Re: Videogames van de jaren 80/90- post hier je ervaringen.
Origineel geplaatst door Naton.Rozenburg
-- post hier je ervaringen met al je lievelings spellen.
1986 : C64 (als een van de eerste hier in 't dorp). Eerst nog een zwart-wit TV'tje, toen een 37cm kleurenscherm (en da's handig, anders kun je de piranha's in Aztec Challenge helemaal niet zien).
Favo games - Cauldron II (nooit uitgespeeld, wel een complete "map" in GIF-formaat hier liggen - supergroot spel. Pharao's Curse - heeft me tig jaar gekost om deze uit te spelen. Helaas maar 3 levels, maar een briljant concept, en oh oh wat was je die adelaar aan 't vervloeken als 'ie je weer ergens neerzette waar je allang was geweest. Then again, als je 't beest kapotschoot gaf het digitale gejammer je een warm gevoel van voldoening. Paradroid - meesterlijk spel. Ook nooit uitgespeeld, wel op 't volgende schip gekomen (dat precies hetzelfde was). Erg sfeervol, zeker als je nog op de dekken moest zijn waar de 6/7/8 series droids rondspookten. Last Ninja - dit was eye candy. LN3 had een intro waar je van omviel. Helaas heb ik nooit een correcte versie gehad, leve de emulator

. Skate or die - het concept was geweldig, en eindelijk eens een goede 2 player mode. Dan nog de Mario Bros (1 scherm, 2 spelers, 2 pijpen waar wezens uitkomen; elke Mario-titel op de GBA heeft 't er nog inzitten.
Obscure shit: Mutants (soundtrack == teh sekz), Hunter Moon (de bliepjes), Survivor (heerlijk frustrerend omdat je sommige basissen gewoon domweg niet uit kon spelen). Aztec Challenge - de melodie -smeekt- er gewoon om om geremixed te worden voor hardcore/hardtrance.
Begin jaren '90 - de C64 ging langzamaan dood (de cursortoetsen gaven 't nogal gauw op, en vele joysticks overleden door Decathlon en zo). Enter the NES - met Mario 2. Ik wordt er gewoon niet moe van, de Mario serie op de NES is onovertroffen, al ziet die er op de SNES beter uit, en op de GBA -nog- beter. Ook leuk: Solar Jetman (door de dommigheid van 't spel alleen al). Andere wereldgames : Kirby's Adventure (geweldige graphics voor een NES), Turtles 2 (Arcade) - ook supergraphics en lekker met z'n 2en rammen. Alles van Megaman (al vond ik 4 al wat minder dan 3). Zelda hadden we ook, 1 was gaaf, 2 was minder.
Midden jaren '90 - ik scoorde mezelf een Megadrive. Ik heb elke Sonic game (die vond ik over 't algemeen zeker de moeite waard - graphics, snelheid, de rest van de Sega games boeit me niet zoveel al heeft Ecco wel lekkere ambient en is Mortal Kombat II lekker bruut). Ik wil nog eens een Sonic op de SNES zien in de oude stijl. De NES was weer verkocht voor een veel te laag bedrag. Ik had 'm gewoon moeten houden... nouja, weinig aan te doen.
M'n broer regelde zichzelf een SNES. Deze is nu dood, we hebben een totaal aantal van 3 SNES'en hier liggen, Donkey Kong I en II (fantastische sound en graphics, mindere gameplay), Mario Kart (graphics zijn niet geweldig maar de gameplay.. zekers), Mario World (die blijft gewoon eindeloos speelbaar), Super Mario Allstars, en Megaman X.
De Playstation hebben we een paar keer gehuurd. Die trok me niet echt zo.. graphics waren wel okee, WipeOut was zeker okee, maar gewoon.. 't miste iets. De eerste keer dat we een SNES huurden met Mario World was gewoon een complete openbaring, de parallax-achtergronden, de muziek, de sfeer in bijvoorbeeld de boslevels.
Toen kwam ongeveer de PC opdagen; een 486-80 met 8 mb en een AWE32 (op mijn verzoek). We hadden eigenlijk moeten wachten op een Pentium, maar dat vertrouwde m'n pa niet zo (de rekenfouten die de PI-60 maakte

). Favo games : Duke Nukem 3D. Het concept van zelf boobytraps bouwen met pipebombs en die laser-plakdingen mag in meer games voorkomen, en de gratis editor ook wel. Half-Life 1 had 't een beetje met die bommen op afstand, maar ik ben 't (behalve in Hexen II) niet meer tegengekomen. Warcraft en Command & Conquer - superspellen gewoon (Ion Cannon Ready!), zeker over een primitief nulmodem netwerk. En Heretic - je had van die fluisterende wezens. Toen ik eens op zo'n LANparty van 4 man of zo was was ik nog om half twee aan 't spelen, en ik stond om de hoek te kijken en ik hoorde het gefluister - toen tikte me iemand op de schouder. Ik vloog echt een meter de lucht in

.
Nu heb ik geen games meer op de PC. Ik heb niet het gevoel dat ik veel mis. Ik heb even NFS Underground in actie gezien (leuk, maar meer van hetzelfde), Command & Conquer Generals (leuk idee en veel details, maar het heeft niet de magie van op een 15" scherm op 320x240 (wat toen nog voor mij hi-res/hi-color was) turen naar crates), en natuurlijk ben ik geinteresseerd in HL2, maar.. ach. Ik ben een tijd verslingerd geweest aan Unreal Tournament (de eerste) maar daar ging de charme ook weer van af. En maar goed ook, de ISDN-aansluiting gaf een hoge telefoonrekening.
Owja, we hebben ook nog een N64 gehad met Mario 64 en Mario Kart 64... niet slecht, alleen jammer dat er geen FMV op zit, dat er zo'n "waas" over het beeld zit, en dat de details soms toch nog wat minder waren.
En heeft de muziek van die spellen je huidige 'werk' beinvloed?
Zeker. Ik heb alle SID-files van de C64 hier op de schijf staan en luister en pluk er ideetjes uit. Er zitten wereldse baslijnen in en freaky effects - reverb toevoegen, beetje EQ'en - die makkelijk te isoleren zijn met SidPlay (gewoon kanalen uitzetten en render to .wav). Sowieso heeft de C64 m'n muziek beinvloed omdat ik van een hele hoop nummers eerst een SID-versie hoorde en pas veel later het origineel. Ik was niet echt zo'n Madonna/Michael Jacksontypje zoals de rest van m'n klas. Guns 'n Roses wat op groep acht erg in zwang was ben ik pas veel later gaan waarderen (naja, wat er aan te waarderen viel, dan

).
Overige (nog niet uitgecheckte) zooi : Amiga 500 die hier werkeloos staat (moet een kabel solderen). Amiga 3000T die hier ook werkeloos staat (nog geen plaats/tijd). Een schijtlading aan diskettes. Atari 1040 waar ik ooit nog iets mee ga doen behalve tekstfiles kijken). En natuurlijk de consoles (ik wil eens een complete Sonic-walkthrough maken door screenshots aan elkaar te lijmen. Ik heb iets met zo'n "totaaloverzicht" van een wereld, en met een emulator en screenshots kan dat). Super Mario Land 2 op de GameBoy (heb me een cheape USB joypad gehaald voor dat) - ik heb 1 vaak gespeeld maar vond 't te pietepeuterig, en 3 (Wario Land) was wel cool, maar ik heb 2 dus altijd "gemist".
Wat ik van de nieuwe shit vind? De GameCube is cool - de Sonic MegaCollection scheelt slijtage aan de Megadrive, Mario Kart DD is the fucking bomb, Zelda is zeker niet mis (maar nog niet gespeeld, het ding is niet van mezelf). Het idee dat je op het hoogtepunt van de SNES/MD-oorlogen en moddersmijtgevechten terug in de tijd zou kunnen gaan om te laten zien wat er van Sega en Nintendo is geworden zou al helemaal cool zijn. Wat Nintendo doet - het emuleren van bestaande spellen die je bij de nieuwere versies er gewoon bij krijgt, en de GB(A)-backwards compatibility is fantastisch. Then again, de andere consoles hebben die 'geschiedenis' er niet achter. Wat was er voor de PSX? Niks. Wat was er voor de XBOX? Al helemaal niks. Die consoles hebben gewoon geen klassiekers.
Phew, dat waren even wat onsamenhangende gedachtes...

.