Een einde wat geen einde is...

Deze band begreep het wel, je moet gewoon duidelijk zijn, dit is de laatste track van hun 1e album

 
Even een serieuze bijdrage ook nog:

Al die discussie over revoluties in de muziek zijn stupide.

Er is sinds de periode van de grote klassieke componisten maar 1 echte revolutie geweest en daar was Scooter verantwoordelijk voor.... Muziek was nooit meer t zelfde...
Iedereen die daarover in discussie wil weet niet waar ie het over heeft 😁

Its nice to be important, but its more important to be nice (jonguh!)
 
Laatst gewijzigd:
  • Duimpje
Duimpjes: Nap
Scooter is inderdaad wel de high watermark van moderne muziek, daar kunnen we het allemaal over eens zijn.


1748334836985.png

HOW MUCH IS THE FISH
 
Er is sinds de periode van de grote klassieke componisten maar 1 echte revolutie geweest en daar was Scooter verantwoordelijk voor.... Muziek was nooit meer t zelfde...
Iedereen die daarover in discussie wil weet niet waar ie het over heeft 😁

Hoho, vergeet Crazy Frog niet. Daar kan George Martin nog een puntje aan zuigen!
 
Ik begon deze draad een btje uit verveling omdat ik (hopelijk tijdelijk) slecht ter been ben, toevallig MTV keek met een programma over muziek uit de 80er jaren, én een observatie welke door sporadisch kijken natuurlijk uiteindelijk nietszeggend kan zijn geweest. Undersampling heet dat technisch gesproken.
Het was geenszins mijn bedoeling om een vete te ontketenen tussen rijtjes liefhebbers en de puristen onder ons.
 
Het was geenszins mijn bedoeling om een vete te ontketenen tussen rijtjes liefhebbers en de puristen onder ons.

Met zo'n forumnaam zou ik toch anders verwachten :-) Maar fair enough, weer on-topic:

Moet in deze heel fade-out thread steeds denken aan Team America: 'Always fade-out in a montage...'

 
De ergste fade outs zijn die waarin ze een of ander zinnetje uit het refrein blijven herhalen.. brrrr
 
Wat betreft niet klassieke muziek komt dit wel in de buurt van mijn favoriete einde.

De laatste track van space music klassieker Michael Stearns - Planetary Unfolding (1981), na een magistrale trip nog één keer lift off en de ruimte in, en beyond... oh jee, maar wel een soort fade out op het laatst...

 
Back
Top