Jouw favoriete toonladders en eventueel de progressie

Ja, dat is duidelijk. Opleiding gehad zeker?

ja, conservatoriumblikje en muziektechlogonie (HKU te Hilversum) en nog wat cursussen en de biblio van top tot teen doorgespit.

zeer zeer heeel groot misverstand is dat je op een opleiding leert muziek te maken.
je leert slechts wat basistheorie en de rest van de meer geavanceerde muziek-zaken en laat staan hoe muziek te maken, improviseren, componeren moet je toch echt helemaal zelf doen.

je wordt slechts wat gestuurd. meer niet. alles wat ik weet en kan (en ook nog niet weet en kan) heb ik me zelf moeten aanleren!
 
Wat ik altijd wel grappig vind bij dit soort onderwerpen is dat gedoe over "de witte toetsen" en "de zwarte toetsen". Het is gewoon een systeem om te zien waar je zit in een octaaf en zorgt er voor dat alle afstanden te overbruggen zijn met de hand.

Ik heb zelf niet echt een favo toonsoort; probeer meestal net even dat aparte nootje op te zoeken!
Zoals bv in deze pianoschets (daar zitten dingen in die ik echt niet zou kunnen benoemen):
Http://www.gritt.nl/Yer.mp3
 
op toetsen maakt het mij geen hol uit in welke toonsoort ik speel, alleen bes vinnik klote spelen, maar dat doe ik ook , waar nodig.

op gitaar als ik moet soleren heb ik wel de voorkeur voor e maj e min a maj a min d maj d min g maj g min b maj b min f maj fis min bes maj c maj cis min dis min .....
( en alle varianten hierop natuurlijk)

dit alleen maar omdat ik graag losse snaren verwerk in mijn solos....

:mega:
 
Zolang je met gelijkzwevend gestemde instrumenten werkt dan.

een D# klinkt als een Eb. maakt niet uit hoe en wat, zwevend, enzvoort.
het is in de eerste plaats een notatie, en muziek theoretische kwestie.

De D# in bijvoorbeeld stijgende A bluestoonladder: A C D D# E G A
hoor je in principe niet te schrijven als A C D Eb E G A ( er zijn wel uitzonderingen)

alleen als iemand de toon moet intoneren (violist of zanger bijvoorbeeld) kan er qua stemming verschillen ontstaan, maar dan blijft een D# een D# en een Eb een Eb.
 
Volgens mij maakt de stemming wel uit. In reine stemming is een D# niet hetzelfde als een Eb.

ik reine stemming is alles vals en klopt niets meer (even kort door de bocht), maar dat heeft niet veel te maken met het muzikaal systeem van toonladders en harmonieen benoemen.

Een koor schijnt vaak in een zangstuk langzaam te zakken (of te stijgen). de eerste C die ze zingen klinkt na 5 minuten intoneren (levewrt een soort reine stemming op) hoger of lager. maar dan is het nog steeds een C volgens het boekje. geen Cb of C#. of B# of Dbb.

D# heeft in bijvoorbeeld A een leidtoon-functie naar E.
Eb daarentegen een leidtoon-functie naar D. volens de stoffige oude theorieleer.

in reine stemming heb je te maken met zuivere intervallen binnen een toonaard. ga je in andere ver verwijderde toonsoorten spelen dan kloppen die zuivere intervallen niet meer. die klinken juist vals. in gelijkzwevende stemming hebben ze een afwijking verdeeld over alle intervallen zodat in alle toonaarden gespeeld kan worden.
maar dan blijft een D# nog wel een Eb lijkt me nogal logisch. of mis ik iets?
 
eh, nu begrijp ik waar je verwarring begint:

A.
in reine stemming is een D# inderdaad geen Eb. maar die zul je niet tegelijkertijd tegenkomen. reine stemming is slechts in een toonaard te stemmen. of je moet met microtonaal gaan werken. maar waar zijn we nu mee bezig ?
is allang bewezen dat de mensheid niet zit te wachten op microtonaliteit. zeker niet in popmuziek.
B.
ik denk vanuit de muziektheorie en dan is een D# wel klinkend als een Eb. zelfs al wordt hij anders geïntoneerd.
 
(A) was wat ik bedoelde inderdaad. Ik ben een beta dus keek puur naar de frequenties :D

Nee, praktisch is anders. Volgens mij is Wendy Carlos de enige die de synths continu verstemt om in reine stemming te blijven.
 
(A) was wat ik bedoelde inderdaad. Ik ben een beta dus keek puur naar de frequenties :D

Nee, praktisch is anders. Volgens mij is Wendy Carlos de enige die de synths continu verstemt om in reine stemming te blijven.

geef mij maar een slingerend bospaadje in plaats van een superstrakke asfaltbaan.
zo ook met muziek en geluid! :-)
 
Een koor schijnt vaak in een zangstuk langzaam te zakken (of te stijgen). de eerste C die ze zingen klinkt na 5 minuten intoneren (levewrt een soort reine stemming op) hoger of lager. maar dan is het nog steeds een C volgens het boekje. geen Cb of C#. of B# of Dbb.

Apart... dit is niet te voorkomen eigenlijk bedenk ik me nu. Maar dan moet het wel alleen een koor zijn zonder enige begeleiding natuurlijk.
 
op toetsen maakt het mij geen hol uit in welke toonsoort ik speel, alleen bes vinnik klote spelen, maar dat doe ik ook ,

:mega:

Van uit welke toonladder vind je dat moeilijk spelen?
Als ik in c# mineur melodisch speel(die ik het meeste gebruik, maar ook met andere ladders waar bes in voor komt) vind ik zelf de bes niet anders dan de andere toetsen spelen.
Zelf vind ik de witte toetsen moeilijker spelen omdat je er veel lastiger met je vingers tussen komt en omdat ik het patroon van de toonladder moeilijker kan onderschijden.
Met zwart heb ik altijd het gevoel dat je een duidelijker patroon kan volgen met je vingers en ogen.
 
Back
Top