filosofische vraag

[Alex Omega]

mja, we verschillen heus niet zo veel dat we kleuren anders zien onderling.
De mogelijk is er, maar niet erg waarschijnlijk. Kleuren zien op de wijze dat wij doen heeft zijn functie allang bewezen, daarom zullen de verschillen onder ling niet zo groot zijn.
Als ene kleur je aanstaat is wat anders natuurlijk.

Kleur zelf is onze constructie in ons brein van de weerkaatsende golflengte's versus de golflengtje's die worden opgeslokt door het object. Water en lucht is blauw omdat het die golflengte verstrooit bv.

Wat nu "echt" is, tja das lastig.

feit is wel dat je er mee zult leren leven omdat je erin ondergedompeld wordt.

 

[mario010]

Begrijp je het zelf?
Ik helaas niet...

Wie ziet rood nu als oranje, de man of de vrouw?
Hoe weet je dat nu, want het is niet te constateren...?


Wout

Tuulk wel! Heel simpel!

Mijn dochter had een skipak,..
Mijn vrouw zei blauw,. ik zei groengrijs,.. Dan is t groengrijs,. want ik ben een man en heb altijd gelijk!

 

[Yoonchi]

Het enige wat voor mij duidelijk is het feit dat over kleuren praten (en denken) in de beperking van de taal onmogelijk is. Leuk is het te constaeren dat het met klank toch anders gesteld is.
Is het terrein van de klank kleiner en daardoor overzichtelijker dan het gebied van de kleur?
Is het gehoor functioneler?
De muziektheorie is ook veelvuldiger en verschillen dan de kleurentheorieën. Van die laatste zijn er een drie- of viertal en wat zwevende gedachten of symbolieken.
Zit de oorzaak in het abstracte karakter van het geluid terwijl kleur veel directer met de weerkelijkheid, het concrete, te maken heeft?

Daarom ontwikkelen onderzoekers altijd een taal om makkelijker over dingen te kunnen praten. Je loopt ook op een gegeven moment tegen problemen aan waarbij je geintroduceerde taal weer tekort schiet. Ik heb het hier over bijvoorbeeld muziektheorie met zijn eigen symbolen en definities en ristrikties/wetmatigheden. Ook zo fysika, waar kleuren waarneming onder valt of psychologie/neurologie, hoe je een kleur ervaart. Op elk terrein kun je modelleren naar harte lust om verschijnselen/ervaringen te verklaren.
Ik denk niet dat er globaal verschil zit tussen de manier van ervaren van kleuren(lichtverschijnsel) en geluid(audio verschijnsel). We krijgen een signaal binnen, ontvangen het via een zintuig en interpreteren het via onze hersenen/zenuwstelsel. Bij beide manieren van interpretatie zit een factor aanleren; een baby is van bekend dat die anders hoort en ziet dan een peuter. Hoe het aanleren gaat weet ik niet precies, maar een baby leert op een gegeven moment onderscheiden. Niet alleen hetgene wat de omgeving en ouders het aanleren, maar door ervaring.

@Yoonchi
Dat is nou juist het dilemma van de topic starter...
Wout

Het dilemma is dat zijn model niet voldoende is? Dan moet ie naar een ander/beter model zoeken, dat zeg ik toch.

 

[Niel]

dat van die neonlichten die eruit lijken te zweven heb ik ook met blauw (net als wouter)

Ik heb vaak de discussie met mijn vriendin wat nou turquoise is en wat blauw, aangezien ze haar slaapkamer "zacht" turquoise (nee, licht blauw!) heeft geverfd

En ff wat anders, links/rechts kleurverschillen heeft ook te maken met wat je oog van tevoren heeft gezien.
als je met één oog dicht 5 minuten naar een groen grasveld gaat kijken en met je andere oog naar een rood vlak (of filters op je bril, zoals bij 3d brillen) zie je ook al gelijk verschil tussen de kleuren van de beelden van beide ogen.
Beetje vergelijkbaar met luisteren naar geluid, het went en je zintuigen passen zich aan (of beter gezegd, je brein ?)

 

[Keybern]

één antwoord: metafysisch sceptisme, http://nl.wikipedia.org/wiki/Sceptisch

 

[Otlen]

[ame="http://nl.wikipedia.org/wiki/Qualia"]Qualia