krijg bijna het idee dat het je niet om de muziek gaat, maar om "status" dmv muziek......je legt jezelf bepaalde doelen op die weinig met muziek te maken hebben, bv bekendheid, plaatverkoop etc.......maar dat zijn allemaal gevolgen van een liefhebberij......je moet gewoon doen waar je zin in hebt, en kijken wat er uit rolt......je wordt er niet beter of slechter van als je een jaartje geen of juist alleen muziek maakt.......over 10 jaar kan je ook nog een studie afronden als je wilt....de hamvraag volgens mij: je weet niet zo goed wat je nou eigenlijk met je leven wilt......maar je kan het ook andersom bekijken (ik geloof nl zelf niet zo in de "maakbaarheid" van het leven, al schijnt dat de rest van onze westerse samenleving dat wel vrij sterk heeft): laat het leven jou leiden.....ogen en oren openhouden, kijk wat er toevallig langs komt en pak eruit waar je op dat moment zin in hebt.......zo simpel, en het pakt (vroeger of later) altijd goed uit..
WEER zin om te stoppen
- Thread starter dob
- Start date
- Status
Arv
Robot
Olaf is right..
Beter had ik het niet kunnen zeggen.
Het ergeren aan alles en iedereen, dat gevoel ken ik zeer zeker.. Maar word JIJ daar beter van? nee dus. En vergeet ook niet dat je mensen NIET kunt veranderen. Alleen zoals je je zelf opstelt ten opzichte van anderen kan je veranderen. Het accepteren van dingen zoals ze gaan is ook heel belangrijk. Het is moeilijk, maar noodzakelijk.
Tip: onthou zo veel mogelijk de positieve en leuke dingen in je leven en niet zozeer de negatieve.. Dat scheelt een hoop!!
Zie de toekomst positief!
R
Dob;
Ik herken mezelf ook een beetje in je diverse verhalen.
Maar ik zie het alsvolgt. Ik heb ook een shitjob (ook 8 uur per dag kantoor achter computer....saai werk). Mijn muziek is voor mij een ontsnapping uit die saaie wereld. Daarnaast heb ik samen met mn vriendin een volkstuin, omdat we aan het oefenen zijn om misschien wel ooit te vertrekken naar zuid spanje of italie om totaal zelfvoorzienend te kunnen leven. Ik ben het leven in nederland en de maatschappij erg beu. Ik heb ook altijd aan studeren een hekel gehad, en ga de komende jaren wel proberen spaans en italiaans onder de knie te krijgen.
Ik probeer de toekomst positief in te zien, en ben met weinig al snel tevreden. Zolang ik een dak boven mn hoofd heb, lieve mensen om me heen en mn muziek(apparatuur) en mn volkstuintje ben ik tevreden. Ik wil ook in een eventueele nieuwe baan nog maar 4 dagen per week werken omdat ik vrije tijd meer waardeer dan een vet salaris.
Dus ik zou zeggen....stel positieve doelen in, en je zult zien dat het leven je weer toe lacht......en 1 tip: hoe hoger je de lat legt....hoe harder die op je hoofd kan vallen
......dus leg die lat nooit TE hoog.
Ik herken mezelf ook een beetje in je diverse verhalen.
Maar ik zie het alsvolgt. Ik heb ook een shitjob (ook 8 uur per dag kantoor achter computer....saai werk). Mijn muziek is voor mij een ontsnapping uit die saaie wereld. Daarnaast heb ik samen met mn vriendin een volkstuin, omdat we aan het oefenen zijn om misschien wel ooit te vertrekken naar zuid spanje of italie om totaal zelfvoorzienend te kunnen leven. Ik ben het leven in nederland en de maatschappij erg beu. Ik heb ook altijd aan studeren een hekel gehad, en ga de komende jaren wel proberen spaans en italiaans onder de knie te krijgen.
Ik probeer de toekomst positief in te zien, en ben met weinig al snel tevreden. Zolang ik een dak boven mn hoofd heb, lieve mensen om me heen en mn muziek(apparatuur) en mn volkstuintje ben ik tevreden. Ik wil ook in een eventueele nieuwe baan nog maar 4 dagen per week werken omdat ik vrije tijd meer waardeer dan een vet salaris.
Dus ik zou zeggen....stel positieve doelen in, en je zult zien dat het leven je weer toe lacht......en 1 tip: hoe hoger je de lat legt....hoe harder die op je hoofd kan vallen
......dus leg die lat nooit TE hoog.
Bass
Gepokt en gemazeld
- Lid sinds
- 11 oktober 2002
- Berichten
- 10.063
:confused:
Mensen, het gaat hier over een hobby en apparatuur, dat hoeft toch niet uit te monden in een hele filosofische maatschappelijke discussie ??
Tja ik heb ook wel eens dat ik een paar weken niets doe behalve afstoffen, maar dan komt een keer een vriend ofzo op bezoek en die zegt : "zet effe je gear aan.."
En voor je het weet zit er iemand aan je knoppen te pielen en doe jij ook weer vrolijk mee...
Dat helpt echt :
een muziek-maatje uitnodigen en gewoon achter je spullen zetten, een paar sequences laten inspelen en met sounds klooien, dan komt de inspiratie vanzelf!
Mensen, het gaat hier over een hobby en apparatuur, dat hoeft toch niet uit te monden in een hele filosofische maatschappelijke discussie ??
Tja ik heb ook wel eens dat ik een paar weken niets doe behalve afstoffen, maar dan komt een keer een vriend ofzo op bezoek en die zegt : "zet effe je gear aan.."
En voor je het weet zit er iemand aan je knoppen te pielen en doe jij ook weer vrolijk mee...
Dat helpt echt :
een muziek-maatje uitnodigen en gewoon achter je spullen zetten, een paar sequences laten inspelen en met sounds klooien, dan komt de inspiratie vanzelf!
dob
Helemaal in m'n (k)nopjes
- Lid sinds
- 28 mei 2002
- Berichten
- 2.371
thnx. Ook allemaal waar de laatste posts.
Ik weet het ff niet. Ik voel het westen in mijn nek ademen, denk dat dat ervoor zorgt dat ik de lat zo hoog wil leggen.
Dat idee van dat zelfvoorzienende leven.... mag ik alsjeblieft mee?
Ik ben het westen ook zo beu. Overal waar ik kijk (en luister
) zie (en hoor) ik achteruitgang op fronten die ik belangrijk vind. Ik zie op dit moment alleen dat we als westerlingen de natuur verneuken en veel westerse mensen tot gekte drijven. Ik wil er zo graag iets aan doen..... maar het lijkt hopeloos.
Voor nu heb ik het gevoel in ieder geval met de rug tegen de muur te staan. Ik heb ook al 2 maanden niet meer gewerkt; kon het niet meer aan. De sleur en het totale nutteloze ervan.... in combinatie met ontslagdreiging (het scheelde ook niks of ik was 2 weken geleden idd. ontslagen)....
Ik zie het allemaal niet meer. Mijn vlucht was de muziek en het geloof dat ik wel mijn geld daarmee zou kunnen gaan verdienen zodat ik dat flutkantoor kon verlaten..... maar ook die droom is heel erg aan het afbrokkelen. Het gaat me niet zo om status, maar meer om er m'n dak mee te kunnen verdienen.... dat blijkt niet bepaald mogelijk.
Ik weet het ff niet. Ik voel het westen in mijn nek ademen, denk dat dat ervoor zorgt dat ik de lat zo hoog wil leggen.
Dat idee van dat zelfvoorzienende leven.... mag ik alsjeblieft mee?
Ik ben het westen ook zo beu. Overal waar ik kijk (en luister
) zie (en hoor) ik achteruitgang op fronten die ik belangrijk vind. Ik zie op dit moment alleen dat we als westerlingen de natuur verneuken en veel westerse mensen tot gekte drijven. Ik wil er zo graag iets aan doen..... maar het lijkt hopeloos. Voor nu heb ik het gevoel in ieder geval met de rug tegen de muur te staan. Ik heb ook al 2 maanden niet meer gewerkt; kon het niet meer aan. De sleur en het totale nutteloze ervan.... in combinatie met ontslagdreiging (het scheelde ook niks of ik was 2 weken geleden idd. ontslagen)....
Ik zie het allemaal niet meer. Mijn vlucht was de muziek en het geloof dat ik wel mijn geld daarmee zou kunnen gaan verdienen zodat ik dat flutkantoor kon verlaten..... maar ook die droom is heel erg aan het afbrokkelen. Het gaat me niet zo om status, maar meer om er m'n dak mee te kunnen verdienen.... dat blijkt niet bepaald mogelijk.
[waarschuwing: hier komt een laaaaaannnngggg verhaal aan.....]
Raad: SPIEGEL JE NIET AAN ANDEREN.
Talent is relatief.
Succes is relatief.
Intelligentie is relatief (en zeker niet in titels uit te drukken).
Invloed is relatief.
Talent is relatief:
Niemand kan alles. Iedereen is goed waar hij/zij goed in is. Qua muziek: ontzettend goede klassieke pianisten kunnen soms geen boeiende noot zelf schrijven. Ontzettend beperkte synthfreaks kunnen de meest waanzinnige muziek maken (ooit Kraftwerk betrapt op speciale vermogens qua spel?). Door er veel mee bezig te zijn kom je erachter waar je kwaliteiten liggen. Buit die uit en probeer andere punten te verbeteren. Lukt dat niet, leg je er dan bij neer. Niemand kan alles, maar iedereen kan iets. Focus je dus vooral op wat je wél kunt. Wat je niet kunt blijft toch altijd oneindig veel meer en is dus alleen maar een voedingsbodem voor depressies.
Succes is relatief:
Wanneer heb je succes? Als je een plaat uitbrengt? Maar als je een plaat uitgebracht hebt, is het doel dan een hit? En dan een plaat? En dan meer platen? Fans? Groupies? Optreden op Sensation of Lowlands (wat je maar wilt)? En als je een wereldberoemd muzikant bent, wil je dan niet ook invloed hebben? Dingen doen in de wereld? President van de VS worden? Maar wíl je dat ook echt? Of is dat alleen maar een stapje 'hoger' volgens de maatschappij? Het lijkt mij best leuk mensen te zien juichen voor mijn muziek. Maar de kans is klein: mijn muziek boeit (bijna) geen hond. Maar ik wil niks anders maken en mezelf niet verkopen (ik heb sowieso het talent niet voor allerlei commerciëlere stijlen). Dan maar geen succes, maar wel plezier in de muziek. Bijna ieder muziekhobbyist komt een moment tegen waarop hij zich afvraagt waar hij het voor doet. Tracks maken, uren met synths bezig zijn, en geen hond die het hoort, geen waardering, geen terugbetaling voor de geïnvesteerde uren. Dan komt de twijfel: is het het wel waard? Waar doe ik het voor? Maar: waar werk je voor? Velen doen werk waar niemand ooit iets van hoort of van merkt. Is dat ook zinloos? Is de CEO van Philips wel goed bezig omdat hij bekend wordt en duidelijk iets bereikt? Ben je ooit in de muziek begonnen om succes te hebben? Zo niet, waarom dan twijfelen als succes uitblijft? En wat de waardering betreft: internet is juist een schitterend medium om gehoord te worden. Vergeleken met 10 jaar geleden hoeven er nu geen grijze ongehoorde synthmuizen meer te zijn. Jij krijgt toch ook altijd goede kritieken op je tracks?
Intelligentie is relatief (en zeker niet in titels uit te drukken):
Een titel zegt niks. In sommige landen (Duitsland bijvoorbeeld) en op sommige plekken kan een titel een ingang zijn omdat mensen er een vreemd soort respect voor hebben, maar dat zal je tegenvallen. Zeker in Nederland moet bijna iets in het onderwijs om iets aan een titel te hebben (voor de duidelijkheid: ik studeer zelf, dit is geen afgunst of zoiets). Op mijn studie zie ik mensen om me heen die zich straks drs. mogen noemen, maar de interesse en intelligentie lijken nul (voor de meelezers van mijn medestudenten: nee, jij niet, die andere ). Misschien zouden ze goed telefoonboeken op mijn studiegebied kunnen schrijven, maar voor de rest... En kijk eens naar veel politici en kopstukken in het bedrijfsleven: allemaal een titel? Niks daarvan. Gewoon veel inzet, goed opgelet, en aanleg voor wat ze doen. In de praktijk brengt dat je veel verder dan een titel. En daarbij: er zijn tientallen soorten intelligentie: analytische, qua geheugen, sociale, motorieke, enz. Iedereen heeft evenveel, maar de verschillende categorieën zijn anders verdeeld. Een titel zegt alleen iets als je niet weet hoe je eraan kunt komen. Als je iets weet van HBO's en universiteiten dan kijk je daar recht doorheen en interesseert het alleen wat diegene écht bewijst te kunnen, niet wat hij/zij theoretisch zou moeten kunnen.
Invloed is relatief:
Leuk hoor, hoogleraren die boeken schrijven met allerlei vernieuwende denkbeelden. Vervolgens komt er, als je boek überhaupt opgemerkt wordt, een wetenschappelijk discussie over. En als je dan gelijk dreigt te krijgen, dan zou het kunnen dat je denkbeelden (mits ze van toepassing zijn om de moderne wereld) langzamerhand enige invloed krijgen in wereld. Dat duurt al jaren en jaren. En dan maar wachten tot een meerderheid je gedachten overneemt. Invloed hebben valt toch tegen hoor, zeker qua hoe lang het duurt voor het effect sorteert. Er zijn maar heel weinig posities die je de macht geven écht iets zichtbaar te veranderen, en die zitten vooral in de politiek en het bedrijfsleven. Als je dat wilt: schrijf je direct in bij een politieke partij of ga ergens carrière maken. Maar bedenk: een bijzonder klein percentage politiek en economisch actieven bereikt écht iets wat dit betreft. Ik denk dat een studie psychologie een wel erg indirecte methode is als je doel is bepaalde dingen te veranderen in de maatschappij.
Van de andere kant: soms kan het wel goed zijn nieuwe uitdagingen te zoeken om jezelf tegen te komen en trots te zijn op jezelf. Wat dat betreft kan het beginnen of afmaken van een studie heel motiverend en geruststellend werken. Meer toch: staar je niet blind op wat je in het nieuws, op tv en op de radio hoort en ziet gebeuren. Kijk niet naar wat anderen doen en kunnen doen, maar kijk naar wat je van jezelf weet wat je kunt en wat je wilt. Ga van daaruit verder. Uiteindelijk kun je alleen jezelf zijn, nooit een ander.
Nou ja, ik weet niet of je hier allemaal wat aan hebt (misschien is het zelfs off-topic?), maar als je twijfelt over bepaalde zaken kan het vaak prettig zijn om zo veel mogelijk aspecten mee te kunnen nemen in je overwegingen (bij mij werkt dat zo). Misschien dus dat het bovenstaande je wat dat betreft kan helpen.
Raad: SPIEGEL JE NIET AAN ANDEREN.
Talent is relatief.
Succes is relatief.
Intelligentie is relatief (en zeker niet in titels uit te drukken).
Invloed is relatief.
Talent is relatief:
Niemand kan alles. Iedereen is goed waar hij/zij goed in is. Qua muziek: ontzettend goede klassieke pianisten kunnen soms geen boeiende noot zelf schrijven. Ontzettend beperkte synthfreaks kunnen de meest waanzinnige muziek maken (ooit Kraftwerk betrapt op speciale vermogens qua spel?). Door er veel mee bezig te zijn kom je erachter waar je kwaliteiten liggen. Buit die uit en probeer andere punten te verbeteren. Lukt dat niet, leg je er dan bij neer. Niemand kan alles, maar iedereen kan iets. Focus je dus vooral op wat je wél kunt. Wat je niet kunt blijft toch altijd oneindig veel meer en is dus alleen maar een voedingsbodem voor depressies.
Succes is relatief:
Wanneer heb je succes? Als je een plaat uitbrengt? Maar als je een plaat uitgebracht hebt, is het doel dan een hit? En dan een plaat? En dan meer platen? Fans? Groupies? Optreden op Sensation of Lowlands (wat je maar wilt)? En als je een wereldberoemd muzikant bent, wil je dan niet ook invloed hebben? Dingen doen in de wereld? President van de VS worden? Maar wíl je dat ook echt? Of is dat alleen maar een stapje 'hoger' volgens de maatschappij? Het lijkt mij best leuk mensen te zien juichen voor mijn muziek. Maar de kans is klein: mijn muziek boeit (bijna) geen hond. Maar ik wil niks anders maken en mezelf niet verkopen (ik heb sowieso het talent niet voor allerlei commerciëlere stijlen). Dan maar geen succes, maar wel plezier in de muziek. Bijna ieder muziekhobbyist komt een moment tegen waarop hij zich afvraagt waar hij het voor doet. Tracks maken, uren met synths bezig zijn, en geen hond die het hoort, geen waardering, geen terugbetaling voor de geïnvesteerde uren. Dan komt de twijfel: is het het wel waard? Waar doe ik het voor? Maar: waar werk je voor? Velen doen werk waar niemand ooit iets van hoort of van merkt. Is dat ook zinloos? Is de CEO van Philips wel goed bezig omdat hij bekend wordt en duidelijk iets bereikt? Ben je ooit in de muziek begonnen om succes te hebben? Zo niet, waarom dan twijfelen als succes uitblijft? En wat de waardering betreft: internet is juist een schitterend medium om gehoord te worden. Vergeleken met 10 jaar geleden hoeven er nu geen grijze ongehoorde synthmuizen meer te zijn. Jij krijgt toch ook altijd goede kritieken op je tracks?
Intelligentie is relatief (en zeker niet in titels uit te drukken):
Een titel zegt niks. In sommige landen (Duitsland bijvoorbeeld) en op sommige plekken kan een titel een ingang zijn omdat mensen er een vreemd soort respect voor hebben, maar dat zal je tegenvallen. Zeker in Nederland moet bijna iets in het onderwijs om iets aan een titel te hebben (voor de duidelijkheid: ik studeer zelf, dit is geen afgunst of zoiets). Op mijn studie zie ik mensen om me heen die zich straks drs. mogen noemen, maar de interesse en intelligentie lijken nul (voor de meelezers van mijn medestudenten: nee, jij niet, die andere
). Misschien zouden ze goed telefoonboeken op mijn studiegebied kunnen schrijven, maar voor de rest... En kijk eens naar veel politici en kopstukken in het bedrijfsleven: allemaal een titel? Niks daarvan. Gewoon veel inzet, goed opgelet, en aanleg voor wat ze doen. In de praktijk brengt dat je veel verder dan een titel. En daarbij: er zijn tientallen soorten intelligentie: analytische, qua geheugen, sociale, motorieke, enz. Iedereen heeft evenveel, maar de verschillende categorieën zijn anders verdeeld. Een titel zegt alleen iets als je niet weet hoe je eraan kunt komen. Als je iets weet van HBO's en universiteiten dan kijk je daar recht doorheen en interesseert het alleen wat diegene écht bewijst te kunnen, niet wat hij/zij theoretisch zou moeten kunnen.Invloed is relatief:
Leuk hoor, hoogleraren die boeken schrijven met allerlei vernieuwende denkbeelden. Vervolgens komt er, als je boek überhaupt opgemerkt wordt, een wetenschappelijk discussie over. En als je dan gelijk dreigt te krijgen, dan zou het kunnen dat je denkbeelden (mits ze van toepassing zijn om de moderne wereld) langzamerhand enige invloed krijgen in wereld. Dat duurt al jaren en jaren. En dan maar wachten tot een meerderheid je gedachten overneemt. Invloed hebben valt toch tegen hoor, zeker qua hoe lang het duurt voor het effect sorteert. Er zijn maar heel weinig posities die je de macht geven écht iets zichtbaar te veranderen, en die zitten vooral in de politiek en het bedrijfsleven. Als je dat wilt: schrijf je direct in bij een politieke partij of ga ergens carrière maken. Maar bedenk: een bijzonder klein percentage politiek en economisch actieven bereikt écht iets wat dit betreft. Ik denk dat een studie psychologie een wel erg indirecte methode is als je doel is bepaalde dingen te veranderen in de maatschappij.
Van de andere kant: soms kan het wel goed zijn nieuwe uitdagingen te zoeken om jezelf tegen te komen en trots te zijn op jezelf. Wat dat betreft kan het beginnen of afmaken van een studie heel motiverend en geruststellend werken. Meer toch: staar je niet blind op wat je in het nieuws, op tv en op de radio hoort en ziet gebeuren. Kijk niet naar wat anderen doen en kunnen doen, maar kijk naar wat je van jezelf weet wat je kunt en wat je wilt. Ga van daaruit verder. Uiteindelijk kun je alleen jezelf zijn, nooit een ander.
Nou ja, ik weet niet of je hier allemaal wat aan hebt (misschien is het zelfs off-topic?), maar als je twijfelt over bepaalde zaken kan het vaak prettig zijn om zo veel mogelijk aspecten mee te kunnen nemen in je overwegingen (bij mij werkt dat zo). Misschien dus dat het bovenstaande je wat dat betreft kan helpen.
Oh ja: ik zou nooit zomaar al mijn spul verkopen. Als het je echt tegen gaat staan: zet het in een berging, ga andere dingen doen. Als je muziekgevoel dan even later terugkomt heb je er gruwelijk veel spijt van (ook financieel...) dat je alles hebt weggedaan. Anders zou je ook eens Shortwave's thread hierover moeten lezen.
EternalFall
Ouwe rot
Beste dob,
Ik begrijp wat jij doormaakt: voor mij werkte het als volgt.
DOE net alsof je alles verkocht hebt. Berg je spullen op bij je moeder,zodat je er niet aan kunt.
Hou alleen een kleine midi-controller, voor het geval je af en toe iets wil componeren.
Na een tijdje komt het goed gevoel terug: geen enkele crisis is voor eeuwig. Het komt allemaal wel goed!!!
Leef altijd alsof het je laatste dag is
Bemin alsof je nooit gekwetst bent
Ontspan je alsof alles in orde is
Dans alsof niemand toekijkt!!!
Alles is vergankelijk, maar dat betekent niet dat je verdrietig moet zijn: iedereen is ergens goed in. Ontdek het en werk eraan.
Als je niets verwacht kan je niet worden ontgoocheld, en is elk meevallertje meegenomen.
En vergeet niet: er zijn enkele MILJARDEN mensen die het slechter hebben!!!!
Take care and don't worry!
EF
Ik begrijp wat jij doormaakt: voor mij werkte het als volgt.
DOE net alsof je alles verkocht hebt. Berg je spullen op bij je moeder,zodat je er niet aan kunt.
Hou alleen een kleine midi-controller, voor het geval je af en toe iets wil componeren.
Na een tijdje komt het goed gevoel terug: geen enkele crisis is voor eeuwig. Het komt allemaal wel goed!!!
Leef altijd alsof het je laatste dag is
Bemin alsof je nooit gekwetst bent
Ontspan je alsof alles in orde is
Dans alsof niemand toekijkt!!!
Alles is vergankelijk, maar dat betekent niet dat je verdrietig moet zijn: iedereen is ergens goed in. Ontdek het en werk eraan.
Als je niets verwacht kan je niet worden ontgoocheld, en is elk meevallertje meegenomen.
En vergeet niet: er zijn enkele MILJARDEN mensen die het slechter hebben!!!!
Take care and don't worry!
EF
trash
Ouwe rot
- Lid sinds
- 24 juli 2002
- Berichten
- 4.564
Alleen verander je die niet dobber
Muziek is is een escape,een nuttige tool,ook om mee te communiceren.
Boudewijn de groot was het ook niet met de wereld eens,kijk wat hij er mee deed
Maar dat was toen,dit is nu.
Keuzes maken is moeilijk,alleen heb je deze keuze al eens gemaakt,je lijkt in een cirkel te zitten.
Wat heb je geleerd van de vorige keuze die je gemaakt hebt,toen je ook wilde stoppen.
Je bent een twijfelaar,en bij twijfel moet je mischien een combie maken met de dingen waar je mee zit,en een beetje aandacht geven aan elk element (muziek) (anders)
Dus met andere woorden zet het opzij,zodat je altijd nog iets achter de hand hebt.
Succes met je keuzes,leef,en verkoop je tv,lijkt me beter dan je apparaten.
d.b.1
MENS
dat de wereld een puinhoopop is vind ik geen wereldschokkend nieuws is al een zooitje vanaf de mens vuur heeft keren maken 
probeer a.u.b. wat plezier te krijgen in de dingen die je doet
en als je het echt niet meer ziet zitten heb ik 2 boektitels die je gegarandeerd in een depressie helpen als je dat zo fijn vind
de dag der dagen / iralevin en 1984/ g orwell
heb van beide boeken weken aan nachtmerries overgehouden
probeer a.u.b. wat plezier te krijgen in de dingen die je doet
en als je het echt niet meer ziet zitten heb ik 2 boektitels die je gegarandeerd in een depressie helpen als je dat zo fijn vind
de dag der dagen / iralevin en 1984/ g orwell
heb van beide boeken weken aan nachtmerries overgehouden
dob
Helemaal in m'n (k)nopjes
- Lid sinds
- 28 mei 2002
- Berichten
- 2.371
tjeezzz....
thnx allemaal maar weer!
Vooral natuurlijk Cheimoon... wat een verhaal! Heb ik zeker wat aan.
Ik zit gewoon echt op een moment in mijn leven waarop beide toekomstdromen die ik ooit gehad heb niet haalbaar blijken.... studeren, vrouw tegen komen en huisje, boompje beestje doen heb ik laten varen en daar lijkt het ook zeker niet meer naar toe te gaan.... toen heb ik me in muziek gestort, en ook dat...... ja.... is maar een hobby inderdaad.
Maar ik ben op kantoor gaan zitten om synths te kunnen kopen en om in muziek te kunnen groeien en er ooit weg te geraken.... nu lijkt het me reeeler dat ik "vast zit" op kantoor, dat vind ik ZO'N eng idee.... ik walg ervan. Dit is alles wat ik niet gewild heb; ik ben alleen, zit wat 1+1=2 te doen op een kantoor, en.... nouja het "is het dit?" gevoel is me enorm aan het nekken.
Ik hoop er wel overheen te komen hoor! Maar hoe lang sukkel ik wel al niet met deze vlagen? Het is echt niet meer leuk.
En ik moet ECHT ff mijn kop op andere zinnen zetten.
(jezus, het gaat echt niet meer bepaald over muziek, he?!)
thnx allemaal maar weer!
Vooral natuurlijk Cheimoon... wat een verhaal! Heb ik zeker wat aan.
Ik zit gewoon echt op een moment in mijn leven waarop beide toekomstdromen die ik ooit gehad heb niet haalbaar blijken.... studeren, vrouw tegen komen en huisje, boompje beestje doen heb ik laten varen en daar lijkt het ook zeker niet meer naar toe te gaan.... toen heb ik me in muziek gestort, en ook dat...... ja.... is maar een hobby inderdaad.
Maar ik ben op kantoor gaan zitten om synths te kunnen kopen en om in muziek te kunnen groeien en er ooit weg te geraken.... nu lijkt het me reeeler dat ik "vast zit" op kantoor, dat vind ik ZO'N eng idee.... ik walg ervan. Dit is alles wat ik niet gewild heb; ik ben alleen, zit wat 1+1=2 te doen op een kantoor, en.... nouja het "is het dit?" gevoel is me enorm aan het nekken.
Ik hoop er wel overheen te komen hoor! Maar hoe lang sukkel ik wel al niet met deze vlagen? Het is echt niet meer leuk.
En ik moet ECHT ff mijn kop op andere zinnen zetten.
(jezus, het gaat echt niet meer bepaald over muziek, he?!)
dob
Helemaal in m'n (k)nopjes
- Lid sinds
- 28 mei 2002
- Berichten
- 2.371
Origineel geplaatst door d.b.1
dat de wereld een puinhoopop is vind ik geen wereldschokkend nieuws is al een zooitje vanaf de mens vuur heeft keren maken
probeer a.u.b. wat plezier te krijgen in de dingen die je doet
en als je het echt niet meer ziet zitten heb ik 2 boektitels die je gegarandeerd in een depressie helpen als je dat zo fijn vind
de dag der dagen / iralevin en 1984/ g orwell
heb van beide boeken weken aan nachtmerries overgehouden
"No logo" kun je beter ook niet lezen.
cloudman
ex nihilo creatum ens
- Lid sinds
- 8 mei 2003
- Berichten
- 2.370
paar leuke boeken om over iets anders na te denken:
"Siddharta" van Herman Hesse. (vertaalt bij bezige bij dacht ik)
"De troost van de filosofie" Alain de Botton
en voor de complete freaks onder ons die het onlosmakelijke verband van oudgriekse
filosofie en humor onderkennen:
"de geschiedenis van de griekse filosofie" van Luciano Decrescenzo
Als je bloederige humor wil, en er zo in opgaan dat je paranoia wordt en eventueel
niet meer zonder uzzi over straat durft:
de reeks "Anita Blake vampire hunter" van Laurell K Hamilton.
Bril-jant, grappig, en zwart van humor
tis vrij simpel: koop een jembé en kom hier deze zomer aan het strand zitten kloppen op
je trommeltje. Dan kom ik er naast zitten met mijn didgeridoo.
Misschien zijn er nog kandidaten voor ons alternatief gezelschap?
"Siddharta" van Herman Hesse. (vertaalt bij bezige bij dacht ik)
"De troost van de filosofie" Alain de Botton
en voor de complete freaks onder ons die het onlosmakelijke verband van oudgriekse
filosofie en humor onderkennen:
"de geschiedenis van de griekse filosofie" van Luciano Decrescenzo
Als je bloederige humor wil, en er zo in opgaan dat je paranoia wordt en eventueel
niet meer zonder uzzi over straat durft:
de reeks "Anita Blake vampire hunter" van Laurell K Hamilton.
Bril-jant, grappig, en zwart van humor
tis vrij simpel: koop een jembé en kom hier deze zomer aan het strand zitten kloppen op
je trommeltje. Dan kom ik er naast zitten met mijn didgeridoo.
Misschien zijn er nog kandidaten voor ons alternatief gezelschap?
cloudman
ex nihilo creatum ens
- Lid sinds
- 8 mei 2003
- Berichten
- 2.370
Sommige filosofen zijn grappige mensen
helaas heb ik da boek zelf nog nie helemaal uit
neen, serieus, tis nog geweest dat ik totaal superdeprie rondliep, en naar de les ging van een van mijn proffen
(Jean Paul Vanbendegem) en na een les van die mens kon ik er weer helemaal tegen
Zijn manier van doen is subliem! (waarschijnlijk de evenknie van Alain)
jaja, vrij inspirerende mensen... hoe je dat ook moge opvatten.
...kan nog steeds...
...je bent pas 26! (volgens je profiel) Kans zat nog hoor!
...opnieuw: je bent pas 26; het leven eindigt niet bij de 30, bij mijn weten...
Ben je niet een beetje vroeg met je mid-life crisis?
Maar dit is wel wat veel mensen tegenkomen in hun veertiger of vijftiger jaren: ze kijken terug op hun leven en zien dat ze niks gedaan hebben van wat ze wilden doen en niet het verschil gemaakt hebben wat ze wilden maken. Nou is het altijd de vraag hoeveel van die oude dromen reëel waren (spijt hebben dat je geen wereldreis gemaakt hebt als je helemaal niet van verandering houdt is een beetje dom natuurlijk), maar toch: zo lang je nog de keuze hebt om keuzes te maken lijkt het mij niet onverstandig die ook daadwerkelijk te maken. Niet op de hippymanier (zie maar, doe maar, komt wel goed), dat lijkt me niet verstandig, maar wat haalbaar is en iets is wat je jezelf graag gedaan zou wilen zien hebben, waarom dan niet? Bijvoorbeeld studeren (om daar maar even op terug te komen): je hebt nu het gevoel dat dat echt iets zou toevoegen voor je. Misschien valt het tegen. Maar doe je het niet, dan weet je dat niet en kun je er achteraf spijt van krijgen (eigenlijk is een mid-life crisis niks anders dan spijt, denk ik). Dus zo lang je nog kunt studeren: waarom niet beginnen en zien hoe het gaat? Stel het gaat niet of ligt je niet, dan weet je dat en hoef je er nooit meer over na te denken (letterlijk een zorg minder). En als het goed gaat dan heb je alleen maar winst. En heb je allerlei redenen om er niet aan te beginnen, dan zou je die voor jezelf goed op een rijtje kunnen zetten (opschrijven!), afwegen tegen redenen om wel te beginnen, zodat je een goed besluit kunt nemen waar je later geen spijt van krijgt.Spijt over keuzes in je leven is echt zo zonde.
Als je je afvraagt waarom ik zoveel tijd neem om te antwoorden: dit zijn vragen waar ik voor mezelf ook graag een goed antwoord op wil hebben; hierover discussiëren is een perfecte manier om mijn ideeën hierover te testen op haalbaarheid en waarheid.
Freakydile
I used to be a snaredrum
idd
idd
Man, hier haal je precies aan waar ik van walg.
Voordat ik als belg zijnde mijn nederlandse vriendin leerde
kennen had ik geen besef van dit fenomeen.
7 jaar later is het dé reden geworden om uit NL - en met
name dan het noorden - weg te blijven. No offence Noorderlingen,
ik weet dat niet iedereen zo is...
Kijk, waarom jaagt een mens zich op in een tuthola
die klaarkomt als d'r kind een zin uit iets achterlijks
als GTST citeert, omdat men het weet dat dat gebeurt.
Mijn tijd wat dat betreft ligt op dat vlak al lang achter me.
Mijn schoonouders irriteerden me enorm op het vlak
van wat je aanhaalde. Mijn oplossing? Fuck em. Zo.
Nieuws over raketaanvallen en verkrachtingen?
Politieke schandalen en corruptie? Gooi die achterlijke
krant, die gedebiliseerde tv en die ziekmakende radio
toch gewoon een eindje weg.
Tenslotte voel je wat je toelaat te voelen. Ik heb haast
nergens meer last van.
Een goede 2 en een halve maand geleden werd ik onverwacht
in het holst van de nacht van de baan gepeerd door een
32tonner die slipte...
Ik heb aan de linkerkant elk denkbaar bot gebroken en
ik heb op het randje gebalanceerd van de dood.
Nu ik er nog ben heb ik de knoop als dat al mogelijk was
nog "doorgehakter".
Ik had een psych en een psych die pillen voorschreven en
therapiën gaven. En ik denk achteraf: waarom?
Ik moest mainstream zijn. Niet black or white? Ik mocht
niet iets dit vinden, of dat. Het moest met de anderen
hun mening stroken.
Wel, ik neem niets meer, ik ben weer mezelf. Ik lach om
dingen waar ik zin in heb, ik doe wat ik wil. Mijn werk? Ik
ga er over een half jaar weer naartoe, maar wel met een
hele andere instelling als er voor. Goddank.
Ik heb gewoon de rest geschrapt, en dat voelt goed. Een
groot deel van de mensen om ons heen nemen enkel energie
van ons weg. Die zijn nutteloos.
Ooit las ik een boek - How to simplify my life.
Dat heeft me goed op weg gezet.
Ach ja... Eigenlijk valt er niets over te zeggen. Who cares.
Axel
idd
Man, hier haal je precies aan waar ik van walg.
Voordat ik als belg zijnde mijn nederlandse vriendin leerde
kennen had ik geen besef van dit fenomeen.
7 jaar later is het dé reden geworden om uit NL - en met
name dan het noorden - weg te blijven. No offence Noorderlingen,
ik weet dat niet iedereen zo is...
Kijk, waarom jaagt een mens zich op in een tuthola
die klaarkomt als d'r kind een zin uit iets achterlijks
als GTST citeert, omdat men het weet dat dat gebeurt.
Mijn tijd wat dat betreft ligt op dat vlak al lang achter me.
Mijn schoonouders irriteerden me enorm op het vlak
van wat je aanhaalde. Mijn oplossing? Fuck em. Zo.
Nieuws over raketaanvallen en verkrachtingen?
Politieke schandalen en corruptie? Gooi die achterlijke
krant, die gedebiliseerde tv en die ziekmakende radio
toch gewoon een eindje weg.
Tenslotte voel je wat je toelaat te voelen. Ik heb haast
nergens meer last van.
Een goede 2 en een halve maand geleden werd ik onverwacht
in het holst van de nacht van de baan gepeerd door een
32tonner die slipte...
Ik heb aan de linkerkant elk denkbaar bot gebroken en
ik heb op het randje gebalanceerd van de dood.
Nu ik er nog ben heb ik de knoop als dat al mogelijk was
nog "doorgehakter".
Ik had een psych en een psych die pillen voorschreven en
therapiën gaven. En ik denk achteraf: waarom?
Ik moest mainstream zijn. Niet black or white? Ik mocht
niet iets dit vinden, of dat. Het moest met de anderen
hun mening stroken.
Wel, ik neem niets meer, ik ben weer mezelf. Ik lach om
dingen waar ik zin in heb, ik doe wat ik wil. Mijn werk? Ik
ga er over een half jaar weer naartoe, maar wel met een
hele andere instelling als er voor. Goddank.
Ik heb gewoon de rest geschrapt, en dat voelt goed. Een
groot deel van de mensen om ons heen nemen enkel energie
van ons weg. Die zijn nutteloos.
Ooit las ik een boek - How to simplify my life.
Dat heeft me goed op weg gezet.
Ach ja... Eigenlijk valt er niets over te zeggen. Who cares.
Axel
BananaWorld
Addicted to Music
De tip om het leven spannend te houden. Doe iedere dag iets nieuws. Dat kan varieren van een keer iets nieuws eten, een synth kopen of een vakantie boeken. Of gewoon eens een andere route naar het werk nemen of een oude vriend opbellen.
En spullen verkopen moet je nooit doen voor het geld. Of je moet een ontzettend grote setup hebben om er iets voor terug te krijgen, want als je voor een paar duizend euro al aan de grond zit, dan is het al niet goed.
En spullen verkopen moet je nooit doen voor het geld. Of je moet een ontzettend grote setup hebben om er iets voor terug te krijgen, want als je voor een paar duizend euro al aan de grond zit, dan is het al niet goed.
- Status
Vergelijkbare discussies
