goede muziek hoeft niet metteen 'mooi' te klinken.
Tja, een avondje hoofdpijnmuziek is nooit weg…
dat getuigt van een erg simpel en/of sentimenteel waarde oordeel.
Sentimenten en waarde oordelen zijn bij uitstek aan elkaar gekoppeld. Nog nooit een flegmaticus een staande ovatie zien brengen onder het uitroepen van “Bravo!”
voordat er computers waren schreef Mozart al zijn 'muziek voor dobbelstenen'. hier mocht een weldoener een worp doen die weer een muzikale zin te spelen aangaf waarop dit gespeeld werd na afmaking van de vorige zin. dit is te zien als een vroegstochastich procede.
Het zal wel ‘met dobbelstenen’ zijn, al is dat gestuiter en getik ook wel aardig
Maar dat was een ‘route’ langs vooraf geschreven korte stukjes muziek.
LISP(een vroeg computer compositie programma) konden waarden ingevoerd worden om 'zoals' Bach enz. te componeren. voor wie wil dan natuurlijk. maar ook om deze muziek te ontleden.
Waarschijnlijk refereer je aan het beruchte ‘contrapunt’? Dat zijn gewoon regeltjes, die in ieder artikel op Internet te vinden zijn, bijvoorbeeld bij twee stijgingen in de melodie dient een daling te komen. Zoiets is toch eenvoudig te programmeren?
[noten en duraties in muzikale zinnen]
|
[lijst van alle gevonden patronen]
|
[het ontdekken van de schrijfstijl]
|
[componeren met algorithme]
|
[mixen van schrijfstijl en algorithme]
|
[zinnen maken als bovenaan]
Natuurlijk werden hiermee veel meer eigentijdse composities gemaakt. ik haalde het even aan omdat er sprake was van klassieke midi files.
Je bedoelt die Mondscheinsonate?
de meeste componisten met pen of pc werken niet zo gek veel anders.
Dat betwijfel ik. Het gaat immers om de beslissing. Op een ander forum was er een leuke discussie over jazz en John Cage. In beide disciplines is toeval soms erg belangrijk, al gaan de muzikanten hier anders mee om. De ‘Hé’-ervaring, de verassing, is zeer belangrijk. En dat is een emotie oftewel sentiment. Muziek is uiterst sentimenteel: vrolijkheid, angst, verdriet, macht, noem maar op, is er aanwezig. En ook lelijkheid, maar liever niet te veel.
Let wel, Bach met z’n contrapunt werkte binnen een kader, een vrij strak kader zelfs, maar hij nam daarin briljante beslissingen. Dat kan een computer helaas nooit…
Ik vind het nog steeds jammer dat je dat optreden (ik denk in 1999) in de zaal van Het Koorenhuis gemist hebt. Er waren twee stukken, een van jou (met dansers en dat grijze ‘vouw’beeld) en een van mij (Moebius Ring). De Ring werd uitgevoerd met twee Yamaha’s SY99 (?) en een computer. De Ring had als thema geluidsfragmenten en keuzes maken.
Maar vooral omdat de zaal prop en prop vol zat: er bleek een congres voor natuurkundigen in Den Haag te zijn en die kwamen als ‘cultureel uitje’. Men zat zelfs in de gangpaden… Experimentele elektronische muziek in een stampvolle zaal.
Achteraf vonden velen de voorstelling zeer emotioneel.
Hoe heette die jongen uit Barcelona ook al weer?
Wout
zonde!
