even ook een bijdrage, zodat ik niet voor niks pagina's discussie heb zitten lezen:
wat me opvalt is de discussie hard vs. soft al snel overloopt in analoog vs. digitaal, wat het één en ander misschien minder overzichtelijk maakt.
wat ik ervan vind:
hardware= controle en gevoel. je weet beter wat je doet en je hebt gelijk het gevoel dat je zélf wel degelijk wat aan het maken bent, je bent wat meer betrokken bij het hele gebeuren. zelfs een alpha, zonder draaiknoppen maar alleen één alpha dial, vind ik boeiender om te programmeren dan dat ik in een softsynth ga zitten muizen. natuurlijk is er ook hardware om software te besturen, dat is weer een andere zaak.
software= voor sommige dingen gewoon handiger. total recall en dergelijk, zoveel instances van een bepaalde synth als je cpu aankan, en dergelijk. en sommige rasechte softsynths (dus niet bedoeld als emulatie van) zouden gewoonweg niet zo vlot te bedienen zijn zonder muis.
analoog= leven in je sound, dankzij alle imperfecties waar de natuur zelf de hand in heeft. in tegenstelling tot geprogrammeerde imperfecties ook lekker onvoorspelbaar. (en daarom in sommige gevallen misschien minder gewenst)
va= soms handiger en meestal goedkoper dan the real deal, kan er ook gewoon een mooie aanvulling op zijn.
"originele" digitaal= sounds die je met geen analoge apparatuur kan maken, dus als je die bepaalde sounds wil moét je digitaal gaan.
dus voor alles valt er wel wat te zeggen denk ik, het hangt er gewoon van af hoe je zelf het liefst werkt.
die ebbe und flut is idd vet trouwens
hier een filmpje met de een door een schrittmacher gesequencede drm1 door de ebbe und flut (geluid kan wel beter):
http://www.youtube.com/watch?v=sCz4LJ6NRq0
knopjes!
