Welke "influencer" kan wél echt spelen?

[Nicolas 2000]

Zelfs AI houdt niet van synths-met-keys.

Wat synth demo's online betreft: van AnalogAudio heb ik nog niet veel schokkende muziek gehoord (hij heeft zeker zijn momenten hoor!), maar wel altijd heel goede "muziek" om de synth mee te beoordelen. Space4Keys loopt over het klavier en heeft duidelijk jaren oefening achter de rug, maar door het tempo van de noten kan ik er de synth niet mee beoordelen. Multitracked demo's vind ik interessant als er ook solo voorbeelden in de demo zitten. FX mogen van mij op een demo, als het gaat om wat anonieme reverb en delay. Doorheen een smallstone of the Shimmer hoor je de basissynth niet meer genoeg. Nu is het ook zo dat ik bij artiesten (buiten youtube/influencers om, gewoon artiesten) hun beste werk geregeld niet hun meest virtuoze werk vind. Nummers waaraan je minder kan horen hoe goed ze kunnen spelen. Het ene zegt niet heel veel over het andere.

 

[rœl]

Grandioos!! Dank allen.

Als commercieel succes een graadmeter zou zijn geweest voor creativiteit gedurende het bestaan van de mensheid dan zouden we nu nog in het bos met een tak op een boom slaan. Alles wat "het volk" (nu ben ik inderdaad zo'n gatekeeper, excuses) nu goed vindt was ooit excentriek en verwerpelijk voor datzelfde volk. Wat ik bedoelde met mijn verhaal is dat iedere kunstenaar idealiter zijn eigen verhaal vertelt en daarvoor gaat. Dus niet voor commercieel succes, want als je daarvoor gaat investeer je puur in iets wat al bestaat. Hoe beoordeel je of iets de moeite waard is? Met een tijdmachine 1000 jaar in de toekomst kijken wat er van belang is geweest voor de ontwikkeling van ons menszijn.

Stravinski is nog steeds niet geïmplementeerd in wat wij nu populaire muziek noemen. "Het volk" komt nog steeds geen millimeter verder dan Bach.

Dat is mijn mening, en ik kan 'm niet onderbouwen. Ik kan alleen besluiten mijn leven te geven voor het zo bekwaam en gepassioneerd mogelijk vertellen van mijn verhaal. En dat doe ik dus al 30 jaar. Heb ik succes? Commercieel absoluut niet, want ik word fysiek onpasselijk van populariteit. Mijn geest wordt echter dagelijk gevoed, en dat vind ik veel belangrijker.

Nog iets wat ik niet kan bewijzen, maar gewoon mijn mening is: we mogen ongelofelijk trote zijn op zowel het Concertgebouworkest als het Metropoolorkest. Beide zijn mogelijkerwijs de allerbeste in hun soort wereldwijd. En we mogen ons ook kapot schamen voor ons beleid: het laten verkommeren van beide kleinoden. Maar nogmaals: mijn mening.

Ik lees met veel genoegen jullie meningen en leer erg veel!

 

[Eclectic]

Je moet als kunstenaar/artiest wél je eigen broek kunnen ophouden, dus óf je factureert, of je hebt een baan en bent gewoon bevlogen in een hobby.
Kunstenaars die vinden dat ze miskent zijn en iedere maand maar een zakje geld moeten ontvangen heb ik weinig mee.

 

[Phontaq]

Grandioos!! Dank allen.

Als commercieel succes een graadmeter zou zijn geweest voor creativiteit gedurende het bestaan van de mensheid dan zouden we nu nog in het bos met een tak op een boom slaan. Alles wat "het volk" (nu ben ik inderdaad zo'n gatekeeper, excuses) nu goed vindt was ooit excentriek en verwerpelijk voor datzelfde volk. Wat ik bedoelde met mijn verhaal is dat iedere kunstenaar idealiter zijn eigen verhaal vertelt en daarvoor gaat. Dus niet voor commercieel succes, want als je daarvoor gaat investeer je puur in iets wat al bestaat. Hoe beoordeel je of iets de moeite waard is? Met een tijdmachine 1000 jaar in de toekomst kijken wat er van belang is geweest voor de ontwikkeling van ons menszijn.

Stravinski is nog steeds niet geïmplementeerd in wat wij nu populaire muziek noemen. "Het volk" komt nog steeds geen millimeter verder dan Bach.

Dat is mijn mening, en ik kan 'm niet onderbouwen. Ik kan alleen besluiten mijn leven te geven voor het zo bekwaam en gepassioneerd mogelijk vertellen van mijn verhaal. En dat doe ik dus al 30 jaar. Heb ik succes? Commercieel absoluut niet, want ik word fysiek onpasselijk van populariteit. Mijn geest wordt echter dagelijk gevoed, en dat vind ik veel belangrijker.

Nog iets wat ik niet kan bewijzen, maar gewoon mijn mening is: we mogen ongelofelijk trote zijn op zowel het Concertgebouworkest als het Metropoolorkest. Beide zijn mogelijkerwijs de allerbeste in hun soort wereldwijd. En we mogen ons ook kapot schamen voor ons beleid: het laten verkommeren van beide kleinoden. Maar nogmaals: mijn mening.

Ik lees met veel genoegen jullie meningen en leer erg veel!

Heel mooi dat je jouw "verhaal" zo wilt delen met de wereld, maar ik zie niet waarom iemand daarvoor zou moeten betalen die er geen interesse in heeft (en waar je notabene op afgeeft als ze naar populaire muziek luisteren).

In de oudheid en middeleeuwen werd kunst niet gesubsidieerd en kon het als geheel toch prima overleven. Overheden en andere opdrachtgevers zetten namelijk veel opdrachten uit voor o.a. tempels, kerken, monumenten, optredens, etc. Naast inkomsten gaf dat erkenning voor mensen die goed waren in hun specifieke ambacht. Die kunstenaars zien we ze als de grootmeesters van vroeger, en de rest had simpelweg geen bestaansrecht.

Waarom zouden we dan nu opeens zoveel belastinggeld in kunst pompen zonder specifieke resultaten te mogen verwachten? Ik denk dat veel vrije kunst sowieso kan overleven zonder subsidie (straatkunstenaars, hiphoppers, dichters, jazz-muzikanten in New Orleans, etc.), simpelweg door het parttime te blijven beoefenen. En de wereldtop zoals het Metropool Orkest zou prima zonder externe steun moeten kunnen overleven, ze hebben genoeg status om met alles en iedereen samen te kunnen werken.

 

[Nap]

Dat iemand een verhaal heeft is mooi, dat diegene het wil vertellen nog mooier, maar als het verhaal niet interessant genoeg is om voldoende mensen te verleiden in de buidel te tasten om in het levensonderhoud van de kunstenaar te voorzien blijft het toch vooral een vorm van intellectuele masturbatie, hoe pretentieus het ook verwoord is verder. Niks mis mee verder, velen van ons hier doen hetzelfde, maar ik vind niet dat "het volk", waar de kunstenaar ogenschijnlijk met veel dedain op neerkijkt, dat via de belastingdienst hoeft te financieren.

 

[rœl]

Volgens mij hoor je mij nergens beweren dat er geld naar bepaalde kunst moet. Als dat wel zo is, mijn excuses. Het probleem is veel erger en meer ingebakken in onze maatschappij. De "muziekconsumptie" is een kwestie van geld en macht geworden, meer dan ooit. Hierboven werd iets gezegd over de gatekeepers, maar de macht van de muziekindustrie, perverse geldwolven als spotify, is veel schadelijker. Dat had je in de middeleeuwen niet. Maar in de middeleeuwen overleed je als je niet "constructief" was, en ik hoop dat we vinden dat we het als maatschappij nu beter mogen doen dan toen.

Ik hoop niet dat we vergeten dat we op de schouders van reuzen staan, en dat de mensen die nu het meeste geld verdienen aan het resultaat van deze reuze zéker niet de nieuwe pioniers zijn. Als jij vindt dat ik mijn eigen broek moet ophouden (je hebt geen ongelijk hoor, en ik doe het ook al 30 jaar, ik vang geen subsidie) dan heb je vind ik ook geen recht om op de schouders van de reuzen te gaan staan, en mag je wat mij betreft in het bos met een tak op een boom gaan slaan. Dit gaat om dankbaarheid voor wat vorsers in het verleden ons gegeven hebben, en dat het onze plicht als mens is om ervoor te zorgen dat we niet stilstaan of zelfs degeneren. Winstbejag veroorzaakt degeneratie, naar mijn mening.

Waarom zijn we anders mensen? Waarovoor doen we het allemaal? Gewoon om te overleven? Ja, het wordt een existentieel vraagstuk misschien. Mijn excuses, mijn filosofische inslag en frustratie speelt op. Maar wel een interessante discussie, vind ik.

 

[rœl]

Dat volk hoeft het niet te financieren, maar het volk zou misschien wat minder mogen knielen voor het grote geld.
Intellectuele masturbatie? Waarvoor leef jij dan? Gewoon om te consumeren en de soort in stand te houden? En de ziel dan? De geest? Sorry, maar mij ontgaat gewoon de zin van alles, als dat ontbreekt.

 

[pip]

Ik wilde eigenlijk niet nóg een bericht over subsidies tikken, maar ik heb toch moeite met een aantal statements

• Veel belastinggeld gaat naar mensen die hier niet direct nut van hebben (zorg, infrastructuur, veiligheid bij evenementen), dus het feit dat niet iedereen in alles interesse heeft is niet steekhoudend wat mij betreft. Bovendien zijn subsidies voor muziek maar een superklein onderdeel van de overheidsuitgaven.
• Veel subsidies zijn voor musea, poppodia, cultureel erfgoed, etc. - ik ken geen artiesten die volledig leven van subsidies zoals in een paar posts werd gesuggereerd. (Al zullen die vast bestaan.) Ze worden natuurlijk wel betaald door gesubsidieerde podia.
• Toen er bezuinigingen waren op de subsidies lukte het 't Metropoolorkest niet om dezelfde bezetting te behouden. Blijkbaar lukt het dus niet zonder externe steun.
• In landen waar minder aan subsidies wordt gedaan, is er vaak meer filantropie / patronaat.

Nu ben ik niet zo'n hartstochtelijke voorstander van subsidies hoor.
Maar het onderliggende idee dat als het de moeite waard is, dat het dan vanzelf wel goed komt met de inkomsten / commercieel success, dat is gewoon niet waar. Orkesten zouden gemarginaliseerd worden. Je kan dan ook stoppen met veel musea, monumenten slopen, archieven opdoeken, etc.

 

[rœl]

Pip verwoordt het beter dan ik, in ieder geval veel genuanceerder. Daarom moet ik niet de politiek in.

Ik vind dat we inderdaad niet musea, archieven en monumenten moeten slopen, niet mogen vergeten wie we zijn en hoe dat komt. En dat we mogen proberen dat zo te houden. Commercie werkt dat op alle fronten tegen.

Ik heb me lang geleden al afgevraagd wanneer we ons gaan afvragen waarom we op elke "schepper" een team van 8 salesmanagers hebben. Het is als dat grapje van die acht (een roeiboot): doorgaans zit er ééntje de maat te roepen en 8 daadwerkelijk te roeien. Dat gaat meer over het manager-deel, maar ook het sales-deel vind ik fascinerend. We zijn al zo ver in het verderf gestort dat we onze kinderen liever leren hoe ze iets moeten verkopen dan hoe ze het moeten maken.

 

[Nap]

Het volk wil brood en spelen, dat wisten de Romeinen 2.000 jaar geleden al. Mainstream vermaak heeft doorgaans weinig met kunst te maken. Ergens is dat ook wel fijn, want zou jij de joelende Muziekfeest op het Plein bezoekers naast je in het Concertgebouw willen hebben?

Met intellectuele masturbatie bedoel ik vooral de miskende genieën die zichzelf heel goed en belangrijk vinden terwijl er eigenlijk verder nauwelijks iemand op hun werkjes zit te te wachten. Daar is niks mis mee, wie is er niet groot geworden zonder zelfbevlekking. Maar die hoeven niet mee te eten uit de gemeenschapsruif wat mij betreft.

Zoals eerder opgemerkt heb ik geen bezwaar tegen subsidies om sommige zaken die commercieel niet rendabel maar wel een maatschappelijke functie hebben te faciliteren. Waar trek je de grens? Ik weet het ook niet precies, maar ik heb een voorkeur voor het open/toegankelijk houden van cultureel relevante locaties en stimuleren van jong talent. Niet het onderhouden van individuele kunstenmakers zonder publiek.

 

[Nicolas 2000]

Mijn probleem met subsidies voor kunst is het arbitraire (of juist vriendjesgedoe) met wie ze wel of niet krijgt.

Als ik een Moog One wil hebben om epische instrumentals in 70s style te maken, moet ik hem zelf betalen. Maar als ik een Moog One wil hebben om ontstemde drones mee te spelen terwijl ik in een speedo uien schil onder een inhalleerkap in een gallerij, dan gaan jullie hem betalen?

Wat mij betreft dienen kunstsubsidies naar het overkoepelende te gaan, niet naar het individuele. Dus overheidsgeld gebruiken voor een goed cultureel centrum, met regelmatig iets free podium achtig in de uitbating om het ook toegankelijk te maken voor artiesten die ze zal niet voldoen lopen. Oefenruimtes voorzien (zonder apparatuur). En dan houdt het wel een beetje op. Betaal zelf je Moog One. En je Speedo.

 

[Nap]

Overigens denk ik dat het Concertgebouworkest ook best lekker harkt met dit soort events voor 'de massa': 2x de ZiggoDome vol met kaartjes van 85eu voor de slechte plekken tot een paar honderd euro voor VIP:

 

[Phontaq]

• Toen er bezuinigingen waren op de subsidies lukte het 't Metropoolorkest niet om dezelfde bezetting te behouden. Blijkbaar lukt het dus niet zonder externe steun.

Zoals eerder genoemd lukt André Rieu dat wel, zonder 5 miljoen subsidie per jaar. Die speelt voor zover ik kan zien niet vaker dan het Metropoolorkest, maar hij vraagt (in de Ziggo Dome) wel meer geld. En de mensen blijven komen en betalen, dus zijn werk wordt beloond, waardoor hij het kan blijven doen.

 

[Nap]

Nu is André Riool natuurlijk wel het schoolvoorbeeld van muziek voor de massa, het frikandelvretende TROS publiek die een avondje meehossen op licht klassieke evergreens die iedereen al 500 jaar kent. Dat heeft niet zoveel te maken met wat een concertgebouw- of metropoolorkest doen.

 

[Eclectic]

Denk dat we het allemaal wel eens zijn. Er is voldoende nuance en duiding i.i.g.
maar even terug naar Big Tech, digitalisering is een feit. Emoties worden steeds meer uitgehold, waar mensen 20 jaar geleden nog een brok in hun keel kregen van iets “unplugged” (de bagger die we tegenwoordig singer/songwriter noemen) een snikje, een snaartje, alles met een hees stemmetje héél klein gemaakt) is nu om te kotsen. Inmiddels beheerst AI het ook al prima. Moods en trends door Insta en Tiktok. De huidige <25 jaar doelgroep/GenZ, ziet ons als oud en hebben een digitale funnel waarin ze worden geconditioneerd. 85% van hun sociaal/culturele interacties speelt zich af door een scherm.

 

[Phontaq]

Nu is André Riool natuurlijk wel het schoolvoorbeeld van muziek voor de massa, het frikandelvretende TROS publiek die een avondje meehossen op licht klassieke evergreens die iedereen al 500 jaar kent. Dat heeft niet zoveel te maken met wat een concertgebouw- of metropoolorkest doen.

Dat klopt, het Metropool Orkest is meer into hiphop de laatste tijd.

 

[krautrock1958]

Het Metropole orkest vindt ik een prima voorbeeld van een orkest wat met z'n tijd mee is gegaan en met zoveel grote artiesten optredens heeft gedaan, dat is flexibel inspelen op de omstandigheden en beter dan het Concertgebouw orkest of het Nationaal Ballet die elk jaar van subsidies afhankelijk zijn en het is een bekend verhaal; bepaalde instituten staan boven elke twijfel verheven en omdat de grachtengordel elite die ook vertegenwoordigd is in Den Haag krijgen dat soort instanties altijd weer geld, kwestie van goede connecties.
Daarnaast heb je zoals in alles ook in de muziek mensen die bijzonder zijn maar waar 't grote publiek niet voor warmloopt en uiteindelijk of in de goot belanden of na zoveel jaar armoe voor een baantje ergens voor een klein loontje kiezen, misschien zouden we in sommige gevallen die mensen wel moeten ondersteunen maar waar trek je de grens?
André Rieu is gewoon een slimme man die een groot publiek aantrekt en alles keurig voor elkaar heeft, mijn muziek is het niet maar toen ik een keer op tv zag hoeveel mensen genieten op zo'n avond dan doet ie 't gewoon goed.

 

[Nap]

De huidige <25 jaar doelgroep/GenZ, ziet ons als oud en hebben een digitale funnel waarin ze worden geconditioneerd. 85% van hun sociaal/culturele interacties speelt zich af door een scherm.

Ach, voor onze generatie was het Countdown / Toppop / Radio 3 / MTV wat bepaalde waar wij naar luisterden. De eenheidsworstcultuur was er toen ook al, net zo goed als er tegenwoordig ook nog altijd genoeg jongeren zijn die wél buiten de gebaande paden op zoek gaan naar muziek. BZN, Benny Neyman en Piet Veerman scoorden in de jaren 80 gemiddeld ook beter dan de prog rock en new wave artiesten waar we nu met weemoed naar terugluisteren. The more things change, the more they stay the same. Verder wordt er al ruim 4.000 jaar gedocumenteerd dat de 'jeugd van tegenwoordig' geen smaak heeft, lui is en geen respect heeft voor ouderen.

 

[Eclectic]

Dat klopt ook allemaal, maar waar branding vroeger langs de Story, Privé en Weekend ging samen met de verzuilde publieke omroepen, is dat allemaal gemarginaliseerd en is een carriere nu puur door Big Tech.

 

[rœl]

Met intellectuele masturbatie bedoel ik vooral de miskende genieën die zichzelf heel goed en belangrijk vinden terwijl er eigenlijk verder nauwelijks iemand op hun werkjes zit te te wachten. Daar is niks mis mee, wie is er niet groot geworden zonder zelfbevlekking. Maar die hoeven niet mee te eten uit de gemeenschapsruif wat mij betreft.

Hiermee bepaal jij dus dat er makers zijn die "zichzelf belangrijk vinden". Dat is jouw mening. Dat er "niemand op hun werkjes zit te wachten", komt naar mijn mening omdat de massa alleen maar in slaap gesust wil worden met wat het al kent. Door de commercie de kunst te laten sturen maak je alles kapot, daar geloof ik in. Dat zou je als maatschappij moeten willen tegenwerken, en dat kan met een beetje steun.