analiseren

[Wout Blommers]

Beste Errol,

We schelen slechts acht jaar in leeftijd, waarbij jij de jongere bent

Wout

 

[Errol]

Leuk dat je er een andere kunstvorm bij haalt.

Dali heeft ooit een boek geschreven waarin die verschillende schilders een cijfer geeft voor creativiteit.
vermeer kreeg een 10 en mondriaan een 0.

Ik vind inderdaad de schilderijen van vermeer heel apart om naar te kijken.
Die van mondriaan (waar die bekend van is) doen me niets en wekken bij mij eigenlijk meer een wrevel op.
Ik weet ook wel dat beide schilders hun vak verstonden.
Maar in dit geval ben ik onbevangen
Gaat het blijkbaar toch om hoe het op je over komt in eerste instantie.

Om te leren luisteren of te leren kijken om iets mooi te vinden is volgens mij juist het praatje waar heel veel instanties hun subsidies door kunnen krijgen.
Laatst was ik nog bij een piepknorkrijs concert die zwaar werd gesubsidieerd.
Ik was meer onder de indruk van de 70 mensen die daar heel serieus naar een vrouw zaten te kijken die gebogen over een vleugel op de snaren zat te slaan ipv de toetsen.
Het muzikale kunst aspect was wat mij betreft ver te zoeken.

ik hoopte stilletjes dat de klep van de vleugel nog naar beneden zou donderen.
Dat had nog interessant kunnen zijn.

 

[Errol]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
Beste Errol,

We schelen slechts acht jaar in leeftijd, waarbij jij de jongere bent

Wout

Maar jij hebt een baard wouter en ik niet meer.

 

[MIDIoot]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
Nothing personal, maar er is natuurlijk wel een verschil tussen 'dimensie' en 'dementie':
'De muziek krijgt op die manier een extra verdieping',
of
'De muziek krijgt op die manier een extra hersenverweking'?

Wout
(schoolmeester)

Sorry meneer, ik wist niet dat dit een schriftelijke overhoring was.Ik hoop niet dat ik nu een laag rapportcijfer krijg,anders worden mijn mammie en pappie boos.

 

[Wout Blommers]

Origineel geplaatst door Errol
Maar jij hebt een baard wouter en ik niet meer.

Okee, moderator, het is niet een algemene discussie, maar wij 'oudjes' gaan even Off Topic!

Heb je een oudere foto van mij gezien?
Al zo'n vier jaartjes is die baard gesneuveld... Te grijs geworden en ik ben toch wel wat ijdel

En inderdaad, Dali, die staat ook voor de houding: niet geld, maar schoonheid telt (Wie gelooft dat?
Hij ging wel voor een leuke discussie.
Weet jij, ik niet, helaas, waar Dali zichzelf plaatste...?

Wout

 

[Wout Blommers]

Midioot, een rapport is zeer persoonlijk, dus geen angst.
Ik reageerde alleen op de grappige verschrijving.
Of maakt 'dance' inderdaad iedereen brain-death?

Wout

 

[Errol]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
Okee, moderator, het is niet een algemene discussie, maar wij 'oudjes' gaan even Off Topic!

Heb je een oudere foto van mij gezien?
Al zo'n vier jaartjes is die baard gesneuveld... Te grijs geworden en ik ben toch wel wat ijdel

En inderdaad, Dali, die staat ook voor de houding: niet geld, maar schoonheid telt (Wie gelooft dat?
Hij ging wel voor een leuke discussie.
Weet jij, ik niet, helaas, waar Dali zichzelf plaatste...?

Wout

Het boek heet "mijn leven als genie" dus dat zegt al genoeg.
Ik zal eens kijken waar ik dat boek heb liggen.

Die foto van jou zag ik op dit forum. 2 mannen, 2 baarden. Ik geloof je leraar.
Ik had toen al het gevoel dat ik er nog wel eens een opmerking over zou maken
Tis inderdaad uitgekomen.

fijn weekend.

Ik ga weer verder met mn boekhouding.

 

[Errol]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
Midioot, een rapport is zeer persoonlijk, dus geen angst.
Ik reageerde alleen op de grappige verschrijving.
Of maakt 'dance' inderdaad iedereen brain-death?

Wout

dementen leven sowieso in een andere dimensie toch?
En ik vond het ook wel een grappige verspreking.

 

[C738]

hmmm wat ik aan jazz gehoord heb vond ik juist hardstikke goed te volgen.
Het is lekkere impulsieve muziek verveelt bijna geen seconde. Vergeet niet dat het in die tijd behoorlijk experimenteel was en misschien nu ook nog wel is.

Ik zou het zelf niet snel aanzetten maar als ik in de auto zit op een lange rit 's avonds en ik kom radio 2 tegen met een jazz uurtje dan laat ik hem meestal wel staan.

-C-

 

[Errol]

Ik heb wel eens een keer toen ik van spanje/costa brava naar amsterdam moest rijden alleen maar underworld live gedraaid.
Binnen ongeveer 10 uur was ik in amsterdam.

Dat heet een "lekkere drive" geloof ik

 

[Arv]

Origineel geplaatst door Errol
Dat heet een "lekkere drive" geloof ik

idd.. of wat dacht je van Leftfield LIVE? Oei, als je het niet kent ga u schamen!

gr
Arvke

 

[Errol]

Origineel geplaatst door Arv
idd.. of wat dacht je van Leftfield LIVE? Oei, als je het niet kent ga u schamen!

gr
Arvke

ga u schamen?? je lijkt wel een belg.

leftfield ken ik wel maare live ken ik niet. Ken je toevallig lou reed rock n roll animal of lou reed live

Ik zal eens een poging wagen om naar leftfield live te luisteren.

fijne avond/nacht enzo.

 

[fuse]

Het is toch gewoon een beroepsafwijking?

Als je ooit naar een discussie tussen twee architekten luistert dan valt het metteen op dat ze niet 'normaal' over gebouwen kunnen praten. En moet je de reakties horen als je zegt 'wat een lelijk gebouw'. Die denken helemaal in wat ze geleerd hebben.

Zelfde geldt voor IT'ers. Die kunnen ook niet 'normaal' over computers praten. Die zetten hem niet gewoon uit en aan en doen er wat mee. Nee die kijken je al met een scheef oog aan als je het hebt over de TV ipv de monitor. (Je wéét toch dat het een monitor is?)

En net als deze andere idioten hebben wij ook zo'n geleerde afwijking. En d'r zal vast wel een psychologische theorie over bestaan.

En voor mezelf had ik het ook dat ik niet meer 'normaal' naar muziek kon luisteren. Maar toen ik dat door had ben ik bewust me weer gaan aanleren om 'normaal' naar muziek te kunnen luisteren. Maar eigenlijk half schizofreen ben omdat ik tegelijkertijd ook speciaal naar niet eigen muziek luister om m'n gehoor te trainen.

Misschien te vergelijken met typen. Ik kan 10 vinger blind typen. Maar het gekneuter met 2 vingers lukt me ook. Je kunt best beide manieren aanleren. Als je er voor open staat tenminste.

 

[Wout Blommers]

Een paar voorbeelden ter verrijking van de discussie.

Zo nu en dan krijg ik van vrienden een kaartje aangeboden voor een concert, want jij bent toch zoveel met muziek bezig en het zou zonde zijn om het kaartje niet te gebruiken: een typisch Hollandse uitnodiging Zit ik bij het Residentie Orkerst naar Tsjaikowski te luisteren. Met dat orkerst is echt niets mis, hoor, maar bij Tsjaikowski zit ik te denken wat ik morgen allemaal nog moet en zo... Het heeft voor mij geen uitdaging meer.

Nog zo'n kaartje, maar nu voor een musical over Cole Porter. Makkelijk zat, want die liedjes zijn er toch al! Er werd bij het aanbod al gezegd dat de kritieken dodelijk waren geweest, en ik ben al helemaal geen musical man... Zat ik helemaal achter in de zaal en iedere keer als er een liedje werd ingezet klonk er een merkwaardige brom. Eerst dacht ik aan een technische storing, maar na een drietal liedjes ontdekte ik het: 'de zaal zit mee te neuri-en!' Ik keek over het grijze tapijt van hoofden. Verdomd! Allemaal oudjes... Hele bejaardentehuizen! Maar de liedjes waren ook uit hun tijd. En met z'n allen hadden ze een geweldige avond, waar ze nog lang aan terug konden denken. De kritiek had het duidelijk niet begrepen.

Een luisterbeleving heb je met je totale persoonlijkheid en die zet je echt niet zomaar uit...

Wout

 

[Errol]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
Een paar voorbeelden ter verrijking van de discussie.

Zo nu en dan krijg ik van vrienden een kaartje aangeboden voor een concert, want jij bent toch zoveel met muziek bezig en het zou zonde zijn om het kaartje niet te gebruiken: een typisch Hollandse uitnodiging Zit ik bij het Residentie Orkerst naar Tsjaikowski te luisteren. Met dat orkerst is echt niets mis, hoor, maar bij Tsjaikowski zit ik te denken wat ik morgen allemaal nog moet en zo... Het heeft voor mij geen uitdaging meer.

Nog zo'n kaartje, maar nu voor een musical over Cole Porter. Makkelijk zat, want die liedjes zijn er toch al! Er werd bij het aanbod al gezegd dat de kritieken dodelijk waren geweest, en ik ben al helemaal geen musical man... Zat ik helemaal achter in de zaal en iedere keer als er een liedje werd ingezet klonk er een merkwaardige brom. Eerst dacht ik aan een technische storing, maar na een drietal liedjes ontdekte ik het: 'de zaal zit mee te neuri-en!' Ik keek over het grijze tapijt van hoofden. Verdomd! Allemaal oudjes... Hele bejaardentehuizen! Maar de liedjes waren ook uit hun tijd. En met z'n allen hadden ze een geweldige avond, waar ze nog lang aan terug konden denken. De kritiek had het duidelijk niet begrepen.

Een luisterbeleving heb je met je totale persoonlijkheid en die zet je echt niet zomaar uit...

Wout

Zeg Wout, dat is wel een schot voor open doel hoor, die je me geeft

Die vrienden geven jou een kaartje waar alleen maar bejaarden zitten?
Om vast te wennen ofzo hahahaha

overigens is de recensent vaak een zwaar gefrustreerd iemand.
Als ik lees wat ze wel de hemel inprijzen en niet en dan daar naar luister dan is dat vaak voor mij een reden zo'n
blad niet meer te kopen. Zelfs op die enkele goede recensie na.
Een mooi voorbeeld vind ik het blad oor. Om de 2-3 jaar koop ik het weer eens en werkelijk, er is niets veranderd met de arrogantie van de recensies in vergelijking met 25 jaar geleden.

uhh, heb je nog mee geneuried

 

[Wout Blommers]

Origineel geplaatst door Errol
Die vrienden geven jou een kaartje waar alleen maar bejaarden zitten?
Om vast te wennen ofzo hahahaha

[Snel Uitleg Mode]Het gaat hier natuurlijk om 'abonnementen', anders zou een rechtgeaarde Hollander toch niets weggeven? Dan zit zo'n ding in de aanbieding van het theater.[/Snel Uitleg Mode]

En natuurlijk ga ik je weer tegenspreken (Dat was op de Pedagogische Akademie ook een hoofdvak ...
De mooiste recensent ooit in Nederland was Matthijs Vermeulen van de vooroorlogse Telegraaf. Ooit riep hij na afloop van de premiere van Cornelis Dopper's 'Zuiderzee Suite': "Lang leve Sousa..." en mocht het concertgebouw niet meer in, voor een tijdje. Ook over hem werd gezegd dat hij een gefrustreerde componist was, die dan maar domme stukjes gaat schrijven. Echter, die man was zijn tijd zo'n zeventig jaar vooruit! Al zijn werken zijn nu op de wereld podia uitgevoerd en in het Nederlandse muziekleven hoort hij tot de grote drie: Willem Pijper, Rudolf Escher (neef van de graficus) en Matthijs Vermeulen.
In mijn bescheiden mening is Vermeulen veruit de beste; eigenlijk is hij op dit moment de enige overlevende van die drie.
Als je een foto van hem ziet, uit 1920, dan denk je dat het een provo uit 1968 is, met z'n streepjesbroek met nauwe pijpen en z'n lange haar. Buiten Nederland is hij naast Sweelinck de enige bekende Nederlandse componist.
Zijn geschriften over muziek zijn nog steeds actueel en zijn muziek zeer interessant... Eigenlijk een goed voorbeeld in deze thread! Haal eens een CD uit de bibliotheek of zo van hem. Vooral de vierde symfonie 'Les Victoires' is waanzinnig. Zou iedere ambient maker eens naar moeten luisteren Het is eigenlijk één akkoord dat gedurende zo'n dertig minuten zich volledig laat veranderen op zeer verassende punten, zodat je aan het slot, in de climax, volledig leeggeluisterd bent.

En Dopper? In de boekjes komt hij nog voor
Een Sousa is bekend van die Amerikaanse marsen, met die kerels met die grote bastuba's om hun nek.

Wout

 

[Wout Blommers]

Kleine toevoeging...
'Les Victoires' is toch wel een akkoordje meer. Ik zet hem net even op. Wat me wel opvalt, naast de weinige akkoorden, is dat het wel iets heeft van de opbouw van een 'dance' nummertje: veel ritme en herhalingen (patterns)

Wout

 

[Errol]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
[Snel Uitleg Mode]Het gaat hier natuurlijk om 'abonnementen', anders zou een rechtgeaarde Hollander toch niets weggeven? Dan zit zo'n ding in de aanbieding van het theater.[/Snel Uitleg Mode]

En natuurlijk ga ik je weer tegenspreken (Dat was op de Pedagogische Akademie ook een hoofdvak ...
De mooiste recensent ooit in Nederland was Matthijs Vermeulen van de vooroorlogse Telegraaf. Ooit riep hij na afloop van de premiere van Cornelis Dopper's 'Zuiderzee Suite': "Lang leve Sousa..." en mocht het concertgebouw niet meer in, voor een tijdje. Ook over hem werd gezegd dat hij een gefrustreerde componist was, die dan maar domme stukjes gaat schrijven. Echter, die man was zijn tijd zo'n zeventig jaar vooruit! Al zijn werken zijn nu op de wereld podia uitgevoerd en in het Nederlandse muziekleven hoort hij tot de grote drie: Willem Pijper, Rudolf Escher (neef van de graficus) en Matthijs Vermeulen.
In mijn bescheiden mening is Vermeulen veruit de beste; eigenlijk is hij op dit moment de enige overlevende van die drie.
Als je een foto van hem ziet, uit 1920, dan denk je dat het een provo uit 1968 is, met z'n streepjesbroek met nauwe pijpen en z'n lange haar. Buiten Nederland is hij naast Sweelinck de enige bekende Nederlandse componist.
Zijn geschriften over muziek zijn nog steeds actueel en zijn muziek zeer interessant... Eigenlijk een goed voorbeeld in deze thread! Haal eens een CD uit de bibliotheek of zo van hem. Vooral de vierde symfonie 'Les Victoires' is waanzinnig. Zou iedere ambient maker eens naar moeten luisteren Het is eigenlijk één akkoord dat gedurende zo'n dertig minuten zich volledig laat veranderen op zeer verassende punten, zodat je aan het slot, in de climax, volledig leeggeluisterd bent.

En Dopper? In de boekjes komt hij nog voor
Een Sousa is bekend van die Amerikaanse marsen, met die kerels met die grote bastuba's om hun nek.

Wout

Lijkt me een man met karakter en daar houd ik wel van.
Ik zal mn vriendin vragen om zo'n cd te huren.

Maar zoals je al zei, dit is vooroorlogs, hoe zit het nu met de naoorlogse, zeg maar de recente recensist?

 

[Wout Blommers]

Origineel geplaatst door Errol
Maar zoals je al zei, dit is vooroorlogs, hoe zit het nu met de naoorlogse, zeg maar de recente recensist?

Natuurlijk gaat het verhaal dat recensies geschreven worden door lieden met grote ego's, die het net niet haalden...
Ik denk dat dat een gemeenplaatsing is. Ik vraag me af of recenseren eigenlijk wel zo belangrijk is (niet te hard zeggen!) In het museum, en binnenkort is het weer zover, krijgen we altijd een rondleiding voor journalisten, wanneer er weer een nieuwe tentoonstelling wordt geopend. Je legt uit wat het is, waarvoor het diende en waarom het in de tentoonstelling is geplaatst. En als je dan de verhalen terug leest... Wij 'eisen' altijd een voorinzage, meestal via de telefoon, indien we persoonlijk aangehaald worden, in de stijl van: "Volgens de alleraardigste en zeer bekwame heer Wout Blommers..." Indien dat niet gebeurt, voorinzage, dus, zal ik die persoon ook niets meer vertellen in de toekomst.
Dan heb je twee soorten jounalisten: 1 zij die moeten van hun baas en 2 zij die ook echt iets willen weten over het onderwerp. Die laatste groep is het leukst. Nu heb ik het niet zo heel erg moeilijk, want omtrent electronische instrumenten is de kennis behoorlijk dun gezaaid. Meestal is het alleen een beeld aangeven hoe het allemaal was en waarom.
Er zijn journalisten, die echter de meest grote onzin uitkramen. Die geven zelfs boeken uit ook Over zo'n uitgave loopt nog een leuk procesje...

Met betrekking tot muziekuitvoeringen is mijn eigen mening toch belangrijker voor mijzelf dan wat een krant schrijft. Het Cole Portergebeuren is daar een goed voorbeeld van. Vaak heb ik het idee dat een recensent zich alleen afvraagt WAT er gebeurt en dat vergelijkt met andere WATJES en nooit de vraag stelt WAAROM iets gebeurt. Oordelen over de huidige jeugdcultuur is een goed voorbeeld. Wat er allemaal in Den Haag gebeurt gaat deze mensen totaal voorbij en misschien zullen ze over een jaar of tien tot de ontdekking komen dat ze de kans hadden om het mee te maken, maar toevallig wel op de verkeerde plaats stonden.

Wout

 

[dione]

Origineel geplaatst door Wout Blommers
Midioot, een rapport is zeer persoonlijk, dus geen angst.
Ik reageerde alleen op de grappige verschrijving.
Of maakt 'dance' inderdaad iedereen brain-death?

Wout

Uhm....meneer de schoolmeester.....'brain-death' ?? moet toch echt 'braindead' zijn.....