Recent interview Vangelis in Engels magazine (HiFi+)

Interessante quote:

(over de CS80)

"If, however, this approach had been continued and improved upon, then maybe music today would have been more natural and more interesting, instead of ending up with awkward and difficult to use boxes that do not offer anything other than a library of sounds."

Heeft meneer Papathanasiou natuurlijk wel een goed punt.
 
Ik ben nu zo'n 12 jaar bezig met synths. Ik heb hier een beetje vanalles gehad, maar wat is overgebleven heeft één constante: het zijn -ongeacht de leeftijd- allemaal erg hands-on bakken met veel knoppen en nauwelijks/geen menuutjes.

Het is niet dat ik te lomp ben ofzo, ik kàn een DX7 gericht proggen en weet dat die eigenlijk maar 1 menuniveau heeft. Het staat mijn plezier gewoon in de weg als ik te veel handelingen moet doen om tot een resultaat te komen. Dus volop voor de hands-on apparaten gegaan, veelal oude, maar ook gloednieuwe.

Wat meneer Vangelis betreft verandert zijn werkmethode en zijn visie op synths enerzijds wel met de wind, anderzijds is één constante dat hij altijd op zoek gaat naar maximaal gebruiksgemak. Waarbij "gebruik" ook het aanpassen van klanken is, niet enkel het oproepen ervan.
 
Daar heeft ie zeker een goed punt.
Projecten zoals de cs-80 en zyklus zijn zo verschrikkelijk muzikaal goed en bruikbaar.
In het interview ''The journey to Ithaka'' geeft Vangelis ook toe dat hij zijn hele leven al worstelt met het contrast tussen gevoel en commercieel.
De man heeft zoveel goede ideeen,maar aan de andere kant pusht de recordcompagnie hem in een richting wat geld oplevert.
OP deze manier kennen wij maar ongeveer 30% van wat Vangelis allemaal componeert.


Vond dit stukje er ook wel goed op aan sluiten''Waarom willen we nooit meer iets moois''
Vooral het begin en op 12:44,heeft ie echt een goed punt.


En er zijn echt nog wel synths of plugins die heel levendig klinken,alleen het bos is wat groter geworden,dus je zal meer moeten zoeken.
Maar ik begrijp wat ermee bedoeld wordt.
 
Ik ben nu zo'n 12 jaar bezig met synths. Ik heb hier een beetje vanalles gehad, maar wat is overgebleven heeft één constante: het zijn -ongeacht de leeftijd- allemaal erg hands-on bakken met veel knoppen en nauwelijks/geen menuutjes.

Het is niet dat ik te lomp ben ofzo, ik kàn een DX7 gericht proggen en weet dat die eigenlijk maar 1 menuniveau heeft. Het staat mijn plezier gewoon in de weg als ik te veel handelingen moet doen om tot een resultaat te komen. Dus volop voor de hands-on apparaten gegaan, veelal oude, maar ook gloednieuwe.

Wat meneer Vangelis betreft verandert zijn werkmethode en zijn visie op synths enerzijds wel met de wind, anderzijds is één constante dat hij altijd op zoek gaat naar maximaal gebruiksgemak. Waarbij "gebruik" ook het aanpassen van klanken is, niet enkel het oproepen ervan.

Hands-on is idd zo belangrijk.
Het idee van korg toendertijd vond ik ook erg goed.
Een ms-20 gerichte software controller.
Je hebt tegenwoordig zulke mooie software,maar de bijbehorende controllers zijn schaars.
Ik denk als je voor niet al teveel geld een Sylenth,Gladiator,Monopoly of wat dan ook voor gerichte hardware controller maakt,dat je echt serieus veel ping ping kan verdienen.
 
Back
Top