Wat ik ff niet begrijp, je classificeert zaken bewust of onbewust met kleuren?
En los daarvan, "zie" je die kleuren dan bij het horen van de klank, als je je ogen dicht doet?
Of hoor je iets, en je vind het blauw of rood? achteraf, of tijdens het luisteren?
Weet bijv. van Stevie Wonder, die ziet gekleurde vlekken maar uiteraard pas als er ook écht iets te hore wordt gebracht.. hij classificeert niet, maar hij ziet het 'in z'n hoofd'..
Dus hij kan niet kiezen, ik vind dit blauw of rood, voor hem IS het blauw of IS het rood.
Hoe het hem helpt, ondanks zijn visuele handicap, dat weet hij niet.. hij ziet het gewoon. Is dat zó bij jouw?
Voor de rest zal het best verklaarbaar zijn, ieders brein werkt anders. Wellicht ten grondslag aan evolutie- overlevings-leer, hoe je brein omgaat met signalen, vooral nieuwe onbekende (en evt. alarmerende óf kalmerende) signalen ; visueel, auditief, reuk, gevoel, tast, al het zintuiglijke. Wat dat betreft heeft álles een frequentie of range van frequentie.. zelfs geur. En je brein is vatbaar voor misleiding vwb, herkenning, etc. hij zit er weleens naast
Ik zou zelf niet bewust vertaalslagen maken van iets "wat is" tenzij het me helpt om sneller, breder de informatiestroom (=muziek) tot me te nemen, en uiteraard tenzij dit aangeleerd of aangeboren -en niet te stoppen- is (zoals bij Stevie)