Muziek en kleuren

Enige tijd geleden gaf ik het concert: _0_,9,8,7,6,5,4,3,2,1,0
Sinus-stapelingen en rusten.
Er werd bij elke klank een kleur getoond.
Hiervoor had ik delingen gemaakt van het lichtspectrum en die toegewezen aan elke frequentie van een sinus. Bij stapelingen werden de kleurverhoudingen gemixt naar amplitude.
Ik heb het papier hiervan nog wel. Wanneer je geïnteresseerd bent dan kan je deze inzien.
Wel na Zweden. Ik ben de 27ste weer terug.

Hmmm, dat is interessant, ik ben benieuwd (en veel succes in Zweden nog!)
 
als ik naar het licht spectrum kijk klopt het in het laag aardig, alleen paars komt bij mij in het laag voor.

Dan zou je van het spectrum een circel moeten maken.

Hoge tonen zijn wit of grijs.

Ik denk dat het bij mij komt door associatie met warmte.

Had iets van Matthew gelezen dat lage tonen op je warmte gevoel werken en hoge op..... zoiets......


Ik gebruikgeen drugs overigens:mega:
 
Wat ik ff niet begrijp, je classificeert zaken bewust of onbewust met kleuren?

En los daarvan, "zie" je die kleuren dan bij het horen van de klank, als je je ogen dicht doet?
Of hoor je iets, en je vind het blauw of rood? achteraf, of tijdens het luisteren?

Weet bijv. van Stevie Wonder, die ziet gekleurde vlekken maar uiteraard pas als er ook écht iets te hore wordt gebracht.. hij classificeert niet, maar hij ziet het 'in z'n hoofd'..
Dus hij kan niet kiezen, ik vind dit blauw of rood, voor hem IS het blauw of IS het rood.
Hoe het hem helpt, ondanks zijn visuele handicap, dat weet hij niet.. hij ziet het gewoon. Is dat zó bij jouw?

Voor de rest zal het best verklaarbaar zijn, ieders brein werkt anders. Wellicht ten grondslag aan evolutie- overlevings-leer, hoe je brein omgaat met signalen, vooral nieuwe onbekende (en evt. alarmerende óf kalmerende) signalen ; visueel, auditief, reuk, gevoel, tast, al het zintuiglijke. Wat dat betreft heeft álles een frequentie of range van frequentie.. zelfs geur. En je brein is vatbaar voor misleiding vwb, herkenning, etc. hij zit er weleens naast :)

Ik zou zelf niet bewust vertaalslagen maken van iets "wat is" tenzij het me helpt om sneller, breder de informatiestroom (=muziek) tot me te nemen, en uiteraard tenzij dit aangeleerd of aangeboren -en niet te stoppen- is (zoals bij Stevie)
 
Wat ik ff niet begrijp, je classificeert zaken bewust of onbewust met kleuren?

En los daarvan, "zie" je die kleuren dan bij het horen van de klank, als je je ogen dicht doet?
Of hoor je iets, en je vind het blauw of rood? achteraf, of tijdens het luisteren?

Weet bijv. van Stevie Wonder, die ziet gekleurde vlekken maar uiteraard pas als er ook écht iets te hore wordt gebracht.. hij classificeert niet, maar hij ziet het 'in z'n hoofd'..

Dus hij kan niet kiezen, ik vind dit blauw of rood, voor hem IS het blauw of IS het rood.

Is dat zó bij jouw?

Yep. Ik hoor een track en voor mij IS het blauw of rood. Met ogen dicht is hetzelfde. Door de jaren heen ook. Ik kan het classificeren maar dat wordt de Pablo's classificatie, niet toepasbaar dus in een conventionele omgeving. Eigenlijk is het een combinatie van het bewust en onbewust zijn, maar vooral en heel belangrijk, niet aangeleerd en ook niet als gevolg van "trauma".
 
Ik zou zelf niet bewust vertaalslagen maken van iets "wat is" tenzij het me helpt om sneller, breder de informatiestroom (=muziek) tot me te nemen, en uiteraard tenzij dit aangeleerd of aangeboren -en niet te stoppen- is (zoals bij Stevie)

Exact en dat is wat ik doe dus. Een tijdje geleden (rond de jaren 90 denk ik) was ik helemaal niet meer bezig, maar het gevoel had ik altijd. Ik zei -toen ik 8 jaar was of zo- dat tango muziek voor mij was rood en blauw (tegelijk) net als folklore, dat geven de instrumenten aan. En hoewel veel mensen direct relateren Tango en Buenos Aires stad als "música ciudadana" (stadsmuziek of zo) heb ik dat beeld dus niet!

Space disco, bijvoorbeeld "living on a video" van Trans X IS voor mij groen (brilliant), met kleine bruine tinten.

Heerlijk dit!
 
Apart! Heb er zelf eigenlijk nog nooit op gelet, hoe e.e.a. bij mij aankomt.. ben denk ik meer een gevoelsmens, iets roept een bepaald gevoel op.. eenzaamheid, vrolijkheid, etc. Vooral met akkoorden heeft dat me geholpen om ze 'makkelijker' te kunnen onthouden. Maar kleuren zie ik niet, denk ik :)

Zie overigens ook mensen die het andersom stellen, kleur als visueel geluid (http://www.vanloonkleuradvies.nl/kleur_als_visueel_geluid.html) (beetje zweverig ononderbouwd verhaal verder mss, maargoed ik snap t idee')

Mss idd een vorm synesthesie. Wil je geen afwijking aanpraten ofzo hoor :D btw, hoeft absoluut niet erg te zijn.. de grootste der aarden hadden allen wel 'íets' zegmaar

Synesthesie komt niet zo vaak voor. Het kan erfelijk zijn. Mensen die ermee te maken hebben vinden het meestal niet lastig maar eerder een aanwinst. Het is vaak erg handig bij het onthouden van allerlei zaken en stimulerend voor de creativiteit. Maar de beelden of geluiden die horen bij een bepaalde waarneming zijn altijd dezelfde en kunnen ook niet onderdrukt worden. Er is verder niets aan synesthesie te doen.
 
Laatst gewijzigd:
Apart! Heb er zelf eigenlijk nog nooit op gelet, hoe e.e.a. bij mij aankomt.. ben denk ik meer een gevoelsmens, iets roept een bepaald gevoel op.. eenzaamheid, vrolijkheid, etc. Vooral met akkoorden heeft dat me geholpen om ze 'makkelijker' te kunnen onthouden. Maar kleuren zie ik niet, denk ik :)

Zie overigens ook mensen die het andersom stellen, kleur als visueel geluid (http://www.vanloonkleuradvies.nl/kleur_als_visueel_geluid.html) kan ook nog.

Er zijn twee verschillende dingen. Een rode disco nummer geeft een vrolijk gevoel en een rode ballad meer een melancholisch of zo. Maar de kleuren veranderen niet op basis van het gevoel.

In een lawaaiige omgeving zie ik geen kleuren, omdat er geen muziek is. Geluid zoals het is zegt me niets, een gecomponeerd nummer -tonaal- roept naar kleuren. Die komen meteen naar voren en zie ik ze dus -in mijn hoofd.

Het omgekeerde bestaat ook, dus je ziet kleuren en hoort klanken, wel dat heb ik niet; als ik rood zie dan kan ik geen klank toevoegen (zoals je zou zeggen "ik zie rood en hoor meteen een blaasinstrument of ik denk meteen aan een compositie die bij de kleur past")...

Dit is leuk voor wetenschappers.
 
Hahaa!

Goed ik ga verder onderzoeken... tracks maken op basis van kleuren... maar met mijn vocals worden die allemaal donkerbruin :D
 
Leuke discussie en ook respectvol! Oliver Sachs (auteur van het boek waarnaar de film Awakenings is gemaakt) heeft in zijn boek Musicofilia synesthesie en andere neurologische verschijnselen met betrekking tot muziek beschreven.
Sachs schrijft dat niet iedereen dezelfde kleuren bij dezelfde tonen ziet (dat blijkt ook uit deze discussie). Hoewel ik synesthesie als een geschenk van de natuur zie, vind ik die beperking van associaties wel jammer, omdat je daarbij niet vrij bent om een kleur te kiezen. Maar, als ik me goed herinner, kunnen de kleur-toonassociaties in de loop der jaren wel veranderen.

Het aardige van dit makkelijk leesbare boek is, dat je het zo gek nog niet kunt bedenken, of het komt voor. Er zijn inderdaad ook mensen die letterlijk misselijk worden van muziek. Niet van geluid. Gelukkig hebben wij forumleden daar geen last van.
 
Laatst gewijzigd:

+1. Het maken van betere muziek is een combinatie van meer factoren dan alleen kleuren zien bij het horen van muziek. Maar zeer handig wanneer je zeg maar een "concept" album op basis van kleuren maakt, en je kunt heel meer muzikaal ontdekken en variëren.
 
Oliver Sachs (auteur van het boek waarnaar de film Awakenings is gemaakt) heeft in zijn boek Musicofilia synesthesie en andere neurologische verschijnselen met betrekking tot muziek beschreven.
Sachs schrijft dat niet iedereen dezelfde kleuren bij dezelfde tonen ziet (dat blijkt ook uit deze discussie). Hoewel ik synesthesie als een geschenk van de natuur zie, vind ik die beperking van associaties wel jammer, omdat je daarbij niet vrij bent om een kleur te kiezen. Maar, als ik me goed herinner, kunnen de kleur-toonassociaties in de loop der jaren wel veranderen.

Het aardige van dit makkelijk leesbare boek is, dat je het zo gek nog niet kunt bedenken, of het komt voor. Er zijn inderdaad ook mensen die letterlijk misselijk worden van muziek. Niet van geluid. Gelukkig hebben wij forumleden daar geen last van.

Niet dus. Het is intact, onvrijwillig en vrij consequent. Als ik een groene track beluister (Depeche's "Blasphemous Rumors", voor mij groen) zie ik dezelfde kleur nu als 20 jaar geleden en zo zal het blijven.

De beperking van de associatie werkt goed in de zin van "ik houd van rood, ik zoek de akkoorden die voor mij rood zijn" of tracks waar rood in zit... muziek uit de Romantiek (Debussy) heeft ook grijze passages in, terwijl die van Mozart heeft algehele kleuren in (ik noem maar wat maar de "queen of the night" is voor mij blauw)...
 
Back
Top