Ik ben met een drieluik bezig genaamd "Averythink", het bestaat uit een drietal (ja, duh) composities, twee quadrafonisch en 1 stereo. Nu heb ik een enorme theoretische aanpak gehanteerd en me bepaalde regels en beperkingen gegeven..
..aanleiding is een analoge studioopdracht van school waarin we met de basisingredienten sine, noise en pulse beginnen en deze volgens afgesproken wijze samenvoegen tot zogenaamde structures, deze structures maken we weer composities van door middel van oa. ring modulatie, transposities, fades, whatever.
Allemaal heel boeiend (voor mij althans) maar niet de kern van mijn vraag..
Mijn vraag gaat simpelweg over productiviteit en hoe dat zich uit in betrekking tot tijd en snelheid. Ik heb over de eerste compositie een maand of twee gedaan en er minstens 50 netto uren werk in gestoken.
Nu heb ik gisteren zowel de theorie als de uitvoering van het tweede stuk afgerond. In 1 dag ben ik eraan begonnen, heb ik het concept bedacht, uitgeschreven en uitgevoerd, ik heb het erg goed bestudeerd en gekeken naar eventuele slechte kanten, maar kan niets vinden. Ik vind het zowel inhoudelijk als kwalitatief beter als het eerste deel en het sluit prima aan... toch heb ik er een naar gevoel bij, alsof het te makkelijk is gegaan, te snel, teveel in 1 keer!?
Of gewoon gezeur om niets!?
Iemand?
..aanleiding is een analoge studioopdracht van school waarin we met de basisingredienten sine, noise en pulse beginnen en deze volgens afgesproken wijze samenvoegen tot zogenaamde structures, deze structures maken we weer composities van door middel van oa. ring modulatie, transposities, fades, whatever.
Allemaal heel boeiend (voor mij althans) maar niet de kern van mijn vraag..
Mijn vraag gaat simpelweg over productiviteit en hoe dat zich uit in betrekking tot tijd en snelheid. Ik heb over de eerste compositie een maand of twee gedaan en er minstens 50 netto uren werk in gestoken.
Nu heb ik gisteren zowel de theorie als de uitvoering van het tweede stuk afgerond. In 1 dag ben ik eraan begonnen, heb ik het concept bedacht, uitgeschreven en uitgevoerd, ik heb het erg goed bestudeerd en gekeken naar eventuele slechte kanten, maar kan niets vinden. Ik vind het zowel inhoudelijk als kwalitatief beter als het eerste deel en het sluit prima aan... toch heb ik er een naar gevoel bij, alsof het te makkelijk is gegaan, te snel, teveel in 1 keer!?
Of gewoon gezeur om niets!?
Iemand?
prachtig