Zomaar een galm-idee

Leuk gedachten-experiment, maar helaas....
Vereenvoudig eerst door de zaal weg te denken en kijk naar een simpele, harmonische toon, van, zeg 100 Hz. De boventonen daarvan zijn: 200, 300, 400... en zo verder tot de gehoorgrens van 20 kHz. Stel dat je die door een pitch-shifter haalt die de frequenties halveert, dan schuiven alle boventonen een octaaf naar beneden. De hoogste toon is dan 10 kHz. De bandbreedte is dus gehalveerd. Dit is dus een heel ander spectrum dan dat van een ongeshifte toon van 50 Hz, die, tot de gehoorgrens, twee maal zo veel frequentiecomponenten heeft als de 100-Hz-toon.

Nu die zaal. Je kunt het galm-effect ook uitdrukken in termen van de trillingsmodi van de ruimte ("staande golven"). Het aantal trillingsmodi per frequentieband is afhankelijk van het (ruimtelijke) volume van de zaal. In een klein zaaltje heb je dus veel minder trillingsmodi dan in een grote zaal. De pitch-shifter kan die modi wel naar beneden schuiven, maar kan er geen nieuwe bijmaken. Dus de dichtheid van trillinsmodi blijft dezelfde. Daardoor kan dus nooit de indruk van een grote zaal ontstaan.

Zie verder: Applications of Digital Signal Processing to Audio and Acoustics, Kluwer 1998, Hoofdstuk 3 (Gardner): Reverberation Algorithms, formule (3.7) pag 97.
Hoi, als je spreekt van pitch-shiften zoals hierboven, doel je dan op de na-bewerking (de galm terug pitchbenden) of de voor-bewerking (het origineel omhoog pitchbenden)

Ik mis in je verhaal het feit dat ik pitchbend, dus niet stretchen, niet shiften, maar beiden.. dat maakt nogal uit voor het resultaat ; het moet allebei, anders klinkt 't voor geen meter

Plus, dat ik niet halveer als in een octaaf, maar ik doe het subtiel.. dus 3 á 4 semitonen, anders zal het vast 'verkracht' gaan klinken (kan gewenst zijn!).
Maar 3 á 4 semitones, is goed voor een 200-300ms extra decay time, en je zit safe..

Ik ben benieuwd wat voor verhaal je dan krijgt ; je verhaal is puur theoretisch, echter het is niet de bedoeling iets bestaands te simuleren tot in hoog detail of een vast doel, wat ik wens te bereiken (waarbij de theorie dient te kloppen)
Het resultaat is eigenlijk dat je hetzelfde karakter als de ruimte krijgt, slechts met een langere decay tijd en wat artifacts, afhankelijk vd gebruikte tools en hoe extreem je het toepast

Ik zie het eigenlijk als een soort bit-reductie effect > Je kan blijven reduceren tot dat je het gaat horen, totdat je je eraan gaat storen :)

Zo is het met deze truc denk ik ook.
 
Laatst gewijzigd:
(...)
@Waveguide, de theorie zal je vast gelijk in hebben.. totdat je het hoort.
(...)

De theorie over galm beschrijft uitstekend wat je hoort. Het bewijs daarvoor wordt geleverd door alle voortreffelijke galm-algo's die je in soft- en hardware aantreft, want die algo's zijn op die theorie gebaseerd.
Maar ik vind je antwoord wat vreemd, aangezien je hoofdvraag als TS luidde:

Is zoiets mogelijk, of laat de 'natuurkunde' vwb geluidsgolven e.d. dit geintje niet toe?

Wel, de 'natuurkunde' laat dit geintje niet toe, omdat het niet voldoende trillingsmodi oplevert. Het klinkend bewijs daarvoor volgt ook uit experimenten met het al genoemde Feedback Delay Network (FDN). Als het aantal kanalen gelijk is aan 4, vinden 16 doorkoppelingen plaats; dan kun je al een heel aardige galm maken, vooropgesteld dat die ruimte niet al te groot is, en ook een korte galmtijd heeft. Maak je de galmtijd langer dan 0,5 sec dan ga je nare, repeterende, modulerende geluiden horen, hoe je het netwerk ook instelt; het is mij nooit gelukt om de lengte van de vier delaylijnen zo te kiezen (moeten priemgetallen zijn) dat je bijv. een goed klinkende concertzaal krijgt. Ik heb lang mijn hersenen gepijnigd over de vraag waarom dat zo is. Het antwoord dat ik in de literatuur vond, heb ik boven al gegeven: de dichtheid van modi per frequentieband is te gering en dat veroorzaakt die lelijk klinkende bijgeluiden.
Neem je daarentegen een 16-kanaals FDN, dan krijg je 256 doorkoppelingen in plaats van 16. Daardoor ontstaat een gigantische lawine aan reflecties en een zeer hoge dichtheid aan trillingsmodi. Met een 16-kanaals FDN vind je daardoor vrijwel direct een goeie set instellingen, want bijna elke set is goed. Het klinkend resultaat vind je in https://www.synthforum.nl/forums/showpost.php?p=1502299&postcount=176. Dit geluidsvoorbeeld illustreert bovendien dat een galm-effect kan worden opgevat als een heel speciale randomgenerator, immers de pulsrespons genereert een bijzonder fraaie, karakteristieke ruis, zoals je die ook hoort als je in een kerk in je handen klapt. Dat effect is met jouw voorstel onmogelijk te realiseren.
 
dit is nog eens ge-illusie-treerd wat ik bedoel:

een plaat van een plateverb is groot. snij hem bijvoorbeeld in vieren en verbind in
de stukken op zo'n manier dat de trillingsoverdracht hetzelfde is als bij de hele plaat.
hoe dit verder in de praktijk moet en of het werkt is ten tweede..

verder zie ik voor me een netwerk van veren die een grote dichtheid van 'reflecties' zou kunnen fabriceren. een veren 3D kubus met vele tussenbenen die (hangend in een stevige constructie)
een en al naar alle kanten in trilling komt en langzaam weer tot bedaren in veel subtiel gesis...

zo op papier werkt is het gemakkelijk maar nu nog de praktijk (die ik niet ga uitvoeren want ik eb genoeg /te veel projecten aan mijn kop)
 

Attachments

  • verb.jpg
    verb.jpg
    54,3 KB · Bekeken: 96
Dan stel ik voor om een contrabas te bouwen door twee violen op elkaar te plakken "op zo'n manier dat de trillingsoverdracht hetzelfde is". Get a live.
 
wat een reactie.......nou ja.....als je je daar beter bij voelt..

ik draag echt alleen maar het IDEE aan een grote galmplaat te verkleinen en dan dat door met hetzelfde effect te behouden. dat is op zich helemaal niet zo'n gek idee. ik teken geen ontwerp ofzo....ik zeg zelfs: ik weet niet hoe dit zou moeten werken.
hoe en wat weet ik niet. alleen een idee dat je misschien de grote plaat in stukken zou kunnen verdelen en toch de trillingsoverdracht kan behouden. misschien de plaat op een of andere manier vouwen...zou ook kunnen..

en ga jij maar verder fijn die twee chineze viooltjes aan elkaar plakken. ben benieuwd naar het verrassende effect. mp3 graag!
 
Laatst gewijzigd:
Mensen zijn hier wel heel snel geirriteerd zeg..zonde.

Maar goed.
MarsMusica: dat opsplitsen van een plaat zou misschien kunnen werken als je ze electronisch met elkaar verbindt.
Daarnee bedoel ik: plaat 1 krijgt een transducer en receiver.
De output van deze receiver versterk je weer met een opamp en gaat naar een nieuwe plaat met transducer en receiver etc etc..
Zo zet je dus eigenlijk 4 kleine plate reverbjes in serie.
Dit principe wordt ook wel eens toegepast in spring reverbs.
De Great British Springreverb heeft twee Accutronics springtanks in serie om zo een langere reverb time te krijgen.

Je reverb wordt hierdoor wel een beetje meer twee-dimensionaal denk ik zo, maar ach..wie weet is het een leuke brainfart waar je wat aan hebt.;)
 
Mensen zijn hier wel heel snel geirriteerd zeg..zonde.

Maar goed.
MarsMusica: dat opsplitsen van een plaat zou misschien kunnen werken als je ze electronisch met elkaar verbindt.
Daarnee bedoel ik: plaat 1 krijgt een transducer en receiver.
De output van deze receiver versterk je weer met een opamp en gaat naar een nieuwe plaat met transducer en receiver etc etc..
Zo zet je dus eigenlijk 4 kleine plate reverbjes in serie.
Dit principe wordt ook wel eens toegepast in spring reverbs.
De Great British Springreverb heeft twee Accutronics springtanks in serie om zo een langere reverb time te krijgen.

Je reverb wordt hierdoor wel een beetje meer twee-dimensionaal denk ik zo, maar ach..wie weet is het een leuke brainfart waar je wat aan hebt.;)

niet dat ik hiermee (niet meer...was wel..) bezig in de praktijk , maar het is wel leuk om er over te brainstormen!

wat mijn basisidee is, is om een grote galmplaat (en de doos waar hij in zit) kleiner (dus handiger) te krijgen door hem als het ware op te vouwen. d.w.z. dat het plaatoppervlakte gehandhaaft wordt en zo ook de klank. dit dus door een of andere slimme vouwtechniek of constructie van meerdere plaatjes.
met transducers en receivers werk je maar een kant op en zijn die platen van elkaar gescheiden. dat is nu juist niet wat ik wou. resonanties en trillingen moeten alle kanten op kunnen gaan in het geheel. dus niet iets van kleine plaatjes in serie, maar een systeem (en vraag me niet hoe, ik heb daar nog geen idee voor) wat de grote plaat handhaaft in werking maar veel compacter is.

verder geen trukkendoos van pitch omlaag of wat dan ook.. gewoon een normale galmplaat werking..

maar wat jij uitlegt kan natuurlijk ook, maar een kleine galmplaat heeft wel de klank van een kleine galmplaat. is weer anders dan een grote..
 
Ha, vind hem wel geinig Mars van 't plaatje (durf te dromen! :) )

@Waveguide, bedankt voor je uitgebreide antwoord.

Toch denk ik dat we een tikkeltje langs elkaar heen praten, of -vrijwel zeker- vanuit een ander uitgangspunt denken (=prima!)

Het verhaal van de trillingsmodi is me duidelijk, in een té kleine ruimte kan de galm zich nooit fatsoenlijk vormen/opbouwen.. wat er niet is, valt niet te pitchbenden
(alhoewel, wie zegt dat als je een kleine beestje bent met gehoor-spectrum tussen 10khz en ver boven <20K.. dat je geen galm zou horen in een -voor ons- kleine doos?? wie zegt dat je die niet naar voren kan toveren door te pitchbenden, doe je niet exáct hetzelfde als met een telescoop / microscoop?? versterken en naar voren halen..)

Je punt mbt tot de frequenties en boventonen ben ik nog niet overtuigd, omdat je niet ingaat op het feit dat ik pitch-bend i.p.v. pitch-shift.

Het lijkt er verder op dat je graag uitgaat van een 0-situatie, of juist vanuit full-spectrum ruis, wat je reduceert tot datgeen wat over moet blijven (correct me if i'm wrong, herinner me wat threads die je hebt gestart)

In mijn verhaal, is het startpunt al een complexe galm van een redelijk grote ruimte, die is er dus al en is al vrij dicht/dense.. dicht genoeg om er iets mee te kunnen doen zonder dat het direct "kaalslag" pleegt op trillingsmodi.

Wat ik wil bereiken, is die bestaande galm groter te laten klinken met zo min mogelijk kwaliteitsverlies ;
- je kan meer reflecties creeeren met objecten in je ruimte
- je kan Pre-Delay truc inzetten
- je kan re-reverben.. nog een keer de galm door de ruimte

En daarna blijft dit pitchbenden als optie over > en dat is naar mijn mening best aardig gelukt.

Het mooie is, het hoeft ook niet spectaculair groot ; ik hou ook nog rekening met de muziek en smaak, groot genoeg is groot genoeg.. ik hoef geen nagalm tijden van 20sec

Daarbij speculeerde ik nog verder, dat als je dit principe tot in het extreme zou kunnen toepassen, zou je dan concertzalen uit een doosje kunnen toveren?
Verklaart vanuit jouw uitgangspunten, onderbouwd (of afgekraakt :P ) met de theorie, boet ik vast ergens op in > Maar wordt de galm daarmee "slechter"? of... simpelweg "anders" ?

Deze zondag ga ik er eens goed voor zitten, samples komen eraan.. kan er over blijven praten, we willen het horen toch
 
Laatst gewijzigd:
Vereenvoudig eerst door de zaal weg te denken en kijk naar een simpele, harmonische toon, van, zeg 100 Hz. De boventonen daarvan zijn: 200, 300, 400... en zo verder tot de gehoorgrens van 20 kHz. Stel dat je die door een pitch-shifter haalt die de frequenties halveert, dan schuiven alle boventonen een octaaf naar beneden. De hoogste toon is dan 10 kHz. De bandbreedte is dus gehalveerd. Dit is dus een heel ander spectrum dan dat van een ongeshifte toon van 50 Hz, die, tot de gehoorgrens, twee maal zo veel frequentiecomponenten heeft als de 100-Hz-toon.

dit verhaal klopt natuuurlijk maar als eindbewerking wordt o.a. de boel weer teruggepitched en kom je bij de oorspronkelijke frequenties terecht.
 
Ha, vind hem wel geinig Mars van 't plaatje (durf te dromen! :) )

ik vind nou niet dat ik iets concreets heb getekend wat je utopisch of dromerige fantasie kan noemen.
ik leg alleen maar uit dat het misschien mogelijk kan zijn een plaatgalm te verkleinen zonder klankverandering. hoe weet ik niet. dat heb ik ook niet getekend. dus geen droom maar meer er is een probleem (grote plat) en hoe zou je dat kleinere kunnen maken (in stukken hakken? opvouwen?, enzsvoort..)

en tekening twee is het idee van een springverb/veergalm die wat verder gaat dan een of drie veren. dit zal zeker mogelijk zijn.
 
die sneer is niet de eerste keer .....in het verleden ook al vervelend gedoe gehad met meneer Waf.

en ik denk dat hij mijn simpele plaatjes zag als evenzo simpele (lees: zeer domme, IQ van -140) uitleg hoe jou idee (wat ik zelf ook dus al in het verleden had bedacht: analoog mini galmkamertje) zo maar even met een paar plaatjes en veertjes tot uitvoer was te brengen.
wat dus niet klopt...
 
(...)

(alhoewel, wie zegt dat als je een kleine beestje bent met gehoor-spectrum tussen 10khz en ver boven <20K.. dat je geen galm zou horen in een -voor ons- kleine doos?? wie zegt dat je die niet naar voren kan toveren door te pitchbenden, doe je niet exáct hetzelfde als met een telescoop / microscoop?? versterken en naar voren halen..)
Omdat wat er niet of nauwelijks is ook niet of nauwelijks hoorbaar is, hoe groot het frequentiebereik van het kleine beestje ook is. Voor de meeste trillingsverschijnselen - en zeker voor akoestische - is trillingsenergie van elke frequentiecomponent omgekeerd evenredig met z'n frequentie. (Dat is de bekende "one over f"-curve; denk bijv. aan de sterkten van de boventonen van een zaagtandgolf die precies die curve volgen).
Hogere frequenties hebben een grotere energie-dissipatie dan lagere; immers hogere frequenties hebben een grotere deeltjes-snelheid. Wrijving is evenredig met de snelheid; als je je hand uit het raam van een rijdende auto steekt ondervind je meer weerstand naarmate ja harder rijdt. Hogere tonen ondervinden op precies dezelfde manier meer weerstand dan lagere en worden dus sneller gedempt, zoals je hoort als je een gitaarsnaar tokkelt: de toon wordt geleidelijk doffer.
Dit effect doet zich in een galmende ruimte ook voor. Daarom bevindt zich binnen de lus van het Feedback Delay Network een laagdoorlatend dissipatiefilter. Daarmee regel je de "warmte" van de galm, dat is precies die frequentie-afhankelijke demping van de reflecterende wanden van de ruimte.
Je punt mbt tot de frequenties en boventonen ben ik nog niet overtuigd, omdat je niet ingaat op het feit dat ik pitch-bend i.p.v. pitch-shift.
Pitch bend en pitch shift zijn twee aanduidingen voor hetzelfde effect. Als bijvoorbeeld het pitchbend wiel zo is ingesteld dat het volledige draaibereik resulteert in een toon die een octaaf lager is dan de oorsrponkelijke, dan zijn alle harmonischen over een octaaf verschoven. Dat daardoor de onderlinge frequentie-afstanden eveneens halveren, zo dat de harmonischen ook dichter op elkaar komen liggen, klopt natuurlijk, maar dan praat je over een lineaire frequentieschaal. Op een logaritmische frequentieschaal, die bij audio en muziek gebruikelijk is, blijven de afstanden gelijk en kun je spreken van een zuivere shift. Dus een pitch-bend is altijd een pitch-shift.


Het lijkt er verder op dat je graag uitgaat van een 0-situatie, of juist vanuit full-spectrum ruis, wat je reduceert tot datgeen wat over moet blijven (correct me if i'm wrong, herinner me wat threads die je hebt gestart)

In mijn verhaal, is het startpunt al een complexe galm van een redelijk grote ruimte, die is er dus al en is al vrij dicht/dense.. dicht genoeg om er iets mee te kunnen doen zonder dat het direct "kaalslag" pleegt op trillingsmodi.

Wat ik wil bereiken, is die bestaande galm groter te laten klinken met zo min mogelijk kwaliteitsverlies ;
- je kan meer reflecties creeeren met objecten in je ruimte
- je kan Pre-Delay truc inzetten
- je kan re-reverben.. nog een keer de galm door de ruimte
een "redelijk grote" ruimte, wat moet ik me daar concreet bij voostellen?
- je krijgt inderdaad een grotere galmdichtheid door reflecterende objecten te plaatsen of reliëf aan te brengen aan de wanden.
- die Pre-Delay truc snap ik niet.
- re-reverben in dezelfde ruimte doet niet anders dan de frequentierespons van die ruimte kwadrateren (convolutie in tijddomein = vermenigvuldiging in frequentiedomein). Dat levert wel een langere galmtijd op, maar er komen geen trillingsmodi bij; het resultaat is dus veel bevattelijker voor amplitudemodulatie-effecten ("ringing", "rondzingen"). Het resultaat zal veel beroerder klinken.
 
Nice! thx Waveguide alweer voor de uitleg

Fijn dat ik het duidelijk heb kunne maken hehe.. t was geen kwartje maar een briefje van 5.. duurt langer :P

Het is de term die bij me is blijven hangen van Cooledit / Audition, die maakte onderscheid tussen: Pitch-shift, Time-stretch of beiden > Pitchbend
Precies zoals bij een sampler, zoals die over het klavier heen de samples "stretched+shift".. Zodoende dus. Een pitchbend is inderdaad altijd een pitch-shift, maar óók altijd een time-stretch ! Mss is het woordje "Pitch"(-bend) hier iets verwarrend.

een "redelijk grote" ruimte, wat moet ik me daar concreet bij voostellen?
Een betonnen gang van 1,5 mtr breed, 2 mtr hoog, 20 mtr lang..

die Pre-Delay truc snap ik niet
Als je de opgenomen galm precies op het origineel zet, alsin Time-Alignment, dan is je staart vrij kort.. zo lang als de echte galm. Verschuif je de galm naar achter (=pre-delay) dan suggereer je een grote(re) ruimte. De Early-reflections staan even buiten kijf hier. Daar zou ik een aparte oplossing voor kiezen.. ER's doen er dus even niet toe.

re-reverben in dezelfde ruimte doet niet anders dan de frequentierespons van die ruimte kwadrateren (convolutie in tijddomein = vermenigvuldiging in frequentiedomein). Dat levert wel een langere galmtijd op, maar er komen geen trillingsmodi bij; het resultaat is dus veel bevattelijker voor amplitudemodulatie-effecten ("ringing", "rondzingen"). Het resultaat zal veel beroerder klinken
Klopt, al geef ik er een andere uitleg aan hehe, maar klopt.. Ben er ook geen fan van, vandaar dat ik naar alternatieven zocht.
 
Laatst gewijzigd:
Een betonnen gang van 1,5 mtr breed, 2 mtr hoog, 20 mtr lang..

Met name door die de wan-proportie van de lengte vrees ik dat daar door geen enkel pre- of post proces ooit een mooie galm uit kan voortkomen... Maar of dat zo is of niet, zou ik zelf beoordelen door verschillende pulsresponsies te nemen en daarmee wat testsignalen te convolveren. Dan heb je binnen een uurtje of zo enkele concrete geluidsvoorbeelden die het effect redelijk benaderen en kun je beoordelen of het loont om door te gaan met dit idee (wat ik om al genoemde redenen zeer betwijfel).

Ik denk dat dat zinvoller is dan hier allerlei bizarre suggesties en "durf-te-dromen"-luchtfietserijen te lezen, die al lang als zeepbellen uiteengespat zouden zijn, als de auteurs, alvorens hun post in te kloppen, de moeite zouden hebben genomen om er eerst - al was 't maar een halve seconde - over na te denken. (Het was dan ook geen sneer die ik uitdeelde, maar een razzie.)
 
@waveguide: mijn illustratie/ plaatje heeft niets te maken met het idee van een mini-galm kamer, dus moet je dat er ook niet toch bij gaan betrekken. laat staan het bekritiseren.

het zijn andere concepten die niet eens zijn uitgewerkt maar meer een suggestie om ergens in een bepaalde richting misschien een oplossing/nieuwe constructies te zoeken. staat volledig los van jou posts in dit topic.

en in een ander oud topic heb ik dit idee van een mini-galmkamertje met voor en na bewerking van het geluid allang aangekaart en er ook wel degelijk over nagedacht. ik hou er best van om over dingen wat langer na te moeten denken,
alleen ik ga niet zo ver als jij (en Sander ook niet denk ik...) het zo in het extreme feitelijke en wetenschappelijke te trekken (misschien omdat we daar ook niet de kennis en ervaring paraat voor hebben, maar misschien ook niet zo de behoefte) dat er nog weinig over blijft van experimenteren en creatief bezig zijn.
als ik elke noot van mijn composities zou moeten verklaren aan de hand van z.g. muziektheorie/harmonieleer...dan zou ik niet eens meer willen componeren. zou er geen zak aan vinden.
mijn noten kies ik uit vrijheid. niet volgens een bepaald regelement, volgens strenge wetten.

vele bijzondere muziekproductie-techineken ontstaan vanuit idiote experimenten en toeval speelt ook een rol.
 
vele bijzondere muziekproductie-techineken ontstaan vanuit idiote experimenten en toeval speelt ook een rol
Wel, opzich is wat WG stelt gewoon exacte wetenschap.. als de lucht blauw is, ga ik niet vertellen dattie paars is.

Wat ik wel denk, nee waar ik van overtuigd ben, is dat de feitelijke wetenschap (kennelijk) niet of nauwelijks rekening houdt met the sweetspot

Dwz, als de theorie van geen kant deugd, maar in de praktijk haal je (voor het oor/oog) een "gangbaar" of juist een spectaculair resultaat, dan is er waarschijnlijk sprake geweest van een sweetspot ; een niet te voorspellen reactie op een bepaalde stand van verschillende parameters die daar samenkomen.

In dit geval, de mini-kamer is wat extreem ; logisch dat dat met theorie zo achterhaald wordt (vind ik absoluut niet erg, het ontmoedigd me geenszin). Echter, de praktijk wijst me uit dat het op 'the sweetspot' gewoon een gangbaar resultaat geeft.

@Waveguide, de wanproporties hef ik enigzins op, door er 2x voor L+R een opname van te maken. Knappe jongen die dat hoort!
Zou ik nu 1 mono- of stereo-setup gebruiken voor 1 opname, dan hoor je wel duidelijk enige wanproportie.
De gang eindigt overigens wel in een trappengang / huis, het valt best wel mee.. (ik moet het er maar mee doen!)

Weer zo'n, theorie keurt het af, maar praktijk lost het op verhaal :) Ik vind, dat ik mag trukendozen met deze echte galm, aangezien een digitale galm (incl. FDN techniek) pas 1 grote truc is.. meer trukendoos, dan mijn gemanipuleerde echte galm ; wil er dan ook het maximale uit halen en vind pitchbenden ervan geen enkel probleem.. als het maar resultaat geeft.
 
Laatst gewijzigd:
Wetenschap is handig om dingen mee te verklaren of voorspellen.
Wetenschapsvragen of innovatie komt veelal vanuit de filosofie, en niet de wetenschap zelf.
De creatieve geest voedt de wetenschapper zeg maar.

Een mooi voorbeeld vind ik de schaakcomputer.
In theorie zou de schaakcomputer de mens moeten verslaan.
Maar dit blijkt in de praktijk niet het geval.
Mensen kunnen creatief zijn, een schaakcomputer (vooralsnog) niet.
 
een galm uit een kastje hoeft ook niet 100% de werkelijkheid te benaderen, dus is al een compromis.
ik hoor niemand daar over klagen .het effect voldoet blijkbaar genoeg aan onze verwachtingen.
We willen graag ruimtelijkheid voelen/horen maar dat mag best een beetje artificieel zijn.

Misschien is dat zelfs wel aantrekkelijker dan een perfecte wetenschappelijk verantwoorde 3D-galm. past het beter bij moderne muziek en muziekproducties......

ik heb een beetje het zelfbouwen opgegeven dit jaar. het kost allemaal veel tijd en moeite.en vaak ook geld maar het levert in verhouding te weinig op. leuk, een eigengemaakt galmveer van speakers maar of je het gebruikt als standaard studio galm?

wat je misschien beter kan doen in het hele concept van de mini-galmkamer is wat Sander al beschreef:
via tape galm vertragen en versnellen. dan werk je analoog en vermijd je de onzuivere werking van pitch en time stretch
 
Back
Top