Gelukkig breng ik lekker niks uit en heb ik derhalve niets met Buma/Stemra te schaften (van mij mogen ze daar stevig ingrijpen, al jaren hard nodig!), maar toch...
Even de andere kant van het verhaal belichten. Ik zou iedereen die hier een mening over heeft aanraden om de moeite te nemen het gehele gesprek (unedited) even te beluisteren op GS, zonder de hele pow-news montage sentatie saus die er duimendik overheen is gesmeerd.
Het bestuurslid in kwestie brengt het natuurlijk een beetje onhandig, maar het is duidelijk dat er in eerdere gesprekken tussen de financiele zaakwaarnemer en bestuurslid meer is besproken.
Belangrijk is te weten dat het bestuurslid in het dagelijks leven eigenlijk muziekuitgever is, en vanuit die rol hoogstens een lekker bijbaantje heeft bij Stemra.
In het telefoongesprek, zo wordt duidelijk, denkt hij dan ook overduidelijk meer vanuit zijn eigen bedrijf dan vanuit zijn bestuursfunctie.
Het is overduidelijk de bedoeling (en voorbesproken met de financieel adviseur) om de componist in kwestie in zijn eigen 'stal' te loodsen, waarbij hij dus de vaste muziekuitgever van de componist zou worden.
Zodoende betekent dit inderdaad automatisch dat de muziekuitgever dan gaat zorgen voor het innen van de achterstallige bedragen, en dat daar volgens standaard werkwijze 33% marge voor staat. (de stelregel is: 33% muziekuitgever, 33% componist, 33% tekstschrijver). En dat is dan natuurlijk wel iets anders dan brutale afpersing, het is hoogstens het uitbesteden van de incasso...

De man zegt ook letterlijk: buiten Stemra om. Het plan is namelijk vrij simpel, namelijk proberen te schikken met de misbruikers in kwestie en dan wat geld lospeuteren onder dreiging met civiele procedures. Allemaal niet zo opzienbarend, als je het zo bekijkt.
Volgens mij probeert het bestuurslid annex muziekuitgever gewoon slim duidelijk te maken dat hij wel weet hoe dit varkentje te wassen.
En eerlijk gezegd: ik krijg ook de indruk dat die financiele adviseur (dus eigenlijk: de componist) het niet bepaald sterk heeft gespeeld de afgelopen jaren, en bovendien inderdaad met wilde claims (miljarden euro's) aankomt die gebaseerd zijn op naieve aannames en rekensommetjes achterop sigarendoosjes.
Wat natuurlijk erg cynisch is, is dat de muziekuitgever annex bestuurslid eigenlijk zegt dat je als artiest geen poot aan de grond krijgt bij Buma/Stemra zonder dat er een sterke muziekuitgever achter staat om je geld te krijgen.
En dat klopt eigenlijk wel een beetje met de praktijk, zoals ook uit diverse andere bronnen valt te vernemen. Want het is nou niet bepaald transparant hoe de buit verdeeld wordt. En dat er genoeg aan de strijkstok blijft hangen, dat is het echte schandaal.