Groningse droge (en verse worst) is het meest edele product dat de nederlandse keuken rijk is.
grof spek, veel kruidnagel en eetbaar zowel als relatief licht gedroogde als kneiterharde worst.
zowel groningse als drentse slagers verkopen waanzinnige lekkere varianten van deze worst.
let wel! de supermarkten in heel nederland verkopen deze worst onder deze naam, maar die kan niet tippen aan de echte!
de fabrieks worsten in de gemiddelde supermarkt kunnen prima in de bonensoep of meegekookt worden met de sperziebonen, maar ik raad ze verder niet aan.
buiten groningen of drente heb ik slecht 1 maal een 'groningse' worst geproeft die echt lekker was.
bij een kraampje op een pinkstermarkt in santpoort... maar vaak verkopen zelfs de betere worstkarretjes slechte imitatie.
wanneer je ooit in groningen bent of drenthe... loop die slagerij binnen en vraag om een droge worst. als je de keus hebt (sommige slagerijen verkopen wel eens verschillende variantjes), met kruidnagel!
De verse worst is net zo'n verhaal (of de zogenaamde met-schijf, wat een soort hamburger is van hetzelfde vlees). zelden lekker buiten groningen.
(Al moet ik eerlijk bekennen dat de Grove Verse worst van de picnic aardig in de buurt komt maar vaak wel wat minder spannend gekruid en soms wisselend van kwaliteit).
Verder is hij eigenlijk redelijk simpel te maken als je een worst stopper en een emmer varkensdarmen in huis haalt. in het boek "de worstenbijbel" staat een recept voor droge worst die met minimale aanpassingen prima werkt voor de verse variant (maar stiekum is het met alleen zout, peper en kruidnagel al heel erg lekker!)
Verder nog een eervolle vermelding voor bloedworst.
Zowel de groningse variant als de variant van de locale slagers in noordholland (waar ik woon) zijn erg lekker.
Ik lunch bijna elke week 1x met een plak bloedworst. soms met stroop, soms met ui, sambal, mosterd, ... ik pleur eigenlijk alles daarop. smullen!