Leuk, kende die tracker helemaal niet. Veel in FT II gedaan maar nooit zo netjes alle slides en dergelijke geprogrammeerd. Ik had daar meer mee kunnen doen.
Ik heb ook veel in FT2 en protracker gedaan, maar het is toch echt wat anders met zo'n tracker die echt gemaakt is om je eigen instrumenten te bouwen door een programmaatje te maken dat precies beschrijft wat je met een synthesizer waveform wilt. Bijvoorbeeld de eerste tick een pulse, de volgende een noise, de volgende een sine, de volgende weer een pulse maar dan gebitcrushed en met shiftende pulse width, en dan een loopje waar je steeds wisselt tussen triangle en noise en tussen door in het pattern gedefinieerde arpeggio noten 0, 1 en 2, terwijl je de cutoff langzaam omhoog trekt. Dat ga je met FT2 niet voor elkaar krijgen (hooguit kun je 20 net verschillende wave sampletjes maken en die allemaal een 10ms loopje laten doen, ook leuk, maar niet leuk genoeg voor mij
).
Ik snap je helemaal. De track is nu al erg vol, dus dan wordt 't al snel soep als je er nog volle drums met veel harmonischen bij doet. Ook is het dan leuker om met iets nieuws te beginnen, als je te lang met dezelfde track blijft werken gaat 't je zelf ook vervelen.
Precies, en het moeten ook gewoon vrolijke gebbetjes zijn met lekker veel vrolijk gefreak, geen epic producties of zo.
Maar als je in een volgende track naast je coole leads ook nog een beetje vette en afwisselende beats weet te krijgen, dan zie ik er echt wel een dansvloer op een 8 bit feestje flink op losgaan. Ga alsjeblieft door dus!
Dansen op chiptunes vind ik heerlijk. Ik doe het elke ochtend als ik opsta met Maktone's "addiction", heb ik meteen mijn ochtendfitness en doorbloeding gehad en ben ik goed wakker. Ja, vette, afwisselende beats zijn verreweg het moeilijkst in dit genre, maar ik moet daar wel meer mee
En leren "to leave well enough alone" als ik een leuk melodietje heb, en niet urenlang de melodie zo uitkristalliseren dat er daarna eigenlijk opeens geen ruimte meer is voor een freaky drum of baslijn, en het dan te zonde vinden om de melodie op te breken of weg te gooien...
Wat ik leuk vind aan dit soort muziek is de combinatie van pretentieloze blijheid met de ruige SID sound zodat het toch ook nog een beetje stoer is (beetje als underground happy hardcore). En met al die arpeggios, drukke effecten en melodietjes door elkaar is het ondanks het gebrek aan pretenties toch ook heel boeiend om naar te luisteren, je hoort al die aandacht voor details gepropt op elkaar.
Kijk, jij snapt het. Bij een goede chiptune hoor je precies alle keuzes die de maker heeft gemaakt, en heeft het als geheel een directe aansluiting op je endorfinekraantje. Het moet zo in elkaar zitten dat je de bomen en het bos tegelijk meekrijgt. Ik snap dan ook best dat er mensen zijn die het niets anders vinden dan zenuwachtig gefröbel waar je uren zit te werken aan een low-res lijst hexadecimale codes, met als resultaat iets dat klinkt als een soort overengineered gepulk van iemand die het belangrijker vond om het vibrato'tje precies aan te laten sluiten op de arpeggio dan dat er een mooie rode draad doorheen zit. Maar goed - this shit simply isn't for everyone
