Tja. Face the facts: werk is werk en dus niet altijd leuk.
Dat beeld is tegenwoordig wel ontstaan, ik weet niet hoe dat zo gekomen is.
Weetjewat? Ik geef de media de schuld. (half-serieus).
Zelf werk ik in de IT, en computers zijn altijd m'n hobby geweest.
Toch staan m'n dagelijkse werkzaamheden ver af van de computerdingetjes die ik zelf liever doe.
Gelukkig maar! Hoe lang blijft iets leuk als je het de hele dag *moet* doen?
Da's meteen mijn bezwaar tegen het omzetten van een muziekhobby in dagelijks brood-op-de-plank werk.
Er gaan dan andere dingen meespelen: rendement / effectiviteit, druk om te presteren, niet meer kunnen doen wat op dát moment in je opkomt omdat er klanten (in welke vorm dan ook) staan te wachten.
En het áller-ergste: juist als je probeert je werk te maken van muziek (waar dus een bepaald uurtarief aan vast hangt, ik noem maar iets) word je voorbijgestreefd door 'beunhazen': mensen (wellicht zoals jij nu!) die het voor de lol erbij doen, en dus nog onder je prijs kunnen gaan zitten...
Die mazzelaars! Nooit geen gezeik met Arbo, rechten & plichten, clearing, legale software etc. etc.

Ik noem dit maar voor het gemak maar even het 'webdesigner'-effect.
Wat betreft de 'weggegooide tijd' waar Dob het over heeft: zou je dat gevoel minder hebben als je de hele dag met je hobby bezig kon zijn?
Voorbeeld: tijdens de Internet-hype werkte ik bij een Internet-provider waar echt alles kon. Met z'n allen de hele dag computerspelletjes doen, en dat dan 'werk' noemen (schrijf er maar een lollig frontpage-artikeltje over, zoiets...).
Toen kreeg ik ook last van een bovenstaand gevoel. Want hoe 'nuttig' was dat nou eigenlijk qua carrière (banaal gezien) of werd er iemand ter wereld echt blij van? Niet dus.
Mijn punt: als je je tijd niet wilt 'weggooien' moet je naar de 3e wereld gaan, en waterputten gaan slaan of zoiets.
Dát is tenminste dankbaar werk!
