diy springReverbtank pre-amp

Hilltree schreef:
De dwell is overigens de mate van volume die je de veren instuurt.

Dus als je de dwell helemaal dicht draait, mag je in principe niks meer horen.

Maar mooi dat je er tevreden mee bent .:okdan:
Ik vind hem dus ook errug lekker.
 
Stelletje gekken zijn jullie!

Beste forumleden,

Min of meer bij toeval Kwan ik de 'draad' tegen om weer een Spring Reverb te bouwen.
Geweldig dat er zoveel zijn die dat willen!

Na de Draad gelezen te hebben viel het me op dat jullie allemaal voor de 'handicap' methode lijken te kiezen of er over hebben. Dat wil zeggen: de spoel van de veer aansturen met een versterkertrap alsof het een luidspreker is.
Hier krijg je dan een klassieke 'boemelbak' mee die weliswaar zo z'n charme heeft voor gitaar en zang maar, voor een synth erg armoedig gaat klinken. Is slechts een mening e!

Feit is dat de klassieke opbouw van het opnemen van een Spring Reverb Cabinet tot een Frequency-response leidt aan de output van die veer die verreweg is van wat je er in stopt.

Wat is het geval?

De spoel die de veer aandrijft en de karakteristieken van het vibreren van die veer heeft een omgekeerd evenredige karakteristiek. Dit wil zeggen dat lage frequenties heel makkelijk de veer laten trillen doch de hogere niet --> dan zou je relatief veel meer vermogen nodig hebben voor he Hoog. Daar komt bij dat de veer (het mechanische geheel van de meerderde veren) een sterke eigen resonantie heeft = bij een bepaalde frequentie (band) begint het ding overdreven te resoneren.

Die overdrevenheid bepaalt wel een zeker 'all-over' geluid dat als gewenst kan worden ervaren (rotzooi als norm omdat het al zo lang 'gewoon' is of dat men het werkelijk van nature mooi vind --> onwaarschijnlijk --> mening).
Ik zou zeggen: niks meer aan doen als je er gelukkig mee bent. Echter, als je graag de 'handicap' van een verensysteem beter zou willen controleren c.q. uitbuiten, dan is er een oplossing. De oplossing is: de veer-input opnemen in de tegenkoppeling van de aanstuur-versterker-trap om zo de 'handicap' recht-evenredig te compenseren (recht te trekken).

Shit! Dan heb je een veersysteem gebouwd volgens de klassieke methode (Industrial dime screwing) en zegt die rare Marc ineens dat het allemaal anders kan of moet. Inderdaad ;-) helemaal waar! :-) --> shit happens!

Laat maar weten of jullie wel willen dat ik de zaak overhoop ga gooien en jullie vervolgens dus de aap uit de mouw krijgen die verbijsterend kan zijn c.q. een nieuwe wereld opent in het gebeuren van een SpringReverb?

Bij voldoende animo zal dan een bijdrage volgen over de electronische implementatie van dit concept en de muzikale impact ervan.
Ik heb mijn 4-verensystem / 2 channel dual reverb hierop gebouwd - midden jaren tachtig. Dat was een groot succes in het CV kunnen controleren van de de verschillende parameters van de Reverb en de daaruit voortvloeinde klank-eigenschappen.


Met duivelse glimlach en vriendelijke groet,

Marc
 
Het is altijd interessant om meerdere schema's hier neer te zetten, met of zonder 'genoeg' animo.

Leef je uit zou ik zeggen... :okdan:

Ik sta op het punt om er ook 1 te bouwen, maar nu wacht ik hier nog even mee.. ;)
 
Stelletje gekken zijn jullie!

Beste forumleden,

Min of meer bij toeval Kwan ik de 'draad' tegen om weer een Spring Reverb te bouwen.
Geweldig dat er zoveel zijn die dat willen!

Na de Draad gelezen te hebben viel het me op dat jullie allemaal voor de 'handicap' methode lijken te kiezen of er over hebben. Dat wil zeggen: de spoel van de veer aansturen met een versterkertrap alsof het een luidspreker is.
Hier krijg je dan een klassieke 'boemelbak' mee die weliswaar zo z'n charme heeft voor gitaar en zang maar, voor een synth erg armoedig gaat klinken. Is slechts een mening e!

Feit is dat de klassieke opbouw van het opnemen van een Spring Reverb Cabinet tot een Frequency-response leidt aan de output van die veer die verreweg is van wat je er in stopt.

Wat is het geval?

De spoel die de veer aandrijft en de karakteristieken van het vibreren van die veer heeft een omgekeerd evenredige karakteristiek. Dit wil zeggen dat lage frequenties heel makkelijk de veer laten trillen doch de hogere niet --> dan zou je relatief veel meer vermogen nodig hebben voor he Hoog. Daar komt bij dat de veer (het mechanische geheel van de meerderde veren) een sterke eigen resonantie heeft = bij een bepaalde frequentie (band) begint het ding overdreven te resoneren.

Die overdrevenheid bepaalt wel een zeker 'all-over' geluid dat als gewenst kan worden ervaren (rotzooi als norm omdat het al zo lang 'gewoon' is of dat men het werkelijk van nature mooi vind --> onwaarschijnlijk --> mening).
Ik zou zeggen: niks meer aan doen als je er gelukkig mee bent. Echter, als je graag de 'handicap' van een verensysteem beter zou willen controleren c.q. uitbuiten, dan is er een oplossing. De oplossing is: de veer-input opnemen in de tegenkoppeling van de aanstuur-versterker-trap om zo de 'handicap' recht-evenredig te compenseren (recht te trekken).

Shit! Dan heb je een veersysteem gebouwd volgens de klassieke methode (Industrial dime screwing) en zegt die rare Marc ineens dat het allemaal anders kan of moet. Inderdaad ;-) helemaal waar! :-) --> shit happens!

Laat maar weten of jullie wel willen dat ik de zaak overhoop ga gooien en jullie vervolgens dus de aap uit de mouw krijgen die verbijsterend kan zijn c.q. een nieuwe wereld opent in het gebeuren van een SpringReverb?

Bij voldoende animo zal dan een bijdrage volgen over de electronische implementatie van dit concept en de muzikale impact ervan.
Ik heb mijn 4-verensystem / 2 channel dual reverb hierop gebouwd - midden jaren tachtig. Dat was een groot succes in het CV kunnen controleren van de de verschillende parameters van de Reverb en de daaruit voortvloeinde klank-eigenschappen.


Met duivelse glimlach en vriendelijke groet,

Marc

nou ik denk dat als je vandaag de dag een veer als galm gebruikt, gaat het juist niet om een natuurlijke galm, daar heb je tegenwoordig andere bakken voor, persoonlijk vind ik juist het resoneren van de veren bij bepaalde frequenties prettig en karakteristiek (en niet te emuleren ;) )
evengoed ben ik wel nieuwschierig geworden naar jou ontwerp, en je duidelijke uitleg hierover kan ik erg waarderen.. heb je nog geluidsvoorbeelden beschikbaar ?

(ik ben zelf trouwens bezig met een simpele semi parametrische eq ivm met dit project, waarmee de beschreven handicap ook een beetje gecorrigeerd dan wel benadrukt kan worden, weet alleen nog niet of deze beter voor of na de veren geplaatst kan worden)
 
Stelletje gekken zijn jullie!

Beste forumleden,

Min of meer bij toeval Kwan ik de 'draad' tegen om weer een Spring Reverb te bouwen.
Geweldig dat er zoveel zijn die dat willen!

Na de Draad gelezen te hebben viel het me op dat jullie allemaal voor de 'handicap' methode lijken te kiezen of er over hebben. Dat wil zeggen: de spoel van de veer aansturen met een versterkertrap alsof het een luidspreker is.
Hier krijg je dan een klassieke 'boemelbak' mee die weliswaar zo z'n charme heeft voor gitaar en zang maar, voor een synth erg armoedig gaat klinken. Is slechts een mening e!

Feit is dat de klassieke opbouw van het opnemen van een Spring Reverb Cabinet tot een Frequency-response leidt aan de output van die veer die verreweg is van wat je er in stopt.

Wat is het geval?

De spoel die de veer aandrijft en de karakteristieken van het vibreren van die veer heeft een omgekeerd evenredige karakteristiek. Dit wil zeggen dat lage frequenties heel makkelijk de veer laten trillen doch de hogere niet --> dan zou je relatief veel meer vermogen nodig hebben voor he Hoog. Daar komt bij dat de veer (het mechanische geheel van de meerderde veren) een sterke eigen resonantie heeft = bij een bepaalde frequentie (band) begint het ding overdreven te resoneren.

Die overdrevenheid bepaalt wel een zeker 'all-over' geluid dat als gewenst kan worden ervaren (rotzooi als norm omdat het al zo lang 'gewoon' is of dat men het werkelijk van nature mooi vind --> onwaarschijnlijk --> mening).
Ik zou zeggen: niks meer aan doen als je er gelukkig mee bent. Echter, als je graag de 'handicap' van een verensysteem beter zou willen controleren c.q. uitbuiten, dan is er een oplossing. De oplossing is: de veer-input opnemen in de tegenkoppeling van de aanstuur-versterker-trap om zo de 'handicap' recht-evenredig te compenseren (recht te trekken).

Shit! Dan heb je een veersysteem gebouwd volgens de klassieke methode (Industrial dime screwing) en zegt die rare Marc ineens dat het allemaal anders kan of moet. Inderdaad ;-) helemaal waar! :-) --> shit happens!

Laat maar weten of jullie wel willen dat ik de zaak overhoop ga gooien en jullie vervolgens dus de aap uit de mouw krijgen die verbijsterend kan zijn c.q. een nieuwe wereld opent in het gebeuren van een SpringReverb?

Bij voldoende animo zal dan een bijdrage volgen over de electronische implementatie van dit concept en de muzikale impact ervan.
Ik heb mijn 4-verensystem / 2 channel dual reverb hierop gebouwd - midden jaren tachtig. Dat was een groot succes in het CV kunnen controleren van de de verschillende parameters van de Reverb en de daaruit voortvloeinde klank-eigenschappen.


Met duivelse glimlach en vriendelijke groet,

Marc

Ben hier heel benieuwd naar want heb zelf ook wel eens het idee gehad het zo te doen,
maarrrr krijg je dit wel goed werkend, het te meten signaal wat uit je veren komt is natuulk totaal
uit sync met het inkomende referentie signaal wat ook nog eens freq. afhankelijk is, dus krijg je geen fase problemen zoals ook juist versterking van de ongewenste freqeunties?
 
jan sloot is alive...

waarom zou je genoeg animo nodig hebben om je ideeën hier te tonen?
 
Door op die manier de driver op te nemen in een feedback loop kun je er inderdaad voor zorgen dat aan de aandrijfkant de zaak lineair blijft. Das alleen nog geen garantie dat het aan de overkant nog steeds ook zo is.
De voornaamste veroorzaker lijkt me inderdaad de veer zelf, je zou dat wel moeten kunnen karakteriseren en compenseren. Moet wel het signaalniveau ongeveer hetzelfde blijven, anders wordt het wel heel lastig.
Massa, veer en demping karakteriseren, en electrisch vervangingschema voor bepalen, compenseren aan in en uitgang, there you go.

Met een DSP zou dat een koud kunstje zijn, maar misschien is dat op een mug schieten met een kruisraket.

Maar eh, animo +1 :-)
 
ik reageer reanimerend met animo,ik wil graag 1tje bouwen,laat maar komen zou ik zeggen
 
Sja ik wil het wel zien eerst, de grote fabrikanten doen het allemaal met EQ en soms wat envelop met VCA, feedback heb ik nooit gezien en dat zal wel een reden hebben....


mijn springreverbs hebben wel een feedback regeling...:D

:mega:
 
En resoneert het lekker? :D


wel als je hem helemaal opendraaid..

maar je hebt wel wat elektronica nodig voordat zoiets goed werkt....

:koffie:
 
met een extra ampje ga je het niet redden.
dan krijg je alleen maar gereutel van de veer.


wat ik doe,...

het ingangssignaal gaat door een filter, dan door een erg snelle limiter, dan door de uitgangsamp om de veer aan te sturen, in combinatie met een serieweerstand om bovengenoemde nadelen een beetje te ondervangen.
de uitgang van de veer gaat door een amp, dan weer een filter en daarna de feedbackregeling die met het ingangssignaal gesummed wordt.

ik zal wel eens een schema posten.

:koffie:
 
Back
Top