Was vroeger alles beter?

[demian]

Mijn maat zegt altijd, vroeger, toen je koe met een lange oe schreef.

 

[OORzaak]

Vroeger was alles beter, de vrouwen droegen een onderbroek nu een veter.

 

[Phontaq]

Vroeger waren, op een uitzondering na, de nieuwste games en was nieuwste muziek veel beter dan nu

Daar ben ik het wel mee eens. In de jaren '80 en '90 maakte ik heel bewust de gigantische sprongen in game-graphics en gameplay-ervaring mee. Dat OMG WOW effect toen ik op een computerbeurs voor het eerst Super Mario 64 zag op de N64 vergeet ik nooit meer. Het gevoel van hoe het is om voor het eerst een 3D-game te spelen is lastig uit te leggen aan een jonger persoon, net als het gevoel van voor het eerst op afstand met iemand samen spelen, omdat het tegenwoordig allemaal zo vanzelfsprekend is.

Tegenwoordig zijn er nog wel stapjes tussen console-generaties (bv. real-time raytracing), maar de vooruitgang vind ik niet meer zo indrukwekkend. Wat dat betreft vond ik VR-games nog de grootste openbaring in de recente jaren, maar echt mainstream lijkt dat om allerlei redenen niet te worden.

 

[Nicolas 2000]

Vroeger waren de vintage prijzen aan het stijgen.

 

[rvanommen]

@Phontaq @Nightly Build

Ik ben ook een enorme liefhebber van de ouwe games. Snes beste console ever wat mij betreft!

Maarrrrrr....
Ik ben t oneens met dat ze altijd beter waren... Gfx is niet alles. Elden ring (2023?) is mijn favo game aller tijden bijvoorbeeld!
En ook doom eternal is een vrij recente game die ik echt waanzinnig vond.

ook hebben sommige oude favorieten de tand des tijds niet zo goed doorstaan. Resident evil 2 em silent hill 2 waren vroeger twee top favorieten maar met de hedendaagse standaard niet echt meer lekker speelbaar... Maar wel van allebij redelijk recent een fantastische remake uitgekomen waardoor ik toch op een fatsoenlijke manier die gouwe ouwe nog een keer kan mee maken.

En dan heb ik t nog niet eens over de stortvloed aan super goede originele indies uit de afgelopen jaren.

 

[Phontaq]

@Phontaq @Nightly Build

Ik ben ook een enorme liefhebber van de ouwe games. Snes beste console ever wat mij betreft!

Maarrrrrr....
Ik ben t oneens met dat ze altijd beter waren...

Ik zeg toch nergens dat oude games beter zijn?

 

[rvanommen]

Ik zeg toch nergens dat oude games beter zijn?

Excuus,
Ik verloor me gewoon even in mn enthousiasme voor de nieuwere juweeltjes
Ik bedoelde er niks negatiefs mee

 

[vinnieq]

Vroeger was alles beter, de vrouwen droegen een onderbroek nu een veter

Dat verdient een:

 

[metatron]

Daar ben ik het wel mee eens. In de jaren '80 en '90 maakte ik heel bewust de gigantische sprongen in game-graphics en gameplay-ervaring mee. Dat OMG WOW effect toen ik op een computerbeurs voor het eerst Super Mario 64 zag op de N64 vergeet ik nooit meer. Het gevoel van hoe het is om voor het eerst een 3D-game te spelen is lastig uit te leggen aan een jonger persoon, net als het gevoel van voor het eerst op afstand met iemand samen spelen, omdat het tegenwoordig allemaal zo vanzelfsprekend is.

Tegenwoordig zijn er nog wel stapjes tussen console-generaties (bv. real-time raytracing), maar de vooruitgang vind ik niet meer zo indrukwekkend. Wat dat betreft vond ik VR-games nog de grootste openbaring in de recente jaren, maar echt mainstream lijkt dat om allerlei redenen niet te worden.


Bekijk bijlage 3867506

Duidelijk betere schaduw bij de PS5

 

[Montfrooij]

Dit is een bekend fenomeen in de psychologie.
Stond een tijdje geleden een uitgebreid stuk over in de krant (ik meen het AD).
We zijn van nature geneigd om positieve herinneringen beter op te slaan dan negatieve (dat was de korte samenvatting).

Ik kan genoeg dingen bedenken die 'vroeger beter waren' en ook genoeg dingen die nu beter zijn.

 

[Nicolas 2000]

Klopt, ik heb daar lang geleden eens een beter artikel over gelezen.

 

[Nicolas 2000]

Overigens, om die roze bril naar het verleden te compenseren heb ik een flatscreen, optische muis en Gotek in mijn Atari ST en nu voelt hij zo goed als de herinnering. Want die matige CRT, rommel balmuis en kapotte diskettes was je al lang vergeten.

Nog erger wordt het met herinneringen uit je kindertijd, dan zit er nog een schaalfactor bij. Die heeeeeeel hoge glijbaan blijkt net 2 meter.

 

[Phontaq]

Dit is een bekend fenomeen in de psychologie.
Stond een tijdje geleden een uitgebreid stuk over in de krant (ik meen het AD).
We zijn van nature geneigd om positieve herinneringen beter op te slaan dan negatieve (dat was de korte samenvatting).

Ik kan genoeg dingen bedenken die 'vroeger beter waren' en ook genoeg dingen die nu beter zijn.

Daar mag wel wat nuance omheen: het is namelijk leeftijdsafhankelijk. Jongere mensen vertonen vaker een negativiteitsbias, terwijl bij oudere mensen het positiviteitseffect (Pollyanna-principe) sterker is. Vanuit evolutionair oogpunt is dat ook wel logisch: dreigingen of gevaar zijn belangrijk om te onthouden om te overleven, zeker voor jongeren die nog aan het leren zijn. Daarnaast verdwijnt de emotionele intensiteit van negatieve herinneringen vaak sneller dan die van positieve herinneringen (fading affect bias), mits er geen sprake is van een trauma.

 

[Nap]

En is het ook niet zo naarmate je ouder wordt, je ook steeds meer afgestompt raakt? Voor je gevoel heb je alles al een keer gezien en gedaan, waardoor het ook moeilijker wordt enthousiast te raken van nieuwe dingen. Om die videogames maar eens te noemen, toen je 10 was en Legend of Zelda op de SNES speelde en je voor het eerst een dungeon inging greep het spel je volkomen bij de strot, want zoiets had je nog nooit eerder gedaan. Maar als je nu, zo'n 40 jaar later, in een of andere 4K HDR 120fps game een dungeon binnenloopt is het misschien wel de 100ste keer dat je zoiets doet. Dan is het niet zo vreemd dat je niet hetzelfde voelt als die eerste keer. Als je koter van 16 nu voor het eerst naar een club gaat en de beats en lichtshow etc. meemaakt, zal dat meer indruk maken op hem of haar dan op jou, jij denkt waarschijnlijk alleen maar 'Jezus, wat een kutmuziek. En vroeger mocht je tenminste nog roken binnen in plaats van dat iedereen buiten staat, dat was toch veel gezelliger?'

 

[Bono]

Maar toch heb ik het gevoel bij de laatste Zelda´s voor de Switch dat het minder is. Voor mij zijn dungeons kenmerkend voor een Zelda game. Niet een open wereld met kleine puzzels/grotten.


Net als je voor het eerst een voetbalstadion binnenloopt, en je vindt gelijk de sfeer prachtig, maar na 10x bezoeken ben je er aan gewend en vind je het wel matig

Dat is per persoon/situatie verschillend denk ik.

 

[Bono]

Over games gesproken. Vroeger was die veel leuker vanwege de puzzels en met mindere mate zombies afknallen. Na deel 3 is het een stuk minder geworden.

 

[Nap]

Maar toch heb ik het gevoel bij de laatste Zelda´s voor de Switch dat het minder is. Voor mij zijn dungeons kenmerkend voor een Zelda game. Niet een open wereld met kleine puzzels/grotten.

En ik vind Breath of the Wild juist misschien wel de beste Zelda ooit

Overigens is de reeks bijna altijd wel de moeite waard. De enige delen die ik echt niet leuk vond waren die in de periode Wind Waker, Twilight Princess en Skyward Sword. Die waren me te kinderachtig en veel teveel handholding. Bij Skyward Sword waren de Wii controls ook nog eens bagger (ik vind de Wii sowieso de slechtste console die Nintendo ooit gemaakt heeft).

Over games gesproken. Vroeger was die veel leuker vanwege de puzzels en met mindere mate zombies afknallen. Na deel 3 is het een stuk minder geworden.
Bekijk bijlage 3867512

Ik vond die oude Resident Evils met die pre-rendered achtergronden niet te spelen met die rare controls en steeds veranderende camerastandpunten. Resident Evil 4 voelde tenminste vloeiend. Maar ik heb geen enkel deel in de reeks ooit uitgespeeld, ik hou niet zo van de Resi gameplay.

 

[metatron]

We zijn van nature geneigd om positieve herinneringen beter op te slaan dan negatieve (dat was de korte samenvatting).

Zo heb ik altijd de herinnering dat het vroeger altijd mooi weer was. Ik zie het nooit regenen of koud weer. Als ik diep naar een bepaalde situatie ga inzoemen, dan kan dit wel wat specifieker worden. Maar vooral de jeugd (tot pak em beet 12 jaar) is altijd mooi weer

 

[Bono]

Zoals je al een x eerder zei dat smaken verschillen.

Twilight Princess vind ik samen met Ocarina of Time, a Link to The Past en The Legend of Zelda de beste Zelda games.

Mee eens dat Skyward Sword een mindere besturing heeft, vooral als je moet vechten met een meerarmige skelet en de eindbaas.
Minish Cap is ook een stuk minder, maar die werd geproduceerd door Capcom.

 

[Nap]

Voor mij is de Zelda toplijst (voor de 'grote' consoles, ik reken de handheld titels niet mee want die heb ik niet allemaal gespeeld) ongeveer zo:

1. Breath of the Wild
2. Ocarina of Time
3. A Link to the Past
4. Tears of the Kingdom
5. Majora's Mask
6. Twilight Princess
7. Skyward Sword
8. Windwaker
9. The Legend of Zelda
10. Zelda II

Overigens zijn die laatste 2 zo laag omdat ik ze nooit speelde in de tijd dat ze uitkwamen. De eerste Zelda die ik écht speelde, was Ocarina of Time gevolgd door A Link to the Past. Dan zijn die oude NES spellen wel een hele grote stap terug daarna, dat was meer even 10 minuten rondkijken en 'haha we've come a long way'.

Een aantal van de handheld games vind ik ook wel echt goed, met name Link's Awakening. Die heb ik nu ook als remake op de Switch. Echoes of Wisdom vind ik ook leuk. Beide zou je wel op de Switch 2 moeten spelen, want op de OG switch is de frame rate bij beide games vrij slecht.