vogeltje in de dakgoot geen inspiratie heten? Naar mijn gevoel niet zo gauw, maar, never say never, kijk naar het werk van Messiaen. Daar zie je precies weer dat (jarenlange) proces op gang komen, die nauwgezette observatie en studie van vogelzang dat gepaard gaat met een lange stroom van composities.

Net zoals dat voorbeeld van Bach, laat ook dat van Messiaen zien dat inspiratie noodzakelijk leidt tot nieuwe compositie-technische vaardigheid, omdat je pas tijdens het gevecht met de materie, dus door te doen, kunt ontdekken of het idee echt iets waard is, dus inspirerend is. En mijn part mag je aan de zin: "...door te doen" best het woord "gewoon" toevoegen, als je maar bedenkt dat je alles wat je "gewoon" doet wel een voortvloeisel wordt geacht te zijn van dat inspirerende, muzikaal richting gevende concept. Dat concept voelt aan als een vervelend, knijpend corset dat je het liefst zou willen afsmijten, maar tegelijkertijd stuwt het je soms ook onwaarschijnlijk de hoogte in. Dat is dan een resultaat van je eigen inspanning, arbeid die voorspruit uit zo'n uiterst zeldzaam moment dat we inspiratie noemen!

Het is met deze omschrijving ook heel eenvoudig om te verklaren waarom werk van kunstenaars, musici en componisten zich vaak voltrekt in periodes van langere duur: je wil je graag eindeloos laven aan die goud-ader, die bron die overstroomt van Goedheid, Voorspoed & Geluk... En daarmee kom ik gelijk op een ander kenmerk van inspiratie: kunstenaars praten er niet zo graag over... of ze doen het op dezelfde manier als politici die op camera eigenlijk niks kwijt willen.
Componist Diderik Wagenaar, bij wie ik op het KC in Den Haag het vak "analyse 20ste eeuw" volgde, vertelde het verhaal over die Oostenrijkse muziekwetenschapper die in de jaren 50 de stoute schoenen aantrok en Arnold Schönberg, grondlegger van het (zeer inspirerende!) 12-toons concept, opbelde met de vraag of hij de maestro eens mocht interviewen over zijn grootse, muziek-historische compositie-idee. "Och, meneer," antwoordde Schönberg, "weet u, dat is zo'n beetje een muzikanten-dingetje, daar valt niet veel over te zeggen." Dat laatste klopt ook wel: het 12-toons idee is extreem eenvoudig en neer te schrijven in een paar regeltjes tekst. Het zit 'm in de uitwerking, in de ontdekking van oneindige nieuwe mogelijkheden en nieuwe expressies. Inspiratie zelf is pure concept-potentie; die levert pas iets op als je de handen uit de mouwen steekt en begint te spitten.

thx! Ik heb hier echt iets van geleerd. Dit is de logische benadering van het verhaal.
 
Ik zie inspiratie als volgt:
Je hebt een nieuw idee, een nieuwe benadering of uitgangspunt voor een compositie. Dat idee wil je wel eens uitproberen en je gaat ermee aan de slag. Dat wil zeggen: je laat er je gebruikelijke "stream of consciousness", improvisatie op los, maar dan natuurlijk wel onder de restrictie dat die dient te voldoen aan je idee. Meestal (zo vergaat het mij tenminste) blijkt het een idee van niks en ga je over tot de orde van de dag. Heel soms wordt je tijdens (meerdere!) uitwerkingen van dat idee getroffen door de onverwachte rijkdom die erin blijkt te schuilen; het lijkt wel of het stuk zichzelf voortstuwt of tot een heel eigen klank te leiden, een klank waarvan je zegt: "heb IK dat bedacht!!??" In zulke gevallen spreek ik van inspiratie.


Maar dit zei ik toch al ? (Met minder woorden)

Om meer in de context te blijven van de muziek, iemand die door improvisatie op zijn muziek instrument een ingeving krijgt en iets moois neer zet. Hoe is die ingeving onstaan? Juist. Door gewoon..... te beginnen.

Die restrictie is overigens helemaal niet nodig, ik maak muziek waarbij ik mezelf de restrictie opleg in de vorm van een idee waar ik naartoe wil, dat leidt meestal tot weinig interessante resultaten bij mij.

Mijn beste 'werken' zijn werken waarbij ik zonder idee begonnen ben, die zelfde werken maak ik ook in 1/3e van de tijd als die werken waarbij ik met een idee begon.
 
... Mijn beste 'werken' zijn werken waarbij ik zonder idee begonnen ben, die zelfde werken maak ik ook in 1/3e van de tijd als die werken waarbij ik met een idee begon.

En dat is wat ik ook bedoelde.
Een idee in je kop komt zelden tot iets goeds. Maar ga je gewoon zitten pielen, dan ontstaan de mooiste dingen. :biertje:
 
Juist!

Minder restricties -> Meer inspiratie

Wetenschappelijk onderbouwen kan ik dit overigens niet, maar het 'voelt gewoon zo'. :D
 
Van inspiratie is op dat moment geen spraken.
Ik ga beginnen met een beat of een aantal akkoorden en dan gebeurt het "gewoon".
Maar het komt vaker voor dat er gewoon totaal niks fatsoenlijks van komt hoor.
Tja. Een lastige en moeilijke materie hoe onze hersentjes werken en wanneer ze 'zin' hebben en wanneer niet.
 
Maar dit zei ik toch al ? (Met minder woorden)
...
Die restrictie is overigens helemaal niet nodig,...

In #324 gaf je een helder (en heel aansprekend) voorbeeld van wat je bedoelde: hutten bouwen van sloophout en pallets: "Allemaal, door 'gewoon te beginnen'." Dat is wat jij wilde duidelijk maken. Hierboven in mijn vorige post, niet alleen in het deel dat jij citeert, staat daarbij een duidelijke restrictie, waarvan ik ook zeg: "Dus een kenmerk van inspiratie (zoals ik die zie) is dat het een specifiek, muzikaal inhoudelijk concept is"; dat concept "voelt aan als een vervelend, knijpend corset dat je het liefst zou willen afsmijten, maar tegelijkertijd stuwt het je soms ook onwaarschijnlijk de hoogte in.".

Dàt is wat ik bedoel. Daarnaast heb ik ook drie voorbeelden gegeven van zulke inspirerende concepten die aan composities ten grondslag liggen, nl. Bach (chromatiek), Messiaen (taal van vogels) en Schönberg (12-toons).

Je merkt op dat dit restrictieve concept voor jou niet noodzakelijk is. Dat is natuurlijk prima, maar daarmee volg je uitsluitend je eigen opvatting over inspiratie, niet de mijne, want bij mij is die restrictie juist de "existentievoorwaarde". Dat toont aan dat je echt totaal iets anders zegt dan ik.

Maar laat ik dan ook een "houten" voorbeeld geven om duidelijk te maken wat ik bedoel: http://www.youtube.com/watch?v=ZvmsUe5GIWQ&feature=youtu.be. Ik denk dat het filmpje voor zich spreekt, maar voor alle duidelijkheid: hier wordt van losse stukken hout een verbluffende, zelfdragende constructie gemaakt, niet door "gewoon te beginnen", maar door uit te gaan van een vooropgezet concept, ontleend aan Leonardo da Vinci: statisch evenwicht en hefboomwerking. Zie verder http://www.fi.uu.nl/nwd/nwd2013/nwdconferentiegids_2013.pdf pag 7.
 
En dat is wat ik ook bedoelde.
Een idee in je kop komt zelden tot iets goeds. Maar ga je gewoon zitten pielen, dan ontstaan de mooiste dingen. :biertje:

Let op met het gebruik van het woord "gewoon" beste Robert...
Voor je het weet krijg je dit antwoord en is de cirkel rond...

Hoe vaak kom ik dat woordje gewoon niet tegen in discussies? Meestal geformuleerd in de vorm van een kort advies.
Je kunt een apotheker de raad geven: "Je moet gewoon beginnen: pak gewoon de ingrediënten die je nodig hebt, weeg die gewoon af in de juiste hoeveelheden, bewerk ze gewoon op de geschikte manier en plet het resultaat gewoon tot pillen. Je merkt snel of de patiënt er beter van wordt of sterft."
Ik bedoel: wat zèg je hier nou eigenlijk mee?

Cheers,
Exo. :mega:
 
Je merkt op dat dit restrictieve concept voor jou niet noodzakelijk is. Dat is natuurlijk prima, maar daarmee volg je uitsluitend je eigen opvatting over inspiratie, niet de mijne, want bij mij is die restrictie juist de "existentievoorwaarde". Dat toont aan dat je echt totaal iets anders zegt dan ik.
.

Dat ik uitsluitend mijn eigen opvatting volg over inspiratie komt ook door de topic titel, 'waar halen jullie je inspiratie vandaan', ik kan daarop enkel reageren met wat voor mij het beste werkt.

Maar om ook een voorbeeld te geven, naast dat ik soms wat muziek maak waarbij ik gewoon maar wat begin, doe ik ook wat aan software development. Daarbij werk ik van uit een duidelijk idee, met duidelijke restricties, je kent het wel, gewoon beginnen is in deze geen optie, idem met zelfdragende constructies zoals jij die laat zien.

Muziek geeft wat mij betreft samen met bijvoorbeeld schilderkunst veel meer vrijheid om iets te bouwen, software development en zelfdragende constructies geven in dat opzicht veel minder vrijheid.

Het is die vrijheid die de ruimte geeft om inspiratie te laten onstaan voor ideeen.
 
Laatst gewijzigd:
Overigens, de discussie wordt een beetje troebel nu door het inmengen van zulk een specieke toepassing van hout, dat je eigenlijk moet classificeren zodat het een beetje duidelijk blijft wat wat is.


Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat Muziek is gelijkwaardig aan constructies en geluid is gelijkwaardig aan hout.

Waarbij bijvoorbeeld

Jazz = Houten hutten
Funk = Houten keten
Fuga = Zelfdragende constructies
Etc..

Als je je zelf de restrictie oplegt dat je iets funkerigs wil maken, dan zal er funk uitkomen
Als je je zelf de restrictie oplegt dat je iets jazzerigs wil maken, dan zal er jazz uitkomen

In MIJN geval, als ik mezelf zulke restricties opleg komt er halfbakken jazz en funk uit, ik krijg er geen inspiratie van. (Echt niet)

Als ik mezelf geen restricties opleg komen er dingen uit die niet jazz en niet funk zijn maar die toch goed klinken.

(Nu spreek ik me eigenlijk tegen, want bij het maken van de houten hutten was er dus een restrictie, namelijk dat het houten hutten moesten worden, ten tijde van schrijven was ik me hier al bewust van overigens, maar deze restrictie heeft dus ook tot beperkte inspiratie geleid, het konden alleen nog maar hutten worden namelijk, zo ook voor de zelfdragende constructie)
 
Laatst gewijzigd:
Last but not least, ik snap wel wat je bedoelt waveguide, ik noem wat jij zegt eigenlijk altijd de kracht van concepten in hun meest elementaire vorm.

Het is mij al lang geleden opgevallen dat hoe eenvoudiger een concept is hoe meer gevarieerde toepassingen het kent, al die toepassingen zijn het gevolg van ingevingen die vele mensen hebben gekregen op basis van dat zelfde concept.
Je zou kunnen zeggen dat die ingevingen het gevolg waren van inspiratie die een persoon op een bepaald moment kreeg toen hij zich liet vervoeren door het concept.

In dat opzicht kennen zulke basis principes zoals bijv het hefboomeffect waar je naar verwees vele toepassingen en is er veel inspiratie geweest al die toepassingen te bedenken.

Ik zal dat verder niet ontkennen en dat is ook een prachtig fenomeen dat je je kan laten inspireren door zulke principes!

Maar ik ben van mening dat muziek en andere kunsten kunnen ontstaan zonder kennis van bepaalde principes, niet door iedereen misschien, maar het is niet altijd noodzakelijk in kunsten, zoals dat wel meestal noodzakelijk is in bijvoorbeeld de techniek.
 
ja, Demian

klinkt logisch wat je allemaal zegt. die kant op denk ik ook eerder..

gelukkig...zo houden we het een beetje conctreet!
 
Mijn kracht is dingen logisch laten klinken die eigenlijk gewoon voor geen meter kloppen.. :D
 
@Demian:

zo'n uitspraak vind ik nu typisch iets wat een wijs iemand kan zeggen! :-)
ik heb wel vertrouwen in je valse logica!

ik denk sowieso dat je niet heel veel ingewikkelds kan zeggen over inspiratie. ik vind het veel te ver gaan hier. volgens mij heb je geen wetenschap nodig om het begrijpen en ook geen 20 vol gepende a4tjes.
ik denk eerder aan twee regels en klaar!

en sowieso is het een ervaring. en kan je er pas wat zinnigs over zeggen als je het bewust en duidelijk en misschien wel meerdere keren hebt ervaren.

ga maar eens iemand uitleggen wat 'pijn' is.....je kan hem dan beter voor z'n kop slaan en zeggen: hier, dit is pijn!
 
waar het bij mij ,wijze van spreken, mysterieus wordt is het schrijven
van een mooie melodie met mooie harmonieen. Daar bestaan geen regels en wetten van.

je kan ze wel opstellen maar als je ze laat uitvoeren door een muziekgenererende/componerende computer
dan mis je toch een ding: gevoel voor schoonheid, vorm, emotie. muzikale spanning en ontspanning.

als ik een melodie of harmonieen (akkoordenreeks, akkoorden schema) componeer dan laat ik me nog het meest door een ding leiden: dat wat ik hoor /fantaseer in mijn hoofd.

en als ik niks hoor of me muzikaal iets kan voorstellen, dan noem ik dat: geen inspiratie hebben.

"he bah,...vandaag geen inspiratie. er komt niks bij me op. totaal leeg!"

volgens mij bedoelen mensen hier niet mee: he bah, vandaag lukt het me niet om geweldige muzikale ideeën of concepten te bedenken.
 
ik pak meestal gewoon een instrument vast.
werkt al lang.
soms beter soms wat minder, maar er komt altijd wel wat uit

geen viagra nodig of zo.
 
Hmmm, ik ben meer van mening dat

meer restricties -> meer creativiteit.



Haha.

ok. Dan stellen we het als volgt.

Jij moet een stuk muziek maken wat :

Alleen de accoorden C Dmin B7 en A bevat
Er mogen alleen rap invloeden in zitten
Het nummer moet 2.13min lang zijn
Maximaal 4 verwchillende geluiden
Geen effecten

Dan, de rest, mag doen wat ie wil! :-)

Dan moeten we alleen nog een inspiratiemeter hebben, volgens mij heeft Bass er een. :W
 
Back
Top