Amiga

[ProgHead]

Even over mijn specifieke situatie:

Toen de homecomputer op kwam was ik nog een student en zag ik hoe menigeen verslaafd raakte aan computerspelletjes, zoals de tegenwoordige jeugd verslaafd is aan hun mobieltje en sociale media. De studenten verdrongen zich in mijn jeugd in de pauzes rond de spaarzame computers om maar spelletjes te kunnen spelen. Ik wilde daar niets mee te maken hebben, want die spelletjes zeiden mij niets en ik heb sowieso een weerzin tegen kuddegedrag. Het gevolg is dat de Amiga en de bijbehorende demo scene geheel aan mij voorbij gegaan zijn. Dat je met de Amiga ook zelf muziek en video's kon maken ontdekte ik pas vele jaren later. In tegenstelling tot de computerspelletjes vind ik de demo scene juist wel interessant.

Daar komt nog bij dat ik de tegenwoordige audio software eigenlijk "te goed" vind. De lol van het zelf iets maken verdwijnt als dat al te gemakkelijk wordt. Met de opkomst van AI is die ontwikkeling nu bovendien tot in het absurde doorgezet. Daarom heb ik besloten terug naar de basis te gaan met eenvoudige gear en programmatuur waarbij je nog zelf "aan de knoppen" zit, in plaats van dat je steeds meer automatisch laat regelen.

Wat betreft de Amiga is een software pakket zoals Amigaforever tezamen met een emulator als Amiberry voor mij waarschijnlijk inderdaad geschikter dan een hardware Amiga console. Maar ik heb nog niet gevonden waar ik die schijfjes dan zonder internet bankieren kan aanschaffen...

 

[jserle]

Daarom heb ik besloten terug naar de basis te gaan met eenvoudige gear en programmatuur waarbij je nog zelf "aan de knoppen" zit, in plaats van dat je steeds meer automatisch laat regelen.

Zelf creatief zijn met eenvoudige middelen prefereer ik ook.

Dat je met de Amiga ook zelf muziek en video's kon maken ontdekte ik pas vele jaren later.

Ik ook.

Met de opkomst van AI is die ontwikkeling nu bovendien tot in het absurde doorgezet.

Kan me niet schelen als het meer gratis is. Ik ga er niet voor betalen.

Maar ik heb nog niet gevonden waar ik die schijfjes dan zonder internet bankieren kan aanschaffen...

Ik ben klaar met die ouwe troep.

 

[Nicolas 2000]

"eenvoudig" is niet het eerste woord dat in mij opkomt als het gaat over muziek maken met de Amiga. Dan denk ik eerder aan apparaten als een SK1 als het om samplen gaat.

 

[jserle]

"eenvoudig" is niet het eerste woord dat in mij opkomt als het gaat over muziek maken met de Amiga. Dan denk ik eerder aan apparaten als een SK1 als het om samplen gaat.

Dan heb ik een verkeerd woord gebruikt voor `eenvoudig` Dan bedoel ik meer basis. Met voldoende kennis is het mogelijk muzikale wonderen te verichten die nog nooit eerder gehoord zijn bijvoorbeeld. Sequensers hardware bijvoorbeeld. Goedkoop maar er gaat wel veel tijd in zitten en als het lukt uniek. Die SK1 is maar een stom speelgoed ding naar mijn idee. Pas nog zoiets gekregen van een opruimer.
Het geluid zit een beetje in de hoek van een eenvoudig keybord. En te duur voor over de honderd euro tweedehands.

 

[Nap]

Die oude Amiga applicaties zijn bepaald niet gebruiksvriendelijk naar huidige maatstaven. Zeker die werden gebruikt voor game development en de demo scene. Die zijn "door programmeurs voor programmeurs" gemaakt en UX designers bestonden toen nog niet.

 

[Nicolas 2000]

Ik vind het vaak verbazingwekkend hoe slecht sommige software uit de Amiga tijd (dus ook ST en C64 ed) in elkaar zit, en dan heb ik het over zaken die echt binnen de mogelijkheden van de tijd op te lossen waren. Games die je telkens anderhalve minuut van je leven doen verliezen door je terug naar het hoofdmenu sturen om dan terug hetzelfde level te laden als waarin je gestorven was (level 1 dus, N00B) in plaats van gewoon de variabelen in het level even te resetten naar de startsituatie zodat je in 3 seconden opnieuw kon proberen. Dat moeten ze zelf toch ook gemerkt hebben tijdens het testspelen?

Idem dito programma's waar je met de muis moet kullen terwijl met de pijltjestoetsen tussen knoppen navigeren 30 keer sneller en preciezer geweest zou zijn.

 

[rvanommen]

In wat een gouden positie zit je als je alle games in de 90's hebt geskipped en nooit bent gaan gamen.

Kun je nu namelijk lekker beginnen en die enorme rijkdom aan kunst en cultuur helemaal voor het eerst gaan beleven! Iets waar elke gamer van mijn leeftijd een moord voor zou doen!

Ik wou dat ik zelf terug kon naar het moment dat mn destijds 18 jarige neef aan mijn 14 jarige ikke liet zien hoe je iemand zn kop met ruggegraat en al er af kon trekken in mortal kombat voor amiga.
Die dingen 'voel' je maar 1x in je leven.

 

[ProgHead]

Voor mij is dat hetzelfde als dat als dat ik al decennia geleden gestopt ben met televisie kijken. De stompzinnigheid druipt ervan af. Wie daar zijn leven aan verdoen wil moet dat zelf weten, maar ik heb er geen minuut spijt van gehad dat ik nooit aan computer spelletjes begonnen ben.

 

[Nap]

In wat een gouden positie zit je als je alle games in de 90's hebt geskipped en nooit bent gaan gamen.

Kun je nu namelijk lekker beginnen en die enorme rijkdom aan kunst en cultuur helemaal voor het eerst gaan beleven! Iets waar elke gamer van mijn leeftijd een moord voor zou doen!

Nou, ik niet hoor. Die spelletjes waren toen te gek, maar je was ook niets gewend. Er zijn natuurlijk een aantal classics die tot de dag van vandaag super zijn, maar ik denk dat je als je er echt voor gaat zitten de meeste games binnen een paar minuten beu bent met hun laadtijden, ropey graphics, clunky controls en lage framerates. 3 levens en opnieuw beginnen. Nee, niet vanaf de checkpoint, vanaf level 1. Veel plezier!

Een trend die ik erg tof vind is, met name in de indie game scene, dat er moderne games worden gemaakt die wel teruggrijpen naar de stijlen uit die tijd, dus met pixelart en chipsound maar dan wel met de polish en quality of life dingen van nu. En nog vetter vind ik de HD-2D games die Square Enix nu maakt, met 16 bit stijl sprites maar 3D werelden en camera blur en moderne licht- en rendering effecten, en voice acting en orchestrale soundtrack.

Voor mij is dat hetzelfde als dat als dat ik al decennia geleden gestopt ben met televisie kijken. De stompzinnigheid druipt ervan af. Wie daar zijn leven aan verdoen wil moet dat zelf weten, maar ik heb er geen minuut spijt van gehad dat ik nooit aan computer spelletjes begonnen ben.

Beetje kortzichtig om het allemaal over een kam te scheren, lang niet alle spelletjes zijn pieuw pieuw pieuw kaboom game over. Genoeg spellen die veel meer gaan over strategie, puzzles en problemen oplossen dan alleen maar reflexen en geweld. Maar goed, het is inderdaad wel weer een time sink, iets waar ik ook tegenaan loop omdat ik gewoon veel te veel dingen leuk en interessant vind en dus de uren in de de dag niet bij elkaar geraapt krijg om het allemaal te doen.

 

[Nicolas 2000]

Er zijn inderdaad heel veel spellen uit die tijd die nu door de mand vallen. Je hebt echt al iets van het kaliber Lemmings (met een goede muis) nodig om op heden nog fris speelbaar te zijn. Vaak zijn het spellen die grafisch niet eens zo vooruitstrevend waren toen, maar qua gameplay perfect in elkaar zaten. Volfied bv, of Pipe Mania. Of genres die al decennia redelijk dood zijn maar toen wat toppers hadden zoals side scrolling space shooters. Of een goed uitgewerkte pinball.

Op PC heb ik dan nog de mogelijkheid om met ietwat overpowered hardware die games opnieuw te spelen (ik speel DOS op 200mhz, W98 op 1GHZ en XP op een topmodel Phenom II), zodat je er nu van kan genieten met goede framerate en minimale wachttijden. Bij de consoles/home computers hang je vast aan de hardware.

En met de functionele software is dit nog veel harder het geval, voor de overgrote meerderheid kan je nu makkelijker en met meer gebruiksplezier hetzelfde of beter bereiken. En dan bedoel ik niet AI maar gewoon programma's met betere UI, die meer responsief zijn, het overzicht beter bewaren door hogere resolutie etc. Vandaar dat ik op mijn Amiga dus ook quasi nooit workbench gebruik, wat heb ik daar nu nog te zoeken. Rechtstreeks game loaden en gaan.

 

[rvanommen]

Nou, ik niet hoor. Die spelletjes waren toen te gek, maar je was ook niets gewend. Er zijn natuurlijk een aantal classics die tot de dag van vandaag super zijn, maar ik denk dat je als je er echt voor gaat zitten de meeste games binnen een paar minuten beu bent met hun laadtijden, ropey graphics, clunky controls en lage framerates. 3 levens en opnieuw beginnen. Nee, niet vanaf de checkpoint, vanaf level 1. Veel plezier!

Ik vind zelf dat met name de 16 bit tijd waanzinnig goed de tand des tijds heeft doorstaan...tuurlijk... Sons blijkt het net ff wat clunkier dan gewend maar heel eerlijk... Ik heb geen enkele moeite met het replayen van de snes games in mn collectie, en ook voor de nes is er veel nog verassend speelbaar.

Maar in mijn onzin reactie van zojuist had ik het over de hypotetische situatie dat je helemaal blanco opnieuw kon beginnen... En dan maakt het helemaal niet uit dat we tegenwoordig 'beter' gewent zijn.

De eerste playtrough van classics als super metroid, Castlevanie sotn, dark souls, resident evil 2, of amiga klassiekers als Apidya, turrican 2 en escape from colditz... Ze hadden allemaal hun dingetjes... Zelfs dark souls (die niet absurd oud is) had stukken waar de fps dropte naar de 15....
Nu onspeelbaar, maar destijds zo onwijs fan dat het de pret niet mocht drukken (dus ja... Die eerste playtrough was goud! En zou ik, als ik mn brein kon resetten, best opnieuw doen... Inclusief 15 fps pijn).

Maar misschien ben ik een beetje gek.
(Reeele optie)

Oh en dan nog een ieniemienie reactie op de suggestie dat spelletjes spelen hetzelfde is als je tijd verdoen:

Sommige van de mooiste dingen die je kunt ervaren als creaties van de mens (beelden, geluid, verhalen, concepten) heb ik ervaren in games. Fuck van Gogh en rembrand flikker op met bach en beethoven... Miyazaki, Uematsu, Ed Boon, Carmack & Romero...die staan aan de top of the food chain

Note 1) Dat laatste is geen bijdrage aan een discussie. Ik vertel gewoon even hoe het echt is *

Note 2) lees dit uiteraard met een dikke knipoog, ik zit niet op een bloed serieuse reactie / discussie hierover te wachten


Groetjes x

 

[T-CM11]

---

 

[Nap]

Ik vind zelf dat met name de 16 bit tijd waanzinnig goed de tand des tijds heeft doorstaan...tuurlijk... Sons blijkt het net ff wat clunkier dan gewend maar heel eerlijk... Ik heb geen enkele moeite met het replayen van de snes games in mn collectie, en ook voor de nes is er veel nog verassend speelbaar.

De consoles uit die tijd blijven sowieso wel beter overeind dan de homecomputers vind ik. Dat was toch echt specialistische hardware en zonder 'overbodige' ballast/overhead als ingewikkelde OS en on-board programmeertalen etc. Homecomputers waren toch meer bedoeld als allrounders die je voor alles kon gebruiken maar die toevallig heel populair waren voor spelletjes. Ik vind de meeste C64 en Amiga games vandaag de dag maar matig speelbaar, maar in de emulator mag ik de NES/SNES/Megadrive etc ook nog wel graag opstarten op mijn Miyoo Mini+ emulatie handheld console.

 

[Nap]

Sommige van de mooiste dingen die je kunt ervaren als creaties van de mens (beelden, geluid, verhalen, concepten) heb ik ervaren in games. Fuck van Gogh en rembrand flikker op met bach en beethoven... Miyazaki, Uematsu, Ed Boon, Carmack & Romero...die staan aan de top of the food chain

Kruidig geformuleerd, maar games kunnen ook zeker kunst of op zijn minst zéér artistiek en cultureel verantwoord zijn. Een van de kenmerken van een game ten opzichte van de meeste andere media is ook dat het interactief is. De investering die je moet doen (opbouwen van vaardigheden, overwinnen van obstakels, oplossen van problemen) om een game uit te spelen is vele malen groter dan het lezen van een boek, kijken van een film of luisteren naar een muziekstuk. Daardoor kan de emotionele connectie ook sterker zijn, want in plaats van een passieve toeschouwer ben je daadwerkelijk deelnemer aan / onderdeel van het verhaal. Jouw acties hebben direct effect op de reis van de held, de gamewereld en de karakters die daarin leven, en dat geeft een hele andere emotionele arc dan je in andere media vindt. Dit zal niet zo snel gelden voor een spel als Pacman of Tetris, maar iedereen die ooit is verdronken in adventure games (Monkey Island, Myst), role playing games (Final Fantasy, Ultima) of verhaal gedreven action games (Legend of Zelda, Uncharted) zal begrijpen wat ik bedoel.

En ook gewoon audiovisueel zitten er kunstwerkjes bij