Nog 1 ding mbt analoog digitaal wat ik kwijt wil
Voor een goed klinkende VA, of nabootsen analoog in zijn algemeenheid, denk ik inderdaad dat je iets moet maken wat je eigen (of ieders) voorstelling te boven gaat. Een constructie die je voor slechst 95% overziet.. de rest is.. hoe de wind staat zegmaar.
In het analoge domein zijn er zo gruwelijk veel (mini-)variabelen die opgeteld het charmerende resultaat geven, met dat gegeven kom ik tot die conclusie (
de som is meer dan het geheel der delen). Je zal iets moeten maken, waarvan je van tevoren nog niet weet wat de uitkomst is.. en hoe doe je dat in het digitale domein? Waar het juist draait om de uitkomsten van sommen?
Dat gaat véél verder dan het tactisch hier-en-daar toevoegen van gelimiteerde cq "gecontroleerde" random.. het gaat om de gehele constructie.
Wie wilt er nu een digitale synth die van de een op andere dag anders kan reageren?? Dat klinkt als instabiel en dat willen we toch niet?? (ok, mss dachten ze dat bij de virus ti, blofeld
srry )
Moet je dan een digitale synth maken met een knopje "Doe het vandaag eens anders" of "Wees eens onaardig, en stem de oscillators slecht vandaag"?? Hij zal dat moeten meenemen in de opstart parameters in het fundament vd programmatuur
Wat we dus
onbewust mooi vinden, moeten we nu
bewust gaan toevoegen (of weglaten).. dus ook de nukken en grillen van de analoge bakjes, alles dus.
Om diezelfde reden denk ik dat een mens nooit succesvol zichzelf kan namaken.. we zullen blijven vallen over de onvolkomenheden die we graag willen verbeteren << We kunnen het simpelweg niet laten (noch de imperfectheid omarmen)
