Ik ben nu zo'n 12 jaar bezig met synths. Ik heb hier een beetje vanalles gehad, maar wat is overgebleven heeft één constante: het zijn -ongeacht de leeftijd- allemaal erg hands-on bakken met veel knoppen en nauwelijks/geen menuutjes.
Het is niet dat ik te lomp ben ofzo, ik kàn een DX7 gericht proggen en weet dat die eigenlijk maar 1 menuniveau heeft. Het staat mijn plezier gewoon in de weg als ik te veel handelingen moet doen om tot een resultaat te komen. Dus volop voor de hands-on apparaten gegaan, veelal oude, maar ook gloednieuwe.
Wat meneer Vangelis betreft verandert zijn werkmethode en zijn visie op synths enerzijds wel met de wind, anderzijds is één constante dat hij altijd op zoek gaat naar maximaal gebruiksgemak. Waarbij "gebruik" ook het aanpassen van klanken is, niet enkel het oproepen ervan.