Hoe wordt jazz ervaren door een non-instrumentalist ?

[CJ75]

Hallo allemaal,

niet echt een brandende vraag ofzo, maar ben gewoon ff benieuwd.
Ik mag graag naar jazz luisteren.

Onbewust merk ik dan dat ik er ook als toetsenist naar luister en dus helemaal kan genieten als ik mooie riffs hoor en mooie akkoordencombinaties etc. etc.

Ik vraag mij af: als je geen instrument bespeelt (ik bedoel dan, een akoestisch/ouderwets instrument) kun je dan ook genieten van jazz en waar geniet je dan van ?

(Ter vergelijking: ik voetbal zelf niet, maar mag graag naar een spannende wedstrijd kijken, terwijl anderen tijdens het kijken allerlei combi's en tactieken zien die ik niet zie)

(ik neem jazz nu als voorbeeld maar kan wellicht ook voor muziek in het algemeen bedoeld worden)

CJ

 

[Thoraval]

"Onbewust merk ik dan dat ik er ook als toetsenist naar luister en dus helemaal kan genieten als ik mooie riffs hoor en mooie akkoordencombinaties etc. etc."

Onbewust merk je? Dat kan niet

Ik denk dat mensen die geen instrument spelen naar Jazz luisteren om het gevoel dat het geeft (chill, easy, relaxed etc...) en niet om de muziek zelf. Terwijl als ze bv naar popmuziek luisteren ze altijd houvast hebben aan de melodie van de stem (iedereen kan zingen...). Hence het feit dat popmuziek vaak zo dodelijk saai/simpel is

 

[Wout Blommers]

Iedere luisteraar beleeft muziek anders. Er bestaat geen uniformiteit. De bekendheid van het genre, de sociale acceptatie ervan, bekendheid met het vormmateriaal (dus de muziekant) en noem nog maar zo'n twintig aspecten op, beïnvloeden de beleving. Er zullen luisteraars zijn die geen trompet van een piano kunnen onderscheiden en helaas ook toon-doven (Laurens Hammond, bijvoorbeeld, kon niet horen dat de ene toon hoger of lager was dan de voorgaande, dus hij heeft dat orgel niet gebouwd ), maar die hebben nog wel een beleving.

Doe eens wat leuke experimenten. Ga bijvoorbeeld eens naar een Tibetaans zang recital (RaZa organiseert ze hier in Nederland) en probeer de avond uit te zitten. Wees verbaasd over het enthousiasme van de aanwezige Tibetanen, maar ook al ben je muzikant, de avond uitzitten kost je moeite. Maar het is wel te leren. Na dertig concerten en 200 CD's ga je wat structuur horen.

Onderzoek eens de geschriften van Piet Vroon op dit gebied.

Wout