oozi
Ouwe rot
Er was eens een Bas. Hij voelde zich niet zo lekker, hij pulseerde wat onregelmatig en had 't gevoel dat hij z'n potentieel niet helemaal waar kon maken. Om van dit onbestemde gevoel af te komen besloot hij om een bezoek te brengen aan degene die 'm in eerdere soortgelijke gevallen goed er vanaf had geholpen: dr. Ixer.
Nu de beslissing genomen was en de afspraak gemaakt moest Bas er natuurlijk ook nog zien te komen, wat makkelijker gezegd dan gedaan was. Bas moest daarvoor namelijk eerst nog uit z'n doos zien te komen, en hoewel deze weliswaar open was, zou dit alsnog geen makkelijke opgave worden, omdat Bas, in de dagen dat hij nog paranoïde was na zijn volledig uit de hand gelopen ruzie met Xavier Over (waar we hier verder geen woorden aan vuil zullen maken), zich uit zelfbescherming volledig met piepschuim had omgeven en in zijn doos had teruggetrokken.
Het was al weer een tijdje geleden dat Bas buiten was geweest, en 't was te merken; door 't gebrek aan beweging was hij flink aangekomen; minder subtiele mensen zouden zeggen dat 'ie dik was. Het was zo erg dat hij niet eens meer door de uitsparing pastte die hij specifiek met dit doel voor ogen had opengelaten; hoe hij ook duwde, perstte en tekeer ging tegen zijn zelfgebouwde piepschuimen gevangenis, 't luktte hem niet om meer dan z'n onderbenen naar buiten te krijgen. Maar net toen hij op 't punt stond om op te geven, tot de rand van waanzin gedreven door het squiekende, krakende geluid van zwaarlijvigheid tegen piepschuim, werd hij getroffen door een vlaag van inspiratie.. Zou die olie, waarmee hij zich bij gelegenheid insmeerde om zichzelf in volledige naakte en corpulente glorie te bewonderen voor zijn manshoge, dunmakende winkel-spiegel, zou die geen oplossing kunnen bieden?
Hoor hieronder hoe dit verhaal afloopt:
Mike Frost - Styrofoam & Oil
5'21" || 7,36mb || 192kbps
Dubby met bas & bliepjes dus... Rauw uit de mixer, dus qua mix kan 't zijn dat er nog wat aan mag gebeuren, maar qua compositie ben ik zelf eigenlijk wel tevreden.
Wat commentaar betreft: the usual!
Nu de beslissing genomen was en de afspraak gemaakt moest Bas er natuurlijk ook nog zien te komen, wat makkelijker gezegd dan gedaan was. Bas moest daarvoor namelijk eerst nog uit z'n doos zien te komen, en hoewel deze weliswaar open was, zou dit alsnog geen makkelijke opgave worden, omdat Bas, in de dagen dat hij nog paranoïde was na zijn volledig uit de hand gelopen ruzie met Xavier Over (waar we hier verder geen woorden aan vuil zullen maken), zich uit zelfbescherming volledig met piepschuim had omgeven en in zijn doos had teruggetrokken.
Het was al weer een tijdje geleden dat Bas buiten was geweest, en 't was te merken; door 't gebrek aan beweging was hij flink aangekomen; minder subtiele mensen zouden zeggen dat 'ie dik was. Het was zo erg dat hij niet eens meer door de uitsparing pastte die hij specifiek met dit doel voor ogen had opengelaten; hoe hij ook duwde, perstte en tekeer ging tegen zijn zelfgebouwde piepschuimen gevangenis, 't luktte hem niet om meer dan z'n onderbenen naar buiten te krijgen. Maar net toen hij op 't punt stond om op te geven, tot de rand van waanzin gedreven door het squiekende, krakende geluid van zwaarlijvigheid tegen piepschuim, werd hij getroffen door een vlaag van inspiratie.. Zou die olie, waarmee hij zich bij gelegenheid insmeerde om zichzelf in volledige naakte en corpulente glorie te bewonderen voor zijn manshoge, dunmakende winkel-spiegel, zou die geen oplossing kunnen bieden?
Hoor hieronder hoe dit verhaal afloopt:
Mike Frost - Styrofoam & Oil
5'21" || 7,36mb || 192kbps
Dubby met bas & bliepjes dus... Rauw uit de mixer, dus qua mix kan 't zijn dat er nog wat aan mag gebeuren, maar qua compositie ben ik zelf eigenlijk wel tevreden.
Wat commentaar betreft: the usual!
