Ik weet het ook niet....
Als ik het puur voor de lol doe dan.... ik bedoel met een Bart Smit keyboard kun je vast ook een hele hoop lol hebben!
En geld verdienen ermee zou ik niet als doel willen hebben, daar wordt het zo onpuur van allemaal.
Als ik wat doe dan reageren er ook nog vaker wel mensen van labels enzo... en mensen waarvan ik denk dat ze wel wat te zeggen hebben vinden het dan goed. Dat is de zeik.
Anders had ik het al lang laten varen denk ik. En nou wordt ik de hele tijd in mijn doorgaan ermee gestimuleerd terwijl ik het zelf al niet meer zie zitten.
Ik ben nu 26, misschien is het de leeftijd.... ik zie mezelf gewoon niet tot m'n 64ste of langer in de baan die ik nu heb en DAT toekomstbeeld veranderen (met opleiding) heeft de hoogste prioriteit. Ik heb koppie koppie en.... het zou toch zonde zijn het niet te gebruiken?
Ik zit echt precies op dat zelfde punt als vorige zomer.
Nouja.... er staat nog een pianet aan te komen... als test of "piano" me bevalt uberhaupt. Ik krijg ook wel de schijt van de rommel elke keer trouwens.... die kabels, en dit en dat wat je allemaal nodig hebt.... een piano zet je gewoon neer, en that's it. Ziet nog mooi uit als meubel ook nog.
Neem ik lekker les, kom ik ook nog 's ergens.
Liefde en een zwak voor muziek da's inderdaad aangeboren, dat blijft.... maar de invulling daarvan.... Ik weet niet of het nuttig mijn leven te vullen met het mezelf door de hel te slepen om aan mijn hoge standaarden te voldoen... om uiteindelijk een beetje bekend te worden.... om m'n ego te voeden.... wat op zich een rare bezigheid is, want om gelukkig te worden of zijn heb je je ego niet nodig....
Het leven heeft toch meer in zich. Ik kan wel wat leuke truukjes, en ik heb wel gevoel voor muziek, maar.... mjin leven is nu zo gefocussed op dat ene element genaamd muziek....
dat ik de rest compleet verwaarloos.
DUS is het gewoon niet leuk meer zo!
Zodra ik met muziek aan de gang ga wordt het mijn drug, mijn uitvlucht, mijn hoer, mijn kater, mijn pijn, mijn hemel, mijn droom, mijn alles.....
Het is gewoon niet gezond en totaal uit balans, ik laat ALLES ervoor wijken.
En op een gegeven moment sta je dan bekend als "freak". Ik weet niet of ik dat nog wel zo leuk vind. Ik speel toch ook maar een duf stereotyp rolletje.
Nouja....
Om een hoop gezever droog te maken; het staat in de berging... en ik heb toch onderhand veel gemodde en specifieke zooi die niemand direct wil overnemen, dus het zal er nog wel ff staan ook... en een aantal items houd ik natuurlijk denk ik altijd wel als herinnering. Maar op zich sta ik mezelf de laatste tijd toch al zo min mogelijk emotionele binding aan materie toe, dus wie weet verkoop ik wel alles.
Want ik ben uiteindelijk meer een denker dan een muziekant.
Denk ik
