Yamaha bediening

Eddy76

The main man Eddy
Lid sinds
10 augustus 2004
Berichten
22
Locatie
Noord-Holland
Is er iemand die tevreden is over de bediening van een yamaha product?

Sinds kort speel ik bij een bandje die een p250 hebben staan. Mooi geluid, maar die bediening..... Alle functies die je life zou willen gebruiken zitten ver weg gestopt in menu's. Om even vlug te transponeren moet je 7 keer op de menuknop drukken en druk je een keer teveel dan moet je de helle boel nog een keer door bladeren. Wil je iets wijzigen aan gelayerde sound, fx, volume balance ik begin er al niet eens meer aan.

Ik ben al jaren gewent aan Roland spullen en de bediening daarvan vind ik altijd erg vanzelfsprekend. Laatst heb ik een s90 gehoord en ik vond hem geweldig klinken maar die bediening brrrr. Ik twijfel echt of ik er ooit met die bediening uit kom.

Iemand hier ook last mee?
 
Re: Yamaha bediening

Ik ben al jaren gewent aan Roland spullen en de bediening daarvan vind ik altijd erg vanzelfsprekend.

Dan heb je nog nooit iets als een Roland D110 gehad :D
En een Yamaha CS-10 (zie onder) is erg makkelijk hoor.
Ik denk niet dat het aan het merk ligt, maar per synth verschilt.
 

Attachments

  • cs10.jpg
    cs10.jpg
    37,5 KB · Bekeken: 105
Nou ik heb een roland JV1010 en daarvan is de bediening kut (moet via pc), van de yamaha An1x is't weer erg makkelijk.
 
vaak is het zaak het bedieningsconcept te doorzien. Als je een yamaha kent, blijkt vaak dat een hele hoop dingen juist heel slim zijn gedaan, en heel logisch, maar precies anders als bij een Roland, die vaak weer een heel eigen filosofie hebben.
 
ik heb een dik vet kleurenscherm op de PSR-3000,
en op mijn P90 zit gewoon de meest gebruikte snufjes onder knoppies

ik vind het prima zo...

:)
 
ik voel een thread ontstaan "de meest belachelijk moeilijk te bedienen synth ooit"
:D
 
Die thread is 2 jaar geleden al gepost. ;)
 
Mijn stem gaat naar de Roland U-220.
Belachelijk onmogelijk te programmeren, een enorm gestapelde layout waarin elementen weer in andere elementen zijn opgenomen die dan weer worden toegewezen aan een bepaald kanaal/output/zone of wat dan ook.
Af en toe word ik er weer zwetend wakker van.

En het ergste is nog: het resultaat lijkt ook nooit ergens op.
 
De An1x heeft een prima bediening en ik heb de editor niet nodig
daar staat tegenover dat ik de fs1r niet zonder editor gebruik :D
 
Origineel geplaatst door gerrie79
De An1x heeft een prima bediening en ik heb de editor niet nodig
daar staat tegenover dat ik de fs1r niet zonder editor gebruik :D

Ja, je zou een uitzondering kunnen maken wat betreft Yamaha... dat is de VL1. Ik ken het beest niet van dichtbij, maar synthese op de VL1 zal heel wat tijd vergen, zoniet ook zweet en tranen.
 
Ach, op de VL1 zelf kan je niet eens zoveel synthen, hoogstens wat configureren met layering en effecten en controllers etc. Het echte synthwerk, dus driver/resonator etc. kan gewoon niet zonder editor.
(Helaas is de de Yamaha software Mac-only... :()
 
An1x ben ik wel over te spreken. Eigenlijk de makkelijkst te bedienen synth die ik heb. Hoewel de microQ op zich ook wel mee valt.

Maar ben het met tjebbestorm eens dat de m1 een monster is 8D gelukkig kreeg ik een atari met een berg diskettes met presets bij het ding want zelf programmeren heb ik na 5 minuten al opgegeven. :stupid
 
Yamaha SU700, erg makkelijk te bedienen.. RS7000 ook makkelijk(ex RM1X gebruiker, die ik wel lastig vond omdat het mijn eerste apparaat was, na de SU700)

Yamaha A3000 vind ik toch lastiger te bedienen, maar is ook een beetje de schuld van die k*t enconders.

Roland MC-09, die vind ik wel lastig met die [shift] functie en een display waar dan zoiets staat als +Fg...

Roland D-2 was ook zo lastig door die knop combo's...

Denk inderdaad dat het per synth verschillend is, maar ik neig in ieder geval meer naar Yamaha(en Korg,enz) dan Roland..
 
Zelf beschik ik over een DX7 MkI en 2 SY99-en. De DX7 is inderdaad vrij lastig om te programmeren ttz dikwijls op eenzelfde knopje moeten klikken om naar een parameter te gaan, per ongeluk eentje te ver geklikt en dan opnieuw de ganse reeks doorlopen. Niet echt leuk. De SY's daarentegen beschikken net zo goed over FM, maar door het grote display en de overzichtelijke menustructuur is het toch heel makkelijk om er je weg in te vinden. Blijft natuurlijk wel dat je geen directe toegang hebt via knoppen.

Maar deze nadelen zijn niet echt eigen aan Yamaha, hoor. Of je nu Roland, Korg, Kurzweil of weet ik wat voor merk neemt, je wordt altijd wel geconfronteerd met menu's. Zelfs bij een Virus heb je nog tal van interessante dingen die toch niet onmiddellijk via een knop toegankelijk zijn.

Het is een kwestie van even doorzetten en je vertrouwd maken met het apparaat en dan lukt het wel ;) .

:doei:
 
Nou, ik herken de ervaring van de TS wel een beetje. Modules zijn vaak lastig te bedienen, zeker ROMplermodules (gelukkig is mijn Nord Electro Rack een ander verhaal) en de JV1010 was inderdaad erg vervelend. Vandaar dat ik vaak de voorkeur geef aan toetsenversies van synths, omdat het interface beter is.

Maar Rolandsynths zijn vaak intuitiever te bedienen dan Yamaha synths, IMHO natuurlijk. Mijn Roland RS-9 (ex-je) en Fantom-S werken sneller en lekkerder dan mijn Yamaha S30 (ex-je) en Motif. Maar misschien ben ik Roland gewend. De Yamaha's zijn qua (sub)menus inderdaad vervelender te gebruiken. Maar Yamaha's klinken op een aantal punten wel lekkerder, dus daar heb ik toch wel meer gepruts voor over.
 
Als ik de Yamaha S90 vergelijk met de Roland RD700 dan komt de roland er toch beter vanaf....
 
Back
Top