Muziek die je wil maken, maar niet kan maken?

Ik wil niet pretentieus klinken.Maar door mijn klassieke opleiding kan ik zo mee in alle genres.Dus wat kan ik niet is iets anders dan wat ken ik niet.
 
Wat betreft dit genre, het heeft niet echt veel met de muziek zelf te maken, denk ik. Het gaat misschien meer om de teksten en de onderwerpen die aan bod komen wat de liefhebbers aanspreekt. Een soort van "volksgedichten" op eenvoudige muziek die inderdaad veel hetzelfde klinkt, zodat het ook gemakkelijk is mee te zingen. Het voorziet in een behoefte, kennelijk.

Een enkel nummer blijft in je geheugen plakken, dit is bijvoorbeeld echt een klassieker. :D
Ik denk dankzij:
  • het pakkende refrein (halfrijm "vuile huichelaar")
  • Jordanese vocalen liggen prachtig over de muziek: "Je komt er bij mijn nooit meer in"
  • de lekkere baspartij
  • het "tokkelgeluid" in het refreinritme
 
Ik wil niet pretentieus klinken.Maar door mijn klassieke opleiding kan ik zo mee in alle genres.Dus wat kan ik niet is iets anders dan wat ken ik niet.

Patser! :D Maar zonder grappen, ik ben het niet met je eens. Om een genre echt goed te doen moet je het voelen. Dat zie je ook bij coverbands, vaak Conservatorium geschoold. Elke noot klopt, maar het raakt niet. Zingen ze een liedje van hunzelf, dan voel je het opeens wel. Uitzonderingen daargelaten uiteraard.
 
Dat ben ik niet met je eens. Echte klassiekers zijn wel echt goed. Er is ook veel 13-in-een-dozijn-muziek te horen, maar dat verdwijnt dan weer.

Wat mij opvalt is dat veel artiesten matige liedjes fantastisch presenteren. Geweldig gezongen en tot in perfectie geproduceerd. Dan lijkt het even wat, maar uiteindelijk prik je er toch doorheen. Hoewel... de meeste Sky Radio-luisteraars zal het een worst zijn :D

Wat is goed en wat niet, dat blijft toch een objectieve kwestie uiteindelijk vind ik.
De klassiekers hebben gewoon iets wat veel mensen aanspreken en dat is iets onduidelijks, als iemand wist hoe die een klassieker kon schrijven dan zouden alle muzikanten het wel doen toch?
Maar je weet bij sommige nummers die je voor het eerst hoort meteen dat dat nummer iets heeft wat boven de middelmaat uitstijgt en een soort van eeuwigheidswaarde heeft.
Het geniale is wanneer artiesten dat een aantal keren doen, dan heb je iets bijzonders in ieder geval.
Maar voor mij wil dat niet zeggen dat een nummer wat geen hit wordt niet goed is natuurlijk; integendeel, de beste tracks zijn vaak geen hit althans voor mij dan. (en soms wel hoor)

Weet je wat echt niet kan? Cheesy en Hall & Oates in een zin noemen. Dat is steengoede muziek! :D

Je hebt helemaal gelijk, ik heb ze gezien in de eighties, echt een topband.
De meesten kennen ze van maneater, out of touch en dat soort eighties pop, gewoon goede popclassics maar voor mij waren de seventies hun hoogtijdagen, toen deden ze dingen zoals dit bijv, moet je ff horen hoe Daryl hier zingt, da's niet mis en zonder dat het een hit is vind ik dit wel een echte classic;


 
Patser! :D Maar zonder grappen, ik ben het niet met je eens. Om een genre echt goed te doen moet je het voelen. Dat zie je ook bij coverbands, vaak Conservatorium geschoold. Elke noot klopt, maar het raakt niet. Zingen ze een liedje van hunzelf, dan voel je het opeens wel. Uitzonderingen daargelaten uiteraard.

Akkoord,ik zou gemakkelijk kunnen in een bepaalde genre gaan,maar hoge ogen gooien is wat anders.Talent voor componeren, iets maken,is voor weinigen weggelegd.Maar zijn wij hier daarvoor?Als ik voor mijn synth(s) zit ben ik zo blij als Sinterklaas die weer iets in mijn schoentje heeft gelegd:-).
 
Nee, hoor. Gewoon verstand op 0 en wat maken. De meeste klassiekers zijn gewoon in een paar uurtjes gemaakt. Zie ook ->> https://www.youtube.com/c/muzikxpress/videos

Vaak is dat wel zo, er zijn zoveel gevallen bekend dat die songs in 10 a 15 min er gewoon zijn.
Ik heb bij sommige nummers wel 'ns het idee gehad dat dat nummer al lang bestond, iemand moest het gewoon nog ff uit de atmosfeer plukken, dan klinkt het zo logisch en voor de hand liggend en dan bedoel ik niet Jan Smit of zo maar echt van die nummers die je meteen pakken en waar alles aan klopt.


Daar ga je al, want wat is goed? :) Ik keek van de week naar TROS Muziekfeest op het plein. Dat gaat van Jannes naar John de Bever en van Marianne Weber naar Gerard Joling. Het klinkt allemaal hetzelfde en ik kijk mijn ogen uit. Maar die pleinen staan stampvol. Dus ergens zal toch wel iets goed zijn? 8o

Ik houd zelf van 'knappe' complexe muziek. Maar ik vind het ook waanzinnig knap als iemand met 3 akkoorden een fantastisch liedje maakt. En ik maak mezelf wijs dat ik hoor of iets uit het hart komt. Daarom vind ik volksmuziek bijna altijd vervelend. Dat is een productje. Maar kennelijk denken volksstammen daar anders over.


Nightstorm

Harrie Bannink (die is van heel lang geleden) zei ooit dat hij gewoon de muziek volgt. "Gewoon goed luisteren en dan kom je vanzelf ergens." Ik snap wel wat hij bedoelt. Als ik iets een kant op probeer te duwen lukt dat ook nooit. En als ik merk dat mijn muziek niet lukt stop ik alltijd direct. Dat is niet de bedoeling van een hobby. :W

Ik kijk behalve tijdens het zappen nooit naar het Tros muziekfeest want ik vind het toch vooral één pot nat, veel zit allemaal in hetzelfde genre maar schijnbaar spreekt het veel mensen aan.
Dat zijn vaak mensen die het gewoon gezellig vinden, beetje meezingen, biertje erbij, het feest der herkenbaarheid terwijl hier op het forum de meesten meer naar muziek luisteren ipv inhaken en meedeinen denk ik en ben je wat kritischer als het om muziek gaat.
Ondanks dat ik niet naar het Tros gebeuren kijk wil dat niet zeggen dat ik Nederlandse muziek niet kan waarderen, zeker niet want er zijn zat goeie Nederlandse artiesten.
Je noemt een Harrie Bannink en dat was echt wel een fenomeen hoor en al klinkt veel nogal ouderwets, ik schaar hem wel onder de grote schrijvers.
Je had in Amerika indertijd bijv the Brill Building, daar zaten broodschrijvers zoals Carole King in haar jonge jaren, daar zaten ook mensen die heel makkelijk klassiekers schreven.
Ramses of bijv Lennart Nijgh/Boudewijn de Groot dat zijn mensen die hele mooie platen hebben gemaakt terwijl een John Eubanks die veel schrijft voor oa Marco Borsato dat is m'n ding niet, voor mij komt dat een beetje onecht over als ik Marco hoor zingen, heel serieus gebracht allemaal maar volgens mij meent hij er geen pest van.
Dan zie ik liever Frans Bauer bijv, ik heb geen platen van 'm maar hij komt wel over als een oprechte jongen in ieder geval wat mij betreft.

Speciaal voor Nap die pas geleden niet begreep dat je Louis Davids kon draaien hier nog even het hondje van Dirkie, weliswaar wat oubollig maar luister even naar de akkoorden die hier gespeeld worden, voorlopig heb ik zoiets nog niet gemaakt, je kan er op neerkijken maar dit getuigt wel van goed schrijversschap vind ik;

 
Hola musicfriends
ik heb wel een tip
begin met de tekst
maak er een melody op
zoek er accoorden bij
en dan maar mixen wat leuk
klinkt.
dus eigenlijk is het simpel.
je moet alleen wel de kennis
opgebouwd hebben om dit te doen:D
groeten van andreos:dubbel:
 
Dat is wel weer zo.
Dergelijke stijlen zijn wel lastig trouwens om helemaal in je eentje te maken.

True. En dan is het ook nog de vraag welke type “metal”. Ik ben opgegroeid met sepultura, morbid angel, slayer en trashmetal. De riffs die ik maak liggen in die lijn. Morbid angel is trouwens enorm melodieus nu ik er aan terug denk. Ik ben zo-even ook weer eens achter de muziekdoos gaan zitten. Metal of rock is het toch net-niet zonder lyrics. Toch maar eens een vt3/4 gaan scoren en eens bekijken hoe of wat. Voor dat genre hoef je gelukkig niet te kunnen zingen. ⚠️
 
True. En dan is het ook nog de vraag welke type “metal”. Ik ben opgegroeid met sepultura, morbid angel, slayer en trashmetal. De riffs die ik maak liggen in die lijn. Morbid angel is trouwens enorm melodieus nu ik er aan terug denk. Ik ben zo-even ook weer eens achter de muziekdoos gaan zitten. Metal of rock is het toch net-niet zonder lyrics. Toch maar eens een vt3/4 gaan scoren en eens bekijken hoe of wat. Voor dat genre hoef je gelukkig niet te kunnen zingen. ⚠️

Langzamere metal is wat beter te doen dan thrash. Maar je hoort het uiteidelijk toch vrij snel of het geprogrammeerd is of echt ingespeeld. Om de patronen die een Pete Sandoval of Dave Lombardo spelen te imiteren moet je zelf al een behoorlijk behepte drummer zijn. Je hoort bij een éénmansband dat er bepaalde instrumenten minder vaardig (of saai) ingespeeld zijn. Met verschillende muzikanten heeft iedereen een specialiteit. Als je alles zelf doet kun je waarschijnlijk 1 kunstje goed en de rest meestal minder.

En je hoeft misschien niet te kunnen zingen maar je moet wel wat anders met je stem kunnen. Vaak staat of valt het in deze genres ook met de zang, althans in mijn optiek. Een goede grunt/growl is even lastig te leren als "normaal" zingen, dus dat dat makkelijker zou zijn onderschrijf ik niet. Heeft mij ook wat jaren gekost om dat te kunnen zonder mijn stembanden te slopen... ;)
 
True. En dan is het ook nog de vraag welke type “metal”. Ik ben opgegroeid met sepultura, morbid angel, slayer en trashmetal. De riffs die ik maak liggen in die lijn. Morbid angel is trouwens enorm melodieus nu ik er aan terug denk. Ik ben zo-even ook weer eens achter de muziekdoos gaan zitten. Metal of rock is het toch net-niet zonder lyrics. Toch maar eens een vt3/4 gaan scoren en eens bekijken hoe of wat. Voor dat genre hoef je gelukkig niet te kunnen zingen. ⚠️

Ben zelf ook (nog steeds) een enorme fan van Sepultura.
Heb ook veel naar Slayer geluisterd.
Verder luisterde ik in het verleden ook veel naar Fear Factory, Biohazard, Machine Head enz.
Tegenwoordig luister ik meer naar bands als Opeth, Ghost, Riverside (is iets milder) etc.
 
Een goede grunt/growl is even lastig te leren als "normaal" zingen, dus dat dat makkelijker zou zijn onderschrijf ik niet. Heeft mij ook wat jaren gekost om dat te kunnen zonder mijn stembanden te slopen... ;)

Hier in Nederland was George Oosthoek (Orphanage) één van de beste die dit kon, denk ik. Zelf maar niet geprobeerd. :D

Had graag wel iets van de stem gehad van deze goth cowboy, maar dat valt wat tegen. Je moet voor jezelf erkennen wat je niet kunt, maar daar staat meestal wel iets anders tegenover binnen je bereik. Dat hou ik mezelf dan maar voor. ;)

 
Langzamere metal is wat beter te doen dan thrash. Maar je hoort het uiteidelijk toch vrij snel of het geprogrammeerd is of echt ingespeeld. Om de patronen die een Pete Sandoval of Dave Lombardo spelen te imiteren moet je zelf al een behoorlijk behepte drummer zijn. Je hoort bij een éénmansband dat er bepaalde instrumenten minder vaardig (of saai) ingespeeld zijn. Met verschillende muzikanten heeft iedereen een specialiteit. Als je alles zelf doet kun je waarschijnlijk 1 kunstje goed en de rest meestal minder.

En je hoeft misschien niet te kunnen zingen maar je moet wel wat anders met je stem kunnen. Vaak staat of valt het in deze genres ook met de zang, althans in mijn optiek. Een goede grunt/growl is even lastig te leren als "normaal" zingen, dus dat dat makkelijker zou zijn onderschrijf ik niet. Heeft mij ook wat jaren gekost om dat te kunnen zonder mijn stembanden te slopen... ;)

Very true. Het is ook meer wat je doel is. Als je doel is om 100% te imiteren (als slayer coverband) met vst, is het een lastige opgave. Op dit moment denk ik meer aan de combinatie van metal en elektronische muziek. Dat bestaat ook al vast wel, alleen zou dit wel mijn twee favoriete muziek stijlen bij elkaar brengen, met vocoded vocals. Vocoded/processed is makkelijker, dat bedoelde ik meer. Ik zie mij niet zingen als de frontman van slipknot bijvoorbeeld. Als ik mijn post teruglees heb ik het idd generaliserend opgeschreven.

ik ben al wat aan het experimenteren, het is weer een leuke ontdekkingsreis
 
Back
Top