Outlaw in 'em

Status
Er kan niet meer gereageerd worden.
Als het om goede muziek ging, had dat opera-achtig nummer moeten winnen
Daar ben ik het niet mee eens; als het om goed zíngen ging wel. Maar het liedje waar ze mee kwam was allesbehalve catchy. Dat deden een aantal landen toch echt wel beter. Ik vond persoonlijk Duitsland het beste nummer hebben. Goede lyrics, mooie bijpassende visuals. Maar heel veel hooguit matige liedjes waar je na een paar minuten al niet meer van wist hoe die ook al weer gingen. Het kippe-nummer was wat dat betreft wel wat memorabeler. Maar het ik vond het toch wel verrassend hoezeer mijn eigen beoordeling afweek van de jury- en publieksstem. Ik heb blijkbaar andere maatstaven voor een goed liedje... En smaak blijft natuurlijk altijd een dingetje. :D
 
zou iemand hier 1 van die liedjes ooit nog zelf op gaan zetten vraag ik me af
 
Of gaat het om het eurorackvisiesongfestival?

Zou ik zeker kijken, ook eurovisiesynthfestival ben ik voor te porren :okdan::okdan:
 
zou iemand hier 1 van die liedjes ooit nog zelf op gaan zetten vraag ik me af

Draait Joan Franka maar weer een keertje...
 
Het is niet altijd alleen maar gekkigheid, ik vind dit bijvoorbeeld een goed voorbeeld van Eurovisie op z'n best: een aanstekelijk nummer dat goed in elkaar zit, universal appeal, frisse uitstraling van de artiest en killer choreografie en visuals. De eerste keer dat je het hoort/ziet weet je al dat 'ie niet kan verliezen. Hier klopt gewoon alles:
Ja, die was inderdaad goed en had niets te maken met gekkigheid. Maar toch speelt dat element van gekkigheid bij veel edities een grote rol.

En het lijkt erop dat sommige landen gemakkelijker winnende liedjes maken die het niet hoeven te hebben van de gekkigheid dan andere, bv. Zweden en Ierland als je kijkt naar de geschiedenis van Eurovisie. Misschien dat Nederland zich beter kan richten op de buitenissige liedjes en als het weer zo'n jaar is dat de tijd weer rijp is voor iets geks, dan kan het haast niet anders dat "we" weer 'ns een keer winnen.
 
Heel het festival is 1 brok politiek toch...

Naar goeie traditie is weer eens een land dat in de problemen zit gewonnen.

Btw, ik vond de Nederlandse kandidaat echt goed ! Veeeeeeeel beter dan mickey Israel mouse.
 
Daar ben ik het niet mee eens; als het om goed zíngen ging wel. Maar het liedje waar ze mee kwam was allesbehalve catchy. Dat deden een aantal landen toch echt wel beter. Ik vond persoonlijk Duitsland het beste nummer hebben. Goede lyrics, mooie bijpassende visuals. Maar heel veel hooguit matige liedjes waar je na een paar minuten al niet meer van wist hoe die ook al weer gingen. Het kippe-nummer was wat dat betreft wel wat memorabeler. Maar het ik vond het toch wel verrassend hoezeer mijn eigen beoordeling afweek van de jury- en publieksstem. Ik heb blijkbaar andere maatstaven voor een goed liedje... En smaak blijft natuurlijk altijd een dingetje. :D


Eigenlijk zijn wij het met elkaar eens; alleen wat jij hierboven jouw "maatstaven voor een goed liedje" noemt, valt in mijn betoog onder "persoonlijke smaak", dus wat iemand LEUK vindt.
En met dat voorbeeld probeerde ik juist aan te geven dat GOED (met goed bedoel ik de muzikale gehalte) enerzijds en anderzijds LEUK (wat jij, wellicht passender, als catchy omschrijft) twee verschillende dingen zijn, die elkaar weliswaar niet hoeven te bijten, maar niet door elkaar gehaald moeten worden.
Daarom ook mijn opmerking dat wij dan klassieke muziek moesten sturen als het alleen om GOEDE muziek moest gaan.
Iedereen lult maar over goede muziek, maar niemand wilt luisteren naar goede, maar saaie muziek.
M.a.w., wij zijn in eerste instantie geïnteresseerd in catchy/aansprekende muziek en pas in tweede instantie of het goede muziek is.
Leuk en catchy hoeft dus niet te betekenen dat de muziek niet ook goed kan zijn, maar in Nederland lijkt men er wel zo over te denken.

Niemand gaat zitten luisteren van; o ja, interessante akkoordprogressie, ...hé, daar heeft de zanger een hoge A gehaald zonder kopstem.... en mooie contapunt daar...
Je hoort eerst iets dat jou boeit en jouw aandacht trekt, en pas daarna blijkt dat, als het muzikaal goed in elkaar zit, het langer zal blijven boeien.

Het is net als met sex; hoe fantastische minnaar je pretendeert te zijn, als je niet eerst zorgt dat je eerst aantrekkelijk genoeg gevonden wordt, zal het bij pretentie blijven. :(

Blijkt toch dat Eurovisie aanleiding kan zijn voor interessante discussies. :okdan:


P.S.
Ik bedenk mij dat het onderscheid tussen iets GOED vinden of LEUK wellicht iets is dat alleen bij producers leeft.
 
Blijkt toch dat Eurovisie aanleiding kan zijn voor interessante discussies. :okdan:

Misschien interessant voor deze richting van die discussie is hoe de hersenen van een luisteraar muziek verwerken. Er is geopperd dat mensen muziek goed vinden (in een andere betekenis dan dat ze luisteren naar bv. akkoordprogressies, contrapunten, etc) wanneer voor het gehoor complexe muziek kan worden gecomprimeerd door de hersenen naar eenvoudige structuren. Hier een artikel daarover met meer informatie.

Iedereen lult maar over goede muziek, maar niemand wilt luisteren naar goede, maar saaie muziek.
In de zin zoals beschreven in het artikel kan er eigenlijk geen muziek bestaan die tegelijkertijd goed en saai is. De luisteraar beleeft plezier aan muziek doordat de hersenen bezig zijn de complexe patronen die de oren opvangen om te zetten naar eenvoudiger neurologische patronen. Als de hersenen zich vervelen omdat de muziek saai is, er zijn weinig complexe patronen om daarmee aan de gang te gaan, dan zullen die hersenen dat geen goede muziek vinden. Goed en saai tegelijkertijd is dan slechts een muzikaal-theoretische constructie die weinig met de biologische werkelijkheid te maken heeft.

Het is een hypothese, maar ik denk dat er wel iets inzit. Ikzelf, maar naar ik begrijp ook anderen, vinden de beste muziek vooral die muziek waar je tijd voor nodig hebt om het volledig te waarderen. Leuk en catchy kan natuurlijk, maar de belangstelling vlakt meestal al snel af. De echt goede muziek, daar kun je soms ook na lange tijd en vele malen luisteren toch weer iets nieuws in ontdekken. Dat ondersteunt de hypothese.
 
Ik denk dat dat grotendeels wel klopt; het verschil tussen de instant-gratificatie van een frietje met versus de complexere maar uiteindelijk meer bevredigende sensatie van een gastronomisch menu. Kan allebei heerlijk zijn en heeft allebei een functie, maar waarschijnlijk zul je het frietje met de volgende morgen al vergeten zijn terwijl je misschien maanden later nog likkebaardend terugdenkt aan die bijzondere avond in een sterrenrestaurant waar je iets heel bijzonders at.

Uiteraard is het in het geval van het Songfestival een kwestie van instant-gratificatie - je inzending wordt in feite beoordeeld op 2 uitvoeringen, één tijdens de halve finale en één tijdens de finale. Dus in het beste geval (de televoters luisteren je liedje zowel tijdens de halve finale als de finale) heb je zo'n 7 minuten de tijd om je liedje te verkopen aan jury én televoters met nog eens tal van culturele achtergronden ook. In het slechtste geval moet je de televoters in maximaal 3:30 overtuigen, met daarbij een grote kans dat ze ondertussen op hun smartphone zitten te pielen of met elkaar zitten te ouwehoeren. Dat doe je óf met een ultragladde, bijna universeel gewaardeerde productie óf met een circusact óf een combinatie. Ik denk dat al het andere redelijk kansloos is.
 
Vorig jaar is het songfestival gewonnen door een mooi ingetogen liedje zonder poppenkast. Opmerkelijk dat die aanpak (tegen de verwachting in) geen navolging heeft gekregen.

Overigens vond ik het winnende liedje van Israël prima, en zeker geen circus-act. :okdan:
 
Misschien interessant voor deze richting van die discussie is hoe de hersenen van een luisteraar muziek verwerken. Er is geopperd dat mensen muziek goed vinden (in een andere betekenis dan dat ze luisteren naar bv. akkoordprogressies, contrapunten, etc) wanneer voor het gehoor complexe muziek kan worden gecomprimeerd door de hersenen naar eenvoudige structuren. Hier een artikel daarover met meer informatie.


In de zin zoals beschreven in het artikel kan er eigenlijk geen muziek bestaan die tegelijkertijd goed en saai is. De luisteraar beleeft plezier aan muziek doordat de hersenen bezig zijn de complexe patronen die de oren opvangen om te zetten naar eenvoudiger neurologische patronen. Als de hersenen zich vervelen omdat de muziek saai is, er zijn weinig complexe patronen om daarmee aan de gang te gaan, dan zullen die hersenen dat geen goede muziek vinden. Goed en saai tegelijkertijd is dan slechts een muzikaal-theoretische constructie die weinig met de biologische werkelijkheid te maken heeft.

Het is een hypothese, maar ik denk dat er wel iets inzit. Ikzelf, maar naar ik begrijp ook anderen, vinden de beste muziek vooral die muziek waar je tijd voor nodig hebt om het volledig te waarderen. Leuk en catchy kan natuurlijk, maar de belangstelling vlakt meestal al snel af. De echt goede muziek, daar kun je soms ook na lange tijd en vele malen luisteren toch weer iets nieuws in ontdekken. Dat ondersteunt de hypothese.


Goed betoog.
Ik denk ook dat er iets zit in die hypothese, inderdaad.
Maar, zou datgene wat daar beschreven wordt als "goed vinden" niet beter beschreven kan worden als "leuk vinden"?
Ik begrijp dat de hersenen iets dat saai is niet leuk vinden, maar zou men desondanks toch niet kunnen weten dat het toch goed is, ondanks men het saai vindt en als niet leuk ervaart?

Ik denk hierbij aan het feit dat iemand het lekker kan vinden om te roken terwijl hij toch weet dat het niet goed is of dat je iets eet dat je als saai ervaart en toch weet dat het gezond voedsel is.

Van de andere kant; datgene wat ik steeds weer onder de noemer "goed vinden" plaats, heeft wellicht meer te maken met de consensus dat wij met elkaar hebben afgesproken over wat als (muzikaal) goed wordt beschouwd, dan het te maken heeft met hoe wij persoonlijk het echt ervaren.
Ik herken bijvoorbeeld klassieke muziek als goede muziek, al zou ik er geen minuut naar luisteren, behalve als ik niet in slaap kan komen; ik vind het saai (niet alles natuurlijk).
Zou dat dan gewoon conditionering zijn, herkenning van de, als goed geldende, eigenschappen in de muziek, die mij zijn aangeleerd?

Maar is het niet deze consensus die ons in staat stelt om met elkaar te communiceren?
Als er geen externe criteria bestaat waaraan wij onze persoonlijke voorkeur/smaak asn kunnen refereren, dan zal saaie goede muziek inderdaad niet bestaan, maar dan is goede muziek ook een compleet zinloze kreet.
Maar dan zou niemand kritiek mogen hebben op zelfs de meest bizarre circus act op het Eurovisie Songfestival, omdat goed voor iedereen iets anders betekent; muzikale anarchie. :D
 
Ik geloof echt dat Waylon (zijn) countrymuziek naar een groot Europees podium heeft willen brengen. En dat is hem gelukt! Natuurlijk zal hij ook wel wat aan zijn muziek willen verdienen (en dat mag), maar hij is volgens mij niet de persoon die dat als hoofddoel stelt. En hij wilde met zijn deelname de gekkigheid en het circus gehalte van het songfestival doorbreken. Dat is natuurlijk niet gelukt, maar je moet ergens beginnen. Dat niet iedereen zijn krumping act met coole dansers (direct) begrijpt kan ik mij iets bij voorstellen, maar daarmee is het nog niet gelijk een circus act vind ik.

featuring Maan
No votes :D

De een heeft het niet beter gedaan dan de ander. De een heeft meer stemmen gekregen dan de ander.
Mee eens!

Met "beter doen" bedoelde ik niet beter gezongen of opgetreden, maar betere resultaat behaald.
Bovendien, aangezien het doel van het meedoen met Eurovisie, het verkrijgen van (de meeste) stemmen is, dan heeft de een het toch beter gedaan dan de ander; hoe je het ook draait of keert.
Ja, mits de definitie van "het beter doen" het krijgen van meer stemmen is. Maar "het beter doen" vind ik een heel persoonlijk en relatief begrip. Het is maar net welk doel je jezelf gesteld hebt en in welke mate je dat doel verwezenlijkt hebt. En dat hoeft in principe niets met het verkrijgen van (de meeste) stemmen te maken hebben. Ja, bij het songfestival is dat natuurlijk wel zo. Het zou voor mij dé reden zijn om daar nooit aan mee te doen.
 
Eigenlijk zijn wij het met elkaar eens; alleen wat jij hierboven jouw "maatstaven voor een goed liedje" noemt, valt in mijn betoog onder "persoonlijke smaak", dus wat iemand LEUK vindt.
En met dat voorbeeld probeerde ik juist aan te geven dat GOED (met goed bedoel ik de muzikale gehalte) enerzijds en anderzijds LEUK (wat jij, wellicht passender, als catchy omschrijft) twee verschillende dingen zijn, die elkaar weliswaar niet hoeven te bijten, maar niet door elkaar gehaald moeten worden.
Daarom ook mijn opmerking dat wij dan klassieke muziek moesten sturen als het alleen om GOEDE muziek moest gaan.
Iedereen lult maar over goede muziek, maar niemand wilt luisteren naar goede, maar saaie muziek.
M.a.w., wij zijn in eerste instantie geïnteresseerd in catchy/aansprekende muziek en pas in tweede instantie of het goede muziek is.
Leuk en catchy hoeft dus niet te betekenen dat de muziek niet ook goed kan zijn, maar in Nederland lijkt men er wel zo over te denken.
Tja, wat is "goede muziek"? Het is m.i. niet persé zo dat OMDAT het klassieke muziek is dat dat het meteen goede muziek zijn. Dan maak je eigenlijk een waarde oordeel op basis van een genre (dit genre is beter dan het andere). Qua virtuositeit moet je misschien meer in je mars hebben om het zelf te kunnen spelen, maar iemand die 3 akkoorden op een gitaar kan spelen kan een nummer schrijven wat het gros van de mensen meer aanspreekt. Ik hou persoonlijk ook niet zo van het etaleren van die virtuositeit waarbij het liedje ondergeschikt raakt.

Het Eurovisie SONG festival heeft naar mijn mening een andere insteek; het beste/mooiste nummer presenteren wat je als land hebt gekozen. Alleen catchy is misschien ook niet de juiste term, het gaat om het nummer wat de meeste mensen aanspreekt en dus aanspoort om daar op te stemmen. Dat kan iets zijn wat catchy is (een oorwurm) of iets wat veel mensen raakt, ongeacht of je het kunt verstaan.

In de zin zoals beschreven in het artikel kan er eigenlijk geen muziek bestaan die tegelijkertijd goed en saai is. De luisteraar beleeft plezier aan muziek doordat de hersenen bezig zijn de complexe patronen die de oren opvangen om te zetten naar eenvoudiger neurologische patronen. Als de hersenen zich vervelen omdat de muziek saai is, er zijn weinig complexe patronen om daarmee aan de gang te gaan, dan zullen die hersenen dat geen goede muziek vinden. Goed en saai tegelijkertijd is dan slechts een muzikaal-theoretische constructie die weinig met de biologische werkelijkheid te maken heeft.

Het is een hypothese, maar ik denk dat er wel iets inzit. Ikzelf, maar naar ik begrijp ook anderen, vinden de beste muziek vooral die muziek waar je tijd voor nodig hebt om het volledig te waarderen. Leuk en catchy kan natuurlijk, maar de belangstelling vlakt meestal al snel af. De echt goede muziek, daar kun je soms ook na lange tijd en vele malen luisteren toch weer iets nieuws in ontdekken. Dat ondersteunt de hypothese.
An sich kan ik de hypothese wel volgen, maar ik denk dat de kracht van herhaling ook niet onderschat moet worden. Om een voorbeeld te noemen, Flight from the City, het eerste nummer op Jóhann Jóhannsson's Orphée vind ik 1 van de mooiste nummers op die plaat terwijl het weinig meer is dan een constante herhaling van een handvol akkoorden:

Veel mensen zullen dat waarschijnlijk saai vinden, de één zal er iets in horen wat hem/haar aanspreekt, de ander niet. Idem met stijlen waarbij structuur nog veel minder van belang is. Sommige mensen vinden Stockhausen fijn om naar te luisteren (en zal het ook bijblijven en vaker naar luisteren), voor een ander zal dat een willekeurige geluidscollage zijn.

Dat doe je óf met een ultragladde, bijna universeel gewaardeerde productie óf met een circusact óf een combinatie. Ik denk dat al het andere redelijk kansloos is.
Ik heb altijd de hoop dat dat niet altijd het geval hoeft te zijn. Als ik de winnaar van vorig jaar (heel ingetogen lied zonder circus) en de 2e plek van The Common Linnets zie dan denk ik dat de minder platte kant van het ESC ook een kans maakt. Wat me dit keer misschien wel meer opviel is de formule-aanpak van de liedjes. Er werd erg veel op safe gespeeld, een buitenbeentje als dat metal nummer van Hongarije uitgezonderd. Terwijl daar van afwijken misschien wel je kansen zou vergroten, je valt dan daardoor juist op in een zee van middelmatigheid en eenheidsworst. Wat Lordi destijds deed was een briljante zet (én circus én een prima nummer), maar je kunt je geen 2e keer als monster verkleden als je wil winnen. Iets origineels verzinnen is best lastig...
 
Ik geloof echt dat Waylon (zijn) countrymuziek naar een groot Europees podium heeft willen brengen. En dat is hem gelukt! Natuurlijk zal hij ook wel wat aan zijn muziek willen verdienen (en dat mag), maar hij is volgens mij niet de persoon die dat als hoofddoel stelt. En hij wilde met zijn deelname de gekkigheid en het circus gehalte van het songfestival doorbreken. Dat is natuurlijk niet gelukt, maar je moet ergens beginnen. Dat niet iedereen zijn krumping act met coole dansers (direct) begrijpt kan ik mij iets bij voorstellen, maar daarmee is het nog niet gelijk een circus act vind ik.


Het ligt voor de hand dat Waylon (zijn) countrymuziek kiest om mee te doen aan Eurovisie, omdat dat nou zijn genre is en ook heeft niemand beweerd dat geld verdienen zijn hoofddoel is, al kan ik niet in zijn hoofd kijken.

Maar het hele punt is dat vóór de uitslag iedereen, en hij zelf ook, het had over winnen of top 10 op z'n minst en pas na afloop begint over het brengen van countrymuziek op het Europees podium, alsof Ilse de Lange dat vier jaar geleden niet al heeft gedaan.
En hoe zou hij nu degene zijn die met zijn deelname de gekkigheid en het circus op het Eurovisie zou doorbreken?
Welke Nederlandse inzending van de laatste jaren heeft dat niet gedaan?
Dat is trouwens nou precies het pretensieuze waar ik het over had!

Verder heb ik nergens gezegd dat krumping een circus act IS, maar dat vergeleken met de Oostenrijkse performance het wel als een circus act zou kunnen worden bestempeld als men jullie eigen beredenering zou volgen waarmee jullie anderen de maat lopen te nemen.

Voor alle duidelijkheid; nergens beweer ik dat Waylon geen goede zanger/artiest is of een geldwolf en dat zijn muziek slecht is.
Het gaat mij om het feit dat hij, zoals Nederland al jaren doet, achteraf op iedereen gaat lopen afgeven i.p.v. te analyseren waar wij telkens weer de plank mis slaan.
Nooit zelfreflectie, nooit de hand in eigen boezem, altijd ligt het aan circus act dit, gekkigheid dat.
Nou, er zijn zat landen, die zonder circus act wel hun beoogde doelstelling op het Eurovisie halen!

Zolang wij op deze kinderachtige wijze bezig blijven steken in deze narcistische spiraal, zullen we blijven aanmodderen.
En Nederland kan beter, veel beter, maar dan moeten wij wel bereid zijn om eerlijk en kritisch naar onszelf te willen kijken!

Ja, mits de definitie van "het beter doen" het krijgen van meer stemmen is. Maar "het beter doen" vind ik een heel persoonlijk en relatief begrip. Het is maar net welk doel je jezelf gesteld hebt en in welke mate je dat doel verwezenlijkt hebt. En dat hoeft in principe niets met het verkrijgen van (de meeste) stemmen te maken hebben. Ja, bij het songfestival is dat natuurlijk wel zo. Het zou voor mij dé reden zijn om daar nooit aan mee te doen.


Maar, dáár hebben wij het toch over; het Eurovisie Songfestival, niet?
 
Laatst gewijzigd:
Tja, wat is "goede muziek"? Het is m.i. niet persé zo dat OMDAT het klassieke muziek is dat dat het meteen goede muziek zijn. Dan maak je eigenlijk een waarde oordeel op basis van een genre (dit genre is beter dan het andere). Qua virtuositeit moet je misschien meer in je mars hebben om het zelf te kunnen spelen, maar iemand die 3 akkoorden op een gitaar kan spelen kan een nummer schrijven wat het gros van de mensen meer aanspreekt. Ik hou persoonlijk ook niet zo van het etaleren van die virtuositeit waarbij het liedje ondergeschikt raakt.

Het Eurovisie SONG festival heeft naar mijn mening een andere insteek; het beste/mooiste nummer presenteren wat je als land hebt gekozen. Alleen catchy is misschien ook niet de juiste term, het gaat om het nummer wat de meeste mensen aanspreekt en dus aanspoort om daar op te stemmen. Dat kan iets zijn wat catchy is (een oorwurm) of iets wat veel mensen raakt, ongeacht of je het kunt verstaan.


Oh, maar ik nam klassieke muziek alleen als voorbeeld; en omdat ik het goed vind, ondanks het feit dat ik er niet graag naar luister, vond ik het geschikt om het verschil te illustreren tussen iets "leuk" vinden en iets "goed" vinden.

Verder kon ik mij wel vinden in jouw betoog, zoals ik eerder al aangaf.
Ik zal maar niet zeggen dat wij het met elkaar eens zijn, want misschien ben ìk het wel met jou eens, maar jij het niet met mij. :D
 
Ik zal maar niet zeggen dat wij het met elkaar eens zijn, want misschien ben ìk het wel met jou eens, maar jij het niet met mij. :D
Daar ben ik het niet mee eens! :D
 
Maar het hele punt is dat vóór de uitslag iedereen, en hij zelf ook, het had over winnen of top 10 op z'n minst...
Mee doen was voor Waylon veel belangrijker dan de uitslag. De uitslag interesseert hem eigenlijk niet zo. Niet dat hij niet wil winnen of op zijn minst in de top 10 wil eindigen, maar laatste worden zou hij ook niet wakker van liggen. En zo denk ik er ook over... Maar Waylon is niet erg handig met de media die maar door blijft hameren om antwoord te krijgen op hun vragen (die Waylon niets interesseren). En dan geeft hij te vaak niet de goede antwoorden... Daar is hij echt niet handig mee, wat een Gerard Joling bijv. wel is.

Maar, dáár hebben wij het toch over; het Eurovisie Songfestival, niet?
Nou, dit draadje gaat eigenlijk over het liedje Outlaw in 'em. ;) Dat het dan ook al gauw ook over songfestival gaat begrijp ik, maar mij interesseert het niet. Om reden dat "het beter doen" voor mij niet het krijgen van (meer) stemmen is. En ik vind dat Waylon het beter gedaan heeft dan dat hij in verhouding aan stemmen gekregen heeft. Wat ik ook al van tevoren verwachtte...Ik zou er niet aan meegedaan hebben, maar het siert hem om het juist wel te doen. En hij heeft het nu al over een 3de keer meedoen. Ja, hij is nogal eigenwijs (wellicht tegen beter weten in...)

En Nederland kan beter, veel beter, maar dan moeten wij wel bereid zijn om eerlijk en kritisch naar onszelf te willen kijken!
Nederland doet het de laatste jaren helemaal niet zo slecht, maar erg hoog - m.u.v. "calm after the storm" eindigen we niet. Op "calm after the storm" was van tevoren veel kritiek, maar ik vond het gelijk een heel goed liedje. Maar Ilse kan erg goede liedjes schrijven... Wie hebben we nog meer in Nederland die dat ook kan???? Die het wel kunnen willen er fors voor betaald worden...
En Waylon heeft in ieder geval iets gebracht waar hij 100% achter staat. Dat veel liever vind ik dan iets doen waar je niet achter kunt staan en dan wel hoger eindigen. Maar een eventuele volgende keer zie ik 'm ook niet hoog eindigen. Van OG3NE had ik vorig jaar veel meer verwacht, maar dan komen ze met zo'n rot lied aanzetten.

...het gaat om het nummer wat de meeste mensen aanspreekt en dus aanspoort om daar op te stemmen.
Ja, daar gaat het om bij het songfestival... (en dat heeft nog niet iedereen in Nederland goed begrepen)
 
Status
Er kan niet meer gereageerd worden.
Back
Top