Hoe onderscheid je jezelf van de rest of hoe ben je herkenbaar?

niemand zegt dat muziek geen freewheelen mag blijven, ook muziektheorie niet
 
Misschien kan je het wel wat vergelijken met verkopen of acteren of wat dan ook.
Je hebt mensen die een cursus marketing doen en communicatie of zo maar van nature wat stijfjes ziijn en niet zo vlot contact maken met mensen en daarnaast heb je mensen die makkelijk met vogels van allerlei pluimage omgaan en aanvoelen hoe ze bij iemand een ingang krijgen om de ander wat te verkopen.
De geboren verkoper zal met opleidingen wel wat dingen leren maar of ie het verkopen beter leert is afwachten, het meeste zal ie doen op intuïtie, op z'n gevoel.
De wat minder vlotte, wat stijve persoon die minder makkelijk communiceert zal ook door die cursussen wel wat verkooptechniek verbeteren maar zal nooit een topverkoper worden.

Zelfde met een acteur, natuurlijk zal je jezelf kunnen verbeteren maar alleen als je echt talent hebt zoals bijv Dustin Hofman, Robert de Niro of een Jack Nicholson dan bereik je de top, kan je je moeilijk inleven in een rol dan kan je op de toneelschool daar wel technieken voor leren maar een geloofwaardige rol neerzetten da's een ander verhaal.
Idem dito voor wiskundigen, iemand kan een universitaire studie wiskunde doen maar als de creativiteit, het out of de box denken niet in de persoon zit zal ie nooit vernieuwende inzichten brengen.
Alles heeft uiteindelijk met aanleg te maken, dat bepaalt voor een groot deel hoever je komt en ik denk dat bijv een gitarist als vanzelf precies in datgene zich gaat verdiepen wat 'm verder brengt, is dat theorie; prima dan, is dat een bepaalde sound dan luistert zo iemand naar Jeff Beck en andere invloedrijke gitaristen omdat 'm dat van nature zal fascineren.
By the way; Jeff Beck leerde gitaar spelen om met bluesplaten mee te spelen, volgens mij heeft ie geen muzikale opleiding gevolgd maar was ie iemand van de praktijk en zocht z'n eigen unieke sound.
 
Laatst gewijzigd:
Ik deed net boodschappen bij de AH. Ik zie bij het afrekeken op het schermp €29,29 staan en geef €30 contant. De persoon achter de kassa vraagt me om €0,30 extra. Zitten wij op dezelfde pagina, vroeg ik?? :D "Oh excuus, ik rondde de 29 euro ook af" werd er gemeld. Je kan beter in een pannenkoeken restaurant gaan werken dacht ik.. maar ik ben zelf ook niet zo slim.. :P
Theorie en de praktijk zijn voor sommigen twee dingen die lastig samen gaan.. of er slecht gevoel bij hebben. Als je al niet weet hoe je de theorie moet interpreteren maar wel in staat bent een foute noot in muziek weet te herkennen is er geen enkele noodzaak.

Heb een kennis die al heel lang pianoleraar is.. als Cubase of apparaten het niet doen, of bv een opname in een audioformaat moet omzetten belt ie me. Super basale zaken als je een beetje geproduceert hebt maar hij is weer super goed in muziektheorie. Niets dan respect, en super mooie stukken maakt hij. Hij heeft ooit mijn prille probeersels in return ook geluisterd en wat tips gegeven, geattendeerd op de kwintencirkel, ect.. spijker op z'n kop.. Super verhelderend maar aan de andere kant maakt het dat ene gekozen akkoord, omdat je het in gedachten hoorde of in een jam speelde, ook iets minder de perfecte keuze ofzo.. maar dat zit dus allemaal tussen je oren.. :D
 
Laatst gewijzigd:
andere tip voor herkenbaarheid die ik heb is regelmatig iets uitbrengen. anders denkt niemand, hee daar heb je hem weer.
 
  • Duimpje
Duimpjes: Nap
Ik vind het apart dat sommigen hier theorie/kennis aanvliegen als een alternatief voor praktijkervaring. Alsof je door meer theoretisch onderlegd te zijn minder creatief zou worden, dus als het ene emmertje voller wordt, raakt het andere emmertje leger. Maar is niet of of, het is en en. Hoe meer kennis en hoe meer ervaring, hoe meer je in staat bent om die shit vanuit je kop ook echt te realiseren.
 
is toch een soort van klassieke reactie? stoere gitaar dude die geen muziek theorie doet want das niet rock 'n roll.
Voor mij is de theorie een hele verbetering geworden. hoewel ik het meest intuietief maak.
Beste koop je gewoon zo een midi chord pack hahaha
 
Alsof je door meer theoretisch onderlegd te zijn minder creatief zou worden

Theoretische onderbouwing betekent bij sommigen wel, dat ze minder open staan voor afwijking - omdat ze "theorie" verwarren met "de regels". Te hard gedrild op hoe het heurt, ipv wat je ermee kunt doen.
 
jezelf wijsmaken dat gevoel en theorie tegenover elkaar staan, zodat je als onwetende zo lekker puur bent tegenover de want minder creatieveling die zich vast moet houden aan theorie
blijf er maar lekker in geloven :D
 
Ik herinner me als dj dat eens je bpm’s gaat tellen iedereen dezelfde mixen begint te maken. De combinatie keuze als je gaat lijsten maken wordt steeds kleiner. En dan hoor je elders dezelfde platen na mekaar. En dan kijk je n video waar ze 100 pop liedjes maken met 3 akkoorden. Klinkt een beetje van t zelfde. In de bib hebben ze de laatste keer gezegd ‘u heeft dit boek al ontleend ‘ en dan zeg ik ‘ja en ik kan het nog steeds niet, er tijd insteken want het is zo fuckin saai’ - ik leen het niet meer. Fuck theorie
 
Bij sommigen hier is het meteen zo zwart/wit en klinkt het alsof studeren verplicht is want anders kan je geen mooie dingen maken, zelf zeg ik dat aanleg/talent het belangrijkste is.
Het staat niet tegenover elkaar en kan elkaar prima aanvullen maar ik vraag me af wie van jullie al van verre hoort wie wel en wie niet muziek gestudeerd heeft als je een track van ze beluistert en welke artiesten conservatorium hebben gedaan bijv want dat zou je dan gelijk kunnen horen als een opleiding zo belangrijk is.
Zoals ik al eerder zei zal iemand die serieus met muziek bezig is datgene bestuderen wat voor hem/haar belangrijk is om verder te komen en iedereen zoekt datgene wat bij hem/haar past waardoor iemand verder komt, je pikt er uit wat belangrijk is voor je.
Hoeveel jongeren hebben niet gewoon een gitaar gekocht om met anderen op school of in de buurt een bandje te beginnen, ze leerden elkaar wat akkoorden en spelen met die hap en niet voor iedereen was het belangrijk om allerlei theorie te studeren, degenen die verdieping zochten hebben waarschijnlijk in de meeste gevallen op een gegeven moment wel het een en ander gedaan aan theorie.

Ik denk dat het voor veel mensen geldt doordat ze van jongs af aan een aantal dingen al meegekregen hebben of er talent voor hebben dat het niet voor iedereen hetzelfde is, daarnaast zijn sommigen meer van het ervaringsgericht leren (al doende leert men) en anderen die graag van alles uitpluizen, je hebt timmermannen die de lts of de praktijkschool hebben gedaan maar wel mooie dingen kunnen maken maar als ik het hier lees bij sommigen dan zou zo'n jongen dus eigenlijk een HTS of universitaire opleiding werktuigbouw moeten doen?
Ik zag vanavond een docu over Paul Tas en die vertelde omdat hij dyslectisch was op school niet goed kon meekomen maar heeft wel een hele carriëre opgebouwd en maakt unieke synthesizers en muziekinstrumenten, da's echt een doener die niet echt van de theorie is.
Als kind werd hij Error genoemd omdat hij niet kon lezen of schrijven en later bleek na onderzoek dat hij een hersenstoornis had, bij zo'n man moet je niet aankomen met je moet maar 'ns een HTS electronica doen of zo, die wil gewoon lekker knutselen, proberen enz en waarschijnlijk kennen wel wat SF leden hem van z'n Error Instruments.

Nou kom op maar weer met tegenargumenten dat mensen maar flink wat theorie moeten doen en anders wordt het niet veel.
 
Volgens mij word er een beetje om elkaar heen gepraat hier.

Ik geloof niet dat de theorie enthlusiastelingen hier bestrijden dat je muziek kan maken zonder theoretische onderlegging. Dat kan ook prima.
Maar (meer) theoretische kennis kan echt geen belemmering zijn volgens mij. Je kan met kennis tot op zekere hoogte compenseren voor tekortkomingen op andere vlakken.

Een voorbeeld videoGame analogie:
als je een patroon van een eindbaas kent dan kun je een spelletje uitspelen. Zonder die kennis kan het ook, maar dan heb je misschien godlike reactie snelheid nodig. Maar die mensen heb je ook.

Ik durf zelfs wel een glokje te wagen dat de mensen die niet zo van de muziektheorie zijn stiekum meer weten dan ze denken van muziek theorie. Het is volgens mij namelijk onmogelijk om lang met muziek bezig te zijn en niet vanzelf op zn minst een klein beetje op te pikken onderweg...

nou ja... doet er ook niet toe ^^.

Er zijn meerdere wegen naar Rome, maar dat je meer kennis zou ervaren als een last... een beperking... dat gaat er bij niet in.
Meer weten is altijd beter.

Maar nogmaals; geen voorwaarde voor t maken van leuke muziek, dus ook geen reden om je aangevallen te voelen lijkt mij.

Ik ben zelf maar matig theoretisch aangelegd. En kan ook niet goed spelen. Maar ik vermaak me prima en voel me ook niet aangesproken als andere mensen het programeren van noten in de pianorol verschrikkelijk vinden (@sinew1958 je hebt vast een hele leuke schoonmoeder 😂)

Ik vind dat zelf wel leuk om te doen en zie dan ook geen reden om dat te verdedigen. En kan me ook prima voorstellen dat iemand anders daar geen reet aan vind. Zo heb ik vast nog meer hobbies waar een ander niks van moet hebben (zal ik weer over gamen beginnen? 😂).

Dat lijkt me in deze discussie het voornaamste wat er mis gaat.
Er worden persoonlijke aanallen ervaren in stukjes tekst waar ik die zelf niet lees of herken... de tip om wat met theorie (of praktijk muziekles) te gaan doen ervaar ik niet als beledigend... ik weet wel dat ik daar beter van zou worden... maar ja... je moet er tijd voor hebben/maken en zin in hebben/maken.

als die persoonlijke aanvallen er wel in stonden dan heb ik er over heen gelezen als naieve idioot ^^ (zeker niet ondenkbaar hoor 😆)
 
Er worden persoonlijke aanallen ervaren in stukjes tekst waar ik die zelf niet lees of herken... de tip om wat met theorie (of praktijk muziekles) te gaan doen ervaar ik niet als beledigend... ik weet wel dat ik daar beter van zou worden... maar ja... je moet er tijd voor hebben/maken en zin in hebben/maken.

als die persoonlijke aanvallen er wel in stonden dan heb ik er over heen gelezen als naieve idioot ^^ (zeker niet ondenkbaar hoor 😆)
Er wordt niemand geciteerd maar als @flyweight in zijn post het hier heeft over een stoere gitaardude dan is dat een antwoord op mijn post waarin ik het voorbeeld van Jeff Beck aanhaal terwijl ik toch duidelijk vertel dat als bijv een gitarist zich verdiept in theorie dan kan dat prima werken maar daar wordt overheen gelezen op de een of andere manier?

Ook @fjoesz klinkt vrij uitgesproken in z'n tekst dat anderen zich wijsmaken dat theorie en gevoel tegenover elkaar staan, dan probeer ik daar enige nuance aan te brengen en voorbeelden te geven waarin het niet altijd zo zwart wit is, dat iedereen anders in elkaar zit en het op z'n eigen manier doet en daarnaast dat theorie niet voor iedereen de goede oplossing hoeft te zijn, sommigen hebben bijv moeite met het leren van theorie maar die hebben wel plezier in muziek of hebben hele mooie muziek gemaakt, er zijn tal van voorbeelden die iedereen wel kent.

Hoeveel van die bandjes in de sixties zijn gewoon als schoolvrienden begonnen, kwamen uit arbeidersgezinnen waarin het niet altijd zo gewoon was om muziektheorie te leren, sommigen deden het vooral om indruk te maken op de meiden en hadden aan wat akkoorden genoeg.
Mooi voorbeeld; Paul McCartney, George Harrison en John Lennon gingen als jonge jongens in Liverpool toen ze net bij elkaar waren en nog op school zaten op de bus naar de andere kant van Londen want ze hadden gehoord dat daar een jongen woonde die een B7 akkoord kende, daar zaten ze wel een half uur voor in de bus en goed spelen leerden ze vooral in Hamburg in de nachtclub waar ze elke dag uren stonden te spelen tot in de nacht, da's een groot verschil met een kind wat opgroeit in een rijke familie, die een piano krijgt om te spelen en van z'n ouders alle steun krijgt om muziek te studeren want daar was bij veel anderen gewoon geen geld voor in die tijd dus probeerden ze elk op hun eigen manier zich wel te verdiepen.
 
Laatst gewijzigd:
zie het meer als praten over een
Er wordt niemand geciteerd maar als @flyweight in zijn post het hier heeft over een stoere gitaardude dan is dat een antwoord op mijn post waarin ik het voorbeeld van Jeff Beck...
ik antwoorde helemaal niet op jouw post en heb je opmerking op jeff Beck niet gezien.
 
Bij sommigen hier is het meteen zo zwart/wit en klinkt het alsof studeren verplicht is want anders kan je geen mooie dingen maken, zelf zeg ik dat aanleg/talent het belangrijkste is.
Nogal zwart/wit dit en wederom onjuist geïnterpreteerd. Het is niet het een of het ander, elitair gestudeerd zondagskind of opgeklommen kampioen van het volk. Het gaat erom dat kennis opdoen vrijwel altijd verdieping en verrijking betekent van hetgene dat je al kunt. Geen garantie voor succes, talent of creativiteit maar extra ondersteuning om het te realiseren. Geen voorwaarde om toffe muziek te maken maar een hulpmiddel om het voor elkaar te krijgen. Waarom toch die verdedigende instelling?
 
Laatst gewijzigd:
Ik luister naar de muziek, niet naar de theorie.
 
Sja, je hoeft ook niet te kunnen koken of recepten te kennen om in een restaurant te eten.
 
  • Duimpje
Duimpjes: HJB
Zelf doe ik vrij weinig vanuit theorie en veel op intuïtie en dat gaat me denk ik wel aardig af, maar... dat komt vooral omdat ik al heel lang toetsen speel (dat helpt sowieso bij muziek maken) en met genres bezig ben waarvoor grondige theoriekennis en -toepassing niet echt noodzakelijk is. Ok, pure noodzaak is het misschien nooit en er zijn altijd uitzonderingen, maar als je meer richting klassiek, jazz, songwriting e.d. gaat, dan ontkom je er bijna niet aan.
Het hangt er dus nogal vanaf in wat voor genres je muziek maakt. Voor 95% van de elektronische muziek maakt 't m.i. echt geen drol uit of je theoretisch kunt volgen wat Bach allemaal doet ofzo. Beetje basale kennis helpt natuurlijk altijd, maar ook dat is voor veel elektronische muziek niet per se nodig.
Ik wil me op termijn gaan wagen aan meer orkestrale soundtrack achtige muziek en daarvoor ga ik me wel meer met de theorie bezig houden.
 
Back
Top