Rumour control
Er worden 2 dingen verward hier:
De materiele rechten ( de cd met de inhoud) enerzijds en de intellectuele rechten ( het "auteursrecht" als je het zo wil noemen).
De licentie is verbonden met het intellectueel recht.
Zolang de eerste koper met de speciale code op de cd, de licentie niet heeft gekocht van een bepaalde sample, blijft de gekochte cd vrij handelbaar, dus het kan zonder probleem gekocht en verkocht worden.
Maar van zodra de eerste koper bepaalde licenties heeft bekomen en betaald op basis van de cd die hij in de winkel heeft gekocht, ontstaat de splitsing: hij alleen heeft die licentie bekomen voor die bepaalde cd ( met code).
Als de volgende koper dan deze gelicencieerde cd koopt, kan hij op geen licenties meer verkrijgen, met die cd, maar moet hij zelf een nieuwe cd kopen.
Maw. de eerste eerste koper die de licentie heeft, kan alleen de cd (materieel recht) verkopen, maar niet de licentie ( intellectueel recht).
Maar meestal zal de oorspronkelijke koper als hij een licentie heeft gekocht, die cd niet verkopen, aangezien zijn licentie aan de code op die cd is verbonden.
Als hij dat toch doet, heeft hij eigenlijk een ongeldige koop afgesloten, aangezien hij de koper heeft verzwegen dat er geen licenties meer op kunnen verkregen worden.
Dus de kwestie is dan ook louter academisch: de kans is klein dat iemand een gelicencieerde cd verder verkoopt.
De maatschappij die de cds verkoopt zal natuurlijk iedereen willen wijsmaken, dat geen enkele cd kan verder verkocht worden, maar dat strookt volledig tegen de vrije handel natuurlijk.
Zoals ik hierboven al zei: deze clausule heeft eerder te maken met verkoopsstrategie, dan met " illegaliteit".
Conclusie: elke niet-gelicencieerde, originele sample cd kan vrij verhandeld worden.
Als de nieuwe koper dan met zijn originele 2dehandse cd, een licentie wil kopen op een welbepaalde sample, dan kan de maatschappij (Zero G, best service etc...) alleen maar vragen of hij een originele cd heeft ( misschien vragen ze ook de code), maar ze kunnen nooit vragen: ben jij de originele koper?
En wat als ze het vragen? Zegt de 2de koper: ja, moet de maatschappij dan beginnen te bewijzen dat hij dat niet is.
Stel je voor dat het een sample cd is van de jaren 80 ( vorige eeuw lol).
Dan zou elke winkel, de identiteitsgegevens van iedere koper moeten registreren, overmaken aan de maatschappij die de cd's uitbrengt enz...
Onbegonnen werk natuurlijk.
Het criterium is dan ook niet de volgorde van eigenaars, maar enkel de actuele eigenaar van een orginele cd, waarop eerder geen licentie werd genomen.
En nu verder met muziek maken
Ef