De wijsheid stelt dan creativiteit omhoog gaat zodra er minder mogelijkheden zijn.
We moeten immers met minder opties meer creatief zijn om to het gewenste resultaat te komen.
Dus ik denk dat heel onderbewust er andere redenen spelen.
Als het echt om de muziek en "tone" gaat dan zie je juist dat musici juist met een beperktere set werken.
200 synths kun je je natuurlijk ook nooit echt in verdiepen.
Neem bv een Pro 1, een heel fijne mono.
Als je daar meester in wilt worden om echt mooie klanken te maken moet je daar best wat tijd in stoppen.
Idem de MS20, die kan heel veel maar om een beetje level van klanken maken en de sweetspots te vinden zit best wat tijd in.
Hoe wil je dat met 200 synths doen? Om de 2 dagen een ander?
Nou ja ik heb zelf ook 20 synth en drum machines en das eigenlijk ok wat veel.
Een groot deel ken ik wel en heb ik te minste 100 - 500 sounds op geprogged.
Voor mij is het belangrijker een synth goed te kennen dan er heel veel te hebben die je maar een beetje kent.
Ik stop veel tijd in ieder apparaat.
Soms is er geen klik maar probeer ik het toch tot en met 2 jaar.
Bv de OP1 vond ik echt een miskoop maar na 2 jaar viel het kwartje en kan nu niet meer zonder.
Mijn insteek is wellicht wat extreem maar ik zou niet zo snel iets kopen en weer doorverkopen waar ik geen tijd in heb gestoken.
Want gare house is minder waard dan een ander genre? En verder heeft diegene toch gewoon betaald voor de synths en recht op zijn plezier? Ik hoor liever techno/house etc. uit een 303, maar als iemand er Psytrance mee maakt, wie ben ik dan om erover te zeuren?
Dat zegt ik toch ook.
Mensen moeten dat zelf weten.
Maar ik hoor liever een muziekant dat wat moois speelt op een Propet 10 dan een gare house plaat.
Dus in mijn wereld is "gare house" niet zoveel waard en is dat wegwerp muziek.
Dat betekent niet dat alle house gaar is en zijn natuurlijk ook mooie plaaten gemaakt.
Er zijn immers maar 2 soorten muziek, goede en slechte en dat heeft dus niets met genre te maken:-)