analiseren
- Thread starter trash
- Start date
d.b.1
MENS
muziek is emotie voor mij de eerste keer dat ik een nieuwe track hoor ga ik eerst na wat het net mijn gevoel doet
na een derde keer luisteren ga ik pas naar de techniek luisteren
er zijn genoeg tracks die heel veel emotie c.q. gevoel hebben maar waar de techniek gewoon brak is zijn het dan goede of slechte track"s ?
moet het gevoel ondergeschikt worden gemaakt terwille van de techniek ? ook hier weeer het zelde genoeg track"s die perfect in elkaar zitten maar klinisch dood zijn
na een derde keer luisteren ga ik pas naar de techniek luisteren
er zijn genoeg tracks die heel veel emotie c.q. gevoel hebben maar waar de techniek gewoon brak is zijn het dan goede of slechte track"s ?
moet het gevoel ondergeschikt worden gemaakt terwille van de techniek ? ook hier weeer het zelde genoeg track"s die perfect in elkaar zitten maar klinisch dood zijn
d.b.1
MENS
?? :confused:
fuse
Gepokt en gemazeld
- Lid sinds
- 7 juli 2001
- Berichten
- 18.831
Die blauwe en rooie balkje zijn lang en die gele is nog een puntje.
doet mee aan de officiele taalverbastering
Trouwens nu we het toch over afwijkingen hebben.
Bij concerten evt op TV of film gear spotten is ook zo'n afwijking.
Of bij welke reclame spotjes ze welke sample CD's hebben gebruikt.
doet mee aan de officiele taalverbastering
Trouwens nu we het toch over afwijkingen hebben.
Bij concerten evt op TV of film gear spotten is ook zo'n afwijking.
Of bij welke reclame spotjes ze welke sample CD's hebben gebruikt.
Arv
Robot
hehe, dat gear spotten herken ik wel!
Arv
vette topic.
Meestal kan ik het niet. Ligt er ook een beetje aan wat ik aan het doen ben. Als ik aan het leren ben dan kan ik me vaak wel voldoende concenteren, maar als ik in de bus zit en ik ben muziek aan het luisteren ben ik nonstop aan het analyseren.
Meestal kan ik het niet. Ligt er ook een beetje aan wat ik aan het doen ben. Als ik aan het leren ben dan kan ik me vaak wel voldoende concenteren, maar als ik in de bus zit en ik ben muziek aan het luisteren ben ik nonstop aan het analyseren.
- Lid sinds
- 11 juli 2001
- Berichten
- 5.439
Origineel geplaatst door dione
Uhm....meneer de schoolmeester.....'brain-death' ?? moet toch echt 'braindead' zijn.....
Tja, hoe zal ik het zeggen...
'Brain dead' is een bijvoeglijke naamwoord, daarentegen is 'brain death' een zelfstandig naamwoord...
Wat is het geval in 'Iedereen is hersendood'? Is 'hersendood', als naamwoordelijkdeel van het naamwoordelijk gezegde nu een zelfstandig naamwoord of een bijvoeglijk naamwoord? Mijn gevoel zegt nu bijvoeglijk, dus heb je gelijk
Zou het zelfstandig zijn, dan is de betekenis meer dat iedereen de oorzaak is van het dood zijn van de hersenen...Ja, zeg, zijn we d'r nog, ook daar achterin!?!
:confused:
Wout
dione
hardkoor
- Lid sinds
- 23 december 2002
- Berichten
- 5.688
Origineel geplaatst door Wout Blommers
Tja, hoe zal ik het zeggen...
'Brain dead' is een bijvoeglijke naamwoord, daarentegen is 'brain death' een zelfstandig naamwoord...
Wat is het geval in 'Iedereen is hersendood'? Is 'hersendood', als naamwoordelijkdeel van het naamwoordelijk gezegde nu een zelfstandig naamwoord of een bijvoeglijk naamwoord? Mijn gevoel zegt nu bijvoeglijk, dus heb je gelijk
Ja, zeg, zijn we d'r nog, ook daar achterin!?!
Wout
'A brain death' is iemand die gestorven is door toedoen van een brein ( denk aan losgeslagen gemuteerde hersenen die met hakbijlen en/of ander moordtuig mensen aanvallen ).
Ook leuk natuurlijk,maar uit de context van het desbetreffende citaat kon ik opmaken dat het ging om 'levenloze hersenen',vandaar dat de term 'braindead' ( =hersendood ) in dit geval gebruikt dient te worden.
Alhoewel het weer een typisch geval van Anglicisme is dat wij niet gewoon de term 'hersendood' bezigen....
- Lid sinds
- 11 juli 2001
- Berichten
- 5.439
Dus zijn we het eens
Wat was de Topic ook al weer?
Wout
Wat was de Topic ook al weer?
Wout
dione
hardkoor
- Lid sinds
- 23 december 2002
- Berichten
- 5.688
dat muzikanten niet meer 'normaal' naar muziek kunnen luisteren zonder alles te analyseren......
vind ik nogal pretentieus trouwens....tuurlijk ga je op een gegeven moment wel letten op technische zaken...maar als ik bijv. een oud Motown nummer hoor ga ik daar echt niet op letten...
vind ik nogal pretentieus trouwens....tuurlijk ga je op een gegeven moment wel letten op technische zaken...maar als ik bijv. een oud Motown nummer hoor ga ik daar echt niet op letten...
- Lid sinds
- 11 juli 2001
- Berichten
- 5.439
Wat dan weer emotionele herinneringen kan oproepen en weg is het 'onbevlekte' luisteren... ehhh... ik haal zaken door elkaar... 'onbevangen', ja, dat zocht ik!
Je kan jezelf nooit uitzetten, gelukkig maar! (zie vorige mailtjes)
Wout
ISPdeRuiter
Woestijnomroeper
Nee, hoor. Ik kan analytisch luisteren of niet. Het beste middel om niet analytisch te luisteren is te luisteren
naar muziek waar je geen bilspleet van af weet. Tevens wordt de horizon zo aangenaam verruimd. Dus lekker
wat polyfone pigmeënmuziek of iets klassieks of jazz of 'n indiasche raga.
Analytisch luisteren wordt vaak oordelen en muziek is leuker als het niet beoordeeld wordt maar ondergaan.
Laat je maar meevoeren of meeslepen en vooral....laat je maar verbazen; daarvoor is natuurlijk wel voor jou
verassende muziek nodig.
Bovendien hebben jullie het waarschijnlijk voornamelijk over productietechnisch analyseren; er bestaat ook nog zoiets
als harmonische analyse, analyse van het contrapunt, analyse van instrumentatie, muzikale vorm-analyse.
"Muziek drukt niets anders uit dan zichzelf", Igor Strawinsky
Een mooi motto om eens in jezelf te herhalen, als je naar muziek luistert.
Relax, mannen (M/V), gewoon chillen in de sweetspot op je schommelstoel,
ISPdeRuiter
ISPdeRuiter
Woestijnomroeper
Escher - Da Man
Escher - Da Man
Rudolf Escher blijft m'n favoriet.
Bij de weg, misschien is sommige muziek wel zo oninteressant en onverassend van inhoud dat men
gedwongen wordt naar de vorm te luisteren.
Dit is natuurlijk wel een stiekem & stout oor-deel (een zgn. lelletje
)
Mu-ziek-o-loog,
I-S-P-de-Ruiter
Escher - Da Man
Rudolf Escher blijft m'n favoriet.
Bij de weg, misschien is sommige muziek wel zo oninteressant en onverassend van inhoud dat men
gedwongen wordt naar de vorm te luisteren.
Dit is natuurlijk wel een stiekem & stout oor-deel (een zgn. lelletje
)Mu-ziek-o-loog,
I-S-P-de-Ruiter
inderdaad, je moet er in op kunnen gaan, je mee laten slepen... er 's echt relaxed voor gaan zitten (of desnoods liggen) en de muziek over je heen laat komen ... als er dan nog steeds door je hoofd gaat: ooh hoe zouden ze dit geluidje hebben gemaakt en uit welke synth zou het komen e.d. ...dan heb ik toch wel een beetje medelijden met je hoor 
als je alleen maar op zo'n manier naar muziek kan luisteren, dan lijkt mij er persoonlijk niets meer aan...
en trouwens 'analytisch luisteren', als je dat eenmaal een (paar) keer hebt gedaan bij een bepaald muziekstuk, dan valt er weinig meer aan te 'analyseren' toch? dus dan kan je daarna toch weer 'gewoon luisteren' en ervan genieten (of niet)
als je alleen maar op zo'n manier naar muziek kan luisteren, dan lijkt mij er persoonlijk niets meer aan...
en trouwens 'analytisch luisteren', als je dat eenmaal een (paar) keer hebt gedaan bij een bepaald muziekstuk, dan valt er weinig meer aan te 'analyseren' toch? dus dan kan je daarna toch weer 'gewoon luisteren' en ervan genieten (of niet)
Danny
DAW-less puzzelaar °1967
Jawel hoor,
Ieder nieuw nummer dat ik de eerste paar malen hoor en goed vind, beluister ik zoals alle 'normale' mensen. Als ik het na enkele malen nog steeds goed vind, ga ik het beter beluisteren om na te gaan hoe het komt dat ik het goed blijf vinden (en dan ben ik pas aan die analysefase toe). Als je alle muziek analyserend gaat beluisteren, dan geniet je niet echt meer van de muziek IMHO.
Dat voor wat m'n mening waard is
Ieder nieuw nummer dat ik de eerste paar malen hoor en goed vind, beluister ik zoals alle 'normale'
mensen. Als ik het na enkele malen nog steeds goed vind, ga ik het beter beluisteren om na te gaan hoe het komt dat ik het goed blijf vinden (en dan ben ik pas aan die analysefase toe). Als je alle muziek analyserend gaat beluisteren, dan geniet je niet echt meer van de muziek IMHO.Dat voor wat m'n mening waard is
- Lid sinds
- 11 juli 2001
- Berichten
- 5.439
Toch is er veel onduidelijkheid over het begrip 'analytisch luisteren'. Ik heb het idee dat in deze discussie alleen maar het uitpluizen van de technische structuur van een muziekstuk (eigenlijk opname) bedoeld wordt en vooral een onpersoonlijke benadering. In de stijl van: "Die basgitaar in dat nummer van Frans Bouwer is eigenlijk 3dB te hard." Mocht je willen dat je zo scherp kon horen Mijn bezwaar in deze discussie is dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen een zakelijk en een emotioneel luisteren. Dat laatste wordt aangeduid met onbevangen, hoewel deze term toch het emotionele moet uitsluiten, want dat geeft weer een bepaald oordeel aan.
Zodra er een geluid wordt waargenomen, dan komt er een waanzinnig psychisch mechanisme in werking. Het geluid wordt allereerst geanalyseerd of het eventueel 'gevaar' betreft of niet. Als ik in het bos het geluid van krakend hout hoor, en om de context nog even aan te geven, ik hoor ook iemand roepen: "Timber!", dan ga ik dat geluid niet benaderen met de gedachte: "Tjee, dat had van mij een andere plaats in het stereobeeld gekregen..." Ik zet het meestal op een lopen. Het gehoor heeft in eerste instantie een 'waarschuwingsfunctie'. Van harde geluiden schrik je; fel licht, bv de bliksem, trekt je aandacht in die richting... Kinderen zijn bang voor de donderklap. Licht trekt aan, dat weten de reclame jongens, getuige lichtreclame.
Heeft ons brein (niet dood, hopelijk ) het geluid als ongevaarlijk en zelfs als muziek aangemerkt, iets dat we 'geleerd' hebben in onze jeugd, dan komen er andere psychische processen op gang, bv associatie: "Waar heb ik dit meer gehoord?" of "Dit herinnert mij aan iets onaangenaams". Mijn ex-vrouw heeft een traumatische ervaring met het Christelijk Geloof en ieder muziekstuk waarin een pijporgel voorkomt wijst zij af. Toen ze mij vroeg waarom het Residentie Orkerst nooit Richard Strauss' 'Also sprach Zarathustra' op het repertoir had staan en ik haar wees 'dat daar een orgel bij nodig is en de Phillipszaal dat niet heeft' (Concertgebouw en Doelen wel), wilde ze het stuk nooit meer horen... Weten is ook appreci-eren, of juist niet
Al deze processen lopen door elkaar heen en dringen zich naast het waargenomene op. Dat is trouwens de reden waarom je niet alles kunt horen bij de eerste keer beluisteren van een opname. Er is gewoon teveel met jezelf aan de hand. Natuurlijk kan iemand aangeven dat via meditatie deze toestand beheersbaar kan worden gemaakt, dan geldt dat mijns inziens juist bij het 'technisch, professioneel luisteren'. Men kan de eigen waarden en normen terugdringen. Het zakelijk aspect onderdrukken ten gunste van de emotionele kant lijkt me moeilijker, al kan het natuurlijk overspoeld worden. De weduwe luistert anders dan 'normaal' naar de favoriete muziek van haar overleden echtgenoot...
Omdat er vele psychische processen werken tijdens het luisteren zou ik 'onbevangen' willen inwisselen voor 'persoonlijk'.
Het persoonlijk luisteren maakt voor velen een bepaald muziekstuk juist aantrekkelijk. Hoewel een zuiver sonologisch electronisch muziekstuk barst van de interessante modulaties en klankkleuren, zijn de meesten niet bij machte het geheel aan te horen. Men vindt het ongelooflijk saai. Reden is dat we er persoonlijk weinig mee kunnen. De noise brengt geen associaties teweeg, hooguit een onprettige. Gooi er een beat bij en het geheel wordt veel meer te pruimen, want dat verwijst naar een lichamelijke activiteit, namelijk het dansen...
Mijn korte conclusie... Onbevangen naar muziek luisteren bestaat niet. Omdat deze term volledig alle oordelen uitsluit en dat mijns inziens onmogelijk is, pleit ik voor 'persoonlijk luisteren'. Het 'weten' van de muzikale aspecten is ook een deel van de persoonlijkheid en dat zal altijd het 'gehoor' kleuren. Natuurlijk kan men zich trainen in een accentverschuiving bij het luisteren, maar daar is concentratie voor nodig. Het persoonlijk luisteren is veel eenvoudiger. Dus, binnen deze discussie, men luistert ALTIJD persoonlijk en een scheiding is 'bijna' niet mogelijk.
Wout
Mijn bezwaar in deze discussie is dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen een zakelijk en een emotioneel luisteren. Dat laatste wordt aangeduid met onbevangen, hoewel deze term toch het emotionele moet uitsluiten, want dat geeft weer een bepaald oordeel aan. Zodra er een geluid wordt waargenomen, dan komt er een waanzinnig psychisch mechanisme in werking. Het geluid wordt allereerst geanalyseerd of het eventueel 'gevaar' betreft of niet. Als ik in het bos het geluid van krakend hout hoor, en om de context nog even aan te geven, ik hoor ook iemand roepen: "Timber!", dan ga ik dat geluid niet benaderen met de gedachte: "Tjee, dat had van mij een andere plaats in het stereobeeld gekregen..." Ik zet het meestal op een lopen. Het gehoor heeft in eerste instantie een 'waarschuwingsfunctie'. Van harde geluiden schrik je; fel licht, bv de bliksem, trekt je aandacht in die richting... Kinderen zijn bang voor de donderklap. Licht trekt aan, dat weten de reclame jongens, getuige lichtreclame.
Heeft ons brein (niet dood, hopelijk
) het geluid als ongevaarlijk en zelfs als muziek aangemerkt, iets dat we 'geleerd' hebben in onze jeugd, dan komen er andere psychische processen op gang, bv associatie: "Waar heb ik dit meer gehoord?" of "Dit herinnert mij aan iets onaangenaams". Mijn ex-vrouw heeft een traumatische ervaring met het Christelijk Geloof en ieder muziekstuk waarin een pijporgel voorkomt wijst zij af. Toen ze mij vroeg waarom het Residentie Orkerst nooit Richard Strauss' 'Also sprach Zarathustra' op het repertoir had staan en ik haar wees 'dat daar een orgel bij nodig is en de Phillipszaal dat niet heeft' (Concertgebouw en Doelen wel), wilde ze het stuk nooit meer horen... Weten is ook appreci-eren, of juist niet Al deze processen lopen door elkaar heen en dringen zich naast het waargenomene op. Dat is trouwens de reden waarom je niet alles kunt horen bij de eerste keer beluisteren van een opname. Er is gewoon teveel met jezelf aan de hand. Natuurlijk kan iemand aangeven dat via meditatie deze toestand beheersbaar kan worden gemaakt, dan geldt dat mijns inziens juist bij het 'technisch, professioneel luisteren'. Men kan de eigen waarden en normen terugdringen. Het zakelijk aspect onderdrukken ten gunste van de emotionele kant lijkt me moeilijker, al kan het natuurlijk overspoeld worden. De weduwe luistert anders dan 'normaal' naar de favoriete muziek van haar overleden echtgenoot...
Omdat er vele psychische processen werken tijdens het luisteren zou ik 'onbevangen' willen inwisselen voor 'persoonlijk'.
Het persoonlijk luisteren maakt voor velen een bepaald muziekstuk juist aantrekkelijk. Hoewel een zuiver sonologisch electronisch muziekstuk barst van de interessante modulaties en klankkleuren, zijn de meesten niet bij machte het geheel aan te horen. Men vindt het ongelooflijk saai. Reden is dat we er persoonlijk weinig mee kunnen. De noise brengt geen associaties teweeg, hooguit een onprettige. Gooi er een beat bij en het geheel wordt veel meer te pruimen, want dat verwijst naar een lichamelijke activiteit, namelijk het dansen...
Mijn korte conclusie... Onbevangen naar muziek luisteren bestaat niet. Omdat deze term volledig alle oordelen uitsluit en dat mijns inziens onmogelijk is, pleit ik voor 'persoonlijk luisteren'. Het 'weten' van de muzikale aspecten is ook een deel van de persoonlijkheid en dat zal altijd het 'gehoor' kleuren. Natuurlijk kan men zich trainen in een accentverschuiving bij het luisteren, maar daar is concentratie voor nodig. Het persoonlijk luisteren is veel eenvoudiger. Dus, binnen deze discussie, men luistert ALTIJD persoonlijk en een scheiding is 'bijna' niet mogelijk.
Wout
Laatst gewijzigd:
trash
Ouwe rot
- Lid sinds
- 24 juli 2002
- Berichten
- 4.564
Voor mezelf heb ik een paar verschillende manieren,in de loop der jaren is dit gewoon een soort van automatisme geworden,het slipt er gewoon in.
Een mens zoekt nou eenmaal naar een antwoord op zijn of haar vragen,vooral als je ergens zoveel mee bezig bent,ga je je auto focussen.
Zo kan een track luisteren,en dan komt de vraag in me op waar de producer op toen moment aan dacht,door welke emotie of gedachte hij of zij zich liet leiden om die track te maken.
Of iets verbaasd me in een track,en me af ga vragen ,wat het is,hoe het gedaan is,waardoor het zo klinkt.
Het viel mij gewoon op dat ik bijna altijd 1 van die 2 vragen heb als ik iets luister,en daardoor het complete plaatje niet meer duidelijk zie.
Een mens zoekt nou eenmaal naar een antwoord op zijn of haar vragen,vooral als je ergens zoveel mee bezig bent,ga je je auto focussen.
Zo kan een track luisteren,en dan komt de vraag in me op waar de producer op toen moment aan dacht,door welke emotie of gedachte hij of zij zich liet leiden om die track te maken.
Of iets verbaasd me in een track,en me af ga vragen ,wat het is,hoe het gedaan is,waardoor het zo klinkt.
Het viel mij gewoon op dat ik bijna altijd 1 van die 2 vragen heb als ik iets luister,en daardoor het complete plaatje niet meer duidelijk zie.
fuse
Gepokt en gemazeld
- Lid sinds
- 7 juli 2001
- Berichten
- 18.831
Vanochtend nog in de auto.
Een of ander kwijlnummer van een of andere omhooggevallen nep Idol.
Eigenlijk positief dat die zang te zacht stond, maar degene die het gemixed heeft mag zich schamen. Om nog maar te zwijgen van het feit dat die gast onverstaanbaar zong. Alsof die teksten uberhaupt zo hoogdravend waren.
Maar qua vakmanschap dus gewoon onder de maat.
Een of ander kwijlnummer van een of andere omhooggevallen nep Idol.
Eigenlijk positief dat die zang te zacht stond, maar degene die het gemixed heeft mag zich schamen. Om nog maar te zwijgen van het feit dat die gast onverstaanbaar zong. Alsof die teksten uberhaupt zo hoogdravend waren.
Maar qua vakmanschap dus gewoon onder de maat.
Vergelijkbare discussies
