Muziekstuk Instuderen
- Thread starter Idioteque
- Start date
Clay
Stamgast
oefenen, oefenen, oefenen, oefenen, ...
D'r is ook zoiets als muscle-memory. Als je iets maar vaak genoeg doet gaat het op een gegeven moment vanzelf, als je dan een ingeoefend stuk speelt kan je naar het plafond staren, en dan gaat het alsnog goed.
Maar ik heb geen recht van spreken denk ik. Op een of andere manier onthoud ik met het grootste gemak hele klassieke stukken, en kan ik de noten al gauw weer wegleggen
(enige nadeel is dat je zo niet snel noten leert lezen, maar mij hoor je niet klagen 
)
D'r is ook zoiets als muscle-memory. Als je iets maar vaak genoeg doet gaat het op een gegeven moment vanzelf, als je dan een ingeoefend stuk speelt kan je naar het plafond staren, en dan gaat het alsnog goed.
Maar ik heb geen recht van spreken denk ik. Op een of andere manier onthoud ik met het grootste gemak hele klassieke stukken, en kan ik de noten al gauw weer wegleggen
(enige nadeel is dat je zo niet snel noten leert lezen, maar mij hoor je niet klagen )
MrM
Ouwe rot
Ik ben nog een beginneling - al een paar jaar langs overigens - en ik moet regelmatig oefenen, maar kom daar door omstandigheden niet aan toe.
Als ik oefen, en het nummer is nieuw, kijk ik eerst naar de bas partijen; die oefen ik even met links, daarna oefen ik even de melodie partij; dit is puur voor de vingerzetting, ik oefen dit niet tot het perfect is, ik wil gewoon even uitvinden welke zetting ik nodig heb.
Daarna oefen ik met beide handen tegelijk, meestal begin ik langzaam de eerste 4 maten te spelen. Gaan die goed, dan doe ik er weer wat bij, enz. Op het laatst, als ik het hele stuk zo gedad heb, ga ik het nummer in totaal spelen, en steeds iets sneller (mbv metronoom). Ik noteer soms met potlood welk tempo ik maximaal kan halen, zodat ik later kan terugkijken wat mijn tempo was; deed ik met gitaar ook, kijken hoe snel het kon.
Maar de 'drive' om snel te kunnen spelen heb ik niet meer, ik doe die tempo verhogingen enkel omdat ik te langzaam begin; ik eindig bij het juiste tempo, en mischien iets erboven, om een soort van 'garantie tegen een slechte dag' in te bouwen; zo weet ik dat ik een nummer in elk geval op het juiste tempo kan spelen, ook als ik een minder goede dag heb.
Als ik oefen, en het nummer is nieuw, kijk ik eerst naar de bas partijen; die oefen ik even met links, daarna oefen ik even de melodie partij; dit is puur voor de vingerzetting, ik oefen dit niet tot het perfect is, ik wil gewoon even uitvinden welke zetting ik nodig heb.
Daarna oefen ik met beide handen tegelijk, meestal begin ik langzaam de eerste 4 maten te spelen. Gaan die goed, dan doe ik er weer wat bij, enz. Op het laatst, als ik het hele stuk zo gedad heb, ga ik het nummer in totaal spelen, en steeds iets sneller (mbv metronoom). Ik noteer soms met potlood welk tempo ik maximaal kan halen, zodat ik later kan terugkijken wat mijn tempo was; deed ik met gitaar ook, kijken hoe snel het kon.
Maar de 'drive' om snel te kunnen spelen heb ik niet meer, ik doe die tempo verhogingen enkel omdat ik te langzaam begin; ik eindig bij het juiste tempo, en mischien iets erboven, om een soort van 'garantie tegen een slechte dag' in te bouwen; zo weet ik dat ik een nummer in elk geval op het juiste tempo kan spelen, ook als ik een minder goede dag heb.
Ja, zo doe ik het ook vaak, eerst de ene hand, dan de andere. Vaak heb ik echter heel veel moeite met het combineren van de twee, zeker als er een raar ritme in het nummer zit waarbij beide handen een totaal eigen weg op gaan. Iemand tips of oefeningen waarmee ik dit kan leren of makkelijker maken?
Hanz
Anonieme Analogist
Voor echt moeilijke stukken gebruik ik een MIDI scan pakket om eerst een indruk te krijgen van hoe het hoort te klinken.
Vervolgens speel ik eerst hand-voor-hand mee.
Vervolgens speel ik eerst hand-voor-hand mee.
Er is slechts 1 tip: repeteren totterdood. (maar niet in 1 keer)
Echt waar.
Wat je doet door te repeteren is in je brein bepaalde patronen, verbindingen te stimuleren. Die verbindingen worden daardoor intenser, eigenijk letterlijk dikker. Op de (lange) duur doe je het vanzelf, zonder er nog over na te denken.
Het is daarom ook dat ik zei 'niet in 1 keer'. Je moet je brein de tijd geven om dit te laten ontwikkelen. Beter elke dag 15 minuten hetzelfde repeteren dan 1 keer per week anderhalf uur.
Is het ook zo dat je na verloop van tijd als je meer stukken leert spelen je die verbindingen en patronen ook steeds sneller legt, of hou je dat altijd? En zijn er oefeningen om je hersenen hierop te oefenen?
Ja, het wordt allemaal steeds makkelijker als je meer oefent, het heeft gewoon tijd nodig. Het probleem dat jij beschrijft (je twee handen niet goed tegelijk kunnen controleren) kan ik me iets bij voorstellen, wat je het beste kunt proberen is om je twee handen als 1 geheel te zien. Je hersenen kunnen nooit twee dingen tegelijk doen (hoewel dat wel zo kan lijken) er moet altijd enige samenhang zijn.
Wat een goede oefening kan zijn is gewoon een boek met bladmuziek van klassieke klassiekers kopen, of wat dan ook, als het maar niet al te moeilijk is en gewoon van blad spelen, niet meer dan 3x opnieuw proberen en dan naar het volgende stuk. Als je goed kunt lezen wordt het ook makkelijker om het grotere geheel te zien, en de verbanden te zien.
Verder is theoretische kennis ook heel geschikt om te kunnen anticiperen op wat gaat komen.
Verder denk ik dat piano spelen eigenlijk niet meer is dan het verbinden van patroontjes en loopjes met elkaar, en hoe meer je speelt en hoe meer patronen je kent, hoe makkelijker het gaat.
Maar het belangrijkste is denk ik toch dat je niet moet gaan proberen je hersenen op te splitsen, want dat gaat gewoon niet. Je moet de de partij voor links en voor rechts als 1 geheel zien, dat wil niet zeggen dat het niet goed is om de 2 handen apart te oefenen.
Bedankt voor de tip
. Ik probeerde al een tijdje een stuk te spelen maar het lukte steeds niet, gister weer geprobeerd en op de een of andere manier lukte het al na 3 x . Het is dus inderdaad het beste om je handen niet los van elkaar maar als 1 ding te zien.
gevik
Ingeburgerd
Origineel geplaatst door Idioteque
Bedankt voor de tip
Ik speel ook op dezelfde wijze. Ik probeer meestal het stuk in kleine deelen te splisten en die vervolgens te repeteren. Eest in een laag tempo en als het beter gaat, versnel ik de metronoom. Wat ook helpt is gewoon te tellen tijdens het instuderen. (1 2 3 4... 1 2 3 4... enz)
Daarnaast (als het jou lukt) probeer het stuk te onthouden en het na te spelen zonder je instrument.
Origineel geplaatst door Idioteque
Ja, dit is wel herkenbaar. Zelf zit ik soms tijdens saaie lessen ook weleens pianostukken te 'spelen' op het tafelblad
hehe, ik had vroeger een liniaaltje met het klavier van een piano erop, daar kun je je ook goed mee vermaken tijdens saaie lessen
MrM
Ouwe rot
Nog even een aanvulling over mijn oefen-methode.
Wat ik vaak doe, is eerst hand voor hand de vingerzettingen doornnemen,
daarna het stuk spelen waarbij ik voornamelijk let op goede timing.
Als de timing goed is, voeg ik een moeilijkheid/aandachtspunt toe; dan ga ik ook de dynamiek toevoegen aan het stuk, dus zacht (p) en hard (f) e.d. en cresenco's e.d.
Dat is allemaal terwijl ik het te langzaam speel, pas daarna ga ik versnellen om naar het goede tempo te komen.
Dus eigenlijk vereenvoudig ik een 'nieuw' stuk, door het tempo te verlagen, en de dynamiek even te vergeten. Zo kan ik stapsgewijs de moeilijkheidsgraad verhogen.
Wat ik vaak doe, is eerst hand voor hand de vingerzettingen doornnemen,
daarna het stuk spelen waarbij ik voornamelijk let op goede timing.
Als de timing goed is, voeg ik een moeilijkheid/aandachtspunt toe; dan ga ik ook de dynamiek toevoegen aan het stuk, dus zacht (p) en hard (f) e.d. en cresenco's e.d.
Dat is allemaal terwijl ik het te langzaam speel, pas daarna ga ik versnellen om naar het goede tempo te komen.
Dus eigenlijk vereenvoudig ik een 'nieuw' stuk, door het tempo te verlagen, en de dynamiek even te vergeten. Zo kan ik stapsgewijs de moeilijkheidsgraad verhogen.
De coordinatie tussen beide handen vind ik ook erg lastig. Zal ook eens proberen om beide handen als een geheel te zien (gemapped op bas en melodie v/e muziekstuk).
Wat ik tevens niet zo makkelijk vind is het langzamer spelen van muziekstukken. Ik verzin vaak ter plekke snelle melodieen en arpjes en speel deze op bestaande snelheid. Als ik deze stukken opneem in mn sequencer op lage snelheid zit ik vaak uit de maat of kloppen nootlengtes niet meer. Zijn hier nog trucs voor?
Wat ik tevens niet zo makkelijk vind is het langzamer spelen van muziekstukken. Ik verzin vaak ter plekke snelle melodieen en arpjes en speel deze op bestaande snelheid. Als ik deze stukken opneem in mn sequencer op lage snelheid zit ik vaak uit de maat of kloppen nootlengtes niet meer. Zijn hier nog trucs voor?
Oefenen, oefenen, oefenen. Een metronoom erbij werkt ook erg goed (ik heb zelf het liefste zo'n ouderwetse analoge ipv een digitaal bliepje). Vaak geldt dat wanneer je een stuk niet langzaam kunt spelen, dat je dan ook op een hoger tempo nog ruimte voor verbetering hebt.
Soms vraag ik me natuurlijk af waar ik het allemaal voor doe al dat oefenen, want de laatste 1,5 jaar heb ik me helemaal op het pianospelen gestort, maar als ik dan kijk naar m'n vooruitgang en hoe het gewoon steeds makkelijker wordt om te spelen, dan snap ik het. Goed pianospelen komt gewoon niet vanzelf.
Nog even alle aandachtspunten op bij het oefenen samengevat:
- begin langzaam en bouw het tempo op
- zorg dat je je vingerzetting goed hebt
- oefen je twee handen apart
- zorg voor samenspel tussen je handen! het muziekstuk is een geheel, dus probeer niet links en rechts te splitsen
- speel eventueel met een metronoom
- zorg dat het tempo uiteindelijk iets hoger ligt dan wat je op een eventuele uitvoering zou spelen
- denk aan de dynamiek, zorg eerst bijvoorbeeld voor extreme dynamiekverschillen en verfijn het daarna
- oefen niet hetzelfde stuk te lang achterelkaar
- luister hoe anderen het stuk spelen
- speel met anderen samen als dat kan. Het is heel verfrissend om bijvoorbeeld met links alleen akkoorden te spelen en de baslijn door een bassist te laten spelen. je kunt natuurlijk ook een baslijn door je sequencer laten spelen
Uiteindelijk gaat het er natuurlijk ook om dat je er plezier in hebt, maar soms kun je door hard werken, wat niet altijd even leuk is, meer voldoening krijgen.
Hans de Vries
Bob the Knob
Mijn dochter van elf speelt viool en kan á vu noten lezen. Ze kon al noten lezen voordat ze überhaupt kón lezen en dat is voor haar pure winst. Zelf lees ik heel slecht en moet ik het voornamelijk van mijn gehoor hebben. Dat is dan ook heel behoorlijk ontwikkeld en nu ben ik zo ver dat ik nieuwe nummers die we met de band instuderen, beluister van CD op weg naar de oefenruimte. Daar aangekomen kan ik de partijtjes gewoon spelen.
Om even terug te komen op mijn dochter: de laatste tijd peutert ze ook aan de piano en zonder enige les gaat dat haar heel goed af. Ze speelt na een half jaar pielen al heel behoorlijke Mozart sonatines. Natuurlijk is dat vloeiend noten lezen een gigantisch voordeel. Toen ik haar laatst vroeg hoe dat nu zat met instuderen (zij is natuurlijk alleen muziek met één notenbalk gewend) zei ze dat ze idd probeert de beide balken als één heel hoge balk te zien (wat natuurlijk in feite ook zo is, als je er het C-lijntje tussen denkt..) en het stuk ineens leest en probeert te spelen. Ze splitst het ook op in losse partjes (frases) en die studeert ze apart in.
Zelf doe ik het anders: ik pak eerst de rechterhand en dan de linker. Komt voort uit mijn handicap. Ik denk dat voor iedereen iets anders het meest handig is.
Om even terug te komen op mijn dochter: de laatste tijd peutert ze ook aan de piano en zonder enige les gaat dat haar heel goed af. Ze speelt na een half jaar pielen al heel behoorlijke Mozart sonatines. Natuurlijk is dat vloeiend noten lezen een gigantisch voordeel. Toen ik haar laatst vroeg hoe dat nu zat met instuderen (zij is natuurlijk alleen muziek met één notenbalk gewend) zei ze dat ze idd probeert de beide balken als één heel hoge balk te zien (wat natuurlijk in feite ook zo is, als je er het C-lijntje tussen denkt..) en het stuk ineens leest en probeert te spelen. Ze splitst het ook op in losse partjes (frases) en die studeert ze apart in.
Zelf doe ik het anders: ik pak eerst de rechterhand en dan de linker. Komt voort uit mijn handicap. Ik denk dat voor iedereen iets anders het meest handig is.
D-man...thumbs up...vooral de laatste opmerking! gister heb ik me ontzettend lopen opwinden tijdens het oefenen: ik heb een stukje gejammed met piano baslijn en synthsolo erover. Ik wil het echter als 1 solostuk voor piano hebben en dus probeer ik een 'sluitend' arrangement te krijgen, zo oefen ik mijn eigen stuk...eigenlijk een beetje vreemd.
