Origineel geplaatst door Sander02
Soms vind het gewoon een beetje flauw dat mensen zo reageren. Die zijn misschien vergeten dat ze zelf ook ooit een verschrikkelijke Noob waren en alles nog moesten leren.. het komt niet zomaar aanwaaien.
Klopt, maar op welke manier leerden die mensen het? Oefenen, proberen, keihard vallen, opstaan, en weer doorgaan. Het zou op z'n minst terecht zijn als je als noob wat nederiger bent (mensen voor sukkel uitmaken hoort daar niet bij) en misschien al hier en daar een paar hints geeft van wat je zelf al geprobeerd hebt. Dit lijkt meer op "geef me x nu gelijk zonder dat ik er over na moet denken of moeite voor moet doen".
Je begint als noob met het feit dat je niks weet. Daar moet je niet trots op zijn maar dat moet je verhelpen. Vergelijk het met verdwaald zijn; als je elke keer een Tom-Tom systeem in je handen krijgt gedrukt voor niks is dat misschien leuk, maar verkeersborden lezen leer je er niet van, en als je ooit in het diepe wordt gegooid zonder dat ding ben je nog steeds nergens.
Met nederigheid bedoel ik niet door het stof kruipen. Elke leraar-student interactie is gebaseerd op nederigheid. Het betekent het geduld van de student en de oefeningen van de student, hoe vruchteloos ze in de eerste plaats mogen lijken, om een soort patroon door te geven en uiteindelijk tot inzicht te leiden.
Het patroon bij een bassdrum heb je uitgelegd; een plugin die dat zou geven is geen inzicht maar een kant-en-klaar oplossing, en deze hebben de neiging 'op' te raken. Dit op dezelfde manier dat je op een synth alle factory patches kan proberen, en als er geen tussenzit waar je iets mee kunt 'm verkopen 't ding wegdoen "omdat er geen coole sounds in zitten" (voorbeelden te over op dit forum). Dan nog is het patroon niet perfect; er wordt een zeker eigen voorstellingsvermogen verwacht en wat fantasie om iets eigens toe te voegen aan het geluid, en dat gebeurt door er effecten overheen te jagen, en dat is weer een kwestie van oefening.
Op de andere manier leer je iemand niets, en betekent het dat degene die er om vroeg z'n tijd en geld op nutteloze wijze zit te verdoen met nieuwe plugins kopen, om er vervolgens misschien nooit achter te komen dat 't de kok is en niet te keuken.
Toen ik noob was (en slechts 12 jaar oud

) wilde ik met alle geweld een PSR-47. Een Yamaha keyboard dat een klein fortuin kostte, en waar je niks aan het geluid kon veranderen. Mijn oom wees me op de Juno-60 die veel dichter bij mijn budget lag. Toen ik het ding net had was ik doodsbang dat elke keer als je een slider verzette je de patch onherstelbaar zou veranderen, dus elke keer schoof ik alles braaf terug op de plaats. Totdat ik er (dankzij proberen) achter kwam dat dit niet zo was, en dat je door maar genoeg te schuiven een geluid kreeg dat leek op een andere patch. Elke patch kreeg toen een behandeling waarbij er mee geexperimenteerd werd totdat ik door had wat het karakter van het geluid bepaalde.
Als ik de Juno op een andere manier had benaderd was ik na 56 presets moe van 't ding en zou 'ie er weer uitgaan. In die tijd niet al te makkelijk, maar nu met plugins een kwestie van even deleten.