Onderbreking van een creatief proces en hoe verder?

[krautrock1958]

Je kent het vast wel; je zit lekker in de mood, de ideëen komen en na enige tijd moet je afbreken want je hebt bijv een afspraak of iets anders wat niet kan wachten bijv of je bent al een paar uurtjes bezig en je vindt het wel ff mooi geweest terwijl in je geest heb je het gevoel dat je verder moet, die stroom wil eigenlijk niet onderbroken worden.
Dan wil ik na een paar dagen er weer mee verder maar dan ben ik in een wat swingende mood terwijl het een ambiënt georiënteerd stuk was of het was uptempo terwijl je nu m'n mood nogal relaxed is.
Ik heb dan nog wel 'ns dat ik datgene wat ik moest afbreken niet meer afmaak omdat ik niet meer in hetzelfde gevoel kom als toen ik ermee bezig was en blijft het onafgemaakt.
Hoe gaan jullie daar mee om?

 

[JSA]

Laten liggen totdat je weer eenzelfde soort mood hebt

 

[demian]

Wat kan helpen om die mood weer op te roepen is dat stukje muziek wat je dan al hebt af te spelen en te laten loopen, ondertussen ga je iets anders doen maar je luistert wel.
Na een tijdje kom je weer in de sfeer, gaan je dingen opvallen die anders moeten of verder uitgewerkt, nog even door laten loopen en dan kan je weer aan de slag.

 

[Disharmonic]

Ja, laten liggen totdat je ongeveer weer dezelfde mood hebt. Het aantal verschillende moods zal ook niet heel groot zijn, stel dat het een stuk of 10 zijn. Komt dat even goed uit, ben je een hele tijd bezig met elke mood die je kunt hebben, aan het einde van de rit heb je een heel album af met hele gevarieerde nummers!

 

[stoter]

Laten liggen totdat je weer eenzelfde soort mood hebt

En terwijl je dat doet wél lekker aan de slag met die swingende uptempo inspiratie, als je setup dat toelaat (kan je je ambient-project later weer terughalen? of te veel hardware instellingen die dan verloren gaan?).

En als je dan later weer verder wil met die swingende/uptempo track, zul je zien dat je meer in de mood bent voor ambient (wat je zelf al schrijft). Win-win.

edit: Disharmonic zei eigenlijk hetzelfde, was iets te snel..

 

[3ddie]

Ik herken het probleem. Wat ik probeer te doen is zo snel mogelijk mijn ideeën in te spelen. Ik heb dan nog geen arrangement en compositie... ik heb een idee welke kant het op moet. Ik speel akkoorden in, een basisbeat (waarover ik improviseer). Ik probeer baslijntjes uit. Ik speel melodielijnen in... allerlei kleine ideetjes die in me op kwamen... Ik neem zoveel mogelijk op in de DAW en zelfs als ik weet dat het opnieuw moet, of verder uitgewerkt moet worden => doorgaan. Schaven komt later wel. Eerst de ideeen die de aanleiding vormden voor de track inspelen. Als ik dan later terug keer naar de track dan luister ik naar alle ideeën, melodietjes en dan kom ik weer "in de track" en "in the mood".

Misschien werkt dat ook voor jou?

 

[Jason31]

Herkenbaar. Ik maak meestal alleen af waar ik ook na een paar dagen nog enthousiast over ben, vaak ben ik ergens mee bezig wat erg goed klinkt, maar de volgende dag of erna me niks meer doet, ik weet niet of het ook met mood te maken hebt maar meestal begin ik dan gewoon weer aan een nieuwe track, omdat ik dan denk dat ik er nooit de kwaliteit uit haal als wat ik voor ogen had, met als gevolg ik een giga lijst met onafgemaakte tracks op mijn schijf heb staan. Ik heb er vrede mee.

 

[JazzMann]

Soms bounce ik een track in progress naar mp3 en beluister hem onderweg op de iPhone. Andere locaties & context kunnen bevrijden, inspireren en breken met cognitieve loops.

 

[bombario]

Ik maak meestal alleen af waar ik ook na een paar dagen nog enthousiast over ben.

Zo doe ik het ook en ik zie het als schetsen. Vaak begint het bij mij om een bepaalde skill te verbeteren of iets uit te proberen. Als ik iets heb van 32 of 64 maten geef ik het een werktitel en zet ik het in een Google Docs document.

Na een poos luister ik alle schetsen terug en besluit ik wat ik wel en niet afmaak. Als ik meteen al hoor dat het écht potentie heeft, ga ik er direct mee door. Zo heb ik wel eens een track in 2 dagen afgemaakt.

 

[Montfrooij]

Welkom in mijn leven
Hoe ik er mee omga?
Net hoe het gaat eigenlijk.
Als ik een track af 'moet' maken, dan dwing ik mijzelf terug in de mood.
Terugluisteren wat ik al heb gemaakt, visualiseren wat ik over wil brengen etc.
En dan gewoon doorgaan.

Maar meestal laat ik me meeslepen met de waan van het moment.
(inspiratie klinkt positiever)
En dan sla ik het vorige idee even over. Die komt dan in de bak 'todo' en wacht op een volgend inspiratiemoment in de juiste mood.

Het komt (bij mij) soms ook voor dat ik inspiratie heb om iets af te maken. (dus niet een bepaalde mood, maar meer zin om iets af te maken)
Dan blader ik door de 'todo' bak heen naar liggende projecten.
Net welke het eerste blijft hangen die probeer ik dan af te maken.
En ééns in de zoveel tijd loop ik alles bij langs (uit die bak) om een schifting te maken.

 

[Luctae]

Muziek luisteren in de stijl die je wil maken helpt bij mij ook goed om in een bepaalde mood te komen

 

[Eclectic]

Het gaat zoals het komt, je hoeft er geen brood van te kopen of huur van te betalen.
ik ga meestal maar een beetje lopen kutten met de loop aan idd. (Drivers updaten, plugins updaten, presets ploegen etc, DAW templates maken etc)
Meestal komt het wel terug, vaak evolueert het ook in wat compleet anders.
Zo lang er maar geen druk op zit, komt het vanzelf goed.

 

[bombario]

Muziek luisteren in de stijl die je wil maken helpt bij mij ook goed om in een bepaalde mood te komen

100% mee eens. Veel muziek luisteren is voor mij de grootste inspiratiebron. Ik haal uit elk genre wel iets.

 

[bombario]

Zo lang er maar geen druk op zit, komt het vanzelf goed.

Daar ben ik het maar gedeeltelijk mee eens. Als je echt dingen af wilt maken, kan wat druk zeker helpen. Gewoon tegen jezelf zeggen: op die dag moet hij klaar zijn. Of net doen dat het een betaalde opdracht is, dan hak je sneller knopen door.

Te lang aan tracks sleutelen is voor mij vaak een afknapper. Dan gaat de spontaniteit eraf. Als ik veel tijd heb ben ik ook het minste productief. Nummers afmaken en later terugluisteren vind ik trouwens ook een grote stimulans. Dan ben ik daar trots op en het motiveert me door te gaan.

 

[Eclectic]

Die fase ben ik inmiddels voorbij. Ik maak geen "tracks" meer voor mijzelf. Ik maak "collages" / jams / Vibes.
Als ik een gevoel op 3 -5 min kan vastleggen, dan ga ik daar zelden nog maar verder aan polijsten. Precies om de reden die jij noemt. Het spontane gaat er dan vaak vanaf en dat hoor je.
Soms komt er nog eens een echte track uit omdat het crescendo de aanloop/flow nodig heeft. Maar dan nog steeds niet met de intentie om het te releasen of met de insteek of anderen het wel mooi gaan vinden.
Er komt iets op, dat capture ik. 1 van de 100 wordt misschien een track. (een coherent geheel van 3-6min)

Een track is een GEVOLG, geen DOEL.

 

[Luctae]

@Eclectic dat is een hele mooie zienswijze. In ieder geval eentje die eerlijk is over waarom je muziek maakt.

Soms werkt het voor mij ook zo, maar heel vaak ook niet. Voor mij is het vaak wél een doel. Ik wil iets af maken, iets bereiken, iets hebben dat me leert om door te zetten, terwijl ik het doorgaans nog leuk vind ook…

Wat daar uit komt is van mij en betekent veel meer dan alleen de muziek die klinkt. Het is een idee dat is geboren uit een mix van doorzettingsvermogen, inzetten en vergroten van kennis en kunde, liefde voor geluid en het delen van de passie.

In die zin is muziek maken voor mij zowel een middel als een doel…

 

[Laboratorio Incognito]

Soms vind ik nog wat terug dat ik jaren geleden ergens incompleet heb gearchiveerd en alleen al van het nostalgische gevoel krijg ik dan weer kick om er mee verder te gaan of af te maken. Ik gooi zelden iets weg. Ik vind het verder ook niet erg om half klare stukken te hebben liggen want dat geeft me het lekkere gevoel dat ik kan kiezen wat ik ga oppakken.

 

[Eclectic]

Beiden waar, luister ook wel eens zaken van jaren terug, waar ik toen vast zat denk ik nu fuck eigenlijk best wel ok
Ik heb de DRIVE om te presteren zeker wel. Maar ik ben klaar met het STRAMIEN. Ik vind het niet erg om die rare autist te zijn ipv het populairste jongetje van de klas. Afmaken komt voor mij nu over alsof iedere Brood moet worden doorgetekend tot een Anton Pieck. "Afmaken" is geworden tot een soort van wetmatigheid van zaken waar je aan moet voldoen om geaccepteerd te worden.

 

[bombario]

"Afmaken" is geworden tot een soort van wetmatigheid van zaken waar je aan moet voldoen om geaccepteerd te worden.

Je moet vooral doen wat je zelf wilt, daar is helemaal niets mis mee. En je hebt afmaken in verschillende gradaties. Maar - en nu spreek ik voor mezelf - een jam is voor mij nog geen nummer. Ik hoor vaak dingen in mijn hoofd en kan ze zo uittekenen. Maar dat betekent nog niet dat ik ze gerealiseerd heb. Soms valt het in de uitwerking gewoon tegen, of is dat 'geniale idee' in mijn hoofd kennelijk toch niet zo goed.

Nummers afmaken is vaak gewoon hard werken en doorzetten. Dat hoort voor mij ook bij serieus muziek maken. Heeft - weer op persoonlijke titel - niets te maken met het populairste jongetje van de klas willen zijn, maar eruit halen wat erin zit. Als ik hoor dat het beter kan, wil ik ook

Dingen als 'geaccepteerd worden' kan ik helemaal niets mee. Door wie dan? Daar zou ik me niks van aantrekken.

Ik sluit me kortom bij @Luctae aan

"Het is een idee dat is geboren uit een mix van doorzettingsvermogen, inzet en vergroten van kennis en kunde, liefde voor geluid en het delen van de passie."

Dat is voor mij ook wat het is. Ik maak iets waar ik achter sta, niet half, maar helemaal en op een manier waar ik volledig achter sta. Daarom kost het me ook geen moeite om er zoveel tijd en energie in te steken. Dat komt uit mezelf.

Nogmaals, dit is allemaal op persoonlijke titel en het is maar net hoe je erin staat en wat je wilt. We hoeven er dus ook geen welles-nietes-spelletje van te maken, en iedereen heeft gelijk (of niemand). Maar dit werkt in elk geval voor mij.

 

[krautrock1958]

Leuk om te lezen hoe anderen het doen en die zijn ook herkenbaar voor mij, zekers.
Ik luister dingen bijv maanden erna soms ook weer terug en dan lukt het wel om er wat mee te doen en soms voel ik er niet veel bij terwijl ik wel enthousiast was tijdens de eerste keer.

Wat me ook wel'ns gebeurt is dat ik dan opnieuw met de track bezig ben en dan wordt ie anders dan ie eerst een beetje bedoeld was maar toch wel leuk, zoals sommigen ook vertellen over je begint met een paar layers en dan wordt het toch vaak schaven en zo, ik laat dan ook wel dingen staan en zet het channel inactief omdat je maar nooit weet of het later weer van pas komt?

Het is voor mij ook geen doel om een track persé af te maken, zeker niet anders had ik veel meer afgemaakte tracks gehad maar het is meer dat ik het dan zonde vind om uit die mood te stappen want het gebeurt me bijna nooit dat ik weer precies het spoor oppak van waar ik gebleven was.
Het is dan meer dat het wel een beetje die mood is maar de ideëen zijn dan vaak niet hetzelfde, misschien is dat ook wel oké want dat is dan op dat moment gewoon datgene wat er is uiteindelijk?

Wat ik ook wel moeilijk vind is de muziek die ik dan in m'n hoofd heb ook echt in Ableton te krijgen, dan merk ik echt dat ik gewoon know how en techniek tekort heb, dan hoor ik bijv een lekkere funky beat maar in de praktijk wordt het maar een flauwe afspiegeling want de breaks die ik dan in m'n hoofd heb komen er niet zo uit, wat dat betreft ben ik gewoon niet getalenteerd genoeg en beheers ik m'n apparatuur niet genoeg.
Als ik dan bijv een jongen als Slynk zie die heel snel in Live met wat klooien met samples en klikken met z'n muis een hele goede beat vlotjes maakt dan lijkt het zo makkelijk maar in de praktijk niet echt.
Dat geldt voor sommige synthesizersounds ook, dan weet ik niet goed hoe het te maken en dan ben ik aan het zoeken maar juist door de verschillende pogingen raakt de originele sound op de achtergrond en kom ik met iets wat toch weer anders is.
Dan kan ik best tevreden zijn met wat ik uiteindelijk heb maar het is dan niet zo mooi als ik het in m'n hoofd had, alhoewel ik soms met het resultaat ook tevreden kan zijn maar het gebeurt maar weinig dat alles echt op z'n plek valt.

Dat klinkt nogal dramatisch misschien want ik hoef niets te bewijzen maar jammer is het wel zo af en toe, en misschien wil ik er ook niet hard genoeg voor werken maar bij sommigen lijkt het wel wat makkelijker te gaan, da's dan ook talent terwijl het voor anderen een struggle kan zijn.
Dan denk ik soms terug aan de tijd dat ik rijinstructeur was en hoe lastig autorijden voor sommigen was terwijl bij mezelf ging het vrij makkelijk anders had ik niet dat beroep uitgeoefend natuurlijk en je kan niet in alles goed wezen uiteindelijk, ieder zo z'n talent zullen we maar zeggen.