Origineel geplaatst door snitch
de kawai k-serie, in chronologische volgorde:
K3:de k3 kun je goed vergelijken met bijvoorbeeld de korg dw-6000/8000 en ensoniq esq-1: hele korte samples en additieve golfvormen door analoge filters, met een chorus aan het einde. je kunt inderdaad op de k3 zelf golfvormen samenstellen (single-cycle, dus er is geen harmonische ontwikkeling; de golfvorm is statisch). deze apparaten klinken natuurlijk wel allemaal anders! vwb het additieve gedeelte: zelfs de casio sk-1 mag zichzelf een additieve synth noemen, maar zie het maar als een leuk extraatje die je waarschijnlijk niet zo vaak zult gebruiken, want de resultaten zijn... mischien niet zo boeiend. de k3 moet het hebben van zijn prima filters. alleen die membraam-toetsen...
net als de genoemde dw en esq is het geluid moeilijk te definieren; dit soort "proto ROMpler" is dan ook niet geschikt als eerste / enige synth, want imo blinkt hij nergens echt in uit. maar hij heeft toch karakter, gek hè?
K5:de k5 was (en is) een verhaal apart: een dodelijk serieuze additieve synth (geen sample in te vinden) in prachtige kast. programmeren is eenvoudig, want de interface is prima! waarom iedereen altijd zeurt over moeilijk dit en dat weet ik niet: de interface is helder en overzichtelijk. het programmeren van je eigen geluiden is een makkie, maar kost veel tijd! een ander voorbeeld hiervan is de korg wavestation: duidelijk interface, maar héél véél parameters. wanneer je je voorneemt om bijvoorbeeld een koor-geluid te maken ga je lang bezig zijn, want het is bottom-up: je maakt je geluid door het stapelen van harmonischen en deze harmonischen over de tijd te besturen met envelopes. er zit trouwens bij de fabrieksklanken een pracht van een koor-geluid! de k5 heeft geen filters zoals we dat hier kennen. dit is een unieke synth.
K1:de k1 is zo een beetje een k3 in een lelijk, helemaal plastic keyboard, minus de zelf samen te stellen golfvormen en analoge filters, plus wat cheesy 'echte' samples. de k1 heeft dus ook additieve golfvormen, maar dan enkel in ROM. het geheel mist de charme en kracht van het geluid van de k3, en ik zou serieus niet weten waar je dit ding anders voor zou kunnen gebruiken dan als simpel masterkeyboardje (en hij speelt dan ook nog eens vreselijk!). brrr
K4:de k4 is een k1 met veel meer samples, goede digitale filters met fijne resonantie, een leuk extraatje in de vorm van amplitude modulatie, plus simpele delay-effecten. goed klinkende synth voor weinig geld als je zoekt naar analoge geluiden in digitale vorm.
K11:k4 + meer samples. hoe het zit met de filters op dit ding weet ik niet, ik heb er nog nooit één gehoord.
K5000:een k5 in een nieuw jasje, met twee maal zoveel harmonischen (meer detail in het geluid, tot twee keer zoveel werk!), plus een stapeltje flauwe PCM samples, redelijke 'gewone' filters met resonantie en mooie formant filters en moderne maar weinig schokkende multi-fx. door de zo-zo samples, filters en fx vond ik het apparaat best een teleurstelling t.o.v. mijn oude k5, maar het is nog steeds een mooie synth met alle mogelijkheden van de k5, en meer. het is naar mijn idee alleen een slecht idee: een additieve synth met toegevoegde samples door een saaie multi-fx?
conclusie? koop de k5 plus een goed effectapparaat (ensoniq dp/2 past er prima bij kwa geluid), en je zult héél blij zijn. voor ijzige pads, ronkende drones en weirdness is dit apparaat één van mijn favorieten.
]
Ik weet wat je hebt gezegd over je budget maar mocht je desondanks geinteresseerd zijn (je weet maar nooit) kun je me een PB sturen als je wilt.
- zal wel niet zo'n schokkende bijdrage aan het geluid hebben gegeven, of ik was toen nog wèl een purist! 
