Wat begrippen...
Wat begrippen...
Ik krijg het gevoel dat we het best een interessant onderwerp vinden, maar eigenlijk een beetje veel langs elkaar heen praten. De oorzaak ligt naar mijn idee in het verschil van de interpretatie van de termen, die we gebruiken. Laat ik proberen te verduidelijken, wat ik met bepaalde termen bedoel. Omdat het hier op het DutchSynthForum gebeurd, zoveel mogelijk in het Nederlands
toon = een losse toon, bv een C of een G. Ongeacht in welk octaaf die zit, C of c'''.
toonladder = een vaste vorm waarin de afstand tussen de onderlinge tonen bepaald is, bv hele - hele - halve - hele - hele - hele - halve (zeven afstanden tussen acht tonen, toch?) Deze afstanden, ongeacht van welke toon naar een welke andere toon, worden
intervallen genoemd.
toonsoort = naam van de toonladder, bv D majeur: D - E - Fis - G - A - B - Cis - D, eventueel doorgespeeld.
tonica = de grondtoon van een toonsoort, bovengenoemd voorbeeld dus de D.
akkoord = drie (of meer) klank, afgeleid uit de toonladder, dus (I) D-Fis-A of (IV) G-B-D.
akkoord omkeringen = een andere greep (op het klavier), dus (I) Fis-A-D of (IV) D-G-B.
modulatie = niet als op de synthesizer dmv een stuurspanning het geluid veranderen, maar van de ene toonsoort naar de andere toonsoort overgaan. De simpelste vorm is bij een refreintje een halve toon hoger gaan spelen, ook wel het 'Ria Valk Effect' genoemd
De leukste modulatie die ik ooit hoorde is in het kinderliedje 'Dikkertje Dap'!
reine stemming = de onderlinge toonafstanden zijn op 'gevoel' goed. Dat betekent in de praktijk dat de absolute toonstijging tussen D naar E iets GROTER is dan van E naar Fis! Zo horen wij dat in de westerse muziek nu eenmaal. Sinds de Griekse oudheid zitten muziektheoretici hier over te ruzien. Dat is het onderdeel waar Kassen mee bezig is
gelijkzwevende stemming = zou een instrument rein gestemd worden, dan zou alleen één toonsoort zuiver en mooi klinken, alle anderen best vals. Het zou betekenen dat je van piano zou moeten verwisselen bij een modulatie
Daarom heeft men het twaalftoonssysteem aangepast en eigenlijk voor iedere toonsoort een gelijke valsheid gemaakt.
Willemze = de naam van de schrijver van de Aula pocket 'Algemene Muziekleer', die je aan je muzikale concurenten moet aanraden beslist totaal te lezen, want na twee hoofdstukken willen ze beslist niets meer met muziek te maken hebben. Kijk het voor je lol eens bij een bibliotheek of een goede boekwinkel in. De jaarcijfers van de Hema zijn spannender
psycholgie = de wetenschap en theorievorming omtrent de menselijke geest, in dit geval vooral de sentimenten, zoals
gevoel en dergelijke. Want de vraag gaat over de
subjectiviteit in de toonsoort keuze. Of maakt het allemaal niets uit en is het alleen maar een leuk spelletje voor wetenschappers?
Wout
