Leuke draad. Zo'n legendarisch apparaat blijft tot de verbeelding spreken. Ik heb er heel wat uurtjes op het net aan gewijd.
De Stagea van Yamaha (2004) heeft ook deze side-touch, naast initial en polyfone aftertouch. En met de harddiskrecorder kun je deze data ook opnemen. Helaas is dit orgel alleen in Azie te koop. Ik heb me ook sinds ik de feature ken afgevraagd waarom deze niet meer wordt toegepast. Het zou wel een nieuwe nootafhankelijke midiboodschap noodzakelijk maken.
Als je op een GX-1 wil spelen, kun je in Tokio naar de muziekgildewijk. Daar hebben alle grote merken hun winkels en kun je in die van Yamaha op alle oudjes spelen. Een CS-80 hebben ze ook. Ga ik zeker nog eens doen, ik ben het aan mijn artiestennaam verplicht.
Er zijn veel GX-1 exemplaren aan theaters verkocht. Ik weet niet of deze op e-bay er ook zo een is.
Je kunt wel de handleiding neerladen van de Yamaha stek.
www.yamaha.co.jp/manual
Yamaha heeft ook een EX-1 gemaakt. Die is, meen ik, nagenoeg gelijk aan de GX-1, maar er zijn er nog minder van gemaakt en ik vind hem minder mooi. Er zijn nog meer analoge Electones gemaakt, niet programmeerbaar, dus echte orgels, maar wel met GX-1 technologie. Die gaan voor een habbekrats weg tegenwoordig. Van de week zag ik nog een exemplaar te koop met drie klavieren in een item bij Man bijt hond.
Als je Gordon Reid van Sound on Sound, die op miraculeuze wijze in Australie in bezit kwam van een GX-1, moet geloven, is de kracht van dit instrument onovertroffen. Alleen jammer dat hij, voor zover ik weet, geen muziek uitbrengt, dan konden we dit (weer) beoordelen. Die plaat van Van der Linden heb ik nog niet kunnen vinden.
De GX-1 is ook te horen in de solo van Peter Gunn van ELP en in Carousselabra van Led Zeppelin. En ik heb altijd gedacht dat die uit de Minimoog kwamen. De brede strings van 'Lay all your love on me' van Abba zullen ook wel uit de GX komen.