Ik denk dat je het antwoord in je hoofd moet zoeken
De vraag is, wanneer wordt geluid muziek?
Maar wat is geluid?
Geluid zijn trillingen die je gehoororgaan omzet in stroompjes.
Pas wanneer je hersenen deze trillingen interpreteren, worden het tonen. Hoe meer trillingen per sec, hoe hoger de toon. Tonen bestaan dus helemaal niet. Het begrip "Toonhoogte" is dus eigelijk pure psychoacoustic*.
Maar wanneer worden tonen muziek?
Pas wanneer het signaal ook nog "doorgeroute" wordt naar je muzikale brein, dan pas hoor je er muziek in**.
Bij de geboorte is het al aanwezig, en heeft universele eigenschappen. Zo heeft iedereen aanleg om in bepaalde sequences van toonhoogte muziek te horen. Het is een soort blauwdruk. Dat is bijv. de reden dat sommige melodien zo in je hoofd blijven zitten, terwijl je het helemaal niet wilt

. Diatonisch, zoals de sound-of-music, is een goed voorbeeld van deze blauwdruk. Dit bepaald dus ook voor jou wat "vals" is. (vals bestaat niet, arabische toonladders zijn voor sommige culturen niet vals, en voor sommigen weer wel). Maar, dit stuk brein is ook onderhevig aan invloeden van buiten af. En daarom is muziek voor mensen in andere landen/culturen/tijd weer telkens anders. En uiteraard is dit stuk brein meer aanwezig bij "muzikale" mensen.
Een duidelijk voorbeeld is techno. Of andere abstracte muziek. Oudere mensen zijn er niet "getraind" in, en zullen het als herrie bestempelen. Waarom? omdat het niet opgepikt wordt door hun muzikale brein. Jongeren zullen het wel muzikaal interpreteren, en daarom het ook als ritme voelen.
Andersom kan ook. Wanneer je heel analytisch naar een nr luistert, dan gebruik je vrijwel geen muzikale brein. En in principe analyseer je de ritmes en tonen, maar het geeft je geen gevoel. Je blijft de neiging hebben muziek te horen, maar als je je blijft concentreren op het analyseren, dan merk je dat t een hele andere ervaring is.
Maar waarom ieder mens deze gave heeft meegekregen, is een heel ander filosofisch onderwerp!
*note: een voorbeeld dat toonhoogte niet zovanzelf sprekend is, is bijv. wanneer iemand heeel snel trommelt. Op een gegeven moment hoor je geen afzonderlijke slagen meer, maar toonhoogte.
**note: dat muziek via je muzikale brein werkt, klinkt vreemd. Maar zo werkt taal ook. Pas wanneer de informatie in het speciale spraak/taal gedeelte komt, interpreteer je het als taal. Dit is ook de reden waarom je maar 1 gesprek tegelijk kan verwerken. Je hoort ook echt ruis als je heel veel mensen hoort praten (in drukke ruimtes), dat is omdat je maar 1 gesprek als taal hoort, de andere "gesprekken" is dan slechts "geluid" (je hoort het als dat rommelende geruis).
Ook heb ik wel eens gelezen dat mensen die een storing in dit gedeelte van hun brein hebben, alles kunnen horen, behalve muziek!